یاداشت/
آقای رییس جمهور! آزادی بی عقیده را نمی خواهیم
آزادی فرجام گسیخته و بی قید و بند به خصوص از نوع قلم و بیانش، مسیرهای فرعی و غلطی را می گشایند که ممکن است فرد و جامعه را سالها از مسیر واقعی اش دور کند آنوقت است که اسلامی شدن دانشگاهها هم، نه دانشگاه را و نه دانشجو را اسلامی نخواهد کرد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از سایت گام نیوز،آقای رئیس جمهور،ما از شما متعجب نشدیم وقتی که فرمودید دانشگاه باید فضای گفتگو و تعامل باشد، متعجب نیستیم که خواستید برای برگشتن نشاط به دانشگاه تلاش کنید، متعجب نیستیم که گفتید دانشگاه باید مدخل فضای ورود به عرصه های سیاسی و اجتماعی باشد و دانشجو به عنوان سردمدار آن حتی از این هم متعجب نشدیم که گفتید دانشگاه جای ابراز عقیده است .
, شبکه اطلاع رسانی دانا,
اینها را پیشینیان و هم رأیان شما هم در گذشته گفته بودند. خط فکری شما مشخص است همینطور مسیری را که دنبال می کنید هر چند به نام اعتدال باشد. عجیب نیست که پس از 8 سال از عقیده و آرمان و اهداف انقلاب در دانشگاه حرف زدن و در پی دانشگاه اسلامی و اسلامی کردن دانشگاه و تفکیک جنسیتی و سایر مسائل و... بودن، حرف از آزادی بیان و عقیده و برگرداندن فضای شادی و نشاط به دانشگاهها مطرح می شود. همان حرفهای قدیمی که پس از 8 سال دوباره نو می شوند. آری عجیب نیست! دوره دوره ی دیگری است. در جایی که بی قیدی در بیان عقیده، آزادی نام می گیرد، در چارچوب آرمان و اهداف انقلاب حرف زدن، تحجر و یک جا ماندن است.
آقای رئیس جمهور ! حال که خود در سخنرانی تان زمینه را برای ابراز عقیده و نقادی دولتمردان بازگذاشتید و بدان تأکید نمودید بگذارید ما هم آزادانه با صدای بلند شعار دهیم که آزادی بی عقیده را نمی خواهیم هر چند متحجرمان بخوانند.
ما در دانشگاه زمان خاتمی درس خوانده ایم اما شاگردی ایشان و افکارش را نکردیم. ما شاگرد استاد مطهری بودیم گرچه در زمان او نبودیم. همان بزرگی که می گفت هر عقیده ای را نباید به اسم و رسم آزادی گفت. آزادی باید مقید باشد قیدی که به عقیده و آرمان های اسلامی متصل باشد. انقلاب هدفی دارد و راه و مسیری که باید در آن قرار گیرد و افرادی که می بایست در این جریان، صراط مستقیم خود را بپیمایند .
آزادی فرجام گسیخته و بی قید و بند به خصوص از نوع قلم و بیانش، مسیرهای فرعی و غلطی را می گشایند که ممکن است فرد و جامعه را سالها از مسیر واقعی اش دور کند آنوقت است که اسلامی شدن دانشگاهها هم، نه دانشگاه را و نه دانشجو را اسلامی نخواهد کرد.
آری نباید بذرهای آماده را به جای کود، سمپاشی کرد سموم را باید جای دیگر مصرف نمود. سموم به درد موذیان می خورد نه بذرهای آماده ی رشد و نه بچه دبیرستانی هایی که به هزار امید و آرزو وارد دانشگاهی می شوند که قرار است محل اوج و تعالی شان باشد نه جایی برای لفاظی ها و درگیری هایی به نام آزادی بیان.
رمز پیشرفت، اقتدار، استقلال ، تعالی، آزادگی وحدت کلمه در زیر سایه آرمانهای انقلاب است نه تشطط آراء و نظرات به نام آزادی بیان. شعار ما، حرف ما، آرمان ما، باور ما هنوز هم همان حرفهای دهه ی شصتی امام (ره) و مطهری است حتی اگر دوره، دوره ی دیگری باشد.
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/
,
]
ارسال دیدگاه