نیایش‌های امام سجاد(ع)، چشمه‌ی حیات و شیرینی معنویت است

نیایش‌های امام سجاد(ع)، چشمه‌ی حیات و شیرینی معنویت است
شهد شیرین عبادت و بندگی را می‌توان در روح لطیف امام سجاد(ع) احساس کرد که بر زبان و دعا جاری شده است، نیایش‌های امام سجاد(ع)، چشمه‌ی حیات و شیرینی معنویت است که روح‌ها را به تکاپو می‌اندازد.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه خبری تحلیلی کریمه، در روز چهار شعبان، 38 سال پس از هجرت رسول گرامی اسلام (ص) فرزندی پاک از سلاله فاطمه زهرا (س) در مدینة النبی به دنیا آمد و چشم شیعیان را روشن نمود .

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا , پایگاه خبری تحلیلی کریمه,

امام زین‌العابدین (ع) زمانی دیده به جهان گشود که زمام امور در دست جد بزرگوارش امام علی بن ابیطالب علیه السّلام بود. آن حضرت 3 سال از خلافت علوی و حکومت چند ماهه امام حسن علیه السّلام را درک کرد.

,

امام سجاد (ع) در عاشورای سال 61 هجری قمری حضور داشت و در آن واقعه به صورتی معجزه‌آسا نجات یافت و پس از شهادت پدرش امام حسین (ع) مسئولیت زمامداری شیعیان از جانب خدا بر عهده او گذاشته شد.

,

چهارمین اختر تابناک آسمان امامت و ولایت، در میان مردم از جایگاه والایی برخوردار بود و فضائل اخلاقی، موقعیت علمی و قرابتی که با رسول خدا (ص) داشت، سبب شده بود که عامه و خاصه او را احترام و تعظیم کنند، ولی باوجود چنین برخوردی از طرف مردم، تواضع و فروتنی یکی از ویژگی‏های ممتاز اخلاقی آن حضرت به شمار می‏رفت، به حدی که در پاره‏ای از اوقات مورد اعتراض برخی از مسلمانان واقع می‏شد.

,

آری، مردان بزرگ همیشه در اوج عظمت و بزرگی، فروتنی و تواضع را سیره خود قرار می‏دهند و خود را در مقابل عظمت پروردگار جهانیان کوچک و ناچیز می‏بینند، ازاین‌رو هرگز به خود اجازه نمی‏دهند که با دیگر بندگان با کبر و غرور رفتار کنند .
امام سجاد (علیه‌السلام) در رفتار با مردم آن‌چنان متواضع بودند که برخی اوقات سعی می‏کردند در میان مردم ناشناخته باشند تا بتوانند متواضعانه با مردم برخورد نمایند و به آن‏ها خدمت کنند .

,
,

امام صادق علیه‌السلام می‏فرمایند: امام سجاد (ع) هنگامی‌که مسافرت می‏نمود با قافله‏ای حرکت می‏کرد که او را نمی‏شناختند و با اهل کاروان شرط می‏کرد که در طول سفر خدمت گذار آنان باشد . روزی بر همین منوال مسافرت نمود، ازقضا مردی که امام را از قبل می‏شناخت، آن حضرت را مشاهده کرد، نزد کاروانیان رفت و به آنان گفت: آیا می‏دانید او کیست؟ گفتند: خیر، گفت: او علی بن الحسین (ع) است، آن‏ها با شنیدن این سخن باسرعت‏به طرف امام (علیه‌السلام) رفتند و دست و پای او را بوسیدند و عرض کردند: ای پسر رسول خدا! آیا می‏خواهی که آتش جهنم ما را فرابگیرد؟ اگر از جانب ما به شما بی‏احترامی صورت می‏گرفت، آیا تا ابد هلاک نمی‏شدیم؟

,

امام (علیه‌السلام) فرمود: روزی با گروهی مسافرت نمودم که آنان مرا می‏شناختند و به خاطر قرابتی که با رسول خدا (ص) داشتم مرا بیش از حد مورد احترام قرار دادند، و چون ترسیدم شما نیز چنین کنید، خود را معرفی نکردم.

,

امام زین‌العابدین (ع)، به خاطر معرفت کامل و عشق وافری که به معبود خویش داشت، و مقام الوهیت را به‌خوبی درک نموده بود، در هنگام امور عبادی به پروردگار خود توجه کامل پیدا می‏نمود و نسبت‏به تمام امور اطراف خود بی‏توجه می‏گشت، آن‌چنان قلب او سرشار از یاد و ذکر خدا می‏شد که فضای دل را بر دیگر مخلوقات تنگ می‏نمود .

,

ایشان همان‌طور که در عبادت‏های فردی زبان زد عام و خاص بود، در عبادات اجتماعی نیز، همه را به حیرت واداشته و خدمت به خلق، به‌خصوص دستگیری و دلجویی از نیازمندان را زینت‏بخش رفتار خود قرار داده بود.

,

ناگفته نماند که امام سجاد (علیه السّلام) در اوضاع ناگوار اجتماعی آن روز که ارزش‌های دینی دست‌خوش تغییر و تحریف امویان قرارگرفته بود، مهم‌ترین کار خویش را درزمینهٔ برقراری پیوند مردم با خدا، با دعا آغاز کرد.

,

گفتنی است که معارف و دعاهای امام سجاد (ع) به نام صحیفه سجادیه جمع شد. همین کتاب بود که به زیور آل محمد (ص) معروف شد. دعاها و نیایش‌های امام (ع) نشان‌دهنده وضعیت اجتماعی آن روز بود؛ اجتماعی که گوش‌هایش برای شنیدن حق کر شده بود و امام (ع) را مجبور کرده بود از رفتار و کردار زشت مردم به خدا پناه ببرد و به‌وسیله دعا سعی کند راه را برای آن‌ها که شرایط بهتری دارند روشن کند. در این دعاها گاهی ستم و ستمگر را می‌کوبید، گاهی قرآن و اهل‌بیت را یادآوری می‌کرد و گاهی اخلاق و تهذیب نفس را. امام سجاد (ع) دوران سختی را گذراند و شیعه را با تلاش‌ها و سختی‌های فراوان رهبری کرد.

,

... خلاصه اینکه، رحلت امام سجاد در برخی نقل‌ها سال 92 و در نقلی دیگر 94 و در منابعی دیگر سال 95 دانسته شده است. رحلت آن حضرت در ماه محرم دانسته شده و روز آن در منابع به اختلاف 25، 22و 18 یادشده است. شبراوی نوشته است که آن حضرت در سال 94 با سمی که از طرف ولید بن عبدالملک به او داده شد، به شهادت رسید.

,

انتهای پیام/پ

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه