به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ نتایج تحقیقات کنونی نشان میدهد، تجربه احساسات مثبت، احساس سرزندگی و سرحالی، هوش بالاتر را پیشبینی میکند.
شادی، شادمانی، خوشحالی یا خرسندی (به انگلیسی: Happiness ) یک حالت روانی است که در آن فرد احساس عشق، لذت، خوشبختی یا شاد بودن میکند. مسائل مختلفی همچون مسائل زیستی، روانشناختی یا دینی برای تعریف و دلیل خرسندی آورده شدهاست.
این ایده که افراد باهوشتر تمایل دارند بدخلق یا ناراضی باشند، احتمالا بهطور متوسط درست نیست. بخشی از این پیوند بین هوش و شادی ممکن است به شرایط زندگی مربوط شود. افراد باهوشتر معمولاً وضعیت بهتر، سطح تحصیلات بالاتر و در نتیجه مشاغل بهتری دارند.
این یافتهها از نظرسنجی ۶۸۷۰ نفر به دست آمده است که آزمون شادی و ضریب هوشی داده بودند. نتایج نشان داد که افراد با ضریب هوشی بالاتر (۱۲۰-۱۲۹) شادتر از افراد با ضریب هوشی پایین (۷۰-۹۹) بودند. میانگین بهره هوشی در کل جمعیت ۱۰۰ است.
محققان این تحقیق اظهار کردند: در این مطالعه بزرگ ملی، دریافتیم که آی کیو (IQ) با شادی گزارش شده افراد مرتبط است و از فرضیه ما پشتیبانی میکند. سطح شادی پایین در گروهها با ضریب هوشی پایینتر مشاهده و بالاترین میزان شادی در گروهها با هوش بالاتر ثبت شد.
این مطالعه همچنین نشان داد که افراد با آی کیو بالاتر از سلامت بهتری برخوردار هستند. محققان میگویند که سلامت ضعیف ممکن است با ضریب هوشی پایین به دلیل تواناییهای یادگیری پایین مرتبط باشد.
نتایج تحقیق نشان میدهد که افراد با ضریب هوشی پایینتر مشکلات سلامتی بیشتری به دلیل کاهش تمایل به یادگیری، استدلال، حل مسئله و پایبندی به درمانهای پیچیده که اغلب مستلزم پیروی از دستورالعملهای دقیق و نظارت شخصی است را تجربه میکنند.
نتایج تحقیق دیگری نشان داده است که شادی پایدار نیز نشانه ضریب هوشی بالاتر است. افرادی که ضریب هوشی بالاتری دارند، در سن ۳۱ سالگی به همان اندازه که در ۵۱ سالگی خوشحال هستند، شاد خواهند بود. افراد باهوشتر در طول سالها افت کمتری در شادی خود تجربه میکنند. در مقابل، شادی افراد با ضریب هوشی پایینتر نه تنها بهطور کلی پایینتر است، بلکه در طول سالها بیشتر بالا و پایین میرود.
ارسال دیدگاه