به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از رهیاب، اینجا کربلا است و امروز هزاران هزار عاشق با کوله باری از اشتیاق راهی شده‌اند تا با پای پیاده به بین‌الحرمین برسند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, رهیاب,خستگی و طولانی بودن مسیر روی آن‌ها اثری ندارد و تنها عشق رسیدن به معشوق در سر دارند. اینجا تا چشم کار می‌کند زائر است و زائر است، انگار محشری از عشاق حسین (ع) برپاشده است.
پاهای خسته، مسیر را قدم به قدم می‌شمارند. زخم‌ها سرباز کرده‌اند و تاول‌ها دردناک شده‌اند. دل‌های زائران روزهاست که زودتر از خودشان روانه کربلا شده، محشری از یکرنگی و یکدلی بر پا است غبار راه بر سر و صورت‌ها نشسته و شانه ها از کشیدن توشه راه خسته است، دل ها اما در مسیر حسین(ع) هیچ‌گاه خسته و غبار گرفته نیستند.
هر قدمی که زائر اربعین بر می‌دارد، گویی دل صیقلی تر می‌شود. هر ساعت در این مسیر هزار شب قدر است و فرصتی که جانت را از بند تعلق آزاد کرده و دلت را به وادی صبر و رضا پرواز دهی.
زخم‌های شان هرکدام قصه‌گوی عشقی هستند که از عمق تاریخ به مردم این روزگار رسیده است.
زائران پاهای خسته خود را قدم به قدم به گنبد بین‌الحرمین نزدیک‌تر می‌کنند. زخم‌های شان هرکدام قصه‌گوی عشقی هستند که از عمق تاریخ به مردم این روزگار رسیده است. روزگاری که عصر دیجیتال می‌خوانندش و مردم از فراموشی و بی‌قیدی و بی‌ریشه‌ای دوران سخن می‌گویند اما عشق حسین(ع) است که ریشه و یاد و قید و غیرت پیر و جوان این روزگار می‌شود. معجزه‌گری که میلیون‌ها نفر را در هنگامه اربعین به محشر کربلا فرامی‌خواند تا بدانی اگر تشیع زنده است و اگر اسلام رونق دارد، از برکت همین خون‌های پاک است.
هر چه در این مسیر بیشتر پیش می‌روی، ناله‌های در راه ماندگانش از عمق تاریخ بیشتر غمگینت می‌کند. آن‌هایی که روزهایی با عشق این مسیر را طی می‌کردند اما چه ستم‌ها که در این مسیر به عاشقان حسین(ع) رفته است. چه دست‌ها که قطع‌شده و چه پاها که از رفتن بازمانده‌اند.
تاریخ امروز این عشق و شوریدگی را به نظاره نشسته است. اربعین عصاره یک تاریخ است. یک تاریخ مظلومیت، یک تاریخ اشک، یک تاریخ پاهای زخمی و دست‌های خسته، یک تاریخ حسین حسین گفتن و تا مرزهای دلدادگی رفتند، یک تاریخ پا در مسیرهای سخت گذاشتن و دل به کاروان‌سالار سپردند.
تاکنون بیش از یک میلیون و ۵۵۰ هزار ایرانی از مرزهای چذابه و شلمچه عازم عتبات عالیات شده اند گفت: نزدیک به ۸۲۰ هزار نفر نیز از این دو مرز به کشور بازگشته‌اند.
انتهای پیام/
خستگی و طولانی بودن مسیر روی آن‌ها اثری ندارد و تنها عشق رسیدن به معشوق در سر دارند. اینجا تا چشم کار می‌کند زائر است و زائر است، انگار محشری از عشاق حسین (ع) برپاشده است.
پاهای خسته، مسیر را قدم به قدم می‌شمارند. زخم‌ها سرباز کرده‌اند و تاول‌ها دردناک شده‌اند. دل‌های زائران روزهاست که زودتر از خودشان روانه کربلا شده، محشری از یکرنگی و یکدلی بر پا است غبار راه بر سر و صورت‌ها نشسته و شانه ها از کشیدن توشه راه خسته است، دل ها اما در مسیر حسین(ع) هیچ‌گاه خسته و غبار گرفته نیستند.
هر قدمی که زائر اربعین بر می‌دارد، گویی دل صیقلی تر می‌شود. هر ساعت در این مسیر هزار شب قدر است و فرصتی که جانت را از بند تعلق آزاد کرده و دلت را به وادی صبر و رضا پرواز دهی.
زخم‌های شان هرکدام قصه‌گوی عشقی هستند که از عمق تاریخ به مردم این روزگار رسیده است.
زائران پاهای خسته خود را قدم به قدم به گنبد بین‌الحرمین نزدیک‌تر می‌کنند. زخم‌های شان هرکدام قصه‌گوی عشقی هستند که از عمق تاریخ به مردم این روزگار رسیده است. روزگاری که عصر دیجیتال می‌خوانندش و مردم از فراموشی و بی‌قیدی و بی‌ریشه‌ای دوران سخن می‌گویند اما عشق حسین(ع) است که ریشه و یاد و قید و غیرت پیر و جوان این روزگار می‌شود. معجزه‌گری که میلیون‌ها نفر را در هنگامه اربعین به محشر کربلا فرامی‌خواند تا بدانی اگر تشیع زنده است و اگر اسلام رونق دارد، از برکت همین خون‌های پاک است.
هر چه در این مسیر بیشتر پیش می‌روی، ناله‌های در راه ماندگانش از عمق تاریخ بیشتر غمگینت می‌کند. آن‌هایی که روزهایی با عشق این مسیر را طی می‌کردند اما چه ستم‌ها که در این مسیر به عاشقان حسین(ع) رفته است. چه دست‌ها که قطع‌شده و چه پاها که از رفتن بازمانده‌اند.
تاریخ امروز این عشق و شوریدگی را به نظاره نشسته است. اربعین عصاره یک تاریخ است. یک تاریخ مظلومیت، یک تاریخ اشک، یک تاریخ پاهای زخمی و دست‌های خسته، یک تاریخ حسین حسین گفتن و تا مرزهای دلدادگی رفتند، یک تاریخ پا در مسیرهای سخت گذاشتن و دل به کاروان‌سالار سپردند.
تاکنون بیش از یک میلیون و ۵۵۰ هزار ایرانی از مرزهای چذابه و شلمچه عازم عتبات عالیات شده اند گفت: نزدیک به ۸۲۰ هزار نفر نیز از این دو مرز به کشور بازگشته‌اند.
انتهای پیام/
خستگی و طولانی بودن مسیر روی آن‌ها اثری ندارد و تنها عشق رسیدن به معشوق در سر دارند. اینجا تا چشم کار می‌کند زائر است و زائر است، انگار محشری از عشاق حسین (ع) برپاشده است.
پاهای خسته، مسیر را قدم به قدم می‌شمارند. زخم‌ها سرباز کرده‌اند و تاول‌ها دردناک شده‌اند. دل‌های زائران روزهاست که زودتر از خودشان روانه کربلا شده، محشری از یکرنگی و یکدلی بر پا است غبار راه بر سر و صورت‌ها نشسته و شانه ها از کشیدن توشه راه خسته است، دل ها اما در مسیر حسین(ع) هیچ‌گاه خسته و غبار گرفته نیستند.
هر قدمی که زائر اربعین بر می‌دارد، گویی دل صیقلی تر می‌شود. هر ساعت در این مسیر هزار شب قدر است و فرصتی که جانت را از بند تعلق آزاد کرده و دلت را به وادی صبر و رضا پرواز دهی.
زخم‌های شان هرکدام قصه‌گوی عشقی هستند که از عمق تاریخ به مردم این روزگار رسیده است.
زائران پاهای خسته خود را قدم به قدم به گنبد بین‌الحرمین نزدیک‌تر می‌کنند. زخم‌های شان هرکدام قصه‌گوی عشقی هستند که از عمق تاریخ به مردم این روزگار رسیده است. روزگاری که عصر دیجیتال می‌خوانندش و مردم از فراموشی و بی‌قیدی و بی‌ریشه‌ای دوران سخن می‌گویند اما عشق حسین(ع) است که ریشه و یاد و قید و غیرت پیر و جوان این روزگار می‌شود. معجزه‌گری که میلیون‌ها نفر را در هنگامه اربعین به محشر کربلا فرامی‌خواند تا بدانی اگر تشیع زنده است و اگر اسلام رونق دارد، از برکت همین خون‌های پاک است.
هر چه در این مسیر بیشتر پیش می‌روی، ناله‌های در راه ماندگانش از عمق تاریخ بیشتر غمگینت می‌کند. آن‌هایی که روزهایی با عشق این مسیر را طی می‌کردند اما چه ستم‌ها که در این مسیر به عاشقان حسین(ع) رفته است. چه دست‌ها که قطع‌شده و چه پاها که از رفتن بازمانده‌اند.
تاریخ امروز این عشق و شوریدگی را به نظاره نشسته است. اربعین عصاره یک تاریخ است. یک تاریخ مظلومیت، یک تاریخ اشک، یک تاریخ پاهای زخمی و دست‌های خسته، یک تاریخ حسین حسین گفتن و تا مرزهای دلدادگی رفتند، یک تاریخ پا در مسیرهای سخت گذاشتن و دل به کاروان‌سالار سپردند.
خستگی و طولانی بودن مسیر روی آن‌ها اثری ندارد و تنها عشق رسیدن به معشوق در سر دارند. اینجا تا چشم کار می‌کند زائر است و زائر است، انگار محشری از عشاق حسین (ع) برپاشده است.
,
پاهای خسته، مسیر را قدم به قدم می‌شمارند. زخم‌ها سرباز کرده‌اند و تاول‌ها دردناک شده‌اند. دل‌های زائران روزهاست که زودتر از خودشان روانه کربلا شده، محشری از یکرنگی و یکدلی بر پا است غبار راه بر سر و صورت‌ها نشسته و شانه ها از کشیدن توشه راه خسته است، دل ها اما در مسیر حسین(ع) هیچ‌گاه خسته و غبار گرفته نیستند.
,
هر قدمی که زائر اربعین بر می‌دارد، گویی دل صیقلی تر می‌شود. هر ساعت در این مسیر هزار شب قدر است و فرصتی که جانت را از بند تعلق آزاد کرده و دلت را به وادی صبر و رضا پرواز دهی.
,
زخم‌های شان هرکدام قصه‌گوی عشقی هستند که از عمق تاریخ به مردم این روزگار رسیده است.
,
زائران پاهای خسته خود را قدم به قدم به گنبد بین‌الحرمین نزدیک‌تر می‌کنند. زخم‌های شان هرکدام قصه‌گوی عشقی هستند که از عمق تاریخ به مردم این روزگار رسیده است. روزگاری که عصر دیجیتال می‌خوانندش و مردم از فراموشی و بی‌قیدی و بی‌ریشه‌ای دوران سخن می‌گویند اما عشق حسین(ع) است که ریشه و یاد و قید و غیرت پیر و جوان این روزگار می‌شود. معجزه‌گری که میلیون‌ها نفر را در هنگامه اربعین به محشر کربلا فرامی‌خواند تا بدانی اگر تشیع زنده است و اگر اسلام رونق دارد، از برکت همین خون‌های پاک است.
,
هر چه در این مسیر بیشتر پیش می‌روی، ناله‌های در راه ماندگانش از عمق تاریخ بیشتر غمگینت می‌کند. آن‌هایی که روزهایی با عشق این مسیر را طی می‌کردند اما چه ستم‌ها که در این مسیر به عاشقان حسین(ع) رفته است. چه دست‌ها که قطع‌شده و چه پاها که از رفتن بازمانده‌اند.
,
تاریخ امروز این عشق و شوریدگی را به نظاره نشسته است. اربعین عصاره یک تاریخ است. یک تاریخ مظلومیت، یک تاریخ اشک، یک تاریخ پاهای زخمی و دست‌های خسته، یک تاریخ حسین حسین گفتن و تا مرزهای دلدادگی رفتند، یک تاریخ پا در مسیرهای سخت گذاشتن و دل به کاروان‌سالار سپردند.
,
تاکنون بیش از یک میلیون و ۵۵۰ هزار ایرانی از مرزهای چذابه و شلمچه عازم عتبات عالیات شده اند گفت: نزدیک به ۸۲۰ هزار نفر نیز از این دو مرز به کشور بازگشته‌اند.
,
انتهای پیام/
, ]
ارسال دیدگاه