تلنگر پایان سال؛ رنگ سال شما چه رنگی بود؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از گل رامیان، انگار وقتی کوچک تر بودیم دیرتر عید می شد، انگار روزها و ماهها طولانی تر بود.

اما حالا که بزرگ شدیم این روزها مثل اینکه دوازده ماه سال مسابقه دو سرعت گذاشتند تا زودتر به پایان سال برسند، تا به بهار برسند.

این روزهای رفته برای هرکسی یک رنگی داشته ، رنگ سال گذشته شما چه رنگی بود؟ رنگ هایی شاد یا غمگین!

شروع هر سال نو را هرکسی با یک انگیزه و هدفی شروع می کند، یا خودمانی تر بگویم هر کسی یک آرزویی دارد! آرزوی شما چه بوده؟ با گذشت این روزها شما به هدف هایتان رسیدید یا نه؟

اینکه به هدفت یا آرزویت برسی دست خود شخص است و باید به اندازه بزرگی هدفت تلاش کنی.

در این روزهایی که گذشت و دیگر هم تکرار نمی شود، با حرفها و رفتارهایتان دل چندنفر را شاد کردید یا برعکس دل چند نفر را شکستید و چند نفر را از خودتان رنجانید.

می دانید جایگاه خدا در این روزهای گذشته کجای زندگیتان بوده، اصلا خدا را حاضر و ناظر اعمالتان حس کردید؟!

چقدر بعد از اینکه خدا کمکتان کرد و گره از کارتان بازکرد از ته دل گفتید خدایا شکرت! چقدر گفتن این جمله لذت بخش و زیباست.

راستی یک مورد دیگر، چقدر با مهر و محبت به صورت پدر و مادرت نگاه کردی و چند بار از روی احترام دستشان را بوسیدی؟! اصلا احترامشان را نگه داشتی؟!

اصلا برای شما مهم بوده که امسال پاییز و زمستان چرا برف و باران کمتری باریده است؟ ما مقصریم یا ...

قطعا خدا که مقصر نیست، یعنی خدایی که عالم به همه امور است، نمی داند که باید زمستان باران و برف ببارد، پس خدا می خواهد با این نباریدن ها چه چیز را به ما بفهماند؟!

اینکه شاید ما مقصریم، چون گناه در سرزمین ما زیاد شده است.

اینکه ما خودمان یادمان می رود که دعا کنیم، دعا کنیم که باران ببارد، دعا کنیم و اشک بریزیم.

 اما شاید آن قدر دل مشغول کارهای خودمان هستیم که برایمان مهم نیست که هوا باید چگونه باشد! آفتابی یا بارانی!

همان طور که منتظر خوبی هم برای اماممان نیستیم و برای ظهورش کاری نمیکنیم، نه در ندبه ها شرکت می کنیم و نه نیمه های شب برای نیامدنش اشک می ریزیم و شاید حتی یادمان برود که دعای فرج را روزی یکبار بخوانیم.

سال که تمام شد بیاییم سال نو طوری باشیم که هم خدا و هم امام و هم پدر و مادر از ما راضی و خشنود باشند.  

انتهای پیام/پ