گفتوگو با دوندهای که قلم میزند
باباخانی: مینویسم پس هنوز در میدان مسابقه هستم!
جعفر باباخانی از جمله محدود ورزشکارانی است که پس از پایان دوران قهرمانی وارد عرصه علمی ورزش شدهاند. او اکنون کتابی نوشته که هنوز منتشر نشده است و ما نیز این موضوع را بهانهای کردیم برای گفتوگو با این دونده نویسنده که البته مربی هم هست.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آسپرس، هنگامی که جعفر باباخانی توانست در مسابقات قهرمانی دوی صحرانوردی آسیا ۲۰۰۱ به مدال طلای بخش انفرادی دست یابد، میشد در چشمان او هزار و یک حرف ناگفته را دید، حرفهایی که از جنس تلاش بودند، تلاشی که ناامیدی هرگز در آن تاثیرگذار نبود. او آنقدر دوید و دوید تا بالاخره به مدال طلای آسیا رسید.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آسپرس، ,,
آن زمان میشد این حدس را زد که این دونده پرتلاش با پشتکاری که دارد، به هر چیزی که میخواهد، دست خواهد یافت، اما آن روزها شاید کمتر کسی فکر میکرد جوان نسبتا خجالتی دو و میدانی ایران روزی بتواند در عرصه قلم و کتاب هم موفق شود. البته این روزها نه تنها او، بلکه هر کسی که میخواهد کتابی ورزشی را منتشر کند، باید هم صبر ایوب داشته باشد و هم توان دویدن بیش از یک دونده دوی ماراتن! پیش از اینکه گپوگفت خودمانی با جعفر باباخانی را آغاز کنیم؛ آن هم به مناسبت اتمام جدیدترین اثر مکتوبش، بد نیست نگاهی به گذشته قهرمانی و کتابی او بیندازیم. البته در این راه از خودش نیز کمک میگیریم.
,
,
پرواز از بانکوک، فرود در ادمونتون!
, پرواز از بانکوک، فرود در ادمونتون!,باباخانی معمولا در دوهای ۳۰۰۰ متر بامانع، ۵ هزار متر و ۱۰ هزار متر و همچنین دوی صحرانوردی حضور مییافت و میدوید. خیلی سخت تمرین میکرد و هدفهای بزرگی در سر داشت.
,
وقتی او در بازیهای آسیایی ۱۹۹۸ بانکوک مدال برنز دوی ۳۰۰۰ متر بامانع را کسب کرد، نگاههای زیادی متوجه او شدند، نگاههایی که او را فقط در قد و قواره یک دونده با کلاس در سطح ایران میدانستند، اما حالا دیگر قضیه بسیار متفاوت شده بود. البته او در ششمین دوره رقابت های دوی صحرانوردی آسیا در سال 1380 شمسی به میزبانی نپال نیز اول شد و طلا گرفت.
باباخانی هرگز متوقف نشد و اگر خداداد عزیزی لقب «غزال تیزپای» فوتبال ایران را به دست آورد، خیلی غلوآمیز نبود اگر لقبی معادل آن در شته دوومیدانی به این دونده اختصاص مییافت.
,
,
,
,
وی بازهم به تلاشهایش ادامه داد تا اینکه در مسابقات قهرمانی دوی صحرانوردی آسیا ۲۰۰۱ مدال طلای بخش انفرادی را به گردن آویخت. آن زمان برای علاقهمندان دو و میدانی ایران یک زمان فراموشنشدنی بود.
,,
باباخانی در دوی 10 هزار متر بازیهای آسیایی بانکوک نفر ششم شد و در مسابقات قهرمانی سال ۲۰۰۰ آسیا که در جاکارتا برگزار شد، با زمان ۳۰ دقیقه و ۱۰ ثانیه نفر چهارم و حسرت کسب مدال را به دل خودش و دوستداران دو و میدانی ایران گذاشت. داور دوی ۵۰۰۰ متر نیز با زمان ۱۴ دقیقه و ۱۸ ثانیه نفر پنجم شد. وی در مشابقات قهرمانی ۲۰۰۲ آسیا در کلمبو با زمان ۸ دقیقه و 59 ثانیه و 4 صدم ثانیه در دوی ۳۰۰۰ متر بامانع هفتم شد. باباخانی سپس در مسابقات قهرمانی دومیدانی جهان سال ۲۰۰۱ ادمونتون کانادا در گروه خود بین ۱۷ دونده چهاردهم شد و این برای او زیاد خوب نبود و شاید بتوان گفت که سراشیبی افول او در دو و میدانی از همان زمان آغاز شد.
,
خودش درباره افتخاراتش می گوید:« من از سال 1364 وارد تیم جوانان و بعد هم تیم ملی بزرگسالان شدم و این حضور استمرار داشت تا سال 1385، یعنی بعد از قهرمانی آسیا در چین که آخرین مدال برنز را گرفتم و با دو و میدانی خداحافظی کردم. من در طول این سالها از میادین بیناللملی حدود 32 مدال طلا، نقره و برنز را کسب کردم. 13 دوره در مسابقات قهرمانی آسیا، 4 دوره در بازیهای آسیایی و 4 دوره نیز در مسابقات جهانی شرکت داشتم و یکبار قهرمان ماه آسیا شدم و یکبار نیز در میان 10 نفر برتر قهرمان قهرمانان کشور قرار گرفتم.»
,
,
فرصتی برای راهنمایی جوانان تمامی رشتههای ورزشی
, فرصتی برای راهنمایی جوانان تمامی رشتههای ورزشی,
برای بررسی کارنامه کتابی جعفر باباخانی باید صحبت را از کتاب علم تمرین با عنوان «راهنمای ورزشکاران جوان: برای موفقیت در رشتههای مختلف ورزشی» شروع کنیم، کتابی اثر «پنی کرسیفیلد» که باباخانی آن را ترجمه کرد.
خودش در این باره میگوید:«من با ترجمه این کتاب، قدم کوچکی در راه علمی کردن ورزش دو و میدانی ایران برداشتم تا بلکه خدمت ناچیزی در کمک به مربیان و ورزشکاران علاقهمند به رشته های مختلف ورزشی کرده باشم. از آنجا که اعتقاد دارم ضعف دانش ورزشی در ایران یکی از علل عقبماندگی رشتههای مختلف ورزشی است، به این موضع نیز میاندیشم که دستیابی ورزشکاران و مربیان کشوران به آخرین مطلب علمی مطرح در جهان ورزش میتواند به رفع این عقب ماندن کمک کند. در نتیجه، بیشتر ترغیب کرد تا برای ارتقای مهارتهای اولیه و بنیادی آموزش داده شده در این کتاب، آن را ترجمه کنم. واقعیت این است که این اثر مکتوب نه نتها برای ورزشکاران حرفهای شرکتکننده در سطح مسابقات کشوری،آسیایی،جهانی و المپیک موثر است، بلکه برای هر فردی و در هر سطحی که میخواهد عملکردی خوبی در عرصه ورزش داشته باشند، مفید است.»
,
کتاب « راهنمای ورزشکاران جوان: برای موفقیت در رشتههای مختلف ورزشی» در چهار بخش فهرست بندیشده که هر یک از بخشها از فصلهای مجزا برخوردار است.
,,
باباخانی در این باره میافزاید:« این کتاب به مخاطبش آموزش میدهد که چگونکی با انجام برخی از تمرینها و کسب آمادگی جسمانی مربوط به رشته ورزشی مورد نظرش، به آنچه میخواهد، دست یابد. مخاطب این کتاب همچنین یاد میگیرد که چگونه تغذیه مناسب چیست و چطور از لحاظ ذهنی خودش را نسبت به بالاترین حد آمادگی بدنی برساند. در واقع، این کتاب کمک خواهد کرد که در رشتهای که تلاش میکنید، بهترین باشید.»
داغ کردن موتور ترجمه با کتاب «دویدن استقامتی شدید»
,
,
سختیهای ترجمه یک اثر علمی- ورزشی همراه با تلاشهای فراوان برای انتشار کتاب، کافی بود تا یک ورزشکار بدون پشتوانه، ترجمه را برای همیشه کنار بگذارد، اما باباخانی چنین قصدی نداشت و انگار موتور ترجمه یا به تعبیر بهتر، موتور انتقال دانش او تازه گرم شده است!
,,
اکنون باباخانی ترجمه کتابی دیگر را به پایان رسانده و آن را آماده انتشار کرده است. این کتاب «دویدن استقامتی شدید» نام دارد و «مایکل ساندروک» آن را نوشته است.
خودش در این باره می گوید:« این اثر مکتوب مجموعهای از 75 روش تمرینی هدفدار است و میتواند به عنوان راهنمای دوندههایی که برای موفق شدن تصمیم جدی گرفتهاند، بسیار مفید واقع شود.»
,
,
واقعا این کتاب چه نکاتی را بیان میکند که باباخانی آن را ویژه دوندگان مصمم میداند؟ او در اینباره اینگونه ژاسخ میدهد:«تمرینهای موجود در این کتاب به مخاطبش یاد میدهند که چگونه سرعت دویدن خودشان را بر اساس تمرینهای اینتروال افزایش دهند و چگونه قدرت ساق پاهای خودان را با دویدنهای خارج از جاده بالا ببرند. این نکات همچنین آمادگی هوازی و عضلانی ورزشکاران را با تمرین در صحرانودی بهبود میدهد و حفظ میکند. واقعیت این است که سیستم تمرینی که قهرمانان دهههای گذشته جهان و المپیک از آن استفاده میکردند، بهصورتی رازآلود تاثیر جلسههای تمرینی آنها را ژنهان می ساخت، اما اکنون به صراحت میتوان گفت که تمرینات آنها برای پیشرفت برنامههای تمرینی و رساندن شما به اوج اجرا در جریان تمرین طراحی شده بودند. اینگونه چنین تمریناتی موجب تخصصیتر شدن دویدنهای شما، انجام تمرین با شدت بیشتر و دویدن با بالاترین سرعتی که تا بهحال دویدهاید، می شود.»
,,
شما در فصلهای مختلف کتاب «دویدن استقامتی شدید» برنامههای تمرینی خودتان را برای دویدن استقامتی بر اساس آمادهسازی بدن، تمرینات خارج از جاده برای ذخیرهسازی توان پاها، فارتلک و تمرینهای ترکیبی آن، تمرینهای اینتروال و نیاز دوندگان به آن برای بهبود سرعت، بازگشت به حالت اولیه و تجدید قوا با بازی و فعالیت های تفریحی آشنا می شوید.
باباخانی در این باره میگوید:«با توجه تنوع تمرینی موجود در فصلهای این کتاب، ورزشکاران و مربیان از روشهای تمرینی اطلاع پیدا می کنند و نیاز برنامه تمرینی خود را به دست میآورند. امیدوارم این کتاب برای علاقهمندان رشته دو و میدانی، مربیان، دانشجویان تربیت بدنی و سایر علاقهمندان به مادر ورزشها مفید باشد.»
,
,
ترجمه همراه با چاشنی عشق و علاقه
, ترجمه همراه با چاشنی عشق و علاقه,اینکه چگونه شد باباخانی به ترجمه این کتاب تمایل پیدا کرد، هم علتی ورزشی و هم دلیلی علمی دارد. او در این باره این گونه اظهار نظر میکند:«دو و میدانی پایه رشتههای ورزشی است، اما نسبت به پتاسیل نیروی انسانی مستعد موجود در کشورمان آنطور که شایسته است، به آن توجه نشده و در نتیجه، در میادین بیناللملی ندرخشیده است. به نظر من فقدان روشهای تمرینی در دو و میدانی ما کاملا مشهود است. بنابراین، با شناختی که از دوهای نیمه استقامت و استقامت داشتم و همچنین تخصص خودم به ویژه بر اساس با مطالعههایی که انجام داده بودم، فکر کردم که اگر این کتاب را ترجمه کنم، تبدیل به یکی از کتابهای پایه برای آغاز روشهای نوین تمرینی میشود و مسیر برنامهریزی تمرینی در دو و میدانی هموار میسازد. البته به این موضوع هم فکر کردم که با رسیدن این کتاب به دست علاقهمندان رشتههای نیمهاستقامت، استقامت و ماراتن، بخشی از مشکلات تمرینی آنها بر طرف خواهد شد.»
,,
به عقیده این مترجم ورزشی، مخاطبان اصلی این کتاب، دوندگان دوهای استقامت و نیمهاستقامت و همچنین دوندگان ماراتن، دانشجویان رشته تربیت بدنی، دبیران ورزشی، مربیانی که در دو و میدانی فعالیت میکنند، هستند. همچنین به لحاظ ویژگی خاصی این کتاب دارد، پایه شکلگیری تمرینات استقامتی را در گذشتههای دور نمایان میسازد و نشان میدهد که شکل و فرم برنامههای دویدن استقامتی در قالب چندین مدل مختلف برنامهریزی میشد. البته شکل تکمیل شده آن نیز در قالب 75 سیستم تمرینی آورده شده است و قهرمانان در سطح جهان با همین روشها رکوردهای جهانی را میشکنند، زمانهای شگفتانگیزی را برجا می گذارند. عموم مردم علاقهمند به دویدن و آنهایی که دوست دارند به شکل صحیح بدوند، میتوانند از این کتاب بهره ببرند.
,,
باباخانی در پاسخ به این سوال که «شما از محدود ورزشکارانی هستید که پس از وداع با دنیای قهرمانی، زحمت مطالعه، ترجمه و تالیف کتاب را به خودشان می دهند. چطور شد که به این وادی وارد شدید؟ میگوید:«ابتدا باید بگویم که من همواره به مطالعه علاقه داشتهام، ولی چیزی که مرا بیشتر به مطالعه راغب کرد، این بود که در زمان گذشته؛ یعنی وقتی که به عنوان یک دونده تمرین میکردم، یک مربی نداشتم که بتواند برنامهای اختصاصی به من بدهد و با توانایی خودش، هدایت آن برنامه را به عهده بگیرد. حداقل در عمل چنین نبود و از طرفی، کمبود منابع عمومی و تخصصی نظری در ورزشی وجود داشت که مرا بیشتر زجر میداد. من از این موضوع ناراحت بودم که همیشه یه چیز را کم داشته باشم. در کنار این این موضوع، با کمبود امکانات را هم بسیار زیاد احساس میکردم. در تمامی سالهایی که ورزش را به صورت قهرمانی انجام میدادم، این کمبودها وجود داشتند و من بدون استفاده صحیح از علم تمرین یا روشهای تمرینی کار می کردم. بنابراین، من و سایر دو و میدانیکاران فشارهای نابه جایی را به بدنمان میآوردیم. برخی از مشکلاتی که الان در جسم پیشکسوتان رشتههای مختلف ورزشی شاهد هستیم، نتیجه همان فشارهای غیراصولی استدر وقع، من در وجود خودم این را وظیفهام میدانستم که بعد از پایان دوران قهرمانی، کمبود منابع تمرنی علمی را تا حدی ه بضاعت علمیام اجازه میدهد، جبران کن. به این دلیل این رسالت را بدوش گرفتم و با عشق و علاقه شخصی خودم انجام وظیفه را در قالب ترجمه منابع علمی انجام میدهم.
,
,
لذتی به نام مطالعه یک کتاب خوب!
, لذتی به نام مطالعه یک کتاب خوب!,سوال بعدی از باباخانی این است که « کار در عرصه کتاب را سختتر میدانید یا ورزش قهرمانی را؟» او نیز در ژاسخ میگوید:«هریک سختی خودش را دارد، ولی موضوع مهم این است که کار در عرصه کتاب به نوعی عشق و علاقه است، چرا که شما با کولهباری از تجربه حاصل از سالها شرکت در مسابقات مختلف کشوری، بیناللملی، آسیایی، بازیهای آسیایی و جهانی به نقطهای حساس رسیدهاید، در حالی که میدانید با چه سختی هایی آن مسابقات را پشت سر گذشتی گذاشتهاید. آنوقت مطالعه چنین کتابهایی خیلی لذتبخش است و به آدم یک حس خاصی را میدهد، حسی مثل حضور در یک دوران طالی! گاهی احساس می کنم با مطالعه و نوشتن بازهم در میدان تمرین و مسابقه هستم!»
,,
در دو و میدانی به ویژه در دوهای استقامت، خیلی وقتها ژیش میاید که تنهای تنها و با فاصلهای نسبتا زیاد از رقیبان مجبوری تلاش کنی تا فاصله را با گروه ژیشتاز کم کنی یا بر فاصلهات از دوندگان پشتسر بیفزایی. این تنهایی خیلی هم لذتبخش است، اما تنهایی و بیپشتوانگی برای چاپ دسترنج علمیات نه تنها لذتبخش نیست، بلکه تو را آزار نیز میدهد