دلنوشته اربعینی یک شاعر هشترودی
به کدامین آیه قسمت دهم که باور کنی همیشه آرزوی دلمی؛ دست مرا بگیر که من در انبوه غم از نبودن”بی یاریت” هیچ ندانم.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از پیک هشترود، متن ادبی ارسالی بانوی شاعر هشترودی، خانم احمدی، به دفتر این پایگاه اطلاع رسانی با عنوان دلنوشته اربعینی بدین شرح است:
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پیک هشترود,,
مولای من، التماس دلم را پذیرا باش، قدّ تمام ناگفته های دلم، دلتنگت هستم و از سوی دلم همیشه دیدگان ثانیه ها به خواب عاشقانه می روند.
,آقای من، تو را هر شب از میان واژه ها تمنا می کنم و آن قدر خوبیهایت را به رخ واژه ها می کشیم که حقارت آنها را در برابر بزرگیت به یقین می بینم.
,به کدامین آیه قسمت دهم که باور کنی همیشه آرزوی دلمی؛ دست مرا بگیر که من در انبوه غم از نبودن”بی یاریت” هیچ ندانم.
,سرورم؛ دلها عاشقانه می ستایند یاری کردنت را.
,باور دارم هرگز رها نمی کنی آنانی که در میان شعله های سرکش روزگار ضجّه می زنند. چراکه همیشه هستی_نامت_ یادت و باز هستی_ تو ای ناجی، تو ای دریادل…
,اگر جنت بود بی تو و گر دوزخ بود با تو
,زجنت ها گریزانم به دوزخ ها عذابم کن
,نیّر احمدی زنوز
,انتهای پیام/گ
]
ارسال دیدگاه