به بهانه اتمام دوره خطیب در فدراسیون کشتی
«من اشتباهی بودم!»
حجتالله خطیب در روزهایی که بیش از هر زمان دیگری خطر برکناری و تغییر را حوالی خود احساس میکرد، از کار استعفا کرد و جای خود را به رسول خادم سپرد.[
به گزارش خبرنگار ورزشی شبکه اطلاع رسانی دانا تیمهای ملی کشتی آزاد و فرنگی با وجود مشکلات بسیار پیش از اعزام به بوداپست، در مسابقات جهانی نتایج قابلقبولی گرفتند و حتی تیم آزاد با مدیریت رسول خادم به عنوان قهرمانی جهان رسید.
اگر هر زمان دیگری بود، این نتیجه شاید میتوانست عمر مدیریت رئیس فدراسیون را حداقل دو سالی اضافه کند اما در مورد کشتی چنین اتفاقی رخ نداد، خطیب گرچه همان روزها شایعه استعفایش را رد کرد اما روز گذشته که با استعفایش موافقت شد، تاکید کرد که همان بعد از بوداپست، استعفایش را تقدیم وزارت ورزش کرده بود.
دراینکه هر فردی که در راس مدیریت فدراسیون قرار بگیرد، خدمتهایی نیز انجام میدهد و هرگز نمیتوان کارنامه یک فرد را صددرصد سیاه عنوان کرد، شکی نیست، اما میزان کارهای مفید و غیرمفید و همچنین مضر و مخرب افراد است که تعیین کننده خوب و یا بد بودن کارنامه یک مدیر است.
خطیب نیز از این قائده مستثنی نیست ولی باید دید میزان اشتباهات مدیریتی وی چه اندازه بوده و چقدر تاثیر در به حاشیه کشیدن کشتی داشته است.
مشکلات مالی که خطیب همیشه از آن یاد کرده، چیزهایی است که با سومدیریت او در فدراسیون ایجاد شد.
کشتی همیشه نیازهای مشخصی دارد، نیازهایی که در قالب تشک کشتی، تجهیزات بدنسازی، تغذیه، حقوق پرسنل فدراسیون، مربیان و کشتیگیران و ... تعریف میشود. چطور فدراسیونهای قبلی میتوانستند با همان بودجه مشخص که برای همه بوده، بسازند و ساختمان ورزنده هر روز شاهد بیآبرویی و داد و بیداد طلبکاران نباشد؟
این تشکها و تجهیزات بدنسازی در دوره هر رئیس فدراسیونی باید خریداری میشد، ولی هیچگاه مگر در فدراسیون خطیب این اتفاق رخ نداد که فروشنده بعد از بیش از یک سال بیاید و به خاطر طلبش، تجهیزاتش را از خانه کشتی جمع کند و ببرد!
در هیچ فدراسیونی دیده نشد که تیمهای ملی ایران را در سفر خارجی با فضاحت از هتل بیرون کنند و پاسپورت عدهای نوجوان را نگه دارند تا زمانی که هزینه هتل پرداخت شود و بچههایی که قرار است آینده کشتی ایران را تشکیل دهند چنین با خفت در غربت مواجه شوند.
فدراسیون خطیب بیش از هر مدیر دیگری بنگاه صدور حکم ایجاد کرده بود، حکمهایی که برای فدراسیون بار مالی بسیار زیادی در پی داشت. در هیچ فدراسیونی برای راضی نگه داشتن پرسنل، به این اندازه سفر خارجی برای آنها در نظر گرفته نمیشد به حدی که حتی آبدارچی و کارمند دبیرخانه و مالی هم در لیست مسافران مسابقات جهانی قرار بگیرند.
در هیچ فدراسیونی – آن هم فدراسیونی که میلیاردی بدهی دارد و هر روز طلبکاران پاشنه درش را از جا درآوردهاند- لیست ۹۲ نفره برای سفر اروپایی بسته نمیشود.
پیشکسوتانی که شان آنها را میشد به نحو دیگری جز صدور حکمهای هزینهساز و دردسرساز حفظ کرد.
آقای خطیبی که روز گذشته بعد از قبول استعفایش از نفرین کردن مخالفان و دشمنانش خبر داد، کاش میگفت که در کدام فدراسیون در یک دهه اخیر کشتیگیر خسته از عدسپلوهای اردو، از جیب خودش گوشت خریده و بساط کباب را در خانه کشتی به پا کرده تا ملیپوشانی که قرار است در مسابقات جهانی از حیثیت کشتی ایران دفاع کنند، دلی از عزا دربیاورند؟
دعوای بین مربیان، قهر کردن بهترین مربی فرنگی جهان و ایران، نارضایتی، اعتصاب کارمندان فدراسیون کشتی و خانه کشتی به دلیل دیرکرد همیشگی در پرداخت حقوق و عدم پرداخت ۹ ماهه حق بیمه آنها و دهها مورد دیگری که خطیب اگر کمی به گذشته برگردد، حتما به آنها خواهد رسید، همه در دوره مدیریت وی ایجاد شد.
در اینجاست که ما یاد این جمله بسیار زیبا و بامعنی آن فیلم طنز میافتیم که «من اشتباهی بودم»، جای خطیب در واقع فدراسیون کشتی نبود، او محیط کشتی را نمیشناخت.
تمام اتفاقاتی که در این چند سال رخ داد، همه گویای این مدعاست. جالب اینست که وی در دورههای گذشته ثبتنام کاندیدای ریاست فدراسیون کشتی، برای این منظور ثبتنام کرد در حالیکه در دورهای که فرصت داشت نتوانست در اندازه یک رئیس فدراسیون ظاهر شود.
انتهای پیام/
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه