سناریوهای آتی جریان فتنه/1

سناریوهای آتی جریان فتنه/1
آیا پس از انتخابات سال ۸۸ جریان فتنه خاموش شده است؟ و یا این جریان همچنان با قوت بیشتری فعال است؟ و اصولا اگر این جریان همچنان فعال است از چه زمانی فعالیت های خود را گسترده تر کرده است؟ لذا قصد این نوشتار بررسی روند فعالیت های جریان فتنه در آینده ای نزدیک است که می طلبد به پیش زمینه های آن توجه کافی شود.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه خبری دانشجویان قزوین "کیوسنا"؛پس از انتخابات سال ۱۳۸۸ و حوادثی که در پس آن به وجود آمد همگان، از جمله مردم عادی، اصحاب رسانه و مسئولان وارد فاز جدیدی شدند که بر طبق آن از این اتفاقات دو برداشت کلی به وجود آمد. گروهی از مسئولان و اصحاب رسانه این اتفاقات را صرفا حوادثی معترضانه در جریان انتخابات فهم کردند و در صدد القای آن به جامعه بودند و عده ای در مقابل، از لفظ فتنه استفاده کردند که به تعبیر آنان حیثیت نظام مورد خدشه واقع شد.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کیوسنا,

این نوشتار قصد اثبات کردن لفظ فتنه را در سال ۸۸ نداشته چرا که در این مورد، هم رهبر معظم انقلاب، هم شواهد و قرائن موجود از جمله حصر عناصر فتنه گر توسط شورای عالی امنیت ملی و همچنین پرونده های عناصر کوچکتر فتنه در دادگاه سال ۸۸ همگی حاکی از وجود فتنه ای عظیم در داخل کشور داشت که ضررهای بسیار مالی و معنوی را متوجه کشور کرد و باعث دو دستگی بین رای دهندگان شد.

,

در این راستا بسیاری کتاب و مقالات نوشته شده است که هر کدام به تناسب از چگونگی وقوع فتنه و فرآیند آن، تحلیل و بحث کردند که در نوع خود قابل تقدیر و با اهمیت است.

,

اما چیزی که باعث می شود این مقاله به بررسی آن بپردازد که تاکنون تحلیل قابل استنادی برای آن ارائه نشده است سناریوهای آتی جریان فتنه است که این سوال مهم و اساسی مطرح می شود که آیا پس از انتخابات سال ۸۸ جریان فتنه خاموش شده است؟ و یا این جریان همچنان با قوت بیشتری فعال است؟ و اصولا اگر این جریان همچنان فعال است از چه زمانی فعالیت های خود را گسترده تر کرده است؟ لذا قصد این نوشتار بررسی روند فعالیت های جریان فتنه در آینده ای نزدیک است که می طلبد به پیش زمینه های آن توجه کافی شود.

,

البته باید در نظر داشت که منظور از جریان فتنه دقیقا چیست و چه کسانی مشمول فتنه هستند. به طور کلی جریان فتنه جریانی وسیعی است که تقریبا تمامی طیف های مخالف اصل نظام جمهوری اسلامی را چه به لحاظ گفتمانی و چه به لحاظ ساختاری شامل می شوند که این طیف ها از اپوزیسیون خارج از کشور گرفته، تا گروهک های تروریستی داخلی در مرزهای کشور و سلطنت طلبان، کومله، فرقه های انحرافی و گروه های رمالی و… را شامل می شوند که هر روز شکل این تشکیلات قابل تغییرند. از طرفی نباید از نظر دور داشت که جریان تجدید نظر طلب که با شعار اصلاحات در داخل و خارج از کشور فعالیت می کند هم، جزء فتنه گران محسوب می شوند و کسانی که شعار اصلاح طلبی می دهند اما برائتی از فتنه، نه در سال ۸۸ و نه در حال حاضر انجام می دهند هم مشمول فتنه می شوند.

,

جریان فتنه و بازیابی پس از انتخابات:

,

پس از انتخابات سال ۱۳۹۲ که دولت تدبیر و امید با شعار اعتدال بر سر کار آمد عده ای چه از طیف اصولگرایان و چه از طیف اصلاحات اظهار شادمانی کردند که دولت تدبیر و امید، منتسب به جریان فکری ما است. به این منظور جریان اصولگرایی با این توجیه که شیخ حسن روحانی در جامعه ی روحانیت مبارز است پس از طیف راست سنتی است فلذا این این دولت تا حدودی به منش فکری اصولگرایی بسیار نزدیک است.

,

این بحث اصولگرایان بیشتر ریشه ای روانشناختی داشته تا جبران عدم پیروزی در انتخابات و مقابله ی با جریان اصلاح طلب را توجیه کند در حالی که در عرصه ی سیاسی صرفا عضویت در تشکلی نه به معنای پذیرفتن منش فکری کامل آن دسته و یا گروه است و نه به معنای نپذیرفتن آن.

,

بر این مبنا اشتباه بعضی از افراد جریان اصولگرایی که ناآگانه هم بود در همین جاست که متوجه این قضیه نبود که حسن روحانی اگر چه عضو جامعه ی روحانیت مبارز بوده است اما سال هاست که در جلسات این تشکل به همراه علی اکبر ناطق نوری و علی اکبر هاشمی رفسنجانی شرکت نمی کند و از طرفی ایشان در حزب اعتدال و توسعه که جمعی از اطرافیان آقای روحانی و افراد مجمع تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام در آن عضو بوده و هستند شرکت جدی داشته و از آنها در کابینه استفاده می کند. البته این تحلیل اصولگرایان پس از مدتی به علت سیاست های ضعیف اقتصادی دولت و نوع مذاکره ای که با غربی ها دنبال کردند خوشبختانه در همان اوایل متوقف ماند و دیگر از این دست سخنان، سخنی به میان نیامد.

,

اما در مقابل، اصلاح طلبان دلیل شادمانی خود را پیروزی گفتمان خود می دانستند چرا که حامی آقای روحانی در انتخابات بودند اگر چه کاندیدای واقعی آنها محمدرضا عارف بود اما به هر حال برای عرضه اندامی بیشتر در فضای سیاسی کشور در نهایت از حسن روحانی حمایت کردند که در همان اوایل جمعی از نظریه پردازان اصلاح طلب که مقلد ترجمه های غربی در ایران هستند به عدم گفتمان بودن دولت اعتدال اذعان کردند.

,

در این بین، از شاخص ترین این افراد می توان به محمدرضا تاجیک(مشاور دولت اصلاحات) اشاره کرد که گفت اصلاحات گفتمان است و اعتدال روشی است برای تحقق این گفتمان فلذا از این جهت اعتدال مدیون اصلاحات است. یا در ادامه ابراهیم اصغرزاده(عضو شورای شهر اول) که زمانی از دانشجویان پیرو خط امام در تسخیر لانه ی جاسوسی بود گفت که اعتدال رحم اجاره ای جریان اصلاحات است. هر چند نمی توان گفت که نظر چند چهره ی تجدید نظر طلب نظر همه ی جریان اصلاحات است اما به هر ترتیب این اظهارات از طرف طیف متبوع خودشان تکذیب نشد و هر روز هم با شدت بیشتری دنبال می شود چرا که واضح است که از این طریق قصد دارند دولت را مدیون و وامدار خود کرده تا بتوانند سر بزنگاه از آن استفاده کنند و فشار بیشتری به دولت بیاورند که نمونه ی بارز آن در بحث انتخاب وزیر علوم بود که همگی افراد معرفی شده، از طیف اصلاحات و جریان حامی فتنه و شخص دکتر مصطفی معین بودند که متاسفانه دانشگاه های کشور حدود یکسال بلکه بیشتر با سرپرست اداره می شدند که به هر حال دکتر محمد فرهادی نزدیک به جناح اصلاحات علی رغم میل باطنی جریان فتنه به وزارت رسیدند اما باز به هر تقدیر انتخاب فرهادی از جناح نزدیک به اصلاحات برای آنان به علت عدم رای اعتماد مجلس به سرپرستان گذشته ی حامی فتنه در وزارت علوم راضی کننده بود.

,

خسرو قنبری تهرانی که زمانی در دفتر اطلاعات نخست وزیری بوده و پرونده ی مشکوک وی و چند تن دیگر از جمله بهزاد نبوی، به علت دست داشتن در انفجار هشت شهریور توسط محمد موسوی خویینی ها مختومه اعلام شد در قبل از انتخابات سال ۹۲ گفته بود که هدف جریان اصلاحات نباید پیروزی در انتخابات باشد بلکه قصد باید، باز پروری جریان اصلاحات باشد.

,

وی این مورد را درست پیش بینی کرد. لکن پس از انتخاب آقای روحانی شاهد هستیم که جریان اصلاحات شروع به کادرسازی جدی کرده است، این جریان مرز شفافی با عناصر فتنه گر قائل نیست و صرفا اظهار نظرهای کلی را در پذیرفتن اصل نظام و قانون اساسی می کند، اخیرا بهزاد نبوی پس از آزادی از زندان گفت که باید مرز بین اصلاحات با اپوزیسیون روشن باشد که در حال فعلی اینچنین نیست. اگرچه این عنصر خود جزء فتنه گران بوده اما برای بازسازی جریان اصلاحات این توصیه را داشته است تا به اسم جریان اصلاحات کما فی السابق به شکل دقیق تری فتنه گری کنند. بر این مبنا پس از انتخابات، بیشتراصلاحاتی ها توانستند در اکثر لایه های میانی دولت از جمله معاونت هایی چون: زنان ریاست جمهوری با مدیریت شهیندخت مولاوردی(عضو اسبق سازمان منحله ی جبهه ی مشارکت)، سازمان حفاظت محیط زیست، اکثر استانداری ها و یکی دو وزارتخانه از جمله کار و تعاون و راه و شهرسازی را بگیرند.

,

بالطبع هدف جریان اصلاحات هم چیزی غیر از این نبوده است چرا که از طریق این جایگاه می تواند با عناصر فتنه گر ارتباط گیری کرده تا بتوانند اقدامات بعدی را انجام دهند.

,

ادامه دارد…

,

به قلم: نعیم کیانی انبوهی

,

انتهای پیام/ش

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه