تنها زدودن گرد و غبار نیست، پلک‌ها کار مهمی انجام می‌دهند که از آن بی‌خبریم!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ پلک زدن، چشمان ما را مرطوب نگه می‌دارد؛ اما قطعا این تنها دلیل پلک زدن ما نیست؛ چرا که ما بیشتر از آنچه که نیاز است پلک می زنیم. دانشمندان دانشگاه روچستر حالا متوجه شده‌اند که این عمل غیرارادی، نقش به مراتب بیشتری نسبت به آنچه ما فکر می‌کردیم ایفا می‌کند و پلک زدن در واقع در پردازش اطلاعات بصری به کمک ما می‌آیند.

دلیل واقعی پلک زدن ما چیست؟

مدت‌ها تصور می‌شد که دلیل اصلی ما برای پلک زدن، پاک کردن گرد و غبار و زباله‌ها از اطراف چشم‌هایمان است تا بدین ترتیب مانع از عفونت و آسیب دیدن چشم‌ شویم. طبیعتا این امری مهم است؛ اما میزان پلک زدن ما که یک واکنش ذاتی است، تنها به همین منظور، کمی بیش از حد به‌نظر می‌رسد.

به شکل متوسط ، هر انسان در یک دقیقه ۲۰ بار پلک می‌زند که این تعداد در طول یک روز به بیش از ۲۰ هزار بار می‌رسد. با در نظر داشتن اینکه هر یک پلک زدن، فقط بین ۰.۱ تا ۰.۴ ثانیه طول می‌کشد، باید بدانیم که هر فرد حدود ۸ درصد از ساعات بیداری‌اش را با چشمان بسته راه می‌رود. درنتیجه مغز باید سخت‌تر کار کند تا بتواند با این وقفه‌های مداوم در پردازش بصری مقابله کند؛ از همین رو بعید به نظر می‌رسد که پلک زدن تنها به یک هدف، بدون داشتن مزایای بیشتر، ارزش این همه زحمت را داشته باشد.

از همین رو محققان دانشگاه روچستر در مطالعه جدیدشان ، به بررسی فواید احتمالی پلک زدن پرداختند. این محققان، حرکات چشم ناظران انسانی را در حال مشاهده برخی از محرک‌های مختلف، مثل الگوهایی با سطوح مختلفی از جزئیات، زیرنظر گرفتند.

تاثیر پلک زدن بر پردازش داده‌های بصری

آنها با همراه کردن نتیجه بررسی‌ها با مدل‌های کامپیوتری و تجزیه و تحلیل طیفی، به دنبال دریافتن این موضوع بودند که پلک زدن، چطور بر بینایی و نحوه پردازش مغز بر داده‌های دریافتی، تاثیر می‌گذارد.

دانشمندان متوجه این موضوع شدند که حرکت سریع پلک در جریان یک پلک زدن، الگوهای نوری که شبکیه را تحریک می‌کند، تغییر داده و بدین ترتیب نوع متفاوتی از سیگنال‌های بصری را به مغز ارسال می‌کند که وقتی چشمان ما باز است و برروی چیزی متمرکز می شود، ارسال می‌شوند.

در واقع پلک زدن به افراد کمک می‌کند تا تصویر بزرگی از یک صحنه را دریافت کرده و به الگوهایی که در مقیاس بزرگ هستند و به آرامی تغییر می‌کنند، توجه کند.

بن یانگ، نویسنده اصلی این مقاله در این باره توضیح داد:« ما نشان می‌دهیم که ناظران انسانی، از پلک زدن های گذرا سود می‌برند. بدین ترتیب و برخلاف تصورات موجود، پلک زدن نه تنها دید را مختل نمی‌کند، بلکه باعث بهبود پردازش بصری شده و به میزان زیادی کاهش مواجهه با محرک‌ها را جبران می‌نماید.»

گرچه تا پیش از این تصور می‌شود که حرکات چشم، باعث بهبود پردازش بصری می‌شوند؛ اما حالا مشخص شده که پلک زدن، نه تنها مزاحم دید ما نیست، بلکه یک چرخ‌دنده دیگر در مسیر این پردازش بصری به شمار می‌رود.