به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از سلام لردگان؛ لازم است به مصداق آیه لم یشکر المخلوق لم یشکر الخالق از تمام زحماتی که تیم مذاکره کننده در این مدت کشیده اند صمیمانه قدرانی و تشکر نماییم اما با توجه به اینکه خود رییس جمهور محترم مکرراً فرموده اند دولت را نقد کنید اما نقد منصفانه، لازم میدانم چند سوالی که اکثر مردم جامعه هنوز در ذهنشان باقیمانده است را مطرح کنم امید است که دولت و دولتمردان پاسخی دهند که اذهان عموم اقناع شوند.
آیا 10 تن اورانیم غنی شده ایران که در این توافق به 300 کیلو تقلیل یافته یشرفت عنوان می شود؟
آیا تقلیل اورانیوم باغنای 20درصد به مرز 5/3 درصد پیشرفت عنوان می شود؟
آیا تقلیل تعدادی سانتریفیوژ ها از 19000 هزار به 6 هزار پیشرفت عنوان می شود؟
آیا این تکنولوژی که حاصل تلاش دانشمندان هسته ای این آب و خاک بوده است و هیچگونه کمکی از خارج در این زمینه دریافت نشده حقی است قابل مذاکره ؟
اگر ما اورانیوم باغنای 20 درصد لازم نداشیم چرا دانشمندان ما که هریک خود به تنهایی یک ملت بوده اند را بخاطر این کار از دست داده ایم و آنها را شهید کرده اند ؟
آیا آن چیزی که طرف مقابل از آن به عنوان اطمینان و راستی آزمایی نام می برد محدود به انرژی هسته ای است . یعنی این اطمینان آنها را چگونه باید حاصل کنیم؟ آیا این اطمینان مرز خاصی هم دارد.
این فرصت ها و این همه هزینه های که در جهت به اصطلاح پیشبرد مذاکرات بکار برده ایم از کجا تامین شده است؟
آیا بهتر نبود این هزینه ها را در جهت کسب و کار و رونق اقتصادی این آب و خاک بکار ببریم؟
آیا با تمام این توضیحات بالا که بصورت سؤال مطرح شد می توان از مذاکرات تعبیر، پیشرفت کرد؟
آیا مردم تعریف پیشرفت را خود نمی دانند که از این مذاکرات تعبیر به پیشرفت کنیم؟
آیا تمام عقب گردهای خود را می توانیم پیشرفت تلقی کنیم به راستی نسل های آینده در مورد ما چه قضاوتی خواهند کرد .
در پایان توصیه ای دارم به تمام دست اندرکاران و دولتمردان :
این فناوری حاصل تلاش دانشمندان این کشور است و قابل مذاکره نیست اصل دشمنی غرب با نظام جمهوری اسلامی در ساختار حکومت اسلامی است چرا این موضوع به این واضحی را نمیخواهیم بفهمیم .
اگر شما کلاً دست از انرژی هسته ای بکشید باز هم دشمن دست از عناد و دشمنی دست نمی کشد و به بهانه های مختلف دیگر وارد عرصه کارزار خواهد شد ، حقوق بشر، زندان های سیاسی، موشک های ایران و ...
ما در این سی و چند سال انقلاب همیشه تحریم بوده ایم و جالب اینجاست که همیشه هم پیشرفت داشته ایم و آن چیزی که به عقل و نظر این حقیر می رسد این است که ما به عنوان یک قدرت منطقه ای باید روی پای خود بایستیم و محکم در مقابل دشمن ایستادگی کنیم و این اطمینان را داشته باشیم که این ملت به پیروی از مولای خود امام حسین(ع) جان می دهد و تن به ذلت و خواری نمی دهد و با کلام واضح و رسای فریاد می زند « هیهات مناالذله »
کد خدا اگر میخواهی کنی، بیشه شیران جای کدخدایی نیست . اینجا سرزمین ایران است جزء عدالت، منطق و احترام کار ساز نیست .
انتهای پیام/ص
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه