شایعات در چه موقعیت هایی رواج پیدا می کنند
شایعه پیامی است که در میان مردم رواج می یابد اما واقعیت ها آن را تأیید نمی کنند،وقتی افراد بسیار مشتاق خبر گیری از چیزی باشند ولی قادر به کسب اطلاعات درستی نباشند، پذیرای شایعات می شوند،شایعات اگر تعصب افراد را تأیید کند یا نفرت شان را توجیه کند،بهتر و بیش تر می تواند گسترش یابد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از سایت زنان استان کهگیلویه و بویراحمد(ایل بانو)در واقع، شایعه پیامی است که به طرز غیر رسمی (معمولاً دهان به دهان) منتقل می شود و به موضوعی مربوط می شود که تحقیق در درست بودن یا نادرست بودن آن مشکل است و برای مردم نیز اهمیت دارد.البته ممکن است بخشی از شایعه حقیقت داشته باشد اما این حکم،همیشه صادق نیست.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, سایت زنان استان کهگیلویه و بویراحمد(ایل بانو),انواع شایعه:
معمولاً شایعات را به دو گروه تقسیم می کنند: معیار زمانی و معیار انگیزشی
معیار زمانی:شایعات از نظر نوع زمان، خود به سه نوع تقسیم می شوند:
شایعات خزنده:شایعاتی که به آرامی انتشار می یابند و مردم آن ها را به طور پنهانی و پچ پچ کنان به یکدیگر منتقل می کنند. آن ها به ظاهر بی سر و صدا هستند و به طور خزنده، اعتماد و اطمینان را از بین می برند و در نهایت در همه جا پخش می گردند.
شایعات آتشین:شایعاتی که چون آتش بر خرمن می افتند و در زمان کوتاهی، گروه وسیعی را تحت پوشش قرار می دهند. از آنجا که این شایعات بار هیجانی و عاطفی فراوان دارند و هیجان هایی مانند وحشت ، خشم و خوشحالی ناگهانی ایجاد می کند، موجب باتاب فوری می گردند.
شایعات شناور:شایعات شناور برای مدتی رواج می یابند، قوت می گیرند و بعد به زیر آب فرو رفته و به صورت مخفی می مانند تا مجدداً در هنگام ظهور شرایط مناسب، شایع گردند.
معیار انگیزشی:شایعات را بر اساس معیار انگیزشی،می توان به صورت زیر گروه بندی کرد:
شایعات شیطانی:شایعاتی که مبتنی بر ترس باشد. زمانی که مردم یک جامعه از چیزی ترسیده باشند،آماده پذیرش شایعه درباره موضوع ترس خود می شوند.
شایعات هراس آور: شایعاتی که مبتنی بر تخیل و ترس مبتنی بوده و ماهیت هشدار دهنده باشند.خطر این گونه شایعات آن است که هر کس شایعه را باور کند، به طور معمول رفتار های ناگهانی،خشونت آمیز و همراه با فرار از خود نشان می دهد.رفتار همراه با فرار خود به یک شایعه تبدیل می شود زیرا، مردمی که او را می بینند،به فکر فرار می افتند و در این موقع است که شایعات صورت واقعیت به خود می گیرد!
شایعات رؤیایی:شایعاتی که مبتنی بر امید باشد.این گونه شایعات فرد را در تخیل و اندیشه فرو می بردو از باور کردن و تکرار چیز هایی که امیدوار است حقیقت داشته باشد، لذت می برد. این گونه شایعات به سبب ایجاد احساس خوشایند در مردم، پخش می شوند.
شایعات در چه موقعیت هایی رواج می یابند؟
شایعه در موقعیت هایی رواج می یابد که مردم مشتاق خبر باشند ولی نتوانند آن را از منابع موثق دریافت کنند. هنگامی که واقعیت های اجتماعی، به نوعی برای مردم در ابهام باقی بماند و رسانه های گروهی نیز سعی در روشن کردن این واقعیت ها نداشته باشند، زمینه مناسبی برای رواج شایعه به وجود می آید. در واقع، بیش تر در وضعیت های بی هنجار در جامعه روی می دهد.
در رواج شایعه معمولاٌ دو عامل دخالت دارند:اهمیت موضوع و ابهام در جامعه
و این فرمول شایعه است.
مشتریان شایعه:
هر شایعه برای پخش و پذیرش، نیازمند ارتباط با مشتریان خود است.کارمندی که از گرانی به تنگ آمده است، بیش تر آمادگی پذیرش شایعه در مورد بهبود اوضاع اقتصادی،به خصوص افزایش حقوق و مزایا، دارد تا کسی که این نیاز را ندارد.
به طور کلی، برجسته ترین ویژگی های افراد شایعه پذیر و شایعه گو عبارت است از:
ساده لوحی و زود باوری: در حالی که افراد خردمند به سادگی تحت تأثیر شایعه قرار نمی گیرندو انتقال دهنده خبر و ادعای بی اساس و غیر مستند و غیر موثق نمی شوند.
نا امنی و زود تحریک شدن: افرادی که زود از خود واکنش هیجانی نشان می دهند و همچنین، افرادی که احساس نا امنی می کنند و از عزت نفس و اطمینان خاطر خود رااز دست داده اند، بیش از دیگران تحت تأثیر شایعه قرار گرفته و انتفال دهنده آنها می شوند.
پرگویی و گزافه گویی:افرادی که عادت به پر گویی و گزافه گویی دارند، مستعد شایعه پذیری و شایعه گویی هستند.
غیبت و دروغ گویی: تردیدی نیست که این گونه افراد، خواسته یا نا خواسته،از جارچیان و سخن گویان افتخاری طراحان شایعه هستند!
خود توجهی و کژ اندیشی: آن گروه از انسان ها که معمولاً مایل هستند وقایع را خود محور و از نگاه محدود و بسته خود تفسیر کنند و هر آنچه را که بر وفق مرادشان نیست، تهدیدی برای خود بدانند، معمولاً به دیگران با بد بینی و سوء ظن می نگرند و بیش از دیگران، در معرض شایعه پذیری و شایعه گویی قرار می گیرند.
چرا مردم شایعه را می پذیرند؟
عواملی که می توانند در پذیرش شایعه مؤثر باشند،عبارت است از:
تنفر و شایعه سازی: تنفر می تواند عاملی برای پخش و پذیرش شایعه باشد. آدمی که از کسی نفرت داشته باشد، تصور خود را به گونه ای زشت درباره او ترسیم می کند و بدون هیچ دلیلی، هر خبر منفی را درباره او می پذیرد.
پذیرش شایعه برای توجیه خود: پژوهشی که در آمریکا به عمل آمده، نشان می دهد کسانی که به تبعیض نژادی اعتقاد دارند، سریعاًشایعه هایی مربوط به سیاهان را می پذیرند زیرا، خود را این گونه توجیه می کنند که حتماً سیاه پوستان بد رفتار و نادرست هستند!
شکستن سکوت ملال آور: شایعه گاه برای پر کردن سکوتی ملال آور به کار می رود.
تحریف واقعیت: شایعه در نقل دهان به دهان، مرتباً تحریف می شود به طوری که اگر این شایعه را به سازنده اولی آن بگویند، او نیز از این تحریف، تعجب می کند!
خود نمایی:تلاش برای جلب توجه دیگران، در شایعه مؤثر است.آدم مطلعی است! یا ممکن است فرد بدین وسیله بخواهد شنوندگان را سرگرم کند.
پرخاشگری: فرد ممکن است به منظور صدمه زدن به افراد دیگر، شایعه پخش کند. به عبارت دیگر، قصد تهمت زدن، غیبت کردن و سپر بلا قرار دادن دیگران را داشته باشد.
بزرگ نمایی: علاوه بر تحریف، شایعه با مبالغه نیز همراه می شود. شایعه اگر دورغ نباشد،حداقل واقعیتی بزرگ شده است.یک کلاغ،چهل کلاغ!
مدیریت شایعه:
از آنجا که شایعه می تواند مسئله ساز و مشکل آفرین باشد،برای جلوگیری و گسترش آن،توصیه های زیر ارائه می شود:
- ابهام زدایی از اخبار و حقایق: آگاهی دادن سریع، درست و به موقع به مردم، نسبت به رویداد هایی که برای مردم با اهمیت است و به گونه ای با زندگی روزمره و آینده آنان مرتبط می شود، می تواند زمینه های مساعدی را برای جلوگیری از فرایند شایعه سازی و شایعه پردازی فراهم آورد.در واقع، برای از بین بردن شایعه، باید مسائل را شفاف کرد و ابهامات را از بین برد.البته در زمان جنگ و بحران های اجتماعی، اعمال سانسور،به منظور جلوگیری از سوء استفاده دشمن ضروری است.لذا، بهترین شیوه رعایت محدودیتی میانه است.
-ایجاد مشغولیت ذهنی برای مردم،ذهن خالی به آسانی با شایعات پر می شود.در واقع،بیکاری در انسان ها تنش ایجاد می کند و غیبت کردن و شایعه پراکنی، امکان دفع این تنش را فراهم می سازد.
-استفاده از روش های غیر مستقیم:برای مقابله با شایعات باید از روش های غیر مستقیمی مانند تحریک احساسات وطن دوستی و مذهب یا القای احساس شرم از طریق اعلامیه ها،فیلم ها و غیره،استفاده کرد.
بهتر آن است که عمل مقابله با شایعه توسط کسانی انجام شود که مورد احترام بوده و مردم برای آن ها،اعتبار خاصی قائل باشند.
-آشنا ساختن مردم با آثار سوء شایعه و آموزش آن ها در مواجهه با شایعه است. می توان با ایجاد کلینیک های شایعه، این کار را انجام داد.
منبع:
- ستوده، هدایت الله(1392)روان شناسی اجتماعی
انتهای پیام/ش
انواع شایعه:
معمولاً شایعات را به دو گروه تقسیم می کنند: معیار زمانی و معیار انگیزشی
معیار زمانی:شایعات از نظر نوع زمان، خود به سه نوع تقسیم می شوند:
شایعات خزنده:شایعاتی که به آرامی انتشار می یابند و مردم آن ها را به طور پنهانی و پچ پچ کنان به یکدیگر منتقل می کنند. آن ها به ظاهر بی سر و صدا هستند و به طور خزنده، اعتماد و اطمینان را از بین می برند و در نهایت در همه جا پخش می گردند.
شایعات آتشین:شایعاتی که چون آتش بر خرمن می افتند و در زمان کوتاهی، گروه وسیعی را تحت پوشش قرار می دهند. از آنجا که این شایعات بار هیجانی و عاطفی فراوان دارند و هیجان هایی مانند وحشت ، خشم و خوشحالی ناگهانی ایجاد می کند، موجب باتاب فوری می گردند.
شایعات شناور:شایعات شناور برای مدتی رواج می یابند، قوت می گیرند و بعد به زیر آب فرو رفته و به صورت مخفی می مانند تا مجدداً در هنگام ظهور شرایط مناسب، شایع گردند.
معیار انگیزشی:شایعات را بر اساس معیار انگیزشی،می توان به صورت زیر گروه بندی کرد:
شایعات شیطانی:شایعاتی که مبتنی بر ترس باشد. زمانی که مردم یک جامعه از چیزی ترسیده باشند،آماده پذیرش شایعه درباره موضوع ترس خود می شوند.
شایعات هراس آور: شایعاتی که مبتنی بر تخیل و ترس مبتنی بوده و ماهیت هشدار دهنده باشند.خطر این گونه شایعات آن است که هر کس شایعه را باور کند، به طور معمول رفتار های ناگهانی،خشونت آمیز و همراه با فرار از خود نشان می دهد.رفتار همراه با فرار خود به یک شایعه تبدیل می شود زیرا، مردمی که او را می بینند،به فکر فرار می افتند و در این موقع است که شایعات صورت واقعیت به خود می گیرد!
شایعات رؤیایی:شایعاتی که مبتنی بر امید باشد.این گونه شایعات فرد را در تخیل و اندیشه فرو می بردو از باور کردن و تکرار چیز هایی که امیدوار است حقیقت داشته باشد، لذت می برد. این گونه شایعات به سبب ایجاد احساس خوشایند در مردم، پخش می شوند.
شایعات در چه موقعیت هایی رواج می یابند؟
شایعه در موقعیت هایی رواج می یابد که مردم مشتاق خبر باشند ولی نتوانند آن را از منابع موثق دریافت کنند. هنگامی که واقعیت های اجتماعی، به نوعی برای مردم در ابهام باقی بماند و رسانه های گروهی نیز سعی در روشن کردن این واقعیت ها نداشته باشند، زمینه مناسبی برای رواج شایعه به وجود می آید. در واقع، بیش تر در وضعیت های بی هنجار در جامعه روی می دهد.
در رواج شایعه معمولاٌ دو عامل دخالت دارند:اهمیت موضوع و ابهام در جامعه
و این فرمول شایعه است.
مشتریان شایعه:
هر شایعه برای پخش و پذیرش، نیازمند ارتباط با مشتریان خود است.کارمندی که از گرانی به تنگ آمده است، بیش تر آمادگی پذیرش شایعه در مورد بهبود اوضاع اقتصادی،به خصوص افزایش حقوق و مزایا، دارد تا کسی که این نیاز را ندارد.
به طور کلی، برجسته ترین ویژگی های افراد شایعه پذیر و شایعه گو عبارت است از:
ساده لوحی و زود باوری: در حالی که افراد خردمند به سادگی تحت تأثیر شایعه قرار نمی گیرندو انتقال دهنده خبر و ادعای بی اساس و غیر مستند و غیر موثق نمی شوند.
نا امنی و زود تحریک شدن: افرادی که زود از خود واکنش هیجانی نشان می دهند و همچنین، افرادی که احساس نا امنی می کنند و از عزت نفس و اطمینان خاطر خود رااز دست داده اند، بیش از دیگران تحت تأثیر شایعه قرار گرفته و انتفال دهنده آنها می شوند.
پرگویی و گزافه گویی:افرادی که عادت به پر گویی و گزافه گویی دارند، مستعد شایعه پذیری و شایعه گویی هستند.
غیبت و دروغ گویی: تردیدی نیست که این گونه افراد، خواسته یا نا خواسته،از جارچیان و سخن گویان افتخاری طراحان شایعه هستند!
خود توجهی و کژ اندیشی: آن گروه از انسان ها که معمولاً مایل هستند وقایع را خود محور و از نگاه محدود و بسته خود تفسیر کنند و هر آنچه را که بر وفق مرادشان نیست، تهدیدی برای خود بدانند، معمولاً به دیگران با بد بینی و سوء ظن می نگرند و بیش از دیگران، در معرض شایعه پذیری و شایعه گویی قرار می گیرند.
چرا مردم شایعه را می پذیرند؟
عواملی که می توانند در پذیرش شایعه مؤثر باشند،عبارت است از:
تنفر و شایعه سازی: تنفر می تواند عاملی برای پخش و پذیرش شایعه باشد. آدمی که از کسی نفرت داشته باشد، تصور خود را به گونه ای زشت درباره او ترسیم می کند و بدون هیچ دلیلی، هر خبر منفی را درباره او می پذیرد.
پذیرش شایعه برای توجیه خود: پژوهشی که در آمریکا به عمل آمده، نشان می دهد کسانی که به تبعیض نژادی اعتقاد دارند، سریعاًشایعه هایی مربوط به سیاهان را می پذیرند زیرا، خود را این گونه توجیه می کنند که حتماً سیاه پوستان بد رفتار و نادرست هستند!
شکستن سکوت ملال آور: شایعه گاه برای پر کردن سکوتی ملال آور به کار می رود.
تحریف واقعیت: شایعه در نقل دهان به دهان، مرتباً تحریف می شود به طوری که اگر این شایعه را به سازنده اولی آن بگویند، او نیز از این تحریف، تعجب می کند!
خود نمایی:تلاش برای جلب توجه دیگران، در شایعه مؤثر است.آدم مطلعی است! یا ممکن است فرد بدین وسیله بخواهد شنوندگان را سرگرم کند.
پرخاشگری: فرد ممکن است به منظور صدمه زدن به افراد دیگر، شایعه پخش کند. به عبارت دیگر، قصد تهمت زدن، غیبت کردن و سپر بلا قرار دادن دیگران را داشته باشد.
بزرگ نمایی: علاوه بر تحریف، شایعه با مبالغه نیز همراه می شود. شایعه اگر دورغ نباشد،حداقل واقعیتی بزرگ شده است.یک کلاغ،چهل کلاغ!
مدیریت شایعه:
از آنجا که شایعه می تواند مسئله ساز و مشکل آفرین باشد،برای جلوگیری و گسترش آن،توصیه های زیر ارائه می شود:
- ابهام زدایی از اخبار و حقایق: آگاهی دادن سریع، درست و به موقع به مردم، نسبت به رویداد هایی که برای مردم با اهمیت است و به گونه ای با زندگی روزمره و آینده آنان مرتبط می شود، می تواند زمینه های مساعدی را برای جلوگیری از فرایند شایعه سازی و شایعه پردازی فراهم آورد.در واقع، برای از بین بردن شایعه، باید مسائل را شفاف کرد و ابهامات را از بین برد.البته در زمان جنگ و بحران های اجتماعی، اعمال سانسور،به منظور جلوگیری از سوء استفاده دشمن ضروری است.لذا، بهترین شیوه رعایت محدودیتی میانه است.
-ایجاد مشغولیت ذهنی برای مردم،ذهن خالی به آسانی با شایعات پر می شود.در واقع،بیکاری در انسان ها تنش ایجاد می کند و غیبت کردن و شایعه پراکنی، امکان دفع این تنش را فراهم می سازد.
-استفاده از روش های غیر مستقیم:برای مقابله با شایعات باید از روش های غیر مستقیمی مانند تحریک احساسات وطن دوستی و مذهب یا القای احساس شرم از طریق اعلامیه ها،فیلم ها و غیره،استفاده کرد.
بهتر آن است که عمل مقابله با شایعه توسط کسانی انجام شود که مورد احترام بوده و مردم برای آن ها،اعتبار خاصی قائل باشند.
-آشنا ساختن مردم با آثار سوء شایعه و آموزش آن ها در مواجهه با شایعه است. می توان با ایجاد کلینیک های شایعه، این کار را انجام داد.
منبع:
- ستوده، هدایت الله(1392)روان شناسی اجتماعی
انتهای پیام/ش
انواع شایعه:
معمولاً شایعات را به دو گروه تقسیم می کنند: معیار زمانی و معیار انگیزشی
معیار زمانی:شایعات از نظر نوع زمان، خود به سه نوع تقسیم می شوند:
شایعات خزنده:شایعاتی که به آرامی انتشار می یابند و مردم آن ها را به طور پنهانی و پچ پچ کنان به یکدیگر منتقل می کنند. آن ها به ظاهر بی سر و صدا هستند و به طور خزنده، اعتماد و اطمینان را از بین می برند و در نهایت در همه جا پخش می گردند.
شایعات آتشین:شایعاتی که چون آتش بر خرمن می افتند و در زمان کوتاهی، گروه وسیعی را تحت پوشش قرار می دهند. از آنجا که این شایعات بار هیجانی و عاطفی فراوان دارند و هیجان هایی مانند وحشت ، خشم و خوشحالی ناگهانی ایجاد می کند، موجب باتاب فوری می گردند.
شایعات شناور:شایعات شناور برای مدتی رواج می یابند، قوت می گیرند و بعد به زیر آب فرو رفته و به صورت مخفی می مانند تا مجدداً در هنگام ظهور شرایط مناسب، شایع گردند.
معیار انگیزشی:شایعات را بر اساس معیار انگیزشی،می توان به صورت زیر گروه بندی کرد:
شایعات شیطانی:شایعاتی که مبتنی بر ترس باشد. زمانی که مردم یک جامعه از چیزی ترسیده باشند،آماده پذیرش شایعه درباره موضوع ترس خود می شوند.
شایعات هراس آور: شایعاتی که مبتنی بر تخیل و ترس مبتنی بوده و ماهیت هشدار دهنده باشند.خطر این گونه شایعات آن است که هر کس شایعه را باور کند، به طور معمول رفتار های ناگهانی،خشونت آمیز و همراه با فرار از خود نشان می دهد.رفتار همراه با فرار خود به یک شایعه تبدیل می شود زیرا، مردمی که او را می بینند،به فکر فرار می افتند و در این موقع است که شایعات صورت واقعیت به خود می گیرد!
شایعات رؤیایی:شایعاتی که مبتنی بر امید باشد.این گونه شایعات فرد را در تخیل و اندیشه فرو می بردو از باور کردن و تکرار چیز هایی که امیدوار است حقیقت داشته باشد، لذت می برد. این گونه شایعات به سبب ایجاد احساس خوشایند در مردم، پخش می شوند.
شایعات در چه موقعیت هایی رواج می یابند؟
شایعه در موقعیت هایی رواج می یابد که مردم مشتاق خبر باشند ولی نتوانند آن را از منابع موثق دریافت کنند. هنگامی که واقعیت های اجتماعی، به نوعی برای مردم در ابهام باقی بماند و رسانه های گروهی نیز سعی در روشن کردن این واقعیت ها نداشته باشند، زمینه مناسبی برای رواج شایعه به وجود می آید. در واقع، بیش تر در وضعیت های بی هنجار در جامعه روی می دهد.
در رواج شایعه معمولاٌ دو عامل دخالت دارند:اهمیت موضوع و ابهام در جامعه
و این فرمول شایعه است.
مشتریان شایعه:
هر شایعه برای پخش و پذیرش، نیازمند ارتباط با مشتریان خود است.کارمندی که از گرانی به تنگ آمده است، بیش تر آمادگی پذیرش شایعه در مورد بهبود اوضاع اقتصادی،به خصوص افزایش حقوق و مزایا، دارد تا کسی که این نیاز را ندارد.
به طور کلی، برجسته ترین ویژگی های افراد شایعه پذیر و شایعه گو عبارت است از:
ساده لوحی و زود باوری: در حالی که افراد خردمند به سادگی تحت تأثیر شایعه قرار نمی گیرندو انتقال دهنده خبر و ادعای بی اساس و غیر مستند و غیر موثق نمی شوند.
نا امنی و زود تحریک شدن: افرادی که زود از خود واکنش هیجانی نشان می دهند و همچنین، افرادی که احساس نا امنی می کنند و از عزت نفس و اطمینان خاطر خود رااز دست داده اند، بیش از دیگران تحت تأثیر شایعه قرار گرفته و انتفال دهنده آنها می شوند.
پرگویی و گزافه گویی:افرادی که عادت به پر گویی و گزافه گویی دارند، مستعد شایعه پذیری و شایعه گویی هستند.
غیبت و دروغ گویی: تردیدی نیست که این گونه افراد، خواسته یا نا خواسته،از جارچیان و سخن گویان افتخاری طراحان شایعه هستند!
خود توجهی و کژ اندیشی: آن گروه از انسان ها که معمولاً مایل هستند وقایع را خود محور و از نگاه محدود و بسته خود تفسیر کنند و هر آنچه را که بر وفق مرادشان نیست، تهدیدی برای خود بدانند، معمولاً به دیگران با بد بینی و سوء ظن می نگرند و بیش از دیگران، در معرض شایعه پذیری و شایعه گویی قرار می گیرند.
چرا مردم شایعه را می پذیرند؟
عواملی که می توانند در پذیرش شایعه مؤثر باشند،عبارت است از:
تنفر و شایعه سازی: تنفر می تواند عاملی برای پخش و پذیرش شایعه باشد. آدمی که از کسی نفرت داشته باشد، تصور خود را به گونه ای زشت درباره او ترسیم می کند و بدون هیچ دلیلی، هر خبر منفی را درباره او می پذیرد.
پذیرش شایعه برای توجیه خود: پژوهشی که در آمریکا به عمل آمده، نشان می دهد کسانی که به تبعیض نژادی اعتقاد دارند، سریعاًشایعه هایی مربوط به سیاهان را می پذیرند زیرا، خود را این گونه توجیه می کنند که حتماً سیاه پوستان بد رفتار و نادرست هستند!
شکستن سکوت ملال آور: شایعه گاه برای پر کردن سکوتی ملال آور به کار می رود.
تحریف واقعیت: شایعه در نقل دهان به دهان، مرتباً تحریف می شود به طوری که اگر این شایعه را به سازنده اولی آن بگویند، او نیز از این تحریف، تعجب می کند!
خود نمایی:تلاش برای جلب توجه دیگران، در شایعه مؤثر است.آدم مطلعی است! یا ممکن است فرد بدین وسیله بخواهد شنوندگان را سرگرم کند.
پرخاشگری: فرد ممکن است به منظور صدمه زدن به افراد دیگر، شایعه پخش کند. به عبارت دیگر، قصد تهمت زدن، غیبت کردن و سپر بلا قرار دادن دیگران را داشته باشد.
بزرگ نمایی: علاوه بر تحریف، شایعه با مبالغه نیز همراه می شود. شایعه اگر دورغ نباشد،حداقل واقعیتی بزرگ شده است.یک کلاغ،چهل کلاغ!
مدیریت شایعه:
از آنجا که شایعه می تواند مسئله ساز و مشکل آفرین باشد،برای جلوگیری و گسترش آن،توصیه های زیر ارائه می شود:
- ابهام زدایی از اخبار و حقایق: آگاهی دادن سریع، درست و به موقع به مردم، نسبت به رویداد هایی که برای مردم با اهمیت است و به گونه ای با زندگی روزمره و آینده آنان مرتبط می شود، می تواند زمینه های مساعدی را برای جلوگیری از فرایند شایعه سازی و شایعه پردازی فراهم آورد.در واقع، برای از بین بردن شایعه، باید مسائل را شفاف کرد و ابهامات را از بین برد.البته در زمان جنگ و بحران های اجتماعی، اعمال سانسور،به منظور جلوگیری از سوء استفاده دشمن ضروری است.لذا، بهترین شیوه رعایت محدودیتی میانه است.
-ایجاد مشغولیت ذهنی برای مردم،ذهن خالی به آسانی با شایعات پر می شود.در واقع،بیکاری در انسان ها تنش ایجاد می کند و غیبت کردن و شایعه پراکنی، امکان دفع این تنش را فراهم می سازد.
-استفاده از روش های غیر مستقیم:برای مقابله با شایعات باید از روش های غیر مستقیمی مانند تحریک احساسات وطن دوستی و مذهب یا القای احساس شرم از طریق اعلامیه ها،فیلم ها و غیره،استفاده کرد.
بهتر آن است که عمل مقابله با شایعه توسط کسانی انجام شود که مورد احترام بوده و مردم برای آن ها،اعتبار خاصی قائل باشند.
-آشنا ساختن مردم با آثار سوء شایعه و آموزش آن ها در مواجهه با شایعه است. می توان با ایجاد کلینیک های شایعه، این کار را انجام داد.
منبع:
- ستوده، هدایت الله(1392)روان شناسی اجتماعی
انتهای پیام/ش
انواع شایعه:
معمولاً شایعات را به دو گروه تقسیم می کنند: معیار زمانی و معیار انگیزشی
معیار زمانی:شایعات از نظر نوع زمان، خود به سه نوع تقسیم می شوند:
شایعات خزنده:شایعاتی که به آرامی انتشار می یابند و مردم آن ها را به طور پنهانی و پچ پچ کنان به یکدیگر منتقل می کنند. آن ها به ظاهر بی سر و صدا هستند و به طور خزنده، اعتماد و اطمینان را از بین می برند و در نهایت در همه جا پخش می گردند.
شایعات آتشین:شایعاتی که چون آتش بر خرمن می افتند و در زمان کوتاهی، گروه وسیعی را تحت پوشش قرار می دهند. از آنجا که این شایعات بار هیجانی و عاطفی فراوان دارند و هیجان هایی مانند وحشت ، خشم و خوشحالی ناگهانی ایجاد می کند، موجب باتاب فوری می گردند.
شایعات شناور:شایعات شناور برای مدتی رواج می یابند، قوت می گیرند و بعد به زیر آب فرو رفته و به صورت مخفی می مانند تا مجدداً در هنگام ظهور شرایط مناسب، شایع گردند.
معیار انگیزشی:شایعات را بر اساس معیار انگیزشی،می توان به صورت زیر گروه بندی کرد:
شایعات شیطانی:شایعاتی که مبتنی بر ترس باشد. زمانی که مردم یک جامعه از چیزی ترسیده باشند،آماده پذیرش شایعه درباره موضوع ترس خود می شوند.
شایعات هراس آور: شایعاتی که مبتنی بر تخیل و ترس مبتنی بوده و ماهیت هشدار دهنده باشند.خطر این گونه شایعات آن است که هر کس شایعه را باور کند، به طور معمول رفتار های ناگهانی،خشونت آمیز و همراه با فرار از خود نشان می دهد.رفتار همراه با فرار خود به یک شایعه تبدیل می شود زیرا، مردمی که او را می بینند،به فکر فرار می افتند و در این موقع است که شایعات صورت واقعیت به خود می گیرد!
شایعات رؤیایی:شایعاتی که مبتنی بر امید باشد.این گونه شایعات فرد را در تخیل و اندیشه فرو می بردو از باور کردن و تکرار چیز هایی که امیدوار است حقیقت داشته باشد، لذت می برد. این گونه شایعات به سبب ایجاد احساس خوشایند در مردم، پخش می شوند.
