به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ جشنواره امسال به معنای واقعی کلمه ما را به حداقلها راضی کرده است. وقتی با فیلمهایی رو به رو هستیم که بعضا ابتدایی ترین مسائل فیلمسازی را هم رعایت نمی کنند، دیدن «زالاوا» یک نعمت است. اثری کاملا استاندارد که به معنای واقعی کلمه، کارگردانی شده بود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,ساخته ارسلان امیری، بدون هیچگونه ادایی، داستان سرراستی را انتخاب کرده و به راحتی آن را روایت می کند. «زالاوا» یک کلاس آموزشی است که می تواند به برخی از فیلمسازان چگونگی روایت ساده ولی جذاب و درست را یاد بدهد. این که برای جذب مخاطب، اصلا لازم نیست قصه را از ته شروع کنید یا با فلش بکها و فلش فورواردهایی که به سبک کاریتان نمی خورد، خط داستانی را به هم بریزید. نقطه قوت اصلی ساخته امیری در واقع همین فیلمنامه ساده ولی در عین حال درست آن است که با جزئیات جالب توجه خودش به خوبی پرداخت شده است، یک رشد شخصیت منطقی را به نمایش در می آورد و با یک پایان بندی نسبتا خوب، خاطره خوشی برای مخاطب بر جا می گذارد.
,در مرحله دوم با فضاسازی های جذابی رو به رو هستیم که حتی سکانس های ساده کار را هم دراماتیک می کند تا هر آن منتظر اتفاقی باشیم. مکمل این موضوع استفاده درست از موسیقی متن است که کاملا در خدمت داستان پردازی است.
,از طرف دیگر و فارغ از مسائل فنی، همین که دوربین آپارتمان های دود گرفته تهران را رها کرده و به بهانه روایت یک ماجرای واقعی ما را به کردستان می برد تا با برخی از سنت ها و افسانه های فولکلور منطقه بیشتر آشنا شویم، جای تقدیر دارد. ارسلان امیری در «زالاوا» ما را به دنیایی می برد که مطلقا با آن آشنا نیستیم. به همین جهت باید قوانین جهان فیلمش را برای مخاطب کامل شرح دهد. او تلاش خوبی در این زمینه داشته و تا حدودی موفق هم شده. اما با موفقیت کامل فاصله دارد. به طوری که بعد از پایان فیلم هنوز سوالاتی در ذهن مخاطبان باقی می ماند.
,این مسئله باعث می شود با یک اثر بینقص رو به رو نباشیم. هرچند «زالاوا» از آن دسته فیلمهایی است که به راحتی می توانید آن را به مخاطبان دیگر هم پیشنهاد دهید. فیلمی بی حاشیه که در میان هیاهوی تو خالی رقیبانش نظر بسیاری از مخاطبان خود را جلب کرده تا امیدوار باشد در روز پایانی هم دست پر اختتامیه جشنواره فیلم فجر سی و نهم را ترک کند.
,مهدی مافی
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه