طومار بیکاری جوانان 42 درصدی شد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه خبری زنان قم ، روزگاری بود که بیکاری معنایی نداشت یعنی بیل و کلنگ و اره پدر به پسر می رسید و پسر فارغ از تجملات و آرزوهای فوران کرده ای که از رسانه های جمعی همچون ماهواره به ارث می برد به حرفه پدر مشغول می شد و نانی در سفره کوچکش می نهاداما این روزها بیل و کلنگی باقی نمانده و جوانان با تکیه بر مدارک دانشگاهی خود فارغ از لزوم فراگیری هنر و حرفه ای خاص به دنبال میزی هستند تا تمام خستگی های سالهای طولانی تحصیل را با دیدن مهر استخدام در ادارات دولتی به درکنند. تعداد این جوانان درحالی به 42درصد می رسد که سیلی از جوانان بیکار پشت درهای آزمون های ورودی ادارات صف کشیده اند و یا در مشاغل کاذبی مشغول شده اند که جای بسی تاسف است.

وقتی در کشور رقابت نباشد بیکاری ایجاد می شود . رقم بیکاری قبل از تحریم ها هم کم نبود. امروز 42 درصد از فارغ التحصیلان دانشگاهی بیکار هستند. اینها کارآفرین هستند، این جملات صحبت های علی لاریجانی رئیس مجلس شورای اسلامی است چراکه 42 رقم کمی نیست و هرکدام از افرادی که در این آمار بگنجد یکی از کسانی است که امکان ازدواج ندارد چراکه کاری برای امرار معاش ندارند و یا فردی که هنری ویا پولی برای کارآفرینی ندارد بنابراین معضل بیکاری ارتباط بسیار مستقیمی با سلامت جامعه دارد چراکه اگر جوانان به موقع مشغول به کار شده و تشکیل خانواده دهند بسیاری از معضلاتی چون اعتیاد، بزهکاری و ... کمرنگ شده و سلامت جامعه تا حد زیادی تامین خواهد شد.

این درحالی است که کارآفرینی یکی از راه حل هایی است که دولت در چند ساله گذشته تاکید زیادی بر آن داشته و جوانان را تشویق به این کار می کند اما با نگاهی واقع بینانه در می یابیم که مشکلات بسیار زیادی در راه کارآفرینی جوانان وجود داشته و کارآفرینی واقعی نیازمند تحمل رنج و سختی بسیار زیادی است.

وقف سالهای جوانی در دانشگاه های کشور درحالی صورت می گیرد که مدارک ارائه شده دردی از مشکلات پس از آن را دوا نکرده و در دست داشتن مدارک دانشگاهی ضامنی برای ساختن زندگی ایده آل آینده نیست چرا که نمی توان روی آموزه های دانشگاه حساب ویژه ای باز کرد.

کارشناسان اقتصادی معتقدند علل بیکاری جوانان در جامعه امروز به عوامل مختلفی بستگی دارد که نوسانات اقتصادی، عدم توزیع مناسب درآمد و امکانات، عدم جذب نیروی کار در مراکز تولیدی و صنعتی، عدم تناسب بین آهنگ رشد جمعیت و فرصتهای شغلی، ضعف قوانین و مقررات، اتخاذ برخی سیاستهای غلط و فقدان آموزشهای متناسب با نیاز بازار کار از شاخص‌ترین عوامل به شمار می‌رود.

بنابراین باید فکری مناسب برای زندگی کسانی که آینده کشور در دستان آنهاست کرد و در این میان تنها به یافتن مشکل و عامل مشکل اکتفا نکرد چراکه جوانی متاعی است که درصورت فنا هیچگاه بازنخواهد گشت.

انتهای پیام/پ