به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ سریال «پوست شیر» این روزها به اوج داستان خود رسیده؛ پس از دیدن سه فصل از ماجرا، حالا فقط دو قسمت از این مجموعه باقی مانده است. سرگرد محب و یارانش بالاخره پس از مدت ها تعقیب و گریز، «منصور» قاتل و مهره اصلی این همه ماجراجویی را دستگیر کرده اند؛ اما به یکباره گویا همه درب ها به روی آنها بسته شده است! حالا پشت میز بازجویی قاتلی آرام، خونسرد، باهوش نشسته که ادعا می کند که هیچ ربطی به پرونده ساحل ندارد و او را اشتباهی گرفته اند. ماجرا که جلو می رود گویا همه گذاره ها خبر از راستی ادعای منصور دارد.
حالا محب و نعیم با منصوری مواجه اند که در کمال خونسردی به آنها خیره شده و هرازگاهی با خنده ای تحقیرآمیز بر لب، همه زندگی از دست رفته آنها را به بازی و مسخره می گیرد.
مجتبی پیرزاده در نقش «منصور» گویا آخرین برگی است که از دستان جمشید محمودی و رضا بهاروند در این سریال بیرون می آید؛ قاتلی روانی با خنده هایی ویران کننده و بسیار باهوش که بیننده را به یاد جوکر می اندازد. اما برخلاف جوکر، او بسیار کم حرف است و به جای خنده های هیستیریک، لبخندی بر لبانش چنان نقش می بندد که تاثیر زیادی بر فرد مقابلش دارد؛ آنچنان آرام و دقیق به سوالات بازجو پاسخ می دهد که گویا همه این ها را از قبل در ذهن خود تصور کرده و نقشه تک تک آنها را برای چنین روزی کشیده است.
با اینکه پیرزاده فقط یک قسمت در «پوست شیر» حضور داشته اما با بازی فوق العاده خودش، شخصیت قاتلی باهوش، آرام و روانی را آنچنان به خوبی به نمایش گذاشته تا تماشاگر باور کند که این همه سنگدلی و بی رحمی در قتل ساحل و عذاب دادن نعیم، از عهده او برمی آید؛ مجتبی پیرزاده را بارها در نقشهای مختلف دیدهایم اما اینبار به مدد گریم متفاوت، شخصیتپردازی دقیق و از همه مهمتر تمرکز بسیار بالایش روی نقش، شاهد شکلگیری یک قاتل بینظیر با بازی او هستیم.
مجتبی پیرزاده پیش از «پوست شیر» در سریال «سایه بان» و در همان سال با فیلم «شکستن همزمان بیست استخوان» با برادران محمودی همکاری کرده، اما این بار با بازی متفاوت خود در نقش «منصور» در ذهن مخاطب تا مدت ها باقی خواهد ماند.
ارسال دیدگاه