نصیری: تلاش هایم برای رکوردشکنی ادامه دار است/ وقت نداشتم به خودم رای بدهم!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از روابط عمومی فدراسیون وزنه برداری؛ علیرضا نصیری ملی پوش جوان ایران در دسته 110 کیلوگرم در قهرمانی آسیا 2026 گاندی نگر هند در دوضرب توانست مدال طلا را از آن خود کند.

نصیری در سال 1404 نیز با عملکردش نشان داد می تواند یکی از امیدهای کسب مدال در آوردگاه های مهم آینده باشد. او در جوانان جهان پرو، قهرمانی جهان بزرگسالان نروژ و بازی های کشورهای اسلامی مدال آور بود و رکورد دوضرب جوانان جهان را هم در فورده نروژ جابه جا کرد. همین عملکرد او سبب شد در جشنواره "قهرمان ایران" در بخش "قهرمان فردا" کاندیدا شود.

نصیری دراین باره گفت: خیلی خوشحالم که در این بخش نامزد شدم و امیدوارم براساس همین عنوان جایزه بتوانم در سال های آتی برای کشورم مدال های خوش رنگ جهانی، آسیایی و المپیکی کسب کنم. تا قبل از بازگشت از قهرمانی آسیا به خودم رای نداده بودم و تمرکزم روی عملکردم در هند بود و حتی به خانواده و اطرافیان هم نگفته بودم که به من رای بدهید. در واقع وقت نداشتم که به خودم رای بدهم!

او درباره عملکردش در سال 1404 نیز گفت: در جوانان جهان پرو قهرمان دنیا شدم و در بزرگسالان جهان نیز علاوه بر کسب مدال نقره توانستم رکورد دوضرب جوانان جهان را ارتقا بدهم و به نام خودم و کشور عزیزم ثبت کنم.

نصیری ادامه داد: قول داده بودم بتوانم در هند نیز رکورد دنیا را جابه جا کنم و در مسابقات هم به این رکوردها حمله کردم اما با اتفاقات که در یکضرب افتاده بود، خیلی روحیه خوبی نداشتم و در نهایت طلا گرفتم اما ارتقای رکورد رخ نداد. با این حال تلاش من برای رسیدن به این هدف ادامه دارد و مطمئنا می توانم با حمایت هایی که فدراسیون و انوشیروانی و مربیان تیم ملی دارند به آن چه که می خواهم برسم.

ملی پوش وزنه برداری ایران گفت: وزنه برداری در دوبخش دیگر مربی برتر و آقای ورزش در جشنواره قهرمان ایران نماینده دارد و الهام حسینی و علیرضا معینی کاندیدا هستند که من به آن ها هم رای دادم. هردو در سال گذشته زحمات زیادی کشیدند و موفقیت هایی را هم کسب کردند و شایستگی این را داشتند که در میان برترین ها قرار گیرند.

او در پایان گفت: از خانواده ام که همیشه کنارم بودند و برای رسیدن به موفقیت من را یاری کردند تشکر می کنم. آقای بهداد سلیمی، علی جباری و جواد نادری در این چند سال به ما خیلی کمک کردند و مثل خانواده کنار تک تک بچه ها بودند تا به افتخارات برسیم.