به بهانه 12 آذر روز جهانی معلولان/
مسیر پیشروی ویلچرها ناهموار است
یاد من و شما هست همین سالهای اخیر بود که یکی از اعضای شورای شهر همدان روی ویلچر نشست و شهر را دور زد تا ببیند معلولان در همدان با چه موانعی بر سر راهشان درگیر میشوند تا به رفع آنها بپردازد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از نافع، اینکه این کار انجام شد یا نه و یا چقدر موفق بود مقوله بحث نگارنده نیست. آنچه در این مبحث حایز اهمیت است این نکته است که ای کاش امروز که مناسبتی برای توجه به معلولان است یکی از متولیان امور در گردشگری برای حس کردن حال این افراد جامعه بر روی ویلچر بنشیند و راهی یک موزه یا هتل و حتی رستوران شهر شود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نافع,کدام یک استانداردسازی شده است و کدام یک نیازمند استانداردسازی است. آیا در سال حتی یک روز برای معلولان برنامه متناسب با شرایطشان در حوزه گردشگری دیده میشود. امروز 12 آذر ماه روز جهانی معلولان است.
,آمار معلولان سالانه رو به افزایش میرود
, آمار معلولان سالانه رو به افزایش میرود,بر اساس آمارهای موجود بین 5 تا 10 درصد مردمان کشورهای جهان و از جمله ایران، دچار یکی از انواع معلولیتهای جسمی یا ذهنی هستند. به گفته یک مقام سازمان بهزیستی سالانه 10 هزار نفر به معلولان تهرانی و حدود 60 هزار نفر به کل معلولان کشور اضافه میشود. بر اساس سرشماری سال 1385 تعداد کسانی که در ایران به دلیل نارساییهای ذهنی، جسمی و حسی، معلول به شمار میروند، حدود یک میلیون و 570 هزار نفر بوده است. این آمار اما از سوی نهادهای متولی معلولان در همان زمان هم مورد تأیید نبود و همچنان هم نیست.
,با توجه به افزایش 6 یا 7 میلیونی جمعیت کشور در 7 سال گذشته حتی با فرض پذیرش همین آمار هم باید گفت که هم اکنون به طور رسمی 2 میلیون نفر در کشور دچار معلولیتهای جدی هستند. گردشگری معلولان و پرداختن به آن در ایران، در نگاه اول با توجه به آنکه بسیاری از زیرساختهای اولیه برای گردشگری به صورت کلی هنوز فراهم نیامده، شاید بیمورد به نظر بیاید. اما واقعیت این است که این دو پروژه در امتداد هم نیستند و اگر ارادهای بر رونق گردشگری در ایران به طور کلی وجود دارد، این رونق باید به صورت موازی در گردشگری معلولان هم رخ داده و به صورت همزمان پیش برود. نمیتوان و نباید در انتظار تکمیل پروژههای گردشگری نشست و بعد از فراغت از آن، به بحث گردشگری معلولان پرداخت.
,توریسم برای همه!
, توریسم برای همه!,در سایتهای متعدد جهانی در حوزه توریسم عنوان شده است، بررسیهای انجام شده از سوی یکی از مؤسسات آکادمیک انگلستان تخمین زده است که حدود 27 درصد از کل جمعیت اتحادیه اروپا از طرح ویژه «توریسم برای همه» که در این کشور طراحی و اجرا شده بهره میبرند و این بخش از صنعت گردشگری طبق همین بررسیها، درآمدی بالغ بر 80 میلیارد یورو در سال تولید میکند. بر اساس این آمار ایجاد پایانهها و مراکز ویژه برای افراد معلول و نیز تأمین امکانات حمل ونقل زمینی، همچنین ارائه مقاصد توریستی با شرایط مناسب معلولان نه تنها یک اقدام خیریه نیست، بلکه یک تجارت عالی و مقرون به صرفه است.
,همانطور که از آمارها برمیآید 10 درصد ایرانیها درگیر معلولیت هستند و این افراد نیز مانند بقیه اعضای جامعه مطمئناً علاوه بر نیازهای اولیه خود نیازمند پرکردن اوقات فراغت، تفریح و گردشگریاند. اینکه گردشگری معلولان در کشور ما پا گرفته و رونقی شبیه امریکا یا کشورهای اروپایی را تجربه کند، به عوامل متعددی بستگی دارد که شاید اصلیترین و دمدستترین آن این است که آنها پولی برای خرج کردن داشته باشند.
,گردشگری برای معلول کشور مسیرهای بنبست است
, گردشگری برای معلول کشور مسیرهای بنبست است,گردشگری برای 12 میلیون معلول کشور حکم مسیرهای بنبست را پیدا کرده، مسیرهای ناهمواری که سبب شده آنها از حق طبیعی خود برای مسافرت بگذرند، این روزها با توجه به وضع معلولان، بهترین وسیله برای رفت و آمد آنها هواپیماست، اما در کشورمان فقط شرکت ایران ایر به این افراد بلیت نیمبها میدهد.
,از ارائه نکردن خدمات از سوی دیگر شرکتهای هواپیمایی به این افراد که بگذریم باید تأکید کرد که معلولان معمولاً در سفرهایشان به همراه نیاز دارند، اما شرکت هواپیمایی تخفیفی برای همراه معلول در نظر نمیگیرد و با توجه به این که معلولان برای پیدا کردن شغل نیز با مشکل روبه رو هستند باید گفت هزینه بالای سفرهای هوایی سبب شده کمتر شخص معلولی تمایل به سفر هوایی داشته باشد.
,گزینه دیگر برای معلولانی که قصد مسافرت دارند استفاده از حمل و نقل ریلی است، اما زمانبر بودن سفر با قطار در کنار نامناسب بودن سرویسهای بهداشتی قطارها سبب شده معلولان برای مسافرت کمتر از این وسیله استفاده کنند.
,این درحالی است که استفاده از اتوبوس نیز برای معلولان مشکلات زیادی به همراه دارد، چون اتوبوسهای بین شهری جایگاه مخصوصی برای این افراد ندارند، افزون براین کیفیت خدمات ارائه شده بین راهی در جادههای کشور آن قدر نامناسب است که معلولان نمیتوانند نیازهای اولیه خود را برآورده کنند زیرا افراد غیرمعلول نیز همیشه از وضع نامناسب سرویسهای بهداشتی توقفگاههای بین راهی گله دارند و معلولان در کنار چنین مشکلاتی باید با مناسب سازی نشدن سرویس بهداشتی نیز کنار بیایند.
,علاوه براین زمان توقف اتوبوسها در این مراکز به حدی نیست که شخص معلول بتواند نیازهایش را برطرف کند.
,این در حالی است که مشکلات گردشگری برای معلولان فقط به وسایل حمل و نقل عمومی و نامناسب بودن وضع توقفگاههای بین راهی محدود نمیشود زیرا در شهرهای مقصد نیز این مشکلات وجود دارد؛ به عنوان نمونه اکنون کمتر هتلی در کشور اتاق ویژه معلولان دارد و مراکز تفریحی و دیدنی نیز برای بازدید معلولان مناسب سازی نشده است، به همین دلیل معلولانی که رنج سفر را به جان میخرند آن طور که باید و شاید حتی نمیتوانند از موزههای شهرهای مختلف کشور بازدید کنند.
,نکته اینجاست که معلولان بیشتر از افراد غیرمعلول به سفر نیاز دارند، اما سازمانهایی مانند گردشگری که باید به این نیاز معلولان توجه کنند تاکنون اقدام مناسبی انجام نداده و گرهای از گردشگری معلولان باز نکرده است
,تشکیل کمیته توریسم افراد دارای معلولیت
, تشکیل کمیته توریسم افراد دارای معلولیت,«مناسبسازی فضا و مکان برای رفت و آمد افراد دارای معلولیت، اختصاص سهمی از فضای عمومی جامعه به این افراد، که نه لطفی در حق آنها که از حقوقشان است، اجرای کامل قوانین مصوب و تغییر نگاه ترحمآمیز به این «افراد» از نظر کارشناسان حوزه گردشگری برای بیرون آوردن افراد دارای معلولیت از خانه، به گردش بردنشان و درنهایت منتفع شدن تور و گردشگر ضروری است.
,تشکیل کمیتهای در معاونت گردشگری تحت عنوان «کمیته گردشگری افراد دارای معلولیت» برای پیگیری حقوق 10 درصد از افراد جامعه در این حوزه و اطمینان از اجرای قوانین و بهرهبرداری از طرحهای ناتمام و کارهای وعده داده شده و عمل نشده، در کنار کمیتههای ریز و درشت دیگر، به نظر نمیآید انتظار زیادی باشد.
,پرداختن به گردشگری افراد دارای معلولیت شاید تلنگری به سایر بخشهای دولت و سازمانهای ذیربط هم باشد تا به شغل، تحصیل و حتی مناسب سازی فضاهای عمومی برای رفتوآمد و برآوردن نیازهای اولیه این افراد در حوزه مسئولیتها و اختیاراتشان بپردازند.
,انتهای پیام/پ
]
ارسال دیدگاه