شایعات در چه موقعیت هایی رواج می یابند؟
شایعه در موقعیت هایی رواج می یابد که مردم مشتاق خبر باشند ولی نتوانند آن را از منابع موثق دریافت کنند. هنگامی که واقعیت های اجتماعی، به نوعی برای مردم در ابهام باقی بماند و رسانه های گروهی نیز سعی در روشن کردن این واقعیت ها نداشته باشند، زمینه مناسبی برای رواج شایعه به وجود می آید. در واقع، بیش تر در وضعیت های بی هنجار در جامعه روی می دهد.
در رواج شایعه معمولاٌ دو عامل دخالت دارند:اهمیت موضوع و ابهام در جامعه
و این فرمول شایعه است.
مشتریان شایعه:
هر شایعه برای پخش و پذیرش، نیازمند ارتباط با مشتریان خود است.کارمندی که از گرانی به تنگ آمده است، بیش تر آمادگی پذیرش شایعه در مورد بهبود اوضاع اقتصادی،به خصوص افزایش حقوق و مزایا، دارد تا کسی که این نیاز را ندارد.
به طور کلی، برجسته ترین ویژگی های افراد شایعه پذیر و شایعه گو عبارت است از:
ساده لوحی و زود باوری: در حالی که افراد خردمند به سادگی تحت تأثیر شایعه قرار نمی گیرندو انتقال دهنده خبر و ادعای بی اساس و غیر مستند و غیر موثق نمی شوند.
نا امنی و زود تحریک شدن: افرادی که زود از خود واکنش هیجانی نشان می دهند و همچنین، افرادی که احساس نا امنی می کنند و از عزت نفس و اطمینان خاطر خود رااز دست داده اند، بیش از دیگران تحت تأثیر شایعه قرار گرفته و انتفال دهنده آنها می شوند.
پرگویی و گزافه گویی:افرادی که عادت به پر گویی و گزافه گویی دارند، مستعد شایعه پذیری و شایعه گویی هستند.
غیبت و دروغ گویی: تردیدی نیست که این گونه افراد، خواسته یا نا خواسته،از جارچیان و سخن گویان افتخاری طراحان شایعه هستند!
خود توجهی و کژ اندیشی: آن گروه از انسان ها که معمولاً مایل هستند وقایع را خود محور و از نگاه محدود و بسته خود تفسیر کنند و هر آنچه را که بر وفق مرادشان نیست، تهدیدی برای خود بدانند، معمولاً به دیگران با بد بینی و سوء ظن می نگرند و بیش از دیگران، در معرض شایعه پذیری و شایعه گویی قرار می گیرند.
چرا مردم شایعه را می پذیرند؟
عواملی که می توانند در پذیرش شایعه مؤثر باشند،عبارت است از:
تنفر و شایعه سازی: تنفر می تواند عاملی برای پخش و پذیرش شایعه باشد. آدمی که از کسی نفرت داشته باشد، تصور خود را به گونه ای زشت درباره او ترسیم می کند و بدون هیچ دلیلی، هر خبر منفی را درباره او می پذیرد.
پذیرش شایعه برای توجیه خود: پژوهشی که در آمریکا به عمل آمده، نشان می دهد کسانی که به تبعیض نژادی اعتقاد دارند، سریعاًشایعه هایی مربوط به سیاهان را می پذیرند زیرا، خود را این گونه توجیه می کنند که حتماً سیاه پوستان بد رفتار و نادرست هستند!
شکستن سکوت ملال آور: شایعه گاه برای پر کردن سکوتی ملال آور به کار می رود.
تحریف واقعیت: شایعه در نقل دهان به دهان، مرتباً تحریف می شود به طوری که اگر این شایعه را به سازنده اولی آن بگویند، او نیز از این تحریف، تعجب می کند!
خود نمایی:تلاش برای جلب توجه دیگران، در شایعه مؤثر است.آدم مطلعی است! یا ممکن است فرد بدین وسیله بخواهد شنوندگان را سرگرم کند.
پرخاشگری: فرد ممکن است به منظور صدمه زدن به افراد دیگر، شایعه پخش کند. به عبارت دیگر، قصد تهمت زدن، غیبت کردن و سپر بلا قرار دادن دیگران را داشته باشد.
بزرگ نمایی: علاوه بر تحریف، شایعه با مبالغه نیز همراه می شود. شایعه اگر دورغ نباشد،حداقل واقعیتی بزرگ شده است.یک کلاغ،چهل کلاغ!
مدیریت شایعه:
از آنجا که شایعه می تواند مسئله ساز و مشکل آفرین باشد،برای جلوگیری و گسترش آن،توصیه های زیر ارائه می شود:
- ابهام زدایی از اخبار و حقایق: آگاهی دادن سریع، درست و به موقع به مردم، نسبت به رویداد هایی که برای مردم با اهمیت است و به گونه ای با زندگی روزمره و آینده آنان مرتبط می شود، می تواند زمینه های مساعدی را برای جلوگیری از فرایند شایعه سازی و شایعه پردازی فراهم آورد.در واقع، برای از بین بردن شایعه، باید مسائل را شفاف کرد و ابهامات را از بین برد.البته در زمان جنگ و بحران های اجتماعی، اعمال سانسور،به منظور جلوگیری از سوء استفاده دشمن ضروری است.لذا، بهترین شیوه رعایت محدودیتی میانه است.
-ایجاد مشغولیت ذهنی برای مردم،ذهن خالی به آسانی با شایعات پر می شود.در واقع،بیکاری در انسان ها تنش ایجاد می کند و غیبت کردن و شایعه پراکنی، امکان دفع این تنش را فراهم می سازد.
-استفاده از روش های غیر مستقیم:برای مقابله با شایعات باید از روش های غیر مستقیمی مانند تحریک احساسات وطن دوستی و مذهب یا القای احساس شرم از طریق اعلامیه ها،فیلم ها و غیره،استفاده کرد.
بهتر آن است که عمل مقابله با شایعه توسط کسانی انجام شود که مورد احترام بوده و مردم برای آن ها،اعتبار خاصی قائل باشند.
-آشنا ساختن مردم با آثار سوء شایعه و آموزش آن ها در مواجهه با شایعه است. می توان با ایجاد کلینیک های شایعه، این کار را انجام داد.
منبع:
- ستوده، هدایت الله(1392)روان شناسی اجتماعی
انتهای پیام/ش
انواع شایعه:
معمولاً شایعات را به دو گروه تقسیم می کنند: معیار زمانی و معیار انگیزشی
معیار زمانی:شایعات از نظر نوع زمان، خود به سه نوع تقسیم می شوند:
شایعات خزنده:شایعاتی که به آرامی انتشار می یابند و مردم آن ها را به طور پنهانی و پچ پچ کنان به یکدیگر منتقل می کنند. آن ها به ظاهر بی سر و صدا هستند و به طور خزنده، اعتماد و اطمینان را از بین می برند و در نهایت در همه جا پخش می گردند.
شایعات آتشین:شایعاتی که چون آتش بر خرمن می افتند و در زمان کوتاهی، گروه وسیعی را تحت پوشش قرار می دهند. از آنجا که این شایعات بار هیجانی و عاطفی فراوان دارند و هیجان هایی مانند وحشت ، خشم و خوشحالی ناگهانی ایجاد می کند، موجب باتاب فوری می گردند.
شایعات شناور:شایعات شناور برای مدتی رواج می یابند، قوت می گیرند و بعد به زیر آب فرو رفته و به صورت مخفی می مانند تا مجدداً در هنگام ظهور شرایط مناسب، شایع گردند.
معیار انگیزشی:شایعات را بر اساس معیار انگیزشی،می توان به صورت زیر گروه بندی کرد:
شایعات شیطانی:شایعاتی که مبتنی بر ترس باشد. زمانی که مردم یک جامعه از چیزی ترسیده باشند،آماده پذیرش شایعه درباره موضوع ترس خود می شوند.
شایعات هراس آور: شایعاتی که مبتنی بر تخیل و ترس مبتنی بوده و ماهیت هشدار دهنده باشند.خطر این گونه شایعات آن است که هر کس شایعه را باور کند، به طور معمول رفتار های ناگهانی،خشونت آمیز و همراه با فرار از خود نشان می دهد.رفتار همراه با فرار خود به یک شایعه تبدیل می شود زیرا، مردمی که او را می بینند،به فکر فرار می افتند و در این موقع است که شایعات صورت واقعیت به خود می گیرد!
شایعات رؤیایی:شایعاتی که مبتنی بر امید باشد.این گونه شایعات فرد را در تخیل و اندیشه فرو می بردو از باور کردن و تکرار چیز هایی که امیدوار است حقیقت داشته باشد، لذت می برد. این گونه شایعات به سبب ایجاد احساس خوشایند در مردم، پخش می شوند.
شایعات در چه موقعیت هایی رواج می یابند؟
شایعه در موقعیت هایی رواج می یابد که مردم مشتاق خبر باشند ولی نتوانند آن را از منابع موثق دریافت کنند. هنگامی که واقعیت های اجتماعی، به نوعی برای مردم در ابهام باقی بماند و رسانه های گروهی نیز سعی در روشن کردن این واقعیت ها نداشته باشند، زمینه مناسبی برای رواج شایعه به وجود می آید. در واقع، بیش تر در وضعیت های بی هنجار در جامعه روی می دهد.
در رواج شایعه معمولاٌ دو عامل دخالت دارند:اهمیت موضوع و ابهام در جامعه
و این فرمول شایعه است.
مشتریان شایعه:
هر شایعه برای پخش و پذیرش، نیازمند ارتباط با مشتریان خود است.کارمندی که از گرانی به تنگ آمده است، بیش تر آمادگی پذیرش شایعه در مورد بهبود اوضاع اقتصادی،به خصوص افزایش حقوق و مزایا، دارد تا کسی که این نیاز را ندارد.
به طور کلی، برجسته ترین ویژگی های افراد شایعه پذیر و شایعه گو عبارت است از:
ساده لوحی و زود باوری: در حالی که افراد خردمند به سادگی تحت تأثیر شایعه قرار نمی گیرندو انتقال دهنده خبر و ادعای بی اساس و غیر مستند و غیر موثق نمی شوند.
نا امنی و زود تحریک شدن: افرادی که زود از خود واکنش هیجانی نشان می دهند و همچنین، افرادی که احساس نا امنی می کنند و از عزت نفس و اطمینان خاطر خود رااز دست داده اند، بیش از دیگران تحت تأثیر شایعه قرار گرفته و انتفال دهنده آنها می شوند.
پرگویی و گزافه گویی:افرادی که عادت به پر گویی و گزافه گویی دارند، مستعد شایعه پذیری و شایعه گویی هستند.
غیبت و دروغ گویی: تردیدی نیست که این گونه افراد، خواسته یا نا خواسته،از جارچیان و سخن گویان افتخاری طراحان شایعه هستند!
خود توجهی و کژ اندیشی: آن گروه از انسان ها که معمولاً مایل هستند وقایع را خود محور و از نگاه محدود و بسته خود تفسیر کنند و هر آنچه را که بر وفق مرادشان نیست، تهدیدی برای خود بدانند، معمولاً به دیگران با بد بینی و سوء ظن می نگرند و بیش از دیگران، در معرض شایعه پذیری و شایعه گویی قرار می گیرند.
چرا مردم شایعه را می پذیرند؟
عواملی که می توانند در پذیرش شایعه مؤثر باشند،عبارت است از:
تنفر و شایعه سازی: تنفر می تواند عاملی برای پخش و پذیرش شایعه باشد. آدمی که از کسی نفرت داشته باشد، تصور خود را به گونه ای زشت درباره او ترسیم می کند و بدون هیچ دلیلی، هر خبر منفی را درباره او می پذیرد.
پذیرش شایعه برای توجیه خود: پژوهشی که در آمریکا به عمل آمده، نشان می دهد کسانی که به تبعیض نژادی اعتقاد دارند، سریعاًشایعه هایی مربوط به سیاهان را می پذیرند زیرا، خود را این گونه توجیه می کنند که حتماً سیاه پوستان بد رفتار و نادرست هستند!
شکستن سکوت ملال آور: شایعه گاه برای پر کردن سکوتی ملال آور به کار می رود.
تحریف واقعیت: شایعه در نقل دهان به دهان، مرتباً تحریف می شود به طوری که اگر این شایعه را به سازنده اولی آن بگویند، او نیز از این تحریف، تعجب می کند!
خود نمایی:تلاش برای جلب توجه دیگران، در شایعه مؤثر است.آدم مطلعی است! یا ممکن است فرد بدین وسیله بخواهد شنوندگان را سرگرم کند.
پرخاشگری: فرد ممکن است به منظور صدمه زدن به افراد دیگر، شایعه پخش کند. به عبارت دیگر، قصد تهمت زدن، غیبت کردن و سپر بلا قرار دادن دیگران را داشته باشد.
بزرگ نمایی: علاوه بر تحریف، شایعه با مبالغه نیز همراه می شود. شایعه اگر دورغ نباشد،حداقل واقعیتی بزرگ شده است.یک کلاغ،چهل کلاغ!
مدیریت شایعه:
از آنجا که شایعه می تواند مسئله ساز و مشکل آفرین باشد،برای جلوگیری و گسترش آن،توصیه های زیر ارائه می شود:
- ابهام زدایی از اخبار و حقایق: آگاهی دادن سریع، درست و به موقع به مردم، نسبت به رویداد هایی که برای مردم با اهمیت است و به گونه ای با زندگی روزمره و آینده آنان مرتبط می شود، می تواند زمینه های مساعدی را برای جلوگیری از فرایند شایعه سازی و شایعه پردازی فراهم آورد.در واقع، برای از بین بردن شایعه، باید مسائل را شفاف کرد و ابهامات را از بین برد.البته در زمان جنگ و بحران های اجتماعی، اعمال سانسور،به منظور جلوگیری از سوء استفاده دشمن ضروری است.لذا، بهترین شیوه رعایت محدودیتی میانه است.
-ایجاد مشغولیت ذهنی برای مردم،ذهن خالی به آسانی با شایعات پر می شود.در واقع،بیکاری در انسان ها تنش ایجاد می کند و غیبت کردن و شایعه پراکنی، امکان دفع این تنش را فراهم می سازد.
-استفاده از روش های غیر مستقیم:برای مقابله با شایعات باید از روش های غیر مستقیمی مانند تحریک احساسات وطن دوستی و مذهب یا القای احساس شرم از طریق اعلامیه ها،فیلم ها و غیره،استفاده کرد.
بهتر آن است که عمل مقابله با شایعه توسط کسانی انجام شود که مورد احترام بوده و مردم برای آن ها،اعتبار خاصی قائل باشند.
-آشنا ساختن مردم با آثار سوء شایعه و آموزش آن ها در مواجهه با شایعه است. می توان با ایجاد کلینیک های شایعه، این کار را انجام داد.
منبع:
- ستوده، هدایت الله(1392)روان شناسی اجتماعی
انتهای پیام/ش
انواع شایعه:
معمولاً شایعات را به دو گروه تقسیم می کنند: معیار زمانی و معیار انگیزشی
معیار زمانی:شایعات از نظر نوع زمان، خود به سه نوع تقسیم می شوند:
شایعات خزنده:شایعاتی که به آرامی انتشار می یابند و مردم آن ها را به طور پنهانی و پچ پچ کنان به یکدیگر منتقل می کنند. آن ها به ظاهر بی سر و صدا هستند و به طور خزنده، اعتماد و اطمینان را از بین می برند و در نهایت در همه جا پخش می گردند.
شایعات آتشین:شایعاتی که چون آتش بر خرمن می افتند و در زمان کوتاهی، گروه وسیعی را تحت پوشش قرار می دهند. از آنجا که این شایعات بار هیجانی و عاطفی فراوان دارند و هیجان هایی مانند وحشت ، خشم و خوشحالی ناگهانی ایجاد می کند، موجب باتاب فوری می گردند.
شایعات شناور:شایعات شناور برای مدتی رواج می یابند، قوت می گیرند و بعد به زیر آب فرو رفته و به صورت مخفی می مانند تا مجدداً در هنگام ظهور شرایط مناسب، شایع گردند.
معیار انگیزشی:شایعات را بر اساس معیار انگیزشی،می توان به صورت زیر گروه بندی کرد:
شایعات شیطانی:شایعاتی که مبتنی بر ترس باشد. زمانی که مردم یک جامعه از چیزی ترسیده باشند،آماده پذیرش شایعه درباره موضوع ترس خود می شوند.
شایعات هراس آور: شایعاتی که مبتنی بر تخیل و ترس مبتنی بوده و ماهیت هشدار دهنده باشند.خطر این گونه شایعات آن است که هر کس شایعه را باور کند، به طور معمول رفتار های ناگهانی،خشونت آمیز و همراه با فرار از خود نشان می دهد.رفتار همراه با فرار خود به یک شایعه تبدیل می شود زیرا، مردمی که او را می بینند،به فکر فرار می افتند و در این موقع است که شایعات صورت واقعیت به خود می گیرد!
شایعات رؤیایی:شایعاتی که مبتنی بر امید باشد.این گونه شایعات فرد را در تخیل و اندیشه فرو می بردو از باور کردن و تکرار چیز هایی که امیدوار است حقیقت داشته باشد، لذت می برد. این گونه شایعات به سبب ایجاد احساس خوشایند در مردم، پخش می شوند.
شایعات در چه موقعیت هایی رواج می یابند؟
شایعه در موقعیت هایی رواج می یابد که مردم مشتاق خبر باشند ولی نتوانند آن را از منابع موثق دریافت کنند. هنگامی که واقعیت های اجتماعی، به نوعی برای مردم در ابهام باقی بماند و رسانه های گروهی نیز سعی در روشن کردن این واقعیت ها نداشته باشند، زمینه مناسبی برای رواج شایعه به وجود می آید. در واقع، بیش تر در وضعیت های بی هنجار در جامعه روی می دهد.
در رواج شایعه معمولاٌ دو عامل دخالت دارند:اهمیت موضوع و ابهام در جامعه
و این فرمول شایعه است.
مشتریان شایعه:
هر شایعه برای پخش و پذیرش، نیازمند ارتباط با مشتریان خود است.کارمندی که از گرانی به تنگ آمده است، بیش تر آمادگی پذیرش شایعه در مورد بهبود اوضاع اقتصادی،به خصوص افزایش حقوق و مزایا، دارد تا کسی که این نیاز را ندارد.
به طور کلی، برجسته ترین ویژگی های افراد شایعه پذیر و شایعه گو عبارت است از:
ساده لوحی و زود باوری: در حالی که افراد خردمند به سادگی تحت تأثیر شایعه قرار نمی گیرندو انتقال دهنده خبر و ادعای بی اساس و غیر مستند و غیر موثق نمی شوند.
نا امنی و زود تحریک شدن: افرادی که زود از خود واکنش هیجانی نشان می دهند و همچنین، افرادی که احساس نا امنی می کنند و از عزت نفس و اطمینان خاطر خود رااز دست داده اند، بیش از دیگران تحت تأثیر شایعه قرار گرفته و انتفال دهنده آنها می شوند.
پرگویی و گزافه گویی:افرادی که عادت به پر گویی و گزافه گویی دارند، مستعد شایعه پذیری و شایعه گویی هستند.
غیبت و دروغ گویی: تردیدی نیست که این گونه افراد، خواسته یا نا خواسته،از جارچیان و سخن گویان افتخاری طراحان شایعه هستند!
خود توجهی و کژ اندیشی: آن گروه از انسان ها که معمولاً مایل هستند وقایع را خود محور و از نگاه محدود و بسته خود تفسیر کنند و هر آنچه را که بر وفق مرادشان نیست، تهدیدی برای خود بدانند، معمولاً به دیگران با بد بینی و سوء ظن می نگرند و بیش از دیگران، در معرض شایعه پذیری و شایعه گویی قرار می گیرند.
چرا مردم شایعه را می پذیرند؟
عواملی که می توانند در پذیرش شایعه مؤثر باشند،عبارت است از:
تنفر و شایعه سازی: تنفر می تواند عاملی برای پخش و پذیرش شایعه باشد. آدمی که از کسی نفرت داشته باشد، تصور خود را به گونه ای زشت درباره او ترسیم می کند و بدون هیچ دلیلی، هر خبر منفی را درباره او می پذیرد.
پذیرش شایعه برای توجیه خود: پژوهشی که در آمریکا به عمل آمده، نشان می دهد کسانی که به تبعیض نژادی اعتقاد دارند، سریعاًشایعه هایی مربوط به سیاهان را می پذیرند زیرا، خود را این گونه توجیه می کنند که حتماً سیاه پوستان بد رفتار و نادرست هستند!
شکستن سکوت ملال آور: شایعه گاه برای پر کردن سکوتی ملال آور به کار می رود.
تحریف واقعیت: شایعه در نقل دهان به دهان، مرتباً تحریف می شود به طوری که اگر این شایعه را به سازنده اولی آن بگویند، او نیز از این تحریف، تعجب می کند!
خود نمایی:تلاش برای جلب توجه دیگران، در شایعه مؤثر است.آدم مطلعی است! یا ممکن است فرد بدین وسیله بخواهد شنوندگان را سرگرم کند.
پرخاشگری: فرد ممکن است به منظور صدمه زدن به افراد دیگر، شایعه پخش کند. به عبارت دیگر، قصد تهمت زدن، غیبت کردن و سپر بلا قرار دادن دیگران را داشته باشد.
بزرگ نمایی: علاوه بر تحریف، شایعه با مبالغه نیز همراه می شود. شایعه اگر دورغ نباشد،حداقل واقعیتی بزرگ شده است.یک کلاغ،چهل کلاغ!
مدیریت شایعه:
از آنجا که شایعه می تواند مسئله ساز و مشکل آفرین باشد،برای جلوگیری و گسترش آن،توصیه های زیر ارائه می شود:
- ابهام زدایی از اخبار و حقایق: آگاهی دادن سریع، درست و به موقع به مردم، نسبت به رویداد هایی که برای مردم با اهمیت است و به گونه ای با زندگی روزمره و آینده آنان مرتبط می شود، می تواند زمینه های مساعدی را برای جلوگیری از فرایند شایعه سازی و شایعه پردازی فراهم آورد.در واقع، برای از بین بردن شایعه، باید مسائل را شفاف کرد و ابهامات را از بین برد.البته در زمان جنگ و بحران های اجتماعی، اعمال سانسور،به منظور جلوگیری از سوء استفاده دشمن ضروری است.لذا، بهترین شیوه رعایت محدودیتی میانه است.
-ایجاد مشغولیت ذهنی برای مردم،ذهن خالی به آسانی با شایعات پر می شود.در واقع،بیکاری در انسان ها تنش ایجاد می کند و غیبت کردن و شایعه پراکنی، امکان دفع این تنش را فراهم می سازد.
-استفاده از روش های غیر مستقیم:برای مقابله با شایعات باید از روش های غیر مستقیمی مانند تحریک احساسات وطن دوستی و مذهب یا القای احساس شرم از طریق اعلامیه ها،فیلم ها و غیره،استفاده کرد.
بهتر آن است که عمل مقابله با شایعه توسط کسانی انجام شود که مورد احترام بوده و مردم برای آن ها،اعتبار خاصی قائل باشند.
-آشنا ساختن مردم با آثار سوء شایعه و آموزش آن ها در مواجهه با شایعه است. می توان با ایجاد کلینیک های شایعه، این کار را انجام داد.
منبع:
- ستوده، هدایت الله(1392)روان شناسی اجتماعی
انتهای پیام/ش
انواع شایعه:
معمولاً شایعات را به دو گروه تقسیم می کنند: معیار زمانی و معیار انگیزشی
معیار زمانی:شایعات از نظر نوع زمان، خود به سه نوع تقسیم می شوند:
شایعات خزنده:شایعاتی که به آرامی انتشار می یابند و مردم آن ها را به طور پنهانی و پچ پچ کنان به یکدیگر منتقل می کنند. آن ها به ظاهر بی سر و صدا هستند و به طور خزنده، اعتماد و اطمینان را از بین می برند و در نهایت در همه جا پخش می گردند.
شایعات آتشین:شایعاتی که چون آتش بر خرمن می افتند و در زمان کوتاهی، گروه وسیعی را تحت پوشش قرار می دهند. از آنجا که این شایعات بار هیجانی و عاطفی فراوان دارند و هیجان هایی مانند وحشت ، خشم و خوشحالی ناگهانی ایجاد می کند، موجب باتاب فوری می گردند.
شایعات شناور:شایعات شناور برای مدتی رواج می یابند، قوت می گیرند و بعد به زیر آب فرو رفته و به صورت مخفی می مانند تا مجدداً در هنگام ظهور شرایط مناسب، شایع گردند.
معیار انگیزشی:شایعات را بر اساس معیار انگیزشی،می توان به صورت زیر گروه بندی کرد:
شایعات شیطانی:شایعاتی که مبتنی بر ترس باشد. زمانی که مردم یک جامعه از چیزی ترسیده باشند،آماده پذیرش شایعه درباره موضوع ترس خود می شوند.
شایعات هراس آور: شایعاتی که مبتنی بر تخیل و ترس مبتنی بوده و ماهیت هشدار دهنده باشند.خطر این گونه شایعات آن است که هر کس شایعه را باور کند، به طور معمول رفتار های ناگهانی،خشونت آمیز و همراه با فرار از خود نشان می دهد.رفتار همراه با فرار خود به یک شایعه تبدیل می شود زیرا، مردمی که او را می بینند،به فکر فرار می افتند و در این موقع است که شایعات صورت واقعیت به خود می گیرد!
شایعات رؤیایی:شایعاتی که مبتنی بر امید باشد.این گونه شایعات فرد را در تخیل و اندیشه فرو می بردو از باور کردن و تکرار چیز هایی که امیدوار است حقیقت داشته باشد، لذت می برد. این گونه شایعات به سبب ایجاد احساس خوشایند در مردم، پخش می شوند.
شایعات در چه موقعیت هایی رواج می یابند؟
شایعه در موقعیت هایی رواج می یابد که مردم مشتاق خبر باشند ولی نتوانند آن را از منابع موثق دریافت کنند. هنگامی که واقعیت های اجتماعی، به نوعی برای مردم در ابهام باقی بماند و رسانه های گروهی نیز سعی در روشن کردن این واقعیت ها نداشته باشند، زمینه مناسبی برای رواج شایعه به وجود می آید. در واقع، بیش تر در وضعیت های بی هنجار در جامعه روی می دهد.
در رواج شایعه معمولاٌ دو عامل دخالت دارند:اهمیت موضوع و ابهام در جامعه
و این فرمول شایعه است.
مشتریان شایعه:
هر شایعه برای پخش و پذیرش، نیازمند ارتباط با مشتریان خود است.کارمندی که از گرانی به تنگ آمده است، بیش تر آمادگی پذیرش شایعه در مورد بهبود اوضاع اقتصادی،به خصوص افزایش حقوق و مزایا، دارد تا کسی که این نیاز را ندارد.
به طور کلی، برجسته ترین ویژگی های افراد شایعه پذیر و شایعه گو عبارت است از:
ساده لوحی و زود باوری: در حالی که افراد خردمند به سادگی تحت تأثیر شایعه قرار نمی گیرندو انتقال دهنده خبر و ادعای بی اساس و غیر مستند و غیر موثق نمی شوند.
نا امنی و زود تحریک شدن: افرادی که زود از خود واکنش هیجانی نشان می دهند و همچنین، افرادی که احساس نا امنی می کنند و از عزت نفس و اطمینان خاطر خود رااز دست داده اند، بیش از دیگران تحت تأثیر شایعه قرار گرفته و انتفال دهنده آنها می شوند.
پرگویی و گزافه گویی:افرادی که عادت به پر گویی و گزافه گویی دارند، مستعد شایعه پذیری و شایعه گویی هستند.
غیبت و دروغ گویی: تردیدی نیست که این گونه افراد، خواسته یا نا خواسته،از جارچیان و سخن گویان افتخاری طراحان شایعه هستند!
خود توجهی و کژ اندیشی: آن گروه از انسان ها که معمولاً مایل هستند وقایع را خود محور و از نگاه محدود و بسته خود تفسیر کنند و هر آنچه را که بر وفق مرادشان نیست، تهدیدی برای خود بدانند، معمولاً به دیگران با بد بینی و سوء ظن می نگرند و بیش از دیگران، در معرض شایعه پذیری و شایعه گویی قرار می گیرند.
چرا مردم شایعه را می پذیرند؟
عواملی که می توانند در پذیرش شایعه مؤثر باشند،عبارت است از:
تنفر و شایعه سازی: تنفر می تواند عاملی برای پخش و پذیرش شایعه باشد. آدمی که از کسی نفرت داشته باشد، تصور خود را به گونه ای زشت درباره او ترسیم می کند و بدون هیچ دلیلی، هر خبر منفی را درباره او می پذیرد.
پذیرش شایعه برای توجیه خود: پژوهشی که در آمریکا به عمل آمده، نشان می دهد کسانی که به تبعیض نژادی اعتقاد دارند، سریعاًشایعه هایی مربوط به سیاهان را می پذیرند زیرا، خود را این گونه توجیه می کنند که حتماً سیاه پوستان بد رفتار و نادرست هستند!
شکستن سکوت ملال آور: شایعه گاه برای پر کردن سکوتی ملال آور به کار می رود.
تحریف واقعیت: شایعه در نقل دهان به دهان، مرتباً تحریف می شود به طوری که اگر این شایعه را به سازنده اولی آن بگویند، او نیز از این تحریف، تعجب می کند!
خود نمایی:تلاش برای جلب توجه دیگران، در شایعه مؤثر است.آدم مطلعی است! یا ممکن است فرد بدین وسیله بخواهد شنوندگان را سرگرم کند.
پرخاشگری: فرد ممکن است به منظور صدمه زدن به افراد دیگر، شایعه پخش کند. به عبارت دیگر، قصد تهمت زدن، غیبت کردن و سپر بلا قرار دادن دیگران را داشته باشد.
بزرگ نمایی: علاوه بر تحریف، شایعه با مبالغه نیز همراه می شود. شایعه اگر دورغ نباشد،حداقل واقعیتی بزرگ شده است.یک کلاغ،چهل کلاغ!
مدیریت شایعه:
از آنجا که شایعه می تواند مسئله ساز و مشکل آفرین باشد،برای جلوگیری و گسترش آن،توصیه های زیر ارائه می شود:
- ابهام زدایی از اخبار و حقایق: آگاهی دادن سریع، درست و به موقع به مردم، نسبت به رویداد هایی که برای مردم با اهمیت است و به گونه ای با زندگی روزمره و آینده آنان مرتبط می شود، می تواند زمینه های مساعدی را برای جلوگیری از فرایند شایعه سازی و شایعه پردازی فراهم آورد.در واقع، برای از بین بردن شایعه، باید مسائل را شفاف کرد و ابهامات را از بین برد.البته در زمان جنگ و بحران های اجتماعی، اعمال سانسور،به منظور جلوگیری از سوء استفاده دشمن ضروری است.لذا، بهترین شیوه رعایت محدودیتی میانه است.
-ایجاد مشغولیت ذهنی برای مردم،ذهن خالی به آسانی با شایعات پر می شود.در واقع،بیکاری در انسان ها تنش ایجاد می کند و غیبت کردن و شایعه پراکنی، امکان دفع این تنش را فراهم می سازد.
-استفاده از روش های غیر مستقیم:برای مقابله با شایعات باید از روش های غیر مستقیمی مانند تحریک احساسات وطن دوستی و مذهب یا القای احساس شرم از طریق اعلامیه ها،فیلم ها و غیره،استفاده کرد.
بهتر آن است که عمل مقابله با شایعه توسط کسانی انجام شود که مورد احترام بوده و مردم برای آن ها،اعتبار خاصی قائل باشند.
-آشنا ساختن مردم با آثار سوء شایعه و آموزش آن ها در مواجهه با شایعه است. می توان با ایجاد کلینیک های شایعه، این کار را انجام داد.
منبع:
- ستوده، هدایت الله(1392)روان شناسی اجتماعی
انتهای پیام/ش
انواع شایعه:
معمولاً شایعات را به دو گروه تقسیم می کنند: معیار زمانی و معیار انگیزشی
معیار زمانی:شایعات از نظر نوع زمان، خود به سه نوع تقسیم می شوند:
شایعات خزنده:شایعاتی که به آرامی انتشار می یابند و مردم آن ها را به طور پنهانی و پچ پچ کنان به یکدیگر منتقل می کنند. آن ها به ظاهر بی سر و صدا هستند و به طور خزنده، اعتماد و اطمینان را از بین می برند و در نهایت در همه جا پخش می گردند.
شایعات آتشین:شایعاتی که چون آتش بر خرمن می افتند و در زمان کوتاهی، گروه وسیعی را تحت پوشش قرار می دهند. از آنجا که این شایعات بار هیجانی و عاطفی فراوان دارند و هیجان هایی مانند وحشت ، خشم و خوشحالی ناگهانی ایجاد می کند، موجب باتاب فوری می گردند.
شایعات شناور:شایعات شناور برای مدتی رواج می یابند، قوت می گیرند و بعد به زیر آب فرو رفته و به صورت مخفی می مانند تا مجدداً در هنگام ظهور شرایط مناسب، شایع گردند.
معیار انگیزشی:شایعات را بر اساس معیار انگیزشی،می توان به صورت زیر گروه بندی کرد:
شایعات شیطانی:شایعاتی که مبتنی بر ترس باشد. زمانی که مردم یک جامعه از چیزی ترسیده باشند،آماده پذیرش شایعه درباره موضوع ترس خود می شوند.
شایعات هراس آور: شایعاتی که مبتنی بر تخیل و ترس مبتنی بوده و ماهیت هشدار دهنده باشند.خطر این گونه شایعات آن است که هر کس شایعه را باور کند، به طور معمول رفتار های ناگهانی،خشونت آمیز و همراه با فرار از خود نشان می دهد.رفتار همراه با فرار خود به یک شایعه تبدیل می شود زیرا، مردمی که او را می بینند،به فکر فرار می افتند و در این موقع است که شایعات صورت واقعیت به خود می گیرد!
شایعات رؤیایی:شایعاتی که مبتنی بر امید باشد.این گونه شایعات فرد را در تخیل و اندیشه فرو می بردو از باور کردن و تکرار چیز هایی که امیدوار است حقیقت داشته باشد، لذت می برد. این گونه شایعات به سبب ایجاد احساس خوشایند در مردم، پخش می شوند.
شایعات در چه موقعیت هایی رواج می یابند؟
شایعه در موقعیت هایی رواج می یابد که مردم مشتاق خبر باشند ولی نتوانند آن را از منابع موثق دریافت کنند. هنگامی که واقعیت های اجتماعی، به نوعی برای مردم در ابهام باقی بماند و رسانه های گروهی نیز سعی در روشن کردن این واقعیت ها نداشته باشند، زمینه مناسبی برای رواج شایعه به وجود می آید. در واقع، بیش تر در وضعیت های بی هنجار در جامعه روی می دهد.
در رواج شایعه معمولاٌ دو عامل دخالت دارند:اهمیت موضوع و ابهام در جامعه
و این فرمول شایعه است.
مشتریان شایعه:
هر شایعه برای پخش و پذیرش، نیازمند ارتباط با مشتریان خود است.کارمندی که از گرانی به تنگ آمده است، بیش تر آمادگی پذیرش شایعه در مورد بهبود اوضاع اقتصادی،به خصوص افزایش حقوق و مزایا، دارد تا کسی که این نیاز را ندارد.
به طور کلی، برجسته ترین ویژگی های افراد شایعه پذیر و شایعه گو عبارت است از:
ساده لوحی و زود باوری: در حالی که افراد خردمند به سادگی تحت تأثیر شایعه قرار نمی گیرندو انتقال دهنده خبر و ادعای بی اساس و غیر مستند و غیر موثق نمی شوند.
نا امنی و زود تحریک شدن: افرادی که زود از خود واکنش هیجانی نشان می دهند و همچنین، افرادی که احساس نا امنی می کنند و از عزت نفس و اطمینان خاطر خود رااز دست داده اند، بیش از دیگران تحت تأثیر شایعه قرار گرفته و انتفال دهنده آنها می شوند.
پرگویی و گزافه گویی:افرادی که عادت به پر گویی و گزافه گویی دارند، مستعد شایعه پذیری و شایعه گویی هستند.
غیبت و دروغ گویی: تردیدی نیست که این گونه افراد، خواسته یا نا خواسته،از جارچیان و سخن گویان افتخاری طراحان شایعه هستند!
خود توجهی و کژ اندیشی: آن گروه از انسان ها که معمولاً مایل هستند وقایع را خود محور و از نگاه محدود و بسته خود تفسیر کنند و هر آنچه را که بر وفق مرادشان نیست، تهدیدی برای خود بدانند، معمولاً به دیگران با بد بینی و سوء ظن می نگرند و بیش از دیگران، در معرض شایعه پذیری و شایعه گویی قرار می گیرند.
چرا مردم شایعه را می پذیرند؟
عواملی که می توانند در پذیرش شایعه مؤثر باشند،عبارت است از:
تنفر و شایعه سازی: تنفر می تواند عاملی برای پخش و پذیرش شایعه باشد. آدمی که از کسی نفرت داشته باشد، تصور خود را به گونه ای زشت درباره او ترسیم می کند و بدون هیچ دلیلی، هر خبر منفی را درباره او می پذیرد.
پذیرش شایعه برای توجیه خود: پژوهشی که در آمریکا به عمل آمده، نشان می دهد کسانی که به تبعیض نژادی اعتقاد دارند، سریعاًشایعه هایی مربوط به سیاهان را می پذیرند زیرا، خود را این گونه توجیه می کنند که حتماً سیاه پوستان بد رفتار و نادرست هستند!
شکستن سکوت ملال آور: شایعه گاه برای پر کردن سکوتی ملال آور به کار می رود.
تحریف واقعیت: شایعه در نقل دهان به دهان، مرتباً تحریف می شود به طوری که اگر این شایعه را به سازنده اولی آن بگویند، او نیز از این تحریف، تعجب می کند!
خود نمایی:تلاش برای جلب توجه دیگران، در شایعه مؤثر است.آدم مطلعی است! یا ممکن است فرد بدین وسیله بخواهد شنوندگان را سرگرم کند.
پرخاشگری: فرد ممکن است به منظور صدمه زدن به افراد دیگر، شایعه پخش کند. به عبارت دیگر، قصد تهمت زدن، غیبت کردن و سپر بلا قرار دادن دیگران را داشته باشد.
بزرگ نمایی: علاوه بر تحریف، شایعه با مبالغه نیز همراه می شود. شایعه اگر دورغ نباشد،حداقل واقعیتی بزرگ شده است.یک کلاغ،چهل کلاغ!
مدیریت شایعه:
از آنجا که شایعه می تواند مسئله ساز و مشکل آفرین باشد،برای جلوگیری و گسترش آن،توصیه های زیر ارائه می شود:
- ابهام زدایی از اخبار و حقایق: آگاهی دادن سریع، درست و به موقع به مردم، نسبت به رویداد هایی که برای مردم با اهمیت است و به گونه ای با زندگی روزمره و آینده آنان مرتبط می شود، می تواند زمینه های مساعدی را برای جلوگیری از فرایند شایعه سازی و شایعه پردازی فراهم آورد.در واقع، برای از بین بردن شایعه، باید مسائل را شفاف کرد و ابهامات را از بین برد.البته در زمان جنگ و بحران های اجتماعی، اعمال سانسور،به منظور جلوگیری از سوء استفاده دشمن ضروری است.لذا، بهترین شیوه رعایت محدودیتی میانه است.
