یادداشت/
تخریب روحیه پرسشگری جوانان در کلام آقای سخنگو !
سخنگوی محترم دولت به نامه دانشجویان دانشگاه علامه که به پیاده روی ظریف با کری واکنش نشان داده بودند پاسخ داد که محتوای آن تداعیکننده همان رویکردی است که تلاش میکند منتقدان دولت را مشتی بیسواد و خام معرفی کند![
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از صبح قزوین؛ پس از آنکه بسیج دانشجویی دانشگاه علامه طباطبایی(ره) در ارتباط با قدم زدن وزیر امور خارجه کشورمان با جان کری همتای امریکایی خود واکنش نشان داد و در متنی محترمانه و دلسوزانه این عمل را به دور از ارزشها و اصول انقلاب اسلامی خطاب کرد، دکتر نوبخت، سخنگوی محترم دولت به این نامه پاسخ داد که محتوای آن تداعیکننده همان رویکردی است که تلاش میکند منتقدان دولت را مشتی بیسواد و خام معرفی کند! ادبیاتی که پیش از این بارها به اشکال مختلف از برخی مسئولان دولتی شنیده شده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, صبح قزوین؛,
چنانچه اکثریت آنها اظهار داشتند که مذاکره در حال نشستن بلامانع است ولی در حال قدمزدن آن طور که شما در نامه نوشتهاید «اقدام ننگین»، قطعاً اینجانب باید در دفاع از فرزندان غیور ملّت بزرگ و حق شناس ایران یعنی هیئت مذاکرهکننده ایرانی که رهبر معظم انقلاب در دیدار مجمع عالی بسیج مستضعفین در تاریخ ۶/۹/۱۳۹۳ مجدداً آنها را تحسین مینمایند، تأمل نمایم.» این جنس پاسخ دادنها، بسیار از دولتمردان مشاهده میشود و شاید این جوابیه نیز آنچنان غیرطبیعی نباشد که در موردش صحبتی یا تحلیلی شود چراکه مشی دولتمردان به محاق بردن همه نوع قشر منتقد است. اینکه رفتار دولت تمنای تعریف و تمجید را نشان میدهد و ذرهای حداقل خود را در معرض انتقاد قرار نمیدهد، بسیار نگران کننده خواهد بود و شاید آن فرصت اصلاح امور را از خود بگیرد و پا در وادی کبر و غرور نهد که تاریخ برای آن فرجامی جز ناکامی نخوانده است.
اینکه امروز آقای نوبخت قشر دانشجو و جوان را بچه و خام محسوب میکند، این شائبه را در ذهن افکار عمومی ایجاد میکند که شاید سرمنشأ جای نگرفتن جوانان در مسئولیتهای مدیریتی و اجرایی کشور از این دید دولتمردان ناشی میشود. نکته حائز اهمیت اینکه با تمام تلاشهایی که وزیر امور خارجه کشورمان در عرصه دیپلماسی انجام میدهد و کسی هم منکر آن نیست، ولی ادبیات دیپلماسی انقلاب محور دیگری را به نمایش گذارده است که با رویه این روزهای آقای ظریف همخوانی ندارد و دلسوزان انقلاب و خانواده شهدا را نگران کرده است.
مذاکرات در حالت نشسته و عرف دیپلماتیک قطعاً یک حالت رسمی را نشان میدهد که همه جای دنیا نیز چنین بحثی وجود داشته است، حال اگر شالودهشکنی شود و عرف دیپلماتیک و رسمی تغییر کند، قطعاً روابط از ورای شخصیت حقوقی رسمی خارج میشود و به گونهای این کد را به جامعه میدهد که صمیمیت و ارتباط، فراتر از بحث شخصیت حقوقی است.
جامعه بینالملل چنین پیادهرویهایی را تنها از سوی متحدین و وابستگان امریکا شاهد است نه کشوری که داعیه استقلال دارد. این موضوع شاید در پرتو ندانسته کاری صورت گرفته است ولی یک عدول بزرگ از اصول انقلاب اسلامی است که نباید چنین با اغماض از آن گذشت. از آغاز هم سیاستهای نظام، روابط با امریکا در چارچوب مذاکرات را نهی میکرد و صرفاً به فرموده مقام معظم رهبری در چارچوب مذاکرات، «نرمش قهرمانانه» به عنوان یک تاکتیک لازم بود که این نباید ختم به این شود که القاکننده روابط بسیار صمیمی، دوستانه و متحدانه با امریکا شود.
اشتباه فاحش آقای رئیسجمهور هم سال پیش در خلال سفر به نیویورک همین بود که بدون ملاحظه اصول و سیاستهای نظام با رئیسجمهور امریکا تماس تلفنی برقرار کرده بود که مورد نقد رهبر معظم انقلاب نیز واقع شد.
نکته آخر اینکه، دولت جمهوری اسلامی در درجه اول باید التزام عملی به انقلاب اسلامی داشته باشد یعنی در درجه اول انقلابی متعهد باشد و نه اینکه عافیتطلبانه و آسوده بدون تلاش و جنب و جوش مستقلانه درصدد بهبود وضعیت معیشت مردم باشد.
,
چنانچه اکثریت آنها اظهار داشتند که مذاکره در حال نشستن بلامانع است ولی در حال قدمزدن آن طور که شما در نامه نوشتهاید «اقدام ننگین»، قطعاً اینجانب باید در دفاع از فرزندان غیور ملّت بزرگ و حق شناس ایران یعنی هیئت مذاکرهکننده ایرانی که رهبر معظم انقلاب در دیدار مجمع عالی بسیج مستضعفین در تاریخ ۶/۹/۱۳۹۳ مجدداً آنها را تحسین مینمایند، تأمل نمایم.» این جنس پاسخ دادنها، بسیار از دولتمردان مشاهده میشود و شاید این جوابیه نیز آنچنان غیرطبیعی نباشد که در موردش صحبتی یا تحلیلی شود چراکه مشی دولتمردان به محاق بردن همه نوع قشر منتقد است. اینکه رفتار دولت تمنای تعریف و تمجید را نشان میدهد و ذرهای حداقل خود را در معرض انتقاد قرار نمیدهد، بسیار نگران کننده خواهد بود و شاید آن فرصت اصلاح امور را از خود بگیرد و پا در وادی کبر و غرور نهد که تاریخ برای آن فرجامی جز ناکامی نخوانده است.
,اینکه امروز آقای نوبخت قشر دانشجو و جوان را بچه و خام محسوب میکند، این شائبه را در ذهن افکار عمومی ایجاد میکند که شاید سرمنشأ جای نگرفتن جوانان در مسئولیتهای مدیریتی و اجرایی کشور از این دید دولتمردان ناشی میشود. نکته حائز اهمیت اینکه با تمام تلاشهایی که وزیر امور خارجه کشورمان در عرصه دیپلماسی انجام میدهد و کسی هم منکر آن نیست، ولی ادبیات دیپلماسی انقلاب محور دیگری را به نمایش گذارده است که با رویه این روزهای آقای ظریف همخوانی ندارد و دلسوزان انقلاب و خانواده شهدا را نگران کرده است.
,مذاکرات در حالت نشسته و عرف دیپلماتیک قطعاً یک حالت رسمی را نشان میدهد که همه جای دنیا نیز چنین بحثی وجود داشته است، حال اگر شالودهشکنی شود و عرف دیپلماتیک و رسمی تغییر کند، قطعاً روابط از ورای شخصیت حقوقی رسمی خارج میشود و به گونهای این کد را به جامعه میدهد که صمیمیت و ارتباط، فراتر از بحث شخصیت حقوقی است.
,جامعه بینالملل چنین پیادهرویهایی را تنها از سوی متحدین و وابستگان امریکا شاهد است نه کشوری که داعیه استقلال دارد. این موضوع شاید در پرتو ندانسته کاری صورت گرفته است ولی یک عدول بزرگ از اصول انقلاب اسلامی است که نباید چنین با اغماض از آن گذشت. از آغاز هم سیاستهای نظام، روابط با امریکا در چارچوب مذاکرات را نهی میکرد و صرفاً به فرموده مقام معظم رهبری در چارچوب مذاکرات، «نرمش قهرمانانه» به عنوان یک تاکتیک لازم بود که این نباید ختم به این شود که القاکننده روابط بسیار صمیمی، دوستانه و متحدانه با امریکا شود.
,اشتباه فاحش آقای رئیسجمهور هم سال پیش در خلال سفر به نیویورک همین بود که بدون ملاحظه اصول و سیاستهای نظام با رئیسجمهور امریکا تماس تلفنی برقرار کرده بود که مورد نقد رهبر معظم انقلاب نیز واقع شد.
,نکته آخر اینکه، دولت جمهوری اسلامی در درجه اول باید التزام عملی به انقلاب اسلامی داشته باشد یعنی در درجه اول انقلابی متعهد باشد و نه اینکه عافیتطلبانه و آسوده بدون تلاش و جنب و جوش مستقلانه درصدد بهبود وضعیت معیشت مردم باشد.
,
ارسال دیدگاه