مادرانگی؛ پشت میله‌های زندان/ کاهش آمار زنان زندانی در سایه تخفیفات قانونی کاهش

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کردتودی، آدرسی را در دست می گیرم و راهی محله ای می شوم که بدانم به چه علت در زندان بوده است، محله و منطقه ای را به من معرفی می کند در جنوب شهر سنندج، شاید هیچگاه نتوانسته و ندانسته ام در لابه لای این کوچه های تنگ و باریک هم زندگی این چنین افرادی نیز به مویی بند بوده است.

نگاهم را که عمیق تر می کنم پاهایم محکم تر قدم هایش را بر می دارد، ساختمان های قدیم و کاهگلی که با دست زدن بر آن گل و لایش بیشتر بر تنگ لای آسفالت ها ریخته می شود.

در میانه اینها حمامی قدیمی هم وجود دارد که کسی گذرگاهش دیگر به آنجا نیفتاده است و صاحبش با سیگاری در دست نظاره گر افراد رد شده در آن است که همه و همه را خوب می شناسد.

آدرس منزل این خانواده را که می پرسیم دروازه ی رنگیشان را به ما نشان می دهد که رنگ و رویی بر آن باقی نمانده است.

فاطمه خانم در را باز می کند و با رویی گشاده به استقبالمان  می آید، آنقدر غم و غصه ی روزگار را خورده است که دیگر با چروک های صورتش نمی توان تشخیص داد که چند سال از خداوند عمر گرفته است.

چهره ای پر از غم و اضطراب از آینده نامعلوم خود و خانواده با دلی شکسته از ناملایمات زندگی؛ وجه مشترک زنانی است که مادرانگی آنان پشت میله های سرد زندان به یغما رفته است.

به راستی در گوشه و کنار این شهر خانواده‌هایی هستند که بار گناهی ناکرده را به دوش می‌کشند، بار گناهی که یک نفر مرتکب شده و حالا باید چند نفر تاوان آن را بدهند. خانواده‌هایی که نگاهشان آنقدر پر درد و سنگین است که وقتی چشم در چشم‌شان می‌دوزی بغض می‌کنی از این همه بی‌رحمی دنیا.

به داخل اتاقشان که می رویم تنها یک اتاق کوچک با فرشی فرسوده و داروهایی که در زیر میز تلویزیون خودنمایی می کرد نگاه را جلب می کند، آشپزخانه اش به ظاهر جای غذا درست کردن بود چرا که دیگر رنگ و رویی از این اتاق باقی نمانده بود و در کل یک تلویزیون قدیمی، یک فرش کهنه، یک یخچال کهنه و یک اجاق گاز تمام وسایل خانه را تشکیل می دهد.

زنی دیگر هم در کنار فاطمه خانم بود از وی پرسیدیم که چه نسبتی با هم دارید که گفت هر دو «هوو» هستیم، یعنی همسرم دو زن گرفته که من زن بزرگ هستم و فرزندی ندارم و ایشون زن کوچک هستند و 5 فرزند دارد که همسرمن چند سال پیش فوت کردند.

وی می گوید: بار زندگی بسیار سخت بود و ما مجبور شدیم که آرزو را به مردی شوهر دهیم که بعداً معتاد از آب در آمد اما این را زمانی دانستیم که انها صاحب یک فرزند پسر شده بودند، آرزو بار سخت زندگیشان را تحمل کرد اما زمانی که دیگر همسرش کارتن خواب شد تحمل نکرد و از همسرش جدا شد و خود بار زندگی را همراه با پسر 7 ساله اش به عهده گرفت.

اما بعد از مدتی آرزو به دلیل مشکلات مالی و شکایت های اطرافیان از ندادن قرض هایشایش حال به زندان افتاده است و 7 ماه است که فرزندش در این اتاق در کنار ما زندگی می کند و چون ما پیرزن هستیم و سواد نداریم او را هم از رفتن به مدرسه منع کردیم.

مادر آرزو که با گریه و زاری اشک های جمع شده در گوشه چشمش را پاک می کند می گوید: دیشب در تلویزیون در برنامه گلریزان دخترم را نشان داد که به محض نشان دادن آن در تلویزیون فرزند 7 ساله اش تلویزیون را در بغل گرفته بود و با داد و فریاد می گفت مادر دیگه بیرون بیا دلم برات تنگ شده!!! و این حرکت را هیچگاه از دل و قلبم بیرون نخواهم کرد که چقدر سخت و ناراحت کننده بود.

 شخصیت اجتماعی و از خودگذشتگی و پایبندی فاطمه خانم و مادر آرزو خانم به مسائل اخلاقی و ناراحتی در مورد معوق بودن هزینه های زندگیشان نشان می دهد که خانواده آبروداری هستند و تربیت و حمایت این مادر از فرزندانش و تلاش برای کار و کسب استقلال اقتصادی جهت تأمین هزینه های معیشت، شخصیت این زن را در نظرمان بزرگ تر کرد.

دلجویی مسئول بسیج جامعه زنان کردستان از خانواده زندانیان شهرستان سنندج

به مناسبت ماه مبارک رمضان، مسئول بسیج جامعه زنان استان کردستان با حضور در جمع خانواده های زندانیان زن استان با آنها دلجویی کرد و در جریان رفع مشکلات انها برآمد.

وی در گفتگو با خبرنگار کردتودی اظهار داشت: بسیج جامعه زنان همیشه وظیفه و تکلیف خود را در خدمت رسانی به مردم می دانند و افتخاری بر خود می بیند که از سوی خداوند  انتخاب شده است که در جامعه و کف میدان به مردم عزیز خود کمک نماید.

وی گفت: زنان بسیجی ما همواره در پیشگیری از آسیبها نیز نقش آفرین بوده و این موجب گشته که مردم را در رویارویی با چالشها مقاوم تر نماید.

وی افزود: در دو سال اخیر  با تمام توان سعی بر کمک‌رسانی به خانواده زندانیان شد که نتیجه آن آزادی تعداد قابل‌ملاحظه‌ای از زندانیان غیر عمد و محکومین جرائم مالی بود که با کمک نهادهای انقلابی از جمله سپاه بیت المقدس کردستان انجام شد و در نهایت رضایتمندی خانواده زندانیان و خشنودی خداوند متعال را درپی داشته است.

سرکانی خاطر نشان کرد: خانواده زندانیان در معرض آسیب های اجتماعی قرار دارند و عدم حمایت های مادی و معنوی از این قشر آسیب پذیر ، موجب ورود آنها به چرخه جرم می شود.

وی ادامه داد: با زندانی شدن زنان سرپرست خانوار ، فشارهای روانی و مالی جبران ناپذیر متحمل خانواده و فرزندان آنان شده و با اقداماتی که برای حمایت از خانواده‌های زندانیان وجود دارد، این خانواده‌ها در معرض انواع  آسیب های اجتماعی و درگیر مشکلات مالی، عاطفی می شوند.

مسئول بسیج جامعه زنان کردستان گفت: اگر به طور جدی، حمایتی از خانواده‌های زندانیان صورت نگیرد، باید نگران افزایش آمار آسیب ها و تعداد بزهکاران در آینده باشیم  و سپاه بیت المقدس کردستان نیز از زندانیان زن جرائم غیر عمد تا سقف 50 میلیون تومان کمک خواهد کرد تا از بند رهایی یافته و در جمع خانواده هایشان حضور یابند.

وی تاکید کرد: خانواده‌های زندانیان جرمی مرتکب نشده‌اند و نباید به دلیل زندانی شدن یکی از اعضاء که در اغلب موارد نان آور خانه است، دچار مشکلات متعدد شوند و تلاش ها نیز بر این مبنا قرار گرفته تا با سرکشی از این گونه خانوادها، ضمن بررسی وضعیت آنان در رفع مشکلات این خانواده‌ها اهتمام ویژه صورت گیرد.

وی در پایان با اشاره به اقدامات حمایتی و مراقبتی از خانواده زندانین اضافه کرد: پیرو منویات رهبر معظم انقلاب در حمایت از خانواده زندانیان، در سالهای اخیر توجه ویژه ای به این قشر آسیب پذیر شده است.

243 نفر از زندانیان جرائم غیر عمد از زندان آزاد شدند

همچنین مراد فتحی مدیر کل زندان های استان کردستان اظهار داشت: سال گذشته 5 میلیارد تومان کمک‌های مردمی ویژه زندانیان جرائم غیرعمد در استان کردستان جمع‌آوری و 243 نفر از این طریق از زندان آزاد شدند که این میزان نسبت به استان‌های همجوار بهتر بود.

مدیرکل زندان‌های کردستان با اشاره به اینکه از 243 نفر زندانی آزادشده سال گذشته در استان، 5 نفر خانم و 238 نفر نیز آقایان بودند، افزود: مبلغ بدهی کل این زندانیان 48 میلیارد و 769 میلیون تومان بود.

وی به نوع جرائم زندانیان جرائم غیرعمد آزادشده سال گذشته در استان پرداخت و اعلام کرد: از 243 نفر، 184 نفر دارای محکومیت مالی، 36 نفر مهریه، 16 نفره نفقه، 7 نفر دیه تصادف و حوادث کارگاهی بود.

روانه شدن زنان به زندان به علت بدهی های مالی از جمله جرایم غیرعمدی است که اوضاع نابسامان اقتصادی به آن دامن می زند، زنانی که به هر دلیل از همراهی همسر محروم اند، مجبور هستند برای امرار معاش وارد بازار کار شوند، همین مساله ممکن است آنان را به مشکلاتی همچون قرار گرفتن پشت میله های سرد زندان دچار کند.

انتهای پیام/