-ایجاد مشغولیت ذهنی برای مردم،ذهن خالی به آسانی با شایعات پر می شود.در واقع،بیکاری در انسان ها تنش ایجاد می کند و غیبت کردن و شایعه پراکنی، امکان دفع این تنش را فراهم می سازد.
-استفاده از روش های غیر مستقیم:برای مقابله با شایعات باید از روش های غیر مستقیمی مانند تحریک احساسات وطن دوستی و مذهب یا القای احساس شرم از طریق اعلامیه ها،فیلم ها و غیره،استفاده کرد.
بهتر آن است که عمل مقابله با شایعه توسط کسانی انجام شود که مورد احترام بوده و مردم برای آن ها،اعتبار خاصی قائل باشند.
-آشنا ساختن مردم با آثار سوء شایعه و آموزش آن ها در مواجهه با شایعه است. می توان با ایجاد کلینیک های شایعه، این کار را انجام داد.
منبع:
- ستوده، هدایت الله(1392)روان شناسی اجتماعی
انتهای پیام/ش
انواع شایعه:
,معمولاً شایعات را به دو گروه تقسیم می کنند: معیار زمانی و معیار انگیزشی
,معیار زمانی:شایعات از نظر نوع زمان، خود به سه نوع تقسیم می شوند:
,شایعات خزنده:شایعاتی که به آرامی انتشار می یابند و مردم آن ها را به طور پنهانی و پچ پچ کنان به یکدیگر منتقل می کنند. آن ها به ظاهر بی سر و صدا هستند و به طور خزنده، اعتماد و اطمینان را از بین می برند و در نهایت در همه جا پخش می گردند.
, ,
,
, شایعات آتشین:شایعاتی که چون آتش بر خرمن می افتند و در زمان کوتاهی، گروه وسیعی را تحت پوشش قرار می دهند. از آنجا که این شایعات بار هیجانی و عاطفی فراوان دارند و هیجان هایی مانند وحشت ، خشم و خوشحالی ناگهانی ایجاد می کند، موجب باتاب فوری می گردند.
, .,شایعات شناور:شایعات شناور برای مدتی رواج می یابند، قوت می گیرند و بعد به زیر آب فرو رفته و به صورت مخفی می مانند تا مجدداً در هنگام ظهور شرایط مناسب، شایع گردند.
,معیار انگیزشی:شایعات را بر اساس معیار انگیزشی،می توان به صورت زیر گروه بندی کرد:
,شایعات شیطانی:شایعاتی که مبتنی بر ترس باشد. زمانی که مردم یک جامعه از چیزی ترسیده باشند،آماده پذیرش شایعه درباره موضوع ترس خود می شوند.
, .,شایعات هراس آور: شایعاتی که مبتنی بر تخیل و ترس مبتنی بوده و ماهیت هشدار دهنده باشند.خطر این گونه شایعات آن است که هر کس شایعه را باور کند، به طور معمول رفتار های ناگهانی،خشونت آمیز و همراه با فرار از خود نشان می دهد.رفتار همراه با فرار خود به یک شایعه تبدیل می شود زیرا، مردمی که او را می بینند،به فکر فرار می افتند و در این موقع است که شایعات صورت واقعیت به خود می گیرد!
,شایعات رؤیایی:شایعاتی که مبتنی بر امید باشد.این گونه شایعات فرد را در تخیل و اندیشه فرو می بردو از باور کردن و تکرار چیز هایی که امیدوار است حقیقت داشته باشد، لذت می برد. این گونه شایعات به سبب ایجاد احساس خوشایند در مردم، پخش می شوند.
, ., ,
,
, شایعات در چه موقعیت هایی رواج می یابند؟
,شایعه در موقعیت هایی رواج می یابد که مردم مشتاق خبر باشند ولی نتوانند آن را از منابع موثق دریافت کنند. هنگامی که واقعیت های اجتماعی، به نوعی برای مردم در ابهام باقی بماند و رسانه های گروهی نیز سعی در روشن کردن این واقعیت ها نداشته باشند، زمینه مناسبی برای رواج شایعه به وجود می آید. در واقع، بیش تر در وضعیت های بی هنجار در جامعه روی می دهد.
,در رواج شایعه معمولاٌ دو عامل دخالت دارند:اهمیت موضوع و ابهام در جامعه
,و این فرمول شایعه است.
,مشتریان شایعه:
,هر شایعه برای پخش و پذیرش، نیازمند ارتباط با مشتریان خود است.کارمندی که از گرانی به تنگ آمده است، بیش تر آمادگی پذیرش شایعه در مورد بهبود اوضاع اقتصادی،به خصوص افزایش حقوق و مزایا، دارد تا کسی که این نیاز را ندارد.
,به طور کلی، برجسته ترین ویژگی های افراد شایعه پذیر و شایعه گو عبارت است از:
,ساده لوحی و زود باوری: در حالی که افراد خردمند به سادگی تحت تأثیر شایعه قرار نمی گیرندو انتقال دهنده خبر و ادعای بی اساس و غیر مستند و غیر موثق نمی شوند.
,نا امنی و زود تحریک شدن: افرادی که زود از خود واکنش هیجانی نشان می دهند و همچنین، افرادی که احساس نا امنی می کنند و از عزت نفس و اطمینان خاطر خود رااز دست داده اند، بیش از دیگران تحت تأثیر شایعه قرار گرفته و انتفال دهنده آنها می شوند.
,پرگویی و گزافه گویی:افرادی که عادت به پر گویی و گزافه گویی دارند، مستعد شایعه پذیری و شایعه گویی هستند.
, .,غیبت و دروغ گویی: تردیدی نیست که این گونه افراد، خواسته یا نا خواسته،از جارچیان و سخن گویان افتخاری طراحان شایعه هستند!
,خود توجهی و کژ اندیشی: آن گروه از انسان ها که معمولاً مایل هستند وقایع را خود محور و از نگاه محدود و بسته خود تفسیر کنند و هر آنچه را که بر وفق مرادشان نیست، تهدیدی برای خود بدانند، معمولاً به دیگران با بد بینی و سوء ظن می نگرند و بیش از دیگران، در معرض شایعه پذیری و شایعه گویی قرار می گیرند.
,چرا مردم شایعه را می پذیرند؟
,عواملی که می توانند در پذیرش شایعه مؤثر باشند،عبارت است از:
,تنفر و شایعه سازی: تنفر می تواند عاملی برای پخش و پذیرش شایعه باشد. آدمی که از کسی نفرت داشته باشد، تصور خود را به گونه ای زشت درباره او ترسیم می کند و بدون هیچ دلیلی، هر خبر منفی را درباره او می پذیرد.
, .,پذیرش شایعه برای توجیه خود: پژوهشی که در آمریکا به عمل آمده، نشان می دهد کسانی که به تبعیض نژادی اعتقاد دارند، سریعاًشایعه هایی مربوط به سیاهان را می پذیرند زیرا، خود را این گونه توجیه می کنند که حتماً سیاه پوستان بد رفتار و نادرست هستند!
,شکستن سکوت ملال آور: شایعه گاه برای پر کردن سکوتی ملال آور به کار می رود.
,تحریف واقعیت: شایعه در نقل دهان به دهان، مرتباً تحریف می شود به طوری که اگر این شایعه را به سازنده اولی آن بگویند، او نیز از این تحریف، تعجب می کند!
,خود نمایی:تلاش برای جلب توجه دیگران، در شایعه مؤثر است.آدم مطلعی است! یا ممکن است فرد بدین وسیله بخواهد شنوندگان را سرگرم کند.
, .,پرخاشگری: فرد ممکن است به منظور صدمه زدن به افراد دیگر، شایعه پخش کند. به عبارت دیگر، قصد تهمت زدن، غیبت کردن و سپر بلا قرار دادن دیگران را داشته باشد.
,بزرگ نمایی: علاوه بر تحریف، شایعه با مبالغه نیز همراه می شود. شایعه اگر دورغ نباشد،حداقل واقعیتی بزرگ شده است.یک کلاغ،چهل کلاغ!
,مدیریت شایعه:
,از آنجا که شایعه می تواند مسئله ساز و مشکل آفرین باشد،برای جلوگیری و گسترش آن،توصیه های زیر ارائه می شود:
,- ابهام زدایی از اخبار و حقایق: آگاهی دادن سریع، درست و به موقع به مردم، نسبت به رویداد هایی که برای مردم با اهمیت است و به گونه ای با زندگی روزمره و آینده آنان مرتبط می شود، می تواند زمینه های مساعدی را برای جلوگیری از فرایند شایعه سازی و شایعه پردازی فراهم آورد.در واقع، برای از بین بردن شایعه، باید مسائل را شفاف کرد و ابهامات را از بین برد.البته در زمان جنگ و بحران های اجتماعی، اعمال سانسور،به منظور جلوگیری از سوء استفاده دشمن ضروری است.لذا، بهترین شیوه رعایت محدودیتی میانه است.
, ., ,
,
, -ایجاد مشغولیت ذهنی برای مردم،ذهن خالی به آسانی با شایعات پر می شود.در واقع،بیکاری در انسان ها تنش ایجاد می کند و غیبت کردن و شایعه پراکنی، امکان دفع این تنش را فراهم می سازد.
,-استفاده از روش های غیر مستقیم:برای مقابله با شایعات باید از روش های غیر مستقیمی مانند تحریک احساسات وطن دوستی و مذهب یا القای احساس شرم از طریق اعلامیه ها،فیلم ها و غیره،استفاده کرد.
, .,بهتر آن است که عمل مقابله با شایعه توسط کسانی انجام شود که مورد احترام بوده و مردم برای آن ها،اعتبار خاصی قائل باشند.
, .,-آشنا ساختن مردم با آثار سوء شایعه و آموزش آن ها در مواجهه با شایعه است. می توان با ایجاد کلینیک های شایعه، این کار را انجام داد.
,منبع:
,- ستوده، هدایت الله(1392)روان شناسی اجتماعی
,انتهای پیام/ش
,]
ارسال دیدگاه