به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از سفیر تیران، وداع آخر پدر با فرزند فرا رسیده بود. لحظه ای بود که باید برای همیشه آخرین تصویر از شیرین زبانی های کودک را به خاطر می سپرد تا بلندی و بزرگی روح کودک ۱۲ ساله را هیچ وقت فراموش نکند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, سفیر تیران,دیروز علی ۱۲ ساله با خانواده و دوستانش و والدین و همکلاسی های علی با او برای همیشه وداع کردند.
,آنها بعد از نوروز جای خالی دوستشان را در خانه و کلاس درس و مدرسه احساس می کنند. او که باید می ماند و در مسیر دانش و آموزش سال های سال برای پیشرفت کشورش تلاش می کرد اما خداوند تقدیر دیگری را برای او رقم زد؛ تقدیر او زنده بودن و زندگی کردن در جان های دیگر بود.
,جایش خالی و همیشه سبز است.
,در مراسم تشییع او هم کلاسی هایش را دیدم که رنجور و گریان دست بر تابوت علی می برند و اندوهشان را بر اشک چشم جاری می کنند.
,همکلاسی های او همه آمده بودند. معلم و مدیر مدرسه اش هم بودند تا دانش آموزشان را برای همیشه به دست تقدیر خاک بسپارند.
,صدای زنی را شنیدم که می گفت: می خواهم در مراسم تشییع کسی شرکت کنم که می دانم بهشت برای او جاودانه است.
,خادم مسجد می گفت: علی هر موقع که به مسجد می آمد اول سوال می کرد که آیا کاری هست انجام دهم.
,امام جماعت می گفت: او چند سال مکبر مسجد ما در وقت نماز بود.
,همه همراه بغضشان از او تعریف می کردند.
,در تشییع او ناگهان مداح وسط صحبت هایش ذکر مصیبتی از حضرت قاسم و علی اکبر امام حسین کرد و اشک حاضران برای جوانان بهشتی دیروز و ۱۲ساله رضوان شهری فداکار امروز جاری شد.
,مادرش پس از مراسم خاکسپاری منزل نو را به علی تبریک می گفت و او را به عمویش که چند سال پیش درگذشته بود، می سپرد.
,پدرش با عصایی در دست بر سر قبر فرزندش می گریست و در این فکر بود که چگونه به خواهر چهار ساله علی بفهماند که دیگر برادرش نیست و به دیاری دیگر سفر کرده است.
,۹ فروردین ماه سال جاری آخرین روزی بود که پدر و مادر علی اهدا کننده ۱۲ ساله تصمیمی سخت را گرفتند. پدر برای ثانیه ای مکث کرد اما با دلی پر از رضایت به بخشش، برگه رضایت اهدای عضو را امضا کرد تا با این ایثار گری و بخشش، نامی همیشه جاودان از مهربانی های فرزند بر جا گذارد.
,آن ها راضی شدند تا اعضای بدن پاره تنشان به انسان های دیگر زندگی ببخشد و گر چه او نیست اما سال ها صدای تپش قلب او در نهاد دیگری جاری باشد و بتپد.
,علی رفت اما اعضای وجودش و مهمتر از همه قلبش زنده است.
,عیدی علی ۱۲ساله به هم نوعان و هم وطنان خودش در نوروز امسال عجب عیدی ماندگاری بود.
,چه خوب می شد علی برای ما الگو باشد الگویی برای بخشش و زندگی. براستی اهدای عضو، اهدای عشق است، اهدای تمام هستی خود به هم نوعان است، اهدای محبت است.
,پس اگر دلمان راضی است همین حالا با در خواست کارت اهدای عضو در مسیر علی و علی ها قدم برداریم شاید فردا خیلی دیر شود و مطمئن باشیم وجود ما شاید بعدها زندگی بخش و آرامش دهنده دیگری و خانواده ای نگران و خسته دل باشد.
,والسلام…
,انتهای پیام/ گ
]
ارسال دیدگاه