یادداشت / حجت الاسلام سرافراز
ارتباط اعمال و حوادث عالم
هرگاه بندگان مرتکب گناهانی شوند که قبلاً آن گناهان را انجام نمیدادند خداوند بلاهائی بر آنان میفرستد که قبلاً آن بلاها را نمیشناختند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از پایگاه تحلیلی خبری شهرستان برخوار؛ خبرما، حجت الاسلام مسعود سرافراز امام جمعه شهرستان برخوار طی یادداشتی با موضوع ارتباط اعمال و حوادث عالم نوشت: یکی از آثار گناهان این است که گناهان با حوادث این عالم ارتباط دارد که در قرآن و روایات ما تصریح به این امر شده است. پیامبر بزرگوار اسلام فرمودند: یا علیّ ما مِن خَدْشِ عودٍ، و لا نکبهِ قَدَمٍ الّا بذنبٍ…؛ ای علی! هر خراشی که بهوسیله چوبی به تن انسان میرسد و هر لغزش قدمی، بر اثر گناهی است که انسان آن را انجام داده است. مجمعالبیان
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پایگاه تحلیلی خبری شهرستان برخوار؛ خبرما,پس بین اعمال انسان و حوادثی که رخ میدهد ارتباط هست، البته منظور ما از اعمال تنها حرکات و سکنات خارجیهای است که عنوان حسنه و سیئه دارند، نه حرکات و سکناتی که آثار هر جسم طبیعی است، به چند آیه در این رابطه توجه فرمائید.
وَ ما اَصابَکُم مِن مُصیبَهٍ فَیِما کَسَبَت اَیدیکُم وَ یَعفُوا عَن کَثیرٍ.
و آنچه مصیبت که به شما میرسد به خاطر کارهائی است که به دست خود کردهاید البته خدای تعالی از تاثیر بسیاری از کارهای شما جلوگیری میکند.سوره شوری آیه۳۰
یا میفرماید: اِنَّ اللهَ لایُغیَّرُ ما بِقَومٍ، حَتی یُغیّروُا ما بِاَنفُسِِهِم وَ اِذا اَرادَ اللهُ بِقَومٍ سُوءً فَلا مَرَدَّ لَهُ.
به درستی که خداوند نعمت هیچ قومی را سلب نمیکند و وضع آنان را تغییر نمیدهد تا خودشان وضع خود را تغییر دهند و چون خدا برای قومیبخاطر اعمالشان بدی بخواهد هیچ چیز مانع آن نخواهد شد.سوره رعد آیه ۱۱
و این آیات نشان میدهد که میان اعمال و حوادث تا حدی ارتباط هست، اعمال خیر و حوادث خیر و اعمال بد و حوادث بد.
اما در قرآن کریم دو آیه هست که مطلب را تمام کرده و به وجود این ارتباط تصریح نموده است؛ یکی این آیه شریفه است وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُری آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَیْهِمْ بَرَکاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ وَ لکِنْ کَذَّبُوا فَأَخَذْناهُمْ بِما کانُوا یَکْسِبُونَ.
که میفرماید: اگر اهل شهرها و آبادیها، ایمان می آوردند و تقوا پیشه می کردند، برکات آسمانها و زمین را بر آنها می گشودیم، ولی آنها حقّ را تکذیب کردند، آیات ما را تمکین نکردند، زیر بار نصایح و هدایت ها و رهنمودهای انبیاء و اولیاء ما نرفتند و در نتیجه آنها را به کیفر اعمالشان مجازات کردیم. سوره اعراف آیه ۹۶٫
و آیه دیگر ظَهَرَ الفَسادُ فِی البَرِّ وَ البَحرِ بِما کَسَبَت اَیدِی النّاسِ لِیُذیقَهُم بَعضَ الَّذی عَمِلوا، لَعَلَّهُم یَرجِعُونَ:
اگر فساد در خشکی و دریا پیدا شده است به خاطر کارهایی است که مردم کرده اند، خدا میخواهد نتیجه بعضی از اعمالشان را به آنها بچشاند، شایدبسوی حق برگردند.سوره روم آیه ۴۱٫
پس معلوم میشود حوادثی که در عالم حادث میشود، تا حدی تابع اعمال مردم است. اگر مردم بر طبق رضای خدا عمل کند، و راه طاعت او را پیش گیرد نزول خیرات و باز شدن درهای برکات را در پی دارند، و اگر از راه عبودیت منحرف گشته، ضلالت و فساد نیت را دنبال کنند، و اعمال زشت مرتکب گردند؛ باید منتظر ظهور فساد در خشکی و دریا و هلاکت امتها، و سلب امنیت، و شیوع ظلم، و بروز جنگها و سایر بدبختیها باشند، بدبختیهائی که راجع به انسان و اعمال انسان است، و همچنین باید در انتظار ظهور مصائب و حوادثجوی، حوادثی که مانند سیل و زلزله و خشکسالی و قحطی و صاعقه و طوفان و امثال آن خانمانبرانداز است باشند.
اینجا این سوال مطرح است که آیا همه مصائب و گرفتاریها در اثر گناه است؟
پاسخ این است که اگر خدای تبارک و تعالی نعمتی را برامتی یا فردی افاضه فرمود، اگر آن امت و یا آن فرد صالح باشد، آن نعمت در واقع هم نعمتی بوده که خدا بر او انعام فرموده، و هم امتحانی بوده که خواسته او را به این وسیله بیازماید همچنانکه از حضرت سلیمانع حکایت کرده است که گفت: هذا مِن فَضلِ رَبّی، لِیَبلُوَنی اَشکُرُ أم أکفُرُ وَ مَن شَکَرَ فَانَّما یَشکُرُ لِنَفسِهِ وَ مَن کَفَرَ فَانَّ رَبّی غَنیٌّ کَریمٌ.
این از فضل پروردگار من است تا مرا آزمایش کند که آیا شکر او را بجا می آورم یا کفران میکنم؟! و هر کس شکر کند، به نفع خود شکر می کند و هر کس کفران کند باید بداند که پروردگار من بینیاز و کریم است. سوره نمل آیه۴۰
این آیه و آیات دیگر که در قرآن بیان شده دلالت دارد بر اینکه خود عمل شکر یکی از اعمال صالحهای است که نعمت را در پی دارد.
و اگر طالح و بد باشد، نعمتی که خدا به او داده به ظاهر نعمت است، و در واقع مکری است که در حقش کرده است. وقتی بلاها و مصائب یکی پس از دیگری میرسد، مردم در مقابل این نیز مانند نعمتها دو جورند، اگر مردمی و یا فردی باشند صالح، این مصیبتها برای آنان فتنه و آزمایش است، و خدا به وسیله آن بندگان خود را میآزماید تا خبیث از طیب و پاک از ناپاک جدا و متمایز شود؛ مثل طلا که گرفتار آتش میشود تا خالصش از ناخالص جدا شود و مشخص شود.
و اگر قوم و فردی که به آن گرفتاریها و مصائب گرفتار شدهاند فاسد و بدکار باشند، خود این حوادث عذاب و کیفری است که در مقابل اعمال خود میبینند.
نتیجه این بحث این است که هر گناهی دارای آثار نکبتبار و سختی برای انجامدهنده آن میباشد و هر مصیبتی که به انسان گناهکار برسد عاملش گناه و معصیت است ولی این مصیبتها و بلاها و سختیها برای اهل تقوی و ورع ارتقاء درجه و امتحان میباشد و نتیجه دیگر اینکه هرگاه بندگان مرتکب گناهانی شوند که قبلاً آن گناهان را انجام نمیدادند خداوند بلاهائی بر آنان میفرستد که قبلاً آن بلاها را نمیشناختند مانند بیماریهای عصر حاضر مانند ایدز و هپاتیت که انواع مختلف دارد و غیره که شاید سالها بعد بیماریهائی هم خداوند به انسانها نازل کند که هنوز کسی مبتلا نیست.
اَللّهمَّ اغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى تُنْزِلُ النِّقَمَ؛ خدایا بیامرز برایم آن گناهانى را که عقا ب و کیفرها را فرو ریزد؛ اَللّهُمَّ اغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى تُغَیِّرُ النِّعَمَ؛خدایا بیامرز برایم آن گناهانى را که نعمت ها را تغییر دهد؛ اَللّهُمَّ اغْفِرْ لىَ الذُّنُوبَ الَّتى تَحْبِسُ الدُّعاَّءَ؛ خدایا بیامرز برایم آن گناهانى را که از اجابت دعا جلوگیرى کند؛ اَللّهُمَّ اغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى تُنْزِلُ الْبَلاَّءَ؛خدایا بیامرز برایم آن گناهانى را که بلا نازل کند؛ اَللّهُمَّ اغْفِرْلى کُلَّ ذَنْبٍ اَذْنَبْتُهُ وَکُلَّ خَطَّیئَهٍ اَخْطَاْتُها؛خدایا بیامرز برایم هر گناهى که کرده ام و هر خطایى که از من سر زده است. آمین یا رب العالمین.
پس بین اعمال انسان و حوادثی که رخ میدهد ارتباط هست، البته منظور ما از اعمال تنها حرکات و سکنات خارجیهای است که عنوان حسنه و سیئه دارند، نه حرکات و سکناتی که آثار هر جسم طبیعی است، به چند آیه در این رابطه توجه فرمائید.
,وَ ما اَصابَکُم مِن مُصیبَهٍ فَیِما کَسَبَت اَیدیکُم وَ یَعفُوا عَن کَثیرٍ.
,و آنچه مصیبت که به شما میرسد به خاطر کارهائی است که به دست خود کردهاید البته خدای تعالی از تاثیر بسیاری از کارهای شما جلوگیری میکند.سوره شوری آیه۳۰
, ,یا میفرماید: اِنَّ اللهَ لایُغیَّرُ ما بِقَومٍ، حَتی یُغیّروُا ما بِاَنفُسِِهِم وَ اِذا اَرادَ اللهُ بِقَومٍ سُوءً فَلا مَرَدَّ لَهُ.
,به درستی که خداوند نعمت هیچ قومی را سلب نمیکند و وضع آنان را تغییر نمیدهد تا خودشان وضع خود را تغییر دهند و چون خدا برای قومیبخاطر اعمالشان بدی بخواهد هیچ چیز مانع آن نخواهد شد.سوره رعد آیه ۱۱
, ,و این آیات نشان میدهد که میان اعمال و حوادث تا حدی ارتباط هست، اعمال خیر و حوادث خیر و اعمال بد و حوادث بد.
,اما در قرآن کریم دو آیه هست که مطلب را تمام کرده و به وجود این ارتباط تصریح نموده است؛ یکی این آیه شریفه است وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُری آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَیْهِمْ بَرَکاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ وَ لکِنْ کَذَّبُوا فَأَخَذْناهُمْ بِما کانُوا یَکْسِبُونَ.
,که میفرماید: اگر اهل شهرها و آبادیها، ایمان می آوردند و تقوا پیشه می کردند، برکات آسمانها و زمین را بر آنها می گشودیم، ولی آنها حقّ را تکذیب کردند، آیات ما را تمکین نکردند، زیر بار نصایح و هدایت ها و رهنمودهای انبیاء و اولیاء ما نرفتند و در نتیجه آنها را به کیفر اعمالشان مجازات کردیم. سوره اعراف آیه ۹۶٫
, ,و آیه دیگر ظَهَرَ الفَسادُ فِی البَرِّ وَ البَحرِ بِما کَسَبَت اَیدِی النّاسِ لِیُذیقَهُم بَعضَ الَّذی عَمِلوا، لَعَلَّهُم یَرجِعُونَ:
,اگر فساد در خشکی و دریا پیدا شده است به خاطر کارهایی است که مردم کرده اند، خدا میخواهد نتیجه بعضی از اعمالشان را به آنها بچشاند، شایدبسوی حق برگردند.سوره روم آیه ۴۱٫
, ,پس معلوم میشود حوادثی که در عالم حادث میشود، تا حدی تابع اعمال مردم است. اگر مردم بر طبق رضای خدا عمل کند، و راه طاعت او را پیش گیرد نزول خیرات و باز شدن درهای برکات را در پی دارند، و اگر از راه عبودیت منحرف گشته، ضلالت و فساد نیت را دنبال کنند، و اعمال زشت مرتکب گردند؛ باید منتظر ظهور فساد در خشکی و دریا و هلاکت امتها، و سلب امنیت، و شیوع ظلم، و بروز جنگها و سایر بدبختیها باشند، بدبختیهائی که راجع به انسان و اعمال انسان است، و همچنین باید در انتظار ظهور مصائب و حوادثجوی، حوادثی که مانند سیل و زلزله و خشکسالی و قحطی و صاعقه و طوفان و امثال آن خانمانبرانداز است باشند.
,اینجا این سوال مطرح است که آیا همه مصائب و گرفتاریها در اثر گناه است؟
,پاسخ این است که اگر خدای تبارک و تعالی نعمتی را برامتی یا فردی افاضه فرمود، اگر آن امت و یا آن فرد صالح باشد، آن نعمت در واقع هم نعمتی بوده که خدا بر او انعام فرموده، و هم امتحانی بوده که خواسته او را به این وسیله بیازماید همچنانکه از حضرت سلیمانع حکایت کرده است که گفت: هذا مِن فَضلِ رَبّی، لِیَبلُوَنی اَشکُرُ أم أکفُرُ وَ مَن شَکَرَ فَانَّما یَشکُرُ لِنَفسِهِ وَ مَن کَفَرَ فَانَّ رَبّی غَنیٌّ کَریمٌ.
,این از فضل پروردگار من است تا مرا آزمایش کند که آیا شکر او را بجا می آورم یا کفران میکنم؟! و هر کس شکر کند، به نفع خود شکر می کند و هر کس کفران کند باید بداند که پروردگار من بینیاز و کریم است. سوره نمل آیه۴۰
,این آیه و آیات دیگر که در قرآن بیان شده دلالت دارد بر اینکه خود عمل شکر یکی از اعمال صالحهای است که نعمت را در پی دارد.
,و اگر طالح و بد باشد، نعمتی که خدا به او داده به ظاهر نعمت است، و در واقع مکری است که در حقش کرده است. وقتی بلاها و مصائب یکی پس از دیگری میرسد، مردم در مقابل این نیز مانند نعمتها دو جورند، اگر مردمی و یا فردی باشند صالح، این مصیبتها برای آنان فتنه و آزمایش است، و خدا به وسیله آن بندگان خود را میآزماید تا خبیث از طیب و پاک از ناپاک جدا و متمایز شود؛ مثل طلا که گرفتار آتش میشود تا خالصش از ناخالص جدا شود و مشخص شود.
,و اگر قوم و فردی که به آن گرفتاریها و مصائب گرفتار شدهاند فاسد و بدکار باشند، خود این حوادث عذاب و کیفری است که در مقابل اعمال خود میبینند.
,نتیجه این بحث این است که هر گناهی دارای آثار نکبتبار و سختی برای انجامدهنده آن میباشد و هر مصیبتی که به انسان گناهکار برسد عاملش گناه و معصیت است ولی این مصیبتها و بلاها و سختیها برای اهل تقوی و ورع ارتقاء درجه و امتحان میباشد و نتیجه دیگر اینکه هرگاه بندگان مرتکب گناهانی شوند که قبلاً آن گناهان را انجام نمیدادند خداوند بلاهائی بر آنان میفرستد که قبلاً آن بلاها را نمیشناختند مانند بیماریهای عصر حاضر مانند ایدز و هپاتیت که انواع مختلف دارد و غیره که شاید سالها بعد بیماریهائی هم خداوند به انسانها نازل کند که هنوز کسی مبتلا نیست.
,اَللّهمَّ اغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى تُنْزِلُ النِّقَمَ؛ خدایا بیامرز برایم آن گناهانى را که عقا ب و کیفرها را فرو ریزد؛ اَللّهُمَّ اغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى تُغَیِّرُ النِّعَمَ؛خدایا بیامرز برایم آن گناهانى را که نعمت ها را تغییر دهد؛ اَللّهُمَّ اغْفِرْ لىَ الذُّنُوبَ الَّتى تَحْبِسُ الدُّعاَّءَ؛ خدایا بیامرز برایم آن گناهانى را که از اجابت دعا جلوگیرى کند؛ اَللّهُمَّ اغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى تُنْزِلُ الْبَلاَّءَ؛خدایا بیامرز برایم آن گناهانى را که بلا نازل کند؛ اَللّهُمَّ اغْفِرْلى کُلَّ ذَنْبٍ اَذْنَبْتُهُ وَکُلَّ خَطَّیئَهٍ اَخْطَاْتُها؛خدایا بیامرز برایم هر گناهى که کرده ام و هر خطایى که از من سر زده است. آمین یا رب العالمین.
,انتهای پیام/پ
]
ارسال دیدگاه