در پاسخ به بی مهری یکی از مسئولین استان به کمپین عشاق محمد (ص)؛
ما ز یاران چشم یاری داشتیم
با که باید گفت؟ از که باید شکوه کرد؟ در کدام جبهه باید تمرکز کرد؟ وای از وقتی که زخم دل را «به اصطلاح خودیها» میتراشند و نای خاموش آدمی را آتشگون به آسمان سر میدهند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از صبح الوند، موضوع از آنجا شروع شد که دل یک ملت با اهانت به مقدساتشان به درد آمد. آنان که دم از دموکراسی و آزادی میزنند و اوضاع و احوالشان اَظهَرُ مِن الشَّمس است و بویی از منطق و انسانیت و روحانیت نبرده اند، بار دیگر مقدسّات مسلمانان را مورد اهانت های گستاخانه و فاقد منطق خویش قرار دادند و خشم آنها را در سراسر گیتی برانگیختند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, صبح الوند,تندروهای غربی که مدام با تصورات باطل خویش اعمال ناشایست و اوباشی گریِ هرج و مرج خواهان و مفسدان فی الارض که به نام اسلام دست به عملیات تروریستی می زنند را بهانه ای برای اهانت های بی اساس خود قرار می دهند، این بار هم بر این ریسمان بی رنگ و لعاب چنگ زدند و آمال واهی و البته عامدانة خویش را وسیله ای برای آنارشی گری و ماهیگیری از آب گل آلود قرار دادند. اما جهانیان از هر قوم و مسلکی، این تئوری کودکانه را باور ندارند و در تجمعات اعتراض آمیز، انزجار خود را از این گونه حرکات نشان دادند و این پیام را به همنوعان خود رسانیدند که وحشی گریِ گرگهای مسلمان نما از یک سو و اهانت های گستاخانه و عامدانه از سوی دیگر، در هر اقلیمی محکوم است.
,لیک، در این میان زخم دیگری سرباز میکند که منشأ آن، جای دیگری در همین نزدیکیهاست. از همانهایی نالانیم که گاهی وقتها جای همه چیز را با هم عوض میکنند و نا امیدمان میکنند. یکی از این موارد دیروز جلوی چشمانمان رخ داد و آن، هنگامی بود که یکی از خبرنگاران دلسوز، برای حمایت از رسول گرامی اسلام (ص) ، کمپینی به راه انداخت و با دعوت از اقشار مختلف مردم، فارغ از هر مرزبندیِ سیاسی و تنها برای حمایت از رسولشان با پلاکارتهای تبلیغاتی و انعکاس آنها با مردم، اتحاد مسلمانان را در برابر دشمنان به تصویر کشید.
,اما مدیر کل محترم ادارة اوقاف همدان که بطور قطع یکی از داعیان اسلام و دینداری ست، در پاسخ به درخواست این خبرنگار برای گرفتن عکس با یک پلاکارت ساده که تنها پیام آن ابراز علاقه به رسول خدا بود، گفت : «اگر سازمان ما از تهران بیانیه بدهد ما هم تأیید میکنیم در غیر اینصورت معذوریم» و هنگامیکه خبرنگار درخواست میکند که این عکس را از جایگاه شخصی و نه سازمانی و تنها برای حمایت از پیامبر(ص) بگیرد این پاسخ را میشنود : «اگر می¬خواهید با یک طلبه عکسی بیاندازید بروید در حوزه».
,
بی اختیار به یاد فرمایش امام عظیم الشأن(ره) افتادم که فرمود : «...ما از اینجا خواهیم رفت، هیچ شکى نیست، من زودتر و شما هم بعداً مى آیید. ... باید فکر این را بکنیم که حالا که رفتیم، آنجا از ما پرسیدند که شمایى که رئیس جمهور بودید براى مردم چه کردید؟ شمایى که نخست وزیر بودید چه کردید؟ شمایى که وزیر بودید چه کردید؟ شمایى که وکیل بودید چه کردید؟ ملت را ازشان مى پرسند که شما براى اسلام چه کردید؟ عمده این است که ما آنجا آبرو داشته باشیم. اگر آن مطلب را درست بکنیم، هم اینجا درست مى شود و هم آنجا درست مى شود. و اگر خداى نخواسته، بخواهیم یک تخلفى بکنیم، نه اینجا خیرش را مى بینیم، نه آنجا خیرش را مى بینیم ...».
حال روی سخن ما با این مسئول محترم است که در لباس مریدان پیامبر(ص) در مقامی مهم از جایگاه های نظام اسلامی مشغول به کار است و برای حمایت از پیامبرش نیاز به اجازة سازمان مطبوعش دارد و برای گرفتن عکسِ شخصی هم بی میلی خود را با پاسخی سرد و نا امید کننده نشان میدهد.
جناب آقای زین العابدینی، مدیر کل محترم! اینکه یک خبرنگار با امید به حمایت از کمپین حمایت از پیامبر(ص) و برای حفظ ارزشهای مشترک اعتقادیِ یک ملت، قدم در آن سازمان میگذارد، نه شخص حضرتعالی، بلکه جایگاهتان را در پیش چشمانش قرار داده و قصد دارد مردم و مسئولان را در این کمپین در کنار هم قرار داده و دل مردم را به حمایت مسئولان گرم کند. این نه شخص شما بلکه شأن جایگاه شماست که یک خبرنگار دلشکسته را به آنجا میکشاند. و افسوس که نه تنها زخمش التیام نمیابد بلکه نمکی به مراتب دردناکتر بر آن پاشیده میشود. از آنها که هم کیش ما نیستند انتظاری نیست. انتظار از خودیهاست. این خبرنگار با اعتبار مقامات شهر، سعی میکند زخم مردم را به حمایت و پشتیبانی مسئولان التیام بخشد و به آنها بگوید که اگر دست شما به جایی بند نیست، هستند کسانیکه از جایگاه خود فریاد دادخواهی شما را پیگیری میکنند و در این زمینه نه همگام بلکه پیشگام هستند.
جناب آقای زین العابدینی ! به پیروی از وصیت امام(ره)، میپرسم که شما برای اسلام چه کردید؟ اگر اینجا اتحاد نداشته باشیم و بر مواضع دینی خود با استحکام ایستادگی نکنیم پس کجا باید ایستادگی کنیم. همینطور صبر کنیم تا خط قرمزها را رد کنند؟؟ در حیرتم از این مواضع نا امید کننده. پاسخ این سؤال برای خیلی ها مهم است. اگر شما با گرفتن یک عکس فریاد اعتراض خود را در حمایت از پیامبر(ص) به گوش همة جهانیان برسانید برای شما خطری دارد؟ کدام سازمان یا ارگانی در این نظام وجود دارد که شما را برای دفاع از آرمانهای مقدس نظام و ملت بازخواست کند؟ کیست که به شما بگوید حمایت از پیامبری که شما در آن جایگاه، داعیه دار استقرار آرمانهای او هستید، ممکن است مشکل ساز شود. این اهانت برای شما چقدر اهمیت دارد؟؟؟
ما ز یاران چشم یاری داشتیم خود غلط بود آنچه می پنداشتیم...
,
,
,
,
انتهای پیام/پ
]
ارسال دیدگاه