به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از عصرهامون، شهرستان چابهار علی رغم نزدیکی به دریا سال های زیادی است که مشکل تامین آب شرب برای شهروندان خود دارد و در حال حاضر شهروندان مرکز این شهر و اطرفیان آن آب را به صورت هفتگی و شاید ماهانه در آب انبار های خود ذخیره می کنند.
آب انبارها بعضا به صورت پیش ساخته وجود دارد که همان تانکر های پلیمیری آب است ولی در اکثر ساختمان ها چاله های سیمانی مسقف در حیاط ها وجود دارد که آب در آن ذخیره می شود.
معمولا آب های ذخیره شده در آب انبارها جهت مصارف شست و شو استفاده می شود ولی در روستاهای اطراف به علت اینکه مراکز فروش آب تصیفه در نزدیکی آنها وجود ندارد همان آب تصفیه موجود در آب انبارهای سنتی تمام مصارف مردم روستا را پوشش می دهد.
یاسر جدگال، یکی از شهروندان چابهار در گفت و گو با خبرنگار ما گفت: در مرکز شهرستان چابهار آب جیره بندی است و در هفته تنها یک الی دو روز در محله ها مرکزی شهرستان آب است به همین علت مردم مجبورند آب را در حوض انبار های که دارند ذخیره کنند و به علت اینکه آب بعد از وارد شدن به حوض انبار به دلیل زنگ موجود در آب و برخی دیگر میکروب ها دیگر قابل شرب نیست و مردم آب شرب خود را به وسیله دبه های آب از مراکز فراوش تسویه آب تهیه می کنند.
سعید ابرون، از ساکنین روستاهای اطراف شهرستان چابهار با بیان اینکه، آب شرب از مهمترین دغدغه های مردم چابهار و روستاهای اطراف است، تصریح کرد: در روستاهای اطراف لوله کشی آب شرب وجود ندارد برای همین هم مردم با تانکر آب مصرفی شرب و شستشوی خود را به آب انبار های ساخته شده در محل سکونت خود حمل می کنند.
استفاده از آبی که در آب انبار سنتی وجود دارد بهداشتی نیست و بعضا موجب بیماری برای برخی خواهد شد، در همین خصوص حسین معصومی کیا، کارشناس بهداشت در گفت و گو با خبرنگار ما، بیان کرد: محل ذخیره آب پارامتر های مخصوص خودش را دارد هم دما هم تهویه آب و حتی جنس مواد ساختمانی محل نگهداری آب در سلامت آن تاثیرگذار است.
وی بابیان اینکه آب انبار های سنتی توان بهداشتی نگاه داشتن آب را ندارند، تصریح کرد: آب انبار های سنتی از بلوک و سیمان ساخته می شود که از نظر بهداشتی به هیچ عنوان استاندارد نیستند و به تبع آبی که در آنها نگهداری می شود هم بهداشتی نیست.
این کارشناس بهداشت با اشاره به این که آب غیر بهداشتی می تواند موجب شیوع خیلی از بیماری ها شود، خاطرنشان کرد: اسهال شایع ترین بیماری است که فرد استفاده کننده از آب غیر بهداشتی می تواند به آن دچار شود و دیگر بیماری های خطرناک و سرایت پذیر دیگری هم هستند که بسته به میزان آلودگی آب افراد را دچار بیماری می کند.
معصومی کیا با بیان اینکه باید آب مصرفی عاری از هرگونه آلودگی باشد، خاطرنشان کرد: در صورت اضطرار محل نگهداری آب باید به صورتی باشد که امکان نفوذ هیچ حیوان موذی و یا گرد خاک وجود نداشته باشد و اگر این انبار در زیر زمین قرار دارد باید عایق بندی مناسبی داشته باشد تا از ورود آب های آلوده و فاضلاب به آب انبار جلوگیری کند.
انتهای پیام/
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه