نیویورک تایمز:
شکست اردوغان باعث آرامش غرب و نگرانی در مسکو خواهد شد
باخت اردوغان باعث آسودگی در غرب و اضطراب در مسکو خواهد شد و رهبران اروپایی از برخورد با «ترکیه آسان» خوشحال خواهند شد.
به گزارش خبرنگار بین الملل شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از القدس العربی؛ پایتخت های غربی انتخابات ترکیه را از نزدیک تماشا می کنند و امیدوارند که روند رای گیری در ۱۴ مه به دوران رجب طیب اردوغان، رئیس جمهور ترکیه پایان دهد.
در گزارشی که استفان ارلانگر و آناتولی کرمانف برای نیویورک تایمز تهیه کردند، آمده است که از دست دادن اردوغان باعث آرامش غرب و نگرانی در مسکو خواهد شد و رهبران اروپایی از برخورد با "ترکیه آسان" خوشحال خواهند شد. در صورت شکست رئیس جمهور روسیه ممکن است شریک دیپلماتیک و اقتصادی خود را از دست بدهد.
باخت اردوغان باعث آسودگی در غرب و اضطراب در مسکو خواهد شد و رهبران اروپایی از برخورد با «ترکیه آسان» خوشحال خواهند شد.
بیشتر بخوانید:
گزارش زنده از انتخابات ترکیه/ چه کسی ترکیه را هدایت خواهد کرد؟
دیدگاه روسیه از انتخابات ترکیه
آنها افزودند که پایتخت های غربی و مقر ناتو و کرملین انتخابات روز یکشنبه را با احتیاط تماشا می کنند، زیرا بر اساس نتایج آن، نقش ترکیه به عنوان میانجی در روابط گیج کننده و پیچیده بین دو طرف است. دیپلماتها توجه خود را بر احتمال از دست دادن اردوغان متمرکز کردهاند که نظرسنجیها او را با اختلاف کمتری نسبت به رقیبش کمال کیلیچداراوغلو نشان میدهند.
مقامات غربی رسماً در مورد نامزد مورد نظر خود صحبت نمی کنند تا متهم به دخالت در سیاست داخلی نشوند، اما رهبران اروپایی و همچنین دولت بایدن خوشحالی خود را در صورت شکست اردوغان در رقابت اعلام خواهند کرد.
همانطور که کارل بیلد، وزیر خارجه سابق سوئد، گفت: «همه ما یک ترکیه آسان میخواهیم، زیرا این کشور عضو استراتژیک ناتو است، و در دوران اردوغان به شریکی مشکلساز برای اتحادیه اروپا تبدیل شد، زیرا عضویت ترکیه در آن را کنار گذاشت.
ترکیه در مورد نتایج انتخابات شرط بندی های زیادی دارد.در دوران اردوغان، ترکیه به یک شریک تجاری ضروری و میانجی دیپلماتیک تبدیل شده و با حمله روسیه به اوکراین اهمیت پیدا کرده است. اردوغان در طول بیست سال قدرت خود، سیاست خارجی عدم تعهد را دنبال کرد که متحدان فرضی او را ناامید کرد، و یک پیشروی دیپلماتیک برای مسکو فراهم کرد، که شاید پس از حمله به اوکراین حتی مهمتر بود.
اردوغان با امتناع از اعمال تحریمهای غرب علیه مسکو، به تضعیف تلاشهای غرب برای منزوی کردن کرملین و محرومیت از بودجه برای حمایت از تلاشهای جنگی آن کمک کرد. در همین حال، اقتصاد در حال چرخش ترکیه به نفت روسیه متکی بود و به اردوغان در پیشنهاد خود برای سومین دوره پنج ساله کمک کرد.
اردوغان با ممانعت از پیوستن سوئد به ناتو، متحدانش را خشمگین کرد و تاکید کرد که استکهلم تعدادی از آوارگان کرد به ویژه حزب کارگران کردستان (پکک) را که آنکارا و واشنگتن آن را یک سازمان تروریستی میدانند، تحویل خواهد داد.
بیش از آن، ترکیه از آنچه ایالات متحده و اتحادیه اروپا به عنوان ارزش ها، هنجارها، حاکمیت قانون و آزادی مطبوعات می دانند، فاصله گرفته است. کاجا کالاس، نخست وزیر استونی در مصاحبه ای گفت که ناتو و اتحادیه اروپا رویکرد متفاوتی به انتخابات دارند. این ائتلاف دفاعی است و "ترکیه یکی از متحدانی است که توانایی نظامی دارد" برای کمک به ناتو در بخشهای مهم جهان. و "بنابراین، در رابطه با ناتو در این زمینه تغییری نخواهد کرد، صرف نظر از اینکه چه کسی در انتخابات پیروز می شود."
در مورد ناتو، تغییر در رهبری ترکیه در را برای پیوستن سوئد به این ائتلاف، پیش از اجلاس سران آن که در فیلونیس، پایتخت لیتوانی، در ماه ژوئیه برنامه ریزی شده است، باز خواهد کرد. اردوغان با تمایلات دیکتاتوری خود، روابطش با رئیس جمهور پوتین و اختلافاتش با ناتو باعث خشم مقامات واشنگتن شد و تعدادی از اعضای کنگره خواستار اخراج ترکیه از ناتو شدند. و در حالی که واشنگتن و کشورهای اروپایی می توانند کمتر از پیروزی اپوزیسیون سود ببرند، در صورت شکست اردوغان، ناتو قطعا ضرر خواهد کرد.
اردوغان نه تنها از پیوستن به کشورهای غربی، تحریم روسیه و گشودن منطقه ای برای گاز و نفت روسیه امتناع کرد، بلکه ترکیه در بحبوحه تشدید تحریم های غرب به منبع واردات روسیه که به آن نیاز دارد و پیوندی با اقتصاد جهانی تبدیل شده است. کرملین اردوغان و لفاظی های ملی گرایانه اش را نوعی اختلال در ناتو می داند.
ترکیه به نوبه خود نه از انرژی ارزان روسیه، بلکه از سرمایه گذاری روسیه و واردات گردشگری روسیه که از آغاز جنگ افزایش یافته است، سود برده است.
روسیه در حال ساخت اولین رآکتور هسته ای ترکیه است و از زمان شروع جنگ اعلام کرده است که قصد دارد این کشور را به یک مرکز تجارت گاز طبیعی تبدیل کند.
این دو رهبر دیرینه دارای گرایش های دیکتاتوری و لفاظی های تقابلی علیه غرب هستند و نارضایتی های تاریخی خود را علیه سایر قدرت ها ابراز کرده اند. روابط اردوغان با پوتین به او کمک کرد تا نقش یک دولتمرد و میانجی را در جنگ مسکو علیه اوکراین ایفا کند، مانند میانجیگری در دوره اخیر قرارداد صادرات غلات اوکراین.
شراکت بین دو رهبر بر اساس منافع شخصی متقابل و نه نزدیکی ایدئولوژیک بود، در زمانی که دو کشور برای نفوذ در قفقاز و خاورمیانه رقابت می کردند. در سوریه و لیبی، این دو رهبر از طرف های مختلف در جنگ داخلی حمایت کردند. روابط بین آنها پس از سرنگونی یک جنگنده روسی در سال 2015 توسط ترکیه تیره شد. اردوغان از جنگ پوتین در اوکراین حمایت نکرد و با ارائه پهپادهای ساخت ترکیه به اوکراین، مسکو را عصبانی کرد.
کیلچدار، نامزد اپوزیسیون، در نشانه ای نگران کننده، روسیه را به دخالت در انتخابات و انتشار "تئوری های توطئه، اخبار جعلی و نوارهای افشا شده در این کشور" متهم کرد. با اشاره به یک نوار جنسی جنجالی در روز پنجشنبه که باعث شد یک نامزد کوچک ریاست جمهوری از رقابت کناره گیری کند. او به زبان های ترکی و روسی نوشت: «دست از دولت ترکیه بردارید»، اگرچه ابراز تمایل به همکاری و دوستی داشت. کیلچدار قول داد در صورت انتخاب شدن، روابط تجاری خود را با مسکو حفظ کند، اما مشخص نیست که آیا او به موازنه محتاطانه ای که اردوغان در مورد مسئله اوکراین اتخاذ کرده است، ادامه خواهد داد یا خیر.
به نشانه حساسیت شرایط، زمانی که ماه گذشته جف فلیک، سفیر آمریکا در ترکیه با کیلسدار دیدار کرد، اردوغان عصبانی شد و گفت که فلیک را ملاقات نکرده است، «ما باید در این انتخابات به آمریکا درس بدهیم. "
در حالی که رهبران اروپایی در سکوت از شکست اردوغان حمایت می کنند، از آشفتگی پس از انتخابات می ترسند، به خصوص اگر اردوغان با اختلاف اندکی شکست بخورد یا در دو هفته دیگر به دور دوم برود. بیلت گفت: «این یک انتخابات محوری است و آنچه در خطر است دموکراسی است و ترس من این است که انتخابات به نتایجی منجر شود که در آن مقامات بین یک ریاست جمهوری قوی تحت رهبری اردوغان و یک پارلمان تحت رهبری اردوغان تقسیم شوند. بیلد گفت: یک ائتلاف اپوزیسیون ناپایدار» و «خطر انسداد قانون اساسی زیاد است».
ارسال دیدگاه