به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ در ادامه یادداشت ۲۵ دی روزنامه ایران به قلم محمد قادری تحلیلگر مسائل بینالملل منتشر شده است، میخوانیم: تشکیل اولین جلسه «کارگروه تدابیر اجرایی» نشاندهنده حرکت رو به جلو در دو کارگروه فعال دیگر یعنی «هستهای» و «تحریم» است و حکایت از روند امیدوارکننده در مجموع مذاکرات تاکنون دارد. بیتردید تشکیل این کارگروه نتیجه فعالیتهای مجدانه و ابتکارعملهای هیأت مذاکرهکننده ایران در فرایند مذاکرات است که البته همچنان به دلیل بهانهگیریها و بیمسئولیتی طرف غربی مذاکرات با کُندی روبهرو است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,
,
علاوه بر این بیمسئولیتی که نمونه بارز آن را میتوان در تعویض مکرر نمایندههای سه کشور اروپایی در مذاکرات و ترک گاه و بیگاه نشستها از سوی آنان مشاهده کرد، دیگر دلیل عمده کُندی روند گفتوگوها را باید در تناقضهای رفتاری امریکاییها جستوجو کرد.
نمونه روشن این تناقضها را میتوان در نامه ۱۱۰ نماینده مجلس ایالات متحده به «جو بایدن» مشاهده کرد که مذاکرات وین را بینتیجه خوانده و از او خواستهاند نمایندگان خود را از وین فرا بخواند. این نامه که از سوی «مایکل مک کال» عضو ارشد امور خارجی مجلس نمایندگان امریکا تهیه شده و به امضای ۱۰۹ نماینده دیگر رسیده است، گرچه از بازی جدید امریکا برای امتیازگیری با استفاده از فشارهای سیاسی و رسانهای خبر میدهد، اما در واقع بیانگر آن است که رئیس جمهور این کشور برخلاف ادعاهایی که میکند اختیاری برای اجرای تعهداتش ندارد.
به بیان دقیقتر این نامه در حالی به وضوح نشان میدهد عامل اصلی کُند بودن مذاکرات کیست که مقامات و رسانههای اروپایی و امریکایی مدام در حال مقصرنمایی ایران در این خصوص هستند و تلاش میکنند با سناریوهای مختلف عملیات روانی مانند اصرار بر کمبود زمان، ایران را زیر فشار قرار دهند.
دولتهای غربی بویژه امریکا از ابتدای دور جدید مذاکرات با تأکید مدام بر کلیدواژه «محدودیت زمان» تلاش کردهاند با وارد کردن فشار روانی به تیم مذاکرهکننده ایران ضمن فرار از پذیرش مسئولیتها و تعهداتشان، اراده سیاسی خود را به ایران تحمیل کنند.
علاوه بر این بیمسئولیتی که نمونه بارز آن را میتوان در تعویض مکرر نمایندههای سه کشور اروپایی در مذاکرات و ترک گاه و بیگاه نشستها از سوی آنان مشاهده کرد، دیگر دلیل عمده کُندی روند گفتوگوها را باید در تناقضهای رفتاری امریکاییها جستوجو کرد.
نمونه روشن این تناقضها را میتوان در نامه ۱۱۰ نماینده مجلس ایالات متحده به «جو بایدن» مشاهده کرد که مذاکرات وین را بینتیجه خوانده و از او خواستهاند نمایندگان خود را از وین فرا بخواند. این نامه که از سوی «مایکل مک کال» عضو ارشد امور خارجی مجلس نمایندگان امریکا تهیه شده و به امضای ۱۰۹ نماینده دیگر رسیده است، گرچه از بازی جدید امریکا برای امتیازگیری با استفاده از فشارهای سیاسی و رسانهای خبر میدهد، اما در واقع بیانگر آن است که رئیس جمهور این کشور برخلاف ادعاهایی که میکند اختیاری برای اجرای تعهداتش ندارد.
به بیان دقیقتر این نامه در حالی به وضوح نشان میدهد عامل اصلی کُند بودن مذاکرات کیست که مقامات و رسانههای اروپایی و امریکایی مدام در حال مقصرنمایی ایران در این خصوص هستند و تلاش میکنند با سناریوهای مختلف عملیات روانی مانند اصرار بر کمبود زمان، ایران را زیر فشار قرار دهند.
دولتهای غربی بویژه امریکا از ابتدای دور جدید مذاکرات با تأکید مدام بر کلیدواژه «محدودیت زمان» تلاش کردهاند با وارد کردن فشار روانی به تیم مذاکرهکننده ایران ضمن فرار از پذیرش مسئولیتها و تعهداتشان، اراده سیاسی خود را به ایران تحمیل کنند.
علاوه بر این بیمسئولیتی که نمونه بارز آن را میتوان در تعویض مکرر نمایندههای سه کشور اروپایی در مذاکرات و ترک گاه و بیگاه نشستها از سوی آنان مشاهده کرد، دیگر دلیل عمده کُندی روند گفتوگوها را باید در تناقضهای رفتاری امریکاییها جستوجو کرد.
,نمونه روشن این تناقضها را میتوان در نامه ۱۱۰ نماینده مجلس ایالات متحده به «جو بایدن» مشاهده کرد که مذاکرات وین را بینتیجه خوانده و از او خواستهاند نمایندگان خود را از وین فرا بخواند. این نامه که از سوی «مایکل مک کال» عضو ارشد امور خارجی مجلس نمایندگان امریکا تهیه شده و به امضای ۱۰۹ نماینده دیگر رسیده است، گرچه از بازی جدید امریکا برای امتیازگیری با استفاده از فشارهای سیاسی و رسانهای خبر میدهد، اما در واقع بیانگر آن است که رئیس جمهور این کشور برخلاف ادعاهایی که میکند اختیاری برای اجرای تعهداتش ندارد.
,به بیان دقیقتر این نامه در حالی به وضوح نشان میدهد عامل اصلی کُند بودن مذاکرات کیست که مقامات و رسانههای اروپایی و امریکایی مدام در حال مقصرنمایی ایران در این خصوص هستند و تلاش میکنند با سناریوهای مختلف عملیات روانی مانند اصرار بر کمبود زمان، ایران را زیر فشار قرار دهند.
,دولتهای غربی بویژه امریکا از ابتدای دور جدید مذاکرات با تأکید مدام بر کلیدواژه «محدودیت زمان» تلاش کردهاند با وارد کردن فشار روانی به تیم مذاکرهکننده ایران ضمن فرار از پذیرش مسئولیتها و تعهداتشان، اراده سیاسی خود را به ایران تحمیل کنند.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه