به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ احمد طاهری صبح امروز (۲۹ اردیبهشتماه) در یازدهمین همایش ملی «مدیریت آلودگی هوا، صدا و بو» که در پژوهشگاه هواشناسی و علم جو برگزار شد، تاکید کرد: رفع مشکل آلودگی هوا یکی از بزرگترین و جدیترین خواستههای مردم تهران است.
وی گفت: بر اساس نتایج یک نظرسنجی انجام شده در استان تهران سالانه جان ۵۰ هزار نفر بر اثر آلودگی ناشی از ذرات معلق از دست می رود. این فاجعهای زیانبار است که دست اندرکاران و فعالان این زمینه باید هر روز صبح آن را به خود یاد آوری کنند.
رییس مرکز ملی هوا و اقلیم سازمان حفاظت محیط زیست تصریح کرد: شیب صعودی تنها مربوط به آلاینده ذرات معلق نیست. سال ۹۶ برای اولین بار آلاینده ازن در شهر تهران به شرایط ناسالم رسید اما در سالهای گذشته، سالانه بیش از ۴۰ روز هوای ناسالم ناشی از افزایش ازن ثبت شد.
طاهری تاکید کرد: آلودگی هوا حاصل یک سال یا دو سال نیست؛ افزایش سالانه مصرف، بدون برنامهریزی برای کاهش منابع آلاینده است. این شیب صعودی که در اغلب کلانشهرها مشاهده می شود، نشان از برهمخوردن تعادل این چرخه داشت.
وی ادامه داد: پیشتر سرانه مصرف بنزین ۸۰ تا ۸۵ میلیون لیتر بود که در کمتر از پنج سال به ۱۳۵ میلیون لیتر رسیده است.
رییس مرکز ملی هوا و اقلیم سازمان حفاظت محیط زیست با بیان اینکه یکی از مؤثرترین عوامل در این ناترازی، فرسودگی ناوگان حملونقل است، ادامه داد: در سال ۱۳۹۹ تنها حدود ۶۰۰۰ تا ۷۰۰۰ خودروی فرسوده اسقاط شد، در حالیکه در همان سال بیش از یک میلیون خودروی جدید وارد چرخه مصرف شد.
طاهری تصریح کرد: قانون هوای پاک در ماده ۸ بر خروج همه خودروهای فرسوده تأکید کرده، اما با وجود تکلیف قانونی، روند اسقاط در سالهای گذشته عملاً متوقف بوده است. سال گذشته ناوگان فرسوده کشور به ۲۷ میلیون دستگاه رسیده که شامل خودروها و موتورسیکلتها میشود.
رئیس مرکز ملی هوا و اقلیم سازمان حفاظت محیط زیست، با استناد به دادههای سیاهه انتشار سال ۱۳۹۶ گفت: هر خودروی فرسوده بهطور میانگین ۹ برابر یک خودروی غیرفرسوده آلودگی تولید میکند. با این حال تمرکز سیاستها بیشتر بر ارتقای استاندارد تولید خودرو از یورو ۴ به یورو ۵ بوده، در حالی که بدون حذف ناوگان فرسوده، این اقدامات اثربخشی کافی نخواهند داشت.
طاهری با اشاره به آمار رسمی درباره اجرای قانون اسقاط اظهارکرد: اگر چه اسقاط رشد داشته است، طبق برنامه هفتم توسعه، دولت مکلف است سالانه ۵۰۰ هزار وسیله نقلیه فرسوده را از رده خارج کند اما برای رسیدن به وضعیتی که تا سال ۱۴۱۰ آمار ناوگان فرسوده کشور از این رقم بیشتر نشود، سالانه باید حدود دو میلیون خودرو اسقاط شود.
وی ادامه داد: در سال ۱۳۹۹ کمتر از ۱۰ هزار خودرو اسقاط شد. این رقم در سال ۱۴۰۲ به حدود ۷۰ هزار رسید. سال ۱۴۰۳ میتوانست نقطه شکوفایی باشد اما روند رشد اسقاط مجدداً کند شد. علت این مسئله به ماده ۱۰ قانون سامانه صنعت خودرو بازمیگشت که به خودروسازان اجازه داد در صورت نبود گواهی اسقاط، با پرداخت ۱.۵ درصد قیمت خودرو، تولید را ادامه دهند.
به گفته رییس مرکز ملی هوا و اقلیم سازمان حفاظت محیط زیست، با قیمت میانگین ۵۰۰ میلیون تومان برای خودرو، به ازای هر چهار خودرو این مبلغ حدود ۳۰ میلیون تومان میشود؛ این رقم نه برای اسقاط کفایت میکند، نه برای صنعت و نه برای مردم مفید است.
طاهری در ادامه اظهار کرد: خوشبختانه در نیمه دوم سال ۱۴۰۳، تمامی تولیدات سواری کشور صرفاً بر اساس اسقاط واقعی صورت گرفت و خودروسازان اجازه پرداخت ۱.۵ درصد برای ادامه تولید را نداشتند اما در حوزه موتورسیکلت هنوز این چالش باقیست.
رییس مرکز ملی هوا و اقلیم سازمان حفاظت محیط زیست در ادامه به اجرای یک طرح جدید برای توسعه موتورسیکلتهای برقی نیز اشاره کرد و گفت: تفاهمنامهای برای جایگزینی موتورسیکلتهای فرسوده با نمونههای برقی به امضا رسیده که تفاوت مهمی با طرحهای گذشته دارد. این نخستین بار است که وزارت نفت و شرکت ملی پخش فرآوردههای نفتی بهعنوان متولی تأمین انرژی کشور، مستقیماً در طرحی با هدف کاهش مصرف شرکت میکنند.
وی افزود: بودجه این طرح از محل گواهیهای صرفهجویی تأمین شده و هدفگذاری آن، تولید و جایگزینی بیش از ۳۰۰ هزار دستگاه موتورسیکلت برقی است. تمرکز این طرح بر موتورسیکلتهای کاری در کلانشهرهاست که روزانه بین ۱۵۰ تا ۲۰۰ کیلومتر پیمایش و سهم بالایی در آلودگی هوا دارند.
طاهری با اشاره به لزوم توسعه زیرساختها برای اجرای این طرح گفت: موتورهای سبک با پیمایش پایین قابل جایگزینی نیستند. نیازمند زیرساختهایی مانند ایستگاههای باتری قابل تعویض (swap) است تا توسعه ناوگان موتوری برقی اثربخش باشد. از پژوهشگران میخواهیم در این حوزه وارد شوند و در این زمینه نقش ایفا کنند.
ارسال دیدگاه