به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ در منابع علمی معتبر، برای عسل طبیعی و سالم خواص تغذیه‌ای و درمانی متعددی ذکر شده است، اما تشخیص کیفیت این محصول نیازمند بررسی‌های تخصصی است.
عسل طبیعی رنگ ثابتی ندارد و بسته به نوع گل مورد تغذیه زنبورها، شرایط اقلیمی، موقعیت جغرافیایی و فصل تولید، رنگ آن می‌تواند از سفید و کرمی تا زرد، قهوه‌ای و حتی سیاه متغیر باشد بنابراین صرفاً بر اساس رنگ عسل نمی‌توان درباره سلامت و کیفیت آن اظهار نظر کرد.
از دیدگاه کارشناسی، خلأ جدی دانش فنی در این حوزه وجود دارد و تصمیم‌گیری درباره سلامت و کیفیت عسل مستلزم انجام آزمون در آزمایشگاه‌های معتبر، تحلیل دقیق نتایج آزمون‌ها و همچنین شناخت ویژگی‌های ارگانولپتیک عسل از جمله طعم و بو است.
متأسفانه در بسیاری از آزمایشگاه‌های کشور، صرفاً بر اساس نتیجه آزمون ساکارز درباره کیفیت عسل اظهار نظر می‌شود، در حالی که این شاخص به‌تنهایی برای قضاوت علمی کافی نیست. برای ارزیابی دقیق کیفیت عسل، تعیین پروفایل کامل قندها، اندازه‌گیری پرولین و انجام آزمون «هیدروکسی‌متیل‌فورفورال» ضروری است.
آزمون ساکارز بدون بررسی هیدروکسی‌متیل‌فورفورال فاقد اعتبار است، چرا که ممکن است میزان اولیه ساکارز بالا بوده اما با روش‌های متقلبانه کاهش داده شده باشد؛ در این شرایط، مقدار «هیدروکسی‌متیل‌فورفورال» به سرعت افزایش می‌یابد. «پرولین» نیز حاصل فعالیت طولانی‌مدت زنبورهاست و هرچه میزان آن بالاتر باشد، ارزش تغذیه‌ای عسل افزایش می‌یابد.
در مجموع، بر اساس نتایج آزمون پروفایل قندها، پرولین و هیدروکسی‌متیل‌فورفورال می‌توان به‌صورت علمی و دقیق درباره طبیعی بودن، تغذیه‌ای بودن، نیمه‌تغذیه‌ای بودن، دست‌ساز بودن یا نارس بودن عسل اظهار نظر کرد.
ارسال دیدگاه