به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از زن امروز ،به همراه جمعی از مسئولین بسیج جامعه زنان میهمان یک مادر شهیدی شدیم . زودتر از دیگران رسیدم و وارد منزل مادر شهید شدم . خانه ای ساده با دکوری کاملا بی آلایش با همان پشتی و بالشت و فرش آراسته شده بود . مادر شهید بیش از 5 سال است که در بستر بیماری بوده و می گوید در این مدت دخترش از او نگهداری کرده است .
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا , زن امروز,
رسیدن قبل از دیگر مدعوین این خوبی را دارد که بیشتر از بقیه پای درد و دل مادر شهید می نشینی. آرامشی خاص در چهره مادر شهید دیدم از شهیدش پرسیدم گفت: تنها یک پسر داشتم که او را هم برای اسلام دادم و هنوز پیکرش هم برنگشته است از او می پرسم مگر مفقود الاثر است می گوید سال 60 به جبهه اعزام شد. روز و شب برای رفتن به جبهه نداشت تنها پسرم بود و از طرفی پدرش هم در قید حیات نبود بنابراین می خواستم که او از خانواده حمایت کند اما فرزند عاشق جبهه و خدمت به مردم بود.
زمانی که همسرم را از دست دادم پنج فرزند(یک پسر ، چهار دختر) داشتم و فرزندانم کودک و خردسال بودند برایم سخت بود که با دلسوزی و ترحم دیگران زندگی کنم. دائما نزدیکان به من می گفتند ازدواج کن اما من سر فرزندانم ماندم و با نان پختن آنها را بزرگ کردم.
در ادامه مادر شهید می گوید : حسین 14 سال بیش نداشت که فعالیت های انقلابی اش را شروع کرد و گاهی شب نامه ها و نوارهایی از امام را به خانه می آورد اما هر موقع از او می پرسیدم اینها چیست می گفت جزوه درسی و هر چه از او می پرسیدم چیزی نمی گفت.
نوارها و کاغذهایی را که با خانه می آورد زیر آجرهای آشپزخانه پنهان می کرد تا یک روز از شهربانی به خانه آمدند و حسابی همه جا را به هم ریختند من آن زمان فهمیدم حسین کارهایی می کند و در جمع انقلابی هاست. دائما در مسجد آیتی و حائری بود و آن زمان سپاه ابتدای پاسداران در حال ساخت بود و تمام وقت آنجاهمکاری می کرد.
حسین خیلی مهربان و دلسوز و اهل خیرات بود امکان نداشت مستمندی را ببیند و به او کمک نکند. گاهی به خانه که می آمد یک نان بر می داشت و می رفت به او می گفتم چرا بیشتر بر نمی داری می گفت من حق خودم رامی توانم انفاق کنم اما حق خواهرانم را نه.
مادر حسین می گوید : به نظرم یکی از دلایلی که باعث شد حسین به سمت فعالیت های انقلابی برود نمازخواندن در مسجد بود و هیچ گاه به یاد ندارم که نمازش در مسجد را ترک گفته باشد .علاقه شدید او به مسائل انقلاب باعث شده بود که روز و شب برای خدمت نشناسد و گاه که شبها برایش غذایی به کمیته آن زمان می بردم دلگیر می شد که مادر چرا اینکار را می کنی ما اینجا غذا می خوریم.
زهرا یوسفی خواهر شهید که زمان شهادت برادرش سال سوم دبیرستان بوده و بیشتر از دیگر خواهرانش با برادرش ارتباط داشته است وقتی از او می خواهم از برادر شهیدش بگوید اشک در چشمانش حلقه می زند و می گوید: برادرم همیشه می گفت دوست ندارم اسیر شوم و برای همین سالهاست که مفقود الاثر است وبعد از 31 سال که از خبر شهادتش می گذرد هنوز پیکرش مفقود الاثر است .
وی ادامه می دهد :زمانی که به ما خبر مفقود الاثری را دادند چند ماهی ازشهادتش می گذشت. و بعد از 22 سال در مراسم تشیعع پیکر شهدا روح شهید را تشیع کردند.
یوسفی افزود: موقع جنگ برای خانم ها کلاس آموزش نظامی برگزار می شد و به خاطر دارم حسین مسئول آموزش بود و من چقدر خوشحالم بودم که برادرم به همکلاسی هایم آموزش می دهد و برایم بسی افتخار بود.
شهید حسین یوسفی متولد 1343 تاریخ شهادت 6/12/1362 جزیره مجنون
شهید جاوید الاثری که تا کنون پیکرش مفقود الاثر است و چشمان مادر منتظر دیدار فرزندش است تا از او نشانی بیابد مادری که می گوید هنوز هم درد و دلهایم را با پسرم می گویم و روزها به اتاقش می روم و با او صحبت می کنم.
البته خواهر شهید در اثنای صحبتهایش می گفت از بنیاد شهید با آنها تماس گرفتند که هفته آینده نمونه DNA خانواده را بگیرند شاید امیدی باشد برای دل بی قرار مادری که 31 سال در انتظار به آغوش کشیدن فرزندش است.
انتهای پیام/ش
رسیدن قبل از دیگر مدعوین این خوبی را دارد که بیشتر از بقیه پای درد و دل مادر شهید می نشینی. آرامشی خاص در چهره مادر شهید دیدم از شهیدش پرسیدم گفت: تنها یک پسر داشتم که او را هم برای اسلام دادم و هنوز پیکرش هم برنگشته است از او می پرسم مگر مفقود الاثر است می گوید سال 60 به جبهه اعزام شد. روز و شب برای رفتن به جبهه نداشت تنها پسرم بود و از طرفی پدرش هم در قید حیات نبود بنابراین می خواستم که او از خانواده حمایت کند اما فرزند عاشق جبهه و خدمت به مردم بود.
زمانی که همسرم را از دست دادم پنج فرزند(یک پسر ، چهار دختر) داشتم و فرزندانم کودک و خردسال بودند برایم سخت بود که با دلسوزی و ترحم دیگران زندگی کنم. دائما نزدیکان به من می گفتند ازدواج کن اما من سر فرزندانم ماندم و با نان پختن آنها را بزرگ کردم.
در ادامه مادر شهید می گوید : حسین 14 سال بیش نداشت که فعالیت های انقلابی اش را شروع کرد و گاهی شب نامه ها و نوارهایی از امام را به خانه می آورد اما هر موقع از او می پرسیدم اینها چیست می گفت جزوه درسی و هر چه از او می پرسیدم چیزی نمی گفت.
نوارها و کاغذهایی را که با خانه می آورد زیر آجرهای آشپزخانه پنهان می کرد تا یک روز از شهربانی به خانه آمدند و حسابی همه جا را به هم ریختند من آن زمان فهمیدم حسین کارهایی می کند و در جمع انقلابی هاست. دائما در مسجد آیتی و حائری بود و آن زمان سپاه ابتدای پاسداران در حال ساخت بود و تمام وقت آنجاهمکاری می کرد.
حسین خیلی مهربان و دلسوز و اهل خیرات بود امکان نداشت مستمندی را ببیند و به او کمک نکند. گاهی به خانه که می آمد یک نان بر می داشت و می رفت به او می گفتم چرا بیشتر بر نمی داری می گفت من حق خودم رامی توانم انفاق کنم اما حق خواهرانم را نه.
مادر حسین می گوید : به نظرم یکی از دلایلی که باعث شد حسین به سمت فعالیت های انقلابی برود نمازخواندن در مسجد بود و هیچ گاه به یاد ندارم که نمازش در مسجد را ترک گفته باشد .علاقه شدید او به مسائل انقلاب باعث شده بود که روز و شب برای خدمت نشناسد و گاه که شبها برایش غذایی به کمیته آن زمان می بردم دلگیر می شد که مادر چرا اینکار را می کنی ما اینجا غذا می خوریم.
زهرا یوسفی خواهر شهید که زمان شهادت برادرش سال سوم دبیرستان بوده و بیشتر از دیگر خواهرانش با برادرش ارتباط داشته است وقتی از او می خواهم از برادر شهیدش بگوید اشک در چشمانش حلقه می زند و می گوید: برادرم همیشه می گفت دوست ندارم اسیر شوم و برای همین سالهاست که مفقود الاثر است وبعد از 31 سال که از خبر شهادتش می گذرد هنوز پیکرش مفقود الاثر است .
وی ادامه می دهد :زمانی که به ما خبر مفقود الاثری را دادند چند ماهی ازشهادتش می گذشت. و بعد از 22 سال در مراسم تشیعع پیکر شهدا روح شهید را تشیع کردند.
یوسفی افزود: موقع جنگ برای خانم ها کلاس آموزش نظامی برگزار می شد و به خاطر دارم حسین مسئول آموزش بود و من چقدر خوشحالم بودم که برادرم به همکلاسی هایم آموزش می دهد و برایم بسی افتخار بود.
شهید حسین یوسفی متولد 1343 تاریخ شهادت 6/12/1362 جزیره مجنون
شهید جاوید الاثری که تا کنون پیکرش مفقود الاثر است و چشمان مادر منتظر دیدار فرزندش است تا از او نشانی بیابد مادری که می گوید هنوز هم درد و دلهایم را با پسرم می گویم و روزها به اتاقش می روم و با او صحبت می کنم.
البته خواهر شهید در اثنای صحبتهایش می گفت از بنیاد شهید با آنها تماس گرفتند که هفته آینده نمونه DNA خانواده را بگیرند شاید امیدی باشد برای دل بی قرار مادری که 31 سال در انتظار به آغوش کشیدن فرزندش است.
انتهای پیام/ش
رسیدن قبل از دیگر مدعوین این خوبی را دارد که بیشتر از بقیه پای درد و دل مادر شهید می نشینی. آرامشی خاص در چهره مادر شهید دیدم از شهیدش پرسیدم گفت: تنها یک پسر داشتم که او را هم برای اسلام دادم و هنوز پیکرش هم برنگشته است از او می پرسم مگر مفقود الاثر است می گوید سال 60 به جبهه اعزام شد. روز و شب برای رفتن به جبهه نداشت تنها پسرم بود و از طرفی پدرش هم در قید حیات نبود بنابراین می خواستم که او از خانواده حمایت کند اما فرزند عاشق جبهه و خدمت به مردم بود.
زمانی که همسرم را از دست دادم پنج فرزند(یک پسر ، چهار دختر) داشتم و فرزندانم کودک و خردسال بودند برایم سخت بود که با دلسوزی و ترحم دیگران زندگی کنم. دائما نزدیکان به من می گفتند ازدواج کن اما من سر فرزندانم ماندم و با نان پختن آنها را بزرگ کردم.
در ادامه مادر شهید می گوید : حسین 14 سال بیش نداشت که فعالیت های انقلابی اش را شروع کرد و گاهی شب نامه ها و نوارهایی از امام را به خانه می آورد اما هر موقع از او می پرسیدم اینها چیست می گفت جزوه درسی و هر چه از او می پرسیدم چیزی نمی گفت.
نوارها و کاغذهایی را که با خانه می آورد زیر آجرهای آشپزخانه پنهان می کرد تا یک روز از شهربانی به خانه آمدند و حسابی همه جا را به هم ریختند من آن زمان فهمیدم حسین کارهایی می کند و در جمع انقلابی هاست. دائما در مسجد آیتی و حائری بود و آن زمان سپاه ابتدای پاسداران در حال ساخت بود و تمام وقت آنجاهمکاری می کرد.
حسین خیلی مهربان و دلسوز و اهل خیرات بود امکان نداشت مستمندی را ببیند و به او کمک نکند. گاهی به خانه که می آمد یک نان بر می داشت و می رفت به او می گفتم چرا بیشتر بر نمی داری می گفت من حق خودم رامی توانم انفاق کنم اما حق خواهرانم را نه.
مادر حسین می گوید : به نظرم یکی از دلایلی که باعث شد حسین به سمت فعالیت های انقلابی برود نمازخواندن در مسجد بود و هیچ گاه به یاد ندارم که نمازش در مسجد را ترک گفته باشد .علاقه شدید او به مسائل انقلاب باعث شده بود که روز و شب برای خدمت نشناسد و گاه که شبها برایش غذایی به کمیته آن زمان می بردم دلگیر می شد که مادر چرا اینکار را می کنی ما اینجا غذا می خوریم.
زهرا یوسفی خواهر شهید که زمان شهادت برادرش سال سوم دبیرستان بوده و بیشتر از دیگر خواهرانش با برادرش ارتباط داشته است وقتی از او می خواهم از برادر شهیدش بگوید اشک در چشمانش حلقه می زند و می گوید: برادرم همیشه می گفت دوست ندارم اسیر شوم و برای همین سالهاست که مفقود الاثر است وبعد از 31 سال که از خبر شهادتش می گذرد هنوز پیکرش مفقود الاثر است .
وی ادامه می دهد :زمانی که به ما خبر مفقود الاثری را دادند چند ماهی ازشهادتش می گذشت. و بعد از 22 سال در مراسم تشیعع پیکر شهدا روح شهید را تشیع کردند.
یوسفی افزود: موقع جنگ برای خانم ها کلاس آموزش نظامی برگزار می شد و به خاطر دارم حسین مسئول آموزش بود و من چقدر خوشحالم بودم که برادرم به همکلاسی هایم آموزش می دهد و برایم بسی افتخار بود.
شهید حسین یوسفی متولد 1343 تاریخ شهادت 6/12/1362 جزیره مجنون
شهید جاوید الاثری که تا کنون پیکرش مفقود الاثر است و چشمان مادر منتظر دیدار فرزندش است تا از او نشانی بیابد مادری که می گوید هنوز هم درد و دلهایم را با پسرم می گویم و روزها به اتاقش می روم و با او صحبت می کنم.
البته خواهر شهید در اثنای صحبتهایش می گفت از بنیاد شهید با آنها تماس گرفتند که هفته آینده نمونه DNA خانواده را بگیرند شاید امیدی باشد برای دل بی قرار مادری که 31 سال در انتظار به آغوش کشیدن فرزندش است.
انتهای پیام/ش
رسیدن قبل از دیگر مدعوین این خوبی را دارد که بیشتر از بقیه پای درد و دل مادر شهید می نشینی. آرامشی خاص در چهره مادر شهید دیدم از شهیدش پرسیدم گفت: تنها یک پسر داشتم که او را هم برای اسلام دادم و هنوز پیکرش هم برنگشته است از او می پرسم مگر مفقود الاثر است می گوید سال 60 به جبهه اعزام شد. روز و شب برای رفتن به جبهه نداشت تنها پسرم بود و از طرفی پدرش هم در قید حیات نبود بنابراین می خواستم که او از خانواده حمایت کند اما فرزند عاشق جبهه و خدمت به مردم بود.
زمانی که همسرم را از دست دادم پنج فرزند(یک پسر ، چهار دختر) داشتم و فرزندانم کودک و خردسال بودند برایم سخت بود که با دلسوزی و ترحم دیگران زندگی کنم. دائما نزدیکان به من می گفتند ازدواج کن اما من سر فرزندانم ماندم و با نان پختن آنها را بزرگ کردم.
در ادامه مادر شهید می گوید : حسین 14 سال بیش نداشت که فعالیت های انقلابی اش را شروع کرد و گاهی شب نامه ها و نوارهایی از امام را به خانه می آورد اما هر موقع از او می پرسیدم اینها چیست می گفت جزوه درسی و هر چه از او می پرسیدم چیزی نمی گفت.
نوارها و کاغذهایی را که با خانه می آورد زیر آجرهای آشپزخانه پنهان می کرد تا یک روز از شهربانی به خانه آمدند و حسابی همه جا را به هم ریختند من آن زمان فهمیدم حسین کارهایی می کند و در جمع انقلابی هاست. دائما در مسجد آیتی و حائری بود و آن زمان سپاه ابتدای پاسداران در حال ساخت بود و تمام وقت آنجاهمکاری می کرد.
حسین خیلی مهربان و دلسوز و اهل خیرات بود امکان نداشت مستمندی را ببیند و به او کمک نکند. گاهی به خانه که می آمد یک نان بر می داشت و می رفت به او می گفتم چرا بیشتر بر نمی داری می گفت من حق خودم رامی توانم انفاق کنم اما حق خواهرانم را نه.
مادر حسین می گوید : به نظرم یکی از دلایلی که باعث شد حسین به سمت فعالیت های انقلابی برود نمازخواندن در مسجد بود و هیچ گاه به یاد ندارم که نمازش در مسجد را ترک گفته باشد .علاقه شدید او به مسائل انقلاب باعث شده بود که روز و شب برای خدمت نشناسد و گاه که شبها برایش غذایی به کمیته آن زمان می بردم دلگیر می شد که مادر چرا اینکار را می کنی ما اینجا غذا می خوریم.
زهرا یوسفی خواهر شهید که زمان شهادت برادرش سال سوم دبیرستان بوده و بیشتر از دیگر خواهرانش با برادرش ارتباط داشته است وقتی از او می خواهم از برادر شهیدش بگوید اشک در چشمانش حلقه می زند و می گوید: برادرم همیشه می گفت دوست ندارم اسیر شوم و برای همین سالهاست که مفقود الاثر است وبعد از 31 سال که از خبر شهادتش می گذرد هنوز پیکرش مفقود الاثر است .
وی ادامه می دهد :زمانی که به ما خبر مفقود الاثری را دادند چند ماهی ازشهادتش می گذشت. و بعد از 22 سال در مراسم تشیعع پیکر شهدا روح شهید را تشیع کردند.
یوسفی افزود: موقع جنگ برای خانم ها کلاس آموزش نظامی برگزار می شد و به خاطر دارم حسین مسئول آموزش بود و من چقدر خوشحالم بودم که برادرم به همکلاسی هایم آموزش می دهد و برایم بسی افتخار بود.
شهید حسین یوسفی متولد 1343 تاریخ شهادت 6/12/1362 جزیره مجنون
شهید جاوید الاثری که تا کنون پیکرش مفقود الاثر است و چشمان مادر منتظر دیدار فرزندش است تا از او نشانی بیابد مادری که می گوید هنوز هم درد و دلهایم را با پسرم می گویم و روزها به اتاقش می روم و با او صحبت می کنم.
البته خواهر شهید در اثنای صحبتهایش می گفت از بنیاد شهید با آنها تماس گرفتند که هفته آینده نمونه DNA خانواده را بگیرند شاید امیدی باشد برای دل بی قرار مادری که 31 سال در انتظار به آغوش کشیدن فرزندش است.
انتهای پیام/ش
رسیدن قبل از دیگر مدعوین این خوبی را دارد که بیشتر از بقیه پای درد و دل مادر شهید می نشینی. آرامشی خاص در چهره مادر شهید دیدم از شهیدش پرسیدم گفت: تنها یک پسر داشتم که او را هم برای اسلام دادم و هنوز پیکرش هم برنگشته است از او می پرسم مگر مفقود الاثر است می گوید سال 60 به جبهه اعزام شد. روز و شب برای رفتن به جبهه نداشت تنها پسرم بود و از طرفی پدرش هم در قید حیات نبود بنابراین می خواستم که او از خانواده حمایت کند اما فرزند عاشق جبهه و خدمت به مردم بود.
زمانی که همسرم را از دست دادم پنج فرزند(یک پسر ، چهار دختر) داشتم و فرزندانم کودک و خردسال بودند برایم سخت بود که با دلسوزی و ترحم دیگران زندگی کنم. دائما نزدیکان به من می گفتند ازدواج کن اما من سر فرزندانم ماندم و با نان پختن آنها را بزرگ کردم.
در ادامه مادر شهید می گوید : حسین 14 سال بیش نداشت که فعالیت های انقلابی اش را شروع کرد و گاهی شب نامه ها و نوارهایی از امام را به خانه می آورد اما هر موقع از او می پرسیدم اینها چیست می گفت جزوه درسی و هر چه از او می پرسیدم چیزی نمی گفت.
نوارها و کاغذهایی را که با خانه می آورد زیر آجرهای آشپزخانه پنهان می کرد تا یک روز از شهربانی به خانه آمدند و حسابی همه جا را به هم ریختند من آن زمان فهمیدم حسین کارهایی می کند و در جمع انقلابی هاست. دائما در مسجد آیتی و حائری بود و آن زمان سپاه ابتدای پاسداران در حال ساخت بود و تمام وقت آنجاهمکاری می کرد.
حسین خیلی مهربان و دلسوز و اهل خیرات بود امکان نداشت مستمندی را ببیند و به او کمک نکند. گاهی به خانه که می آمد یک نان بر می داشت و می رفت به او می گفتم چرا بیشتر بر نمی داری می گفت من حق خودم رامی توانم انفاق کنم اما حق خواهرانم را نه.
مادر حسین می گوید : به نظرم یکی از دلایلی که باعث شد حسین به سمت فعالیت های انقلابی برود نمازخواندن در مسجد بود و هیچ گاه به یاد ندارم که نمازش در مسجد را ترک گفته باشد .علاقه شدید او به مسائل انقلاب باعث شده بود که روز و شب برای خدمت نشناسد و گاه که شبها برایش غذایی به کمیته آن زمان می بردم دلگیر می شد که مادر چرا اینکار را می کنی ما اینجا غذا می خوریم.
زهرا یوسفی خواهر شهید که زمان شهادت برادرش سال سوم دبیرستان بوده و بیشتر از دیگر خواهرانش با برادرش ارتباط داشته است وقتی از او می خواهم از برادر شهیدش بگوید اشک در چشمانش حلقه می زند و می گوید: برادرم همیشه می گفت دوست ندارم اسیر شوم و برای همین سالهاست که مفقود الاثر است وبعد از 31 سال که از خبر شهادتش می گذرد هنوز پیکرش مفقود الاثر است .
وی ادامه می دهد :زمانی که به ما خبر مفقود الاثری را دادند چند ماهی ازشهادتش می گذشت. و بعد از 22 سال در مراسم تشیعع پیکر شهدا روح شهید را تشیع کردند.
یوسفی افزود: موقع جنگ برای خانم ها کلاس آموزش نظامی برگزار می شد و به خاطر دارم حسین مسئول آموزش بود و من چقدر خوشحالم بودم که برادرم به همکلاسی هایم آموزش می دهد و برایم بسی افتخار بود.
شهید حسین یوسفی متولد 1343 تاریخ شهادت 6/12/1362 جزیره مجنون
شهید جاوید الاثری که تا کنون پیکرش مفقود الاثر است و چشمان مادر منتظر دیدار فرزندش است تا از او نشانی بیابد مادری که می گوید هنوز هم درد و دلهایم را با پسرم می گویم و روزها به اتاقش می روم و با او صحبت می کنم.
البته خواهر شهید در اثنای صحبتهایش می گفت از بنیاد شهید با آنها تماس گرفتند که هفته آینده نمونه DNA خانواده را بگیرند شاید امیدی باشد برای دل بی قرار مادری که 31 سال در انتظار به آغوش کشیدن فرزندش است.
انتهای پیام/ش
رسیدن قبل از دیگر مدعوین این خوبی را دارد که بیشتر از بقیه پای درد و دل مادر شهید می نشینی. آرامشی خاص در چهره مادر شهید دیدم از شهیدش پرسیدم گفت: تنها یک پسر داشتم که او را هم برای اسلام دادم و هنوز پیکرش هم برنگشته است از او می پرسم مگر مفقود الاثر است می گوید سال 60 به جبهه اعزام شد. روز و شب برای رفتن به جبهه نداشت تنها پسرم بود و از طرفی پدرش هم در قید حیات نبود بنابراین می خواستم که او از خانواده حمایت کند اما فرزند عاشق جبهه و خدمت به مردم بود.
زمانی که همسرم را از دست دادم پنج فرزند(یک پسر ، چهار دختر) داشتم و فرزندانم کودک و خردسال بودند برایم سخت بود که با دلسوزی و ترحم دیگران زندگی کنم. دائما نزدیکان به من می گفتند ازدواج کن اما من سر فرزندانم ماندم و با نان پختن آنها را بزرگ کردم.
در ادامه مادر شهید می گوید : حسین 14 سال بیش نداشت که فعالیت های انقلابی اش را شروع کرد و گاهی شب نامه ها و نوارهایی از امام را به خانه می آورد اما هر موقع از او می پرسیدم اینها چیست می گفت جزوه درسی و هر چه از او می پرسیدم چیزی نمی گفت.
نوارها و کاغذهایی را که با خانه می آورد زیر آجرهای آشپزخانه پنهان می کرد تا یک روز از شهربانی به خانه آمدند و حسابی همه جا را به هم ریختند من آن زمان فهمیدم حسین کارهایی می کند و در جمع انقلابی هاست. دائما در مسجد آیتی و حائری بود و آن زمان سپاه ابتدای پاسداران در حال ساخت بود و تمام وقت آنجاهمکاری می کرد.
حسین خیلی مهربان و دلسوز و اهل خیرات بود امکان نداشت مستمندی را ببیند و به او کمک نکند. گاهی به خانه که می آمد یک نان بر می داشت و می رفت به او می گفتم چرا بیشتر بر نمی داری می گفت من حق خودم رامی توانم انفاق کنم اما حق خواهرانم را نه.
مادر حسین می گوید : به نظرم یکی از دلایلی که باعث شد حسین به سمت فعالیت های انقلابی برود نمازخواندن در مسجد بود و هیچ گاه به یاد ندارم که نمازش در مسجد را ترک گفته باشد .علاقه شدید او به مسائل انقلاب باعث شده بود که روز و شب برای خدمت نشناسد و گاه که شبها برایش غذایی به کمیته آن زمان می بردم دلگیر می شد که مادر چرا اینکار را می کنی ما اینجا غذا می خوریم.
زهرا یوسفی خواهر شهید که زمان شهادت برادرش سال سوم دبیرستان بوده و بیشتر از دیگر خواهرانش با برادرش ارتباط داشته است وقتی از او می خواهم از برادر شهیدش بگوید اشک در چشمانش حلقه می زند و می گوید: برادرم همیشه می گفت دوست ندارم اسیر شوم و برای همین سالهاست که مفقود الاثر است وبعد از 31 سال که از خبر شهادتش می گذرد هنوز پیکرش مفقود الاثر است .
وی ادامه می دهد :زمانی که به ما خبر مفقود الاثری را دادند چند ماهی ازشهادتش می گذشت. و بعد از 22 سال در مراسم تشیعع پیکر شهدا روح شهید را تشیع کردند.
یوسفی افزود: موقع جنگ برای خانم ها کلاس آموزش نظامی برگزار می شد و به خاطر دارم حسین مسئول آموزش بود و من چقدر خوشحالم بودم که برادرم به همکلاسی هایم آموزش می دهد و برایم بسی افتخار بود.
شهید حسین یوسفی متولد 1343 تاریخ شهادت 6/12/1362 جزیره مجنون
شهید جاوید الاثری که تا کنون پیکرش مفقود الاثر است و چشمان مادر منتظر دیدار فرزندش است تا از او نشانی بیابد مادری که می گوید هنوز هم درد و دلهایم را با پسرم می گویم و روزها به اتاقش می روم و با او صحبت می کنم.
البته خواهر شهید در اثنای صحبتهایش می گفت از بنیاد شهید با آنها تماس گرفتند که هفته آینده نمونه DNA خانواده را بگیرند شاید امیدی باشد برای دل بی قرار مادری که 31 سال در انتظار به آغوش کشیدن فرزندش است.
انتهای پیام/ش
,
رسیدن قبل از دیگر مدعوین این خوبی را دارد که بیشتر از بقیه پای درد و دل مادر شهید می نشینی. آرامشی خاص در چهره مادر شهید دیدم از شهیدش پرسیدم گفت: تنها یک پسر داشتم که او را هم برای اسلام دادم و هنوز پیکرش هم برنگشته است از او می پرسم مگر مفقود الاثر است می گوید سال 60 به جبهه اعزام شد. روز و شب برای رفتن به جبهه نداشت تنها پسرم بود و از طرفی پدرش هم در قید حیات نبود بنابراین می خواستم که او از خانواده حمایت کند اما فرزند عاشق جبهه و خدمت به مردم بود.
,,
زمانی که همسرم را از دست دادم پنج فرزند(یک پسر ، چهار دختر) داشتم و فرزندانم کودک و خردسال بودند برایم سخت بود که با دلسوزی و ترحم دیگران زندگی کنم. دائما نزدیکان به من می گفتند ازدواج کن اما من سر فرزندانم ماندم و با نان پختن آنها را بزرگ کردم.
,,
,
, در ادامه مادر شهید می گوید : حسین 14 سال بیش نداشت که فعالیت های انقلابی اش را شروع کرد و گاهی شب نامه ها و نوارهایی از امام را به خانه می آورد اما هر موقع از او می پرسیدم اینها چیست می گفت جزوه درسی و هر چه از او می پرسیدم چیزی نمی گفت.
,,
نوارها و کاغذهایی را که با خانه می آورد زیر آجرهای آشپزخانه پنهان می کرد تا یک روز از شهربانی به خانه آمدند و حسابی همه جا را به هم ریختند من آن زمان فهمیدم حسین کارهایی می کند و در جمع انقلابی هاست. دائما در مسجد آیتی و حائری بود و آن زمان سپاه ابتدای پاسداران در حال ساخت بود و تمام وقت آنجاهمکاری می کرد.
,,
حسین خیلی مهربان و دلسوز و اهل خیرات بود امکان نداشت مستمندی را ببیند و به او کمک نکند. گاهی به خانه که می آمد یک نان بر می داشت و می رفت به او می گفتم چرا بیشتر بر نمی داری می گفت من حق خودم رامی توانم انفاق کنم اما حق خواهرانم را نه.
,,
مادر حسین می گوید : به نظرم یکی از دلایلی که باعث شد حسین به سمت فعالیت های انقلابی برود نمازخواندن در مسجد بود و هیچ گاه به یاد ندارم که نمازش در مسجد را ترک گفته باشد .علاقه شدید او به مسائل انقلاب باعث شده بود که روز و شب برای خدمت نشناسد و گاه که شبها برایش غذایی به کمیته آن زمان می بردم دلگیر می شد که مادر چرا اینکار را می کنی ما اینجا غذا می خوریم.
,,
زهرا یوسفی خواهر شهید که زمان شهادت برادرش سال سوم دبیرستان بوده و بیشتر از دیگر خواهرانش با برادرش ارتباط داشته است وقتی از او می خواهم از برادر شهیدش بگوید اشک در چشمانش حلقه می زند و می گوید: برادرم همیشه می گفت دوست ندارم اسیر شوم و برای همین سالهاست که مفقود الاثر است وبعد از 31 سال که از خبر شهادتش می گذرد هنوز پیکرش مفقود الاثر است .
,,
وی ادامه می دهد :زمانی که به ما خبر مفقود الاثری را دادند چند ماهی ازشهادتش می گذشت. و بعد از 22 سال در مراسم تشیعع پیکر شهدا روح شهید را تشیع کردند.
,,
یوسفی افزود: موقع جنگ برای خانم ها کلاس آموزش نظامی برگزار می شد و به خاطر دارم حسین مسئول آموزش بود و من چقدر خوشحالم بودم که برادرم به همکلاسی هایم آموزش می دهد و برایم بسی افتخار بود.
,,
شهید حسین یوسفی متولد 1343 تاریخ شهادت 6/12/1362 جزیره مجنون
,
, ,
شهید جاوید الاثری که تا کنون پیکرش مفقود الاثر است و چشمان مادر منتظر دیدار فرزندش است تا از او نشانی بیابد مادری که می گوید هنوز هم درد و دلهایم را با پسرم می گویم و روزها به اتاقش می روم و با او صحبت می کنم.
,,
البته خواهر شهید در اثنای صحبتهایش می گفت از بنیاد شهید با آنها تماس گرفتند که هفته آینده نمونه DNA خانواده را بگیرند شاید امیدی باشد برای دل بی قرار مادری که 31 سال در انتظار به آغوش کشیدن فرزندش است.
,انتهای پیام/ش
,]
ارسال دیدگاه