به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ «دونالد ترامپ» رئیس جمهور آمریکا پس از آنکه ماراتن ۲۱ ساعته با تهران در اسلام‌آباد به نتیجه نرسید، تهدید کرد که برای دستیابی به توافقی بهتر قصد محاصره تنگه هرمز و جلوگیری از تردد کشتی‌ها از این آبراه را دارد.
روزنامه واشنگتن پست با انتشار این مقدمه نوشت: پس از آن، برخی مفسران حدس زدند که با شکست در رسیدن به توافق، آمریکا ممکن است به سمت یک جنگ «بی‌پایان» دیگر حرکت کند و اینکه این مذاکرات شاید مقدمه‌ای برای مرحله‌ای تازه و حتی خطرناک‌تر از درگیری بوده باشد.
به نوشته واشنگتن پست، اما بن‌بست اسلام‌آباد لزوماً به معنای بازگشت به جنگ نیست. محاصره به‌طور قطع یک ابزار فشار است اما در درجه اول یک ابزار نظامی نیست. ترامپ هیچ اشتیاقی به درگیری مسلحانه بیشتر ندارد. او می‌داند که مزایای محدودی وجود دارد و آنچه معامله‌گران مالی «ریسک ادامه» می‌نامند، بزرگ است. در ازا، هدف او این است که ایران آسیب‌دیده را در یک مخمصه اقتصادی قرار دهد تا ببیند آیا سران آن، مسیر متفاوتی را در یک توافق بزرگ و جامع در پیش خواهند گرفت یا خیر.
طرف آمریکایی به‌علاوه انتظار دارد که به‌رغم بن‌بست روزهای گذشته در اسلام‌آباد، تماس‌ها احتمالاً از طریق میانجی‌های پاکستانی ادامه یابد. مقصد ترامپ همچنان خروج از این وضعیت است.
این روزنامه با نقل این گفته که «اگر نمی‌توانید مشکلی را حل کنید، آن را بزرگ کنید.» می‌نویسد: این توصیه که اغلب به رئیس جمهور دوایت آیزنهاور نسبت داده می‌شود، به نظر می‌رسد استراتژی ترامپ باشد. با توجه به اینکه جمهوری اسلامی ایران پس از هفته‌ها بمباران شدید هنوز پابرجاست و هنوز برگ برنده‌های بزرگی در برنامه هسته‌ای خود و توانایی‌اش در مختل کردن کشتیرانی از طریق تنگه هرمز در اختیار دارد، ترامپ تصمیم گرفت چیزی را که می‌خواهد آن را «توافق تیفانی» بنامد، پیشنهاد دهد: یک بسته بزرگ و درخشان از مزایای اقتصادی، از جمله حذف تحریم‌های اقتصادی در ازای چشم‌پوشی کامل ایران از برنامه‌های هسته‌ای و موشکی و توقف حمایت از گروه‌های نیابتی.
واشنگتن پست با اشاره به اینکه مذاکرات اسلام‌آباد طبق پیش‌بینی‌ها با مواضعی سخت‌گیرانه آغاز شد و طرفین خطوط قرمز خود را مشخص کردند» تصریح کرد: اما پس از ساعت‌ها گفت‌وگو، قالیباف به تیم آمریکایی نشان داد که مذاکره‌کننده‌ای پخته و حرفه‌ای است. ترامپ اکنون قصد دارد اقتصاد ایران را حتی بیشتر تحت فشار قرار دهد و از زمان آغاز جنگ در ۲۸ فوریه نیز منتظر تسلیم حریف بوده است اما منتقدان، خوش‌بینی بیش از حد او را بزرگ‌ترین اشتباهش می‌دانند.
همین استعاره «تسلیم کردن» منطق ترامپ برای محاصره است و می‌توان این استراتژی را به‌طور خلاصه «عملیات خشم اقتصادی حداکثری» نامید. گفته می‌شود ترامپ تشخیص داده است که حمله زمینی یا هرگونه تشدید نظامی ممکن است ایالات متحده را به باتلاق بکشاند. همانطور که منتقدان هشدار داده‌اند، کاخ سفید در نهایت متوجه شده است که جنگ‌ها در غرب آسیا به راحتی شروع می‌شوند اما متوقف کردن آنها دشوار است.
واشنگتن پست منطق ترامپ را این‌طور توصیف کرد: همزمان با افزایش فشار اقتصادی بر تهران برای پذیرش شروط آمریکا، «کیک» را بزرگ‌تر کن. هدف این است که قالیباف و همکارانش قانع شوند که ایران به اصطلاح به کشوری تبدیل شود که بتواند سریع و سودآور مدرن شود؛ مشابه عربستان و امارات.
رسانه آمریکایی در پایان تصریح کرد: با این حال، تصاویری که اوایل هفته در اسلام‌آباد دیده شد - از معاون رئیس جمهور آمریکا و رئیس مجلس ایران که تمام وقت در مورد شکل یک توافق احتمالی صحبت می‌کردند - همزمان «غیرممکن بودن» و «اجتناب‌ناپذیر» بود.
ارسال دیدگاه