دعوت به استمرار تجمعات مردمی در صد و پنجاهمین شب اجتماعات

دعوت به استمرار تجمعات مردمی در صد و پنجاهمین شب اجتماعات
شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی با صدور بیانیه‌ای، از مردم برای حضور در صد و پنجاهمین شب تجمعات مردمی دعوت کرد و این حضور مستمر را نماد همبستگی ملی، اقتدار کشور و پشتیبانی از مدافعان وطن دانست.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی با صدور بیانیه‌ای، از مردم برای حضور در صد و پنجاهمین شب تجمعات مردمی دعوت کرد و این حضور مستمر را نماد همبستگی ملی، اقتدار کشور و پشتیبانی از مدافعان وطن دانست. این شورا تأکید کرد که تداوم این حضور، پیام وحدت و ایستادگی ملت ایران را به جهانیان مخابره می‌کند.

متن بیانیه به شرح زیر است:

ملت ایران امشب در صد و پنجاهمین موج تداوم بی‌گسست حضور مردمی در کانون‌های شهری و محلات ایران که بیانگر ظهور پدیده پیچیده و عقلانی در زیست‌سیاسی ایرانیان است ؛ قرار دارند. در تحلیل تحولات جامعه‌شناختی، خیابان غالباً مجرایی برای اعتراض انفعالی یا عرصه منازعه تلقی می‌شد؛ اما تجلی صد و پنجاه شبانه حضور مردم ایران، صورت‌بندی سومی را پدید آورده است که در آن فضای عمومی به امتداد ساختار اقتدار ملی و تجلی‌گاه دیپلماسی عمومی و نماد اتحاد مقدس تبدیل می‌شود. هنگامی که ابزارهای دیپلماسی رسمی تحت فشار تهدیدات سخت قرار می‌گیرند، این بدنه آگاه جامعه است که با تداوم حضور عینی خود، خلأ موجود در معادلات بین‌المللی را پر می‌کند. تجمع هرشبه آحاد مردم در عرصه‌ها و ساحات شهری، مکانیزمی فرانهادی از یک «رأی‌گیری و همه‌پرسی مستمر روزمره» است که طی آن، جامعه، هر شب مشروعیت و جهت‌گیری کلان ایستادگی را امضا می‌کند. این حضور مداوم و زبان زنده سیاسی، مستقیم به افکار عمومی و اتاق‌های فکر جهان مخابره شده و با ارتقای سرمایه اجتماعی، محاسبات طرف‌های متخاصم را بر سر فرسایش توان ملی دگرگون می‌سازد.

یکی از حساس‌ترین نقاط آسیب‌پذیری جوامع در بحران‌های بزرگ نظامی، ایجاد شکاف میان «دستگاه دیپلماسی»، «نیروی نظامی» و «بدنه اجتماعی» است، نقطه‌ای که معمولاً استراتژی‌های عملیات روانی دشمن بر ایجاد قطبی‌سازی‌های کاذب در آن تمرکز می‌کنند. اما در ایران عزیزما، تجلی صد و پنجاه شب ایستادگی، الگویی بی‌نظیر از هم‌افزایی سه‌گانه را به نمایش گذاشته است که در آن حضور خیابانی، متغیری تعیین‌کننده در موازنه قدرت نظامی و دیپلماتیک محسوب می‌شود. از یک‌سو، نیروهای مسلح در خطوط مقدم نبرد، علاوه بر تسلیحات و لجستیک، نیازمند پشتیبانی زیست‌شناختی و روانی هستند. حضور شبانه مردم در عرصه عمومی به مثابه خط لوله‌ای دائمی برای انتقال سرمایه روانی به میدان عمل کرده و اقتدار دفاعی را تثبیت می‌کند. از سوی دیگر، دیپلمات‌ها در نظام بین‌الملل تنها به اندازه «اقتدار عینی پشت سرشان» قدرت چانه‌زنی دارند. حضور مستمر مردم در خیابان، دست‌نخورده‌ترین و ملموس‌ترین کارت قدرت روی میز مذاکره است که به دستگاه دیپلماسی این امکان را می‌دهد تا با اتکا به پشتوانه عینی افکار عمومی، از موقعیت انفعال خارج شده، زیاده‌خواهی‌های بیگانه را رد کند و موازنه چانه‌زنی را به نفع منافع ملی تغییر دهد.

فشارهای ناشی از مواجهه نظامی معمولاً بر گسست‌های قومی و اجتماعی درون جوامع دامن می‌زند و فرسایش شدید سرمایه اجتماعی را به همراه دارد؛ اما تجربه صد و پنجاه شب گذشته نشان داد که چگونه تهدید موجودیتی بیرونی می‌تواند به عاملی برای بازتولید همبستگی ارگانیک و جامعه‌پذیری مجدد تبدیل شود. در این مناسک جمعی شبانه، سرمایه‌های متکثر فردی به سرمایه نمادین و کلان ملی ارتقا یافته‌اند. زندگی جمعی و حضور مستمر افراد در کنار یکدیگر در فضای شهری، حس ناامیدی فردی را خنثی و با ایجاد درک مشترک از موقعیت خطر، پیوندهای عمیق میان آحاد جامعه و شبکه‌های حاکمیتی را بازسازی می‌کند. در این بستر، مفهوم «اتحاد مقدس» به واقعیت ملموس زیسته تبدیل شده است که در آن تمامی اقشار، فارغ از اختلاف‌نظرهای طبیعی درون‌گفتمانی، بر سر یک امر متعالی به نام حفظ کیان ایران و امنیت ملی به توافق عملی رسیده‌اند.

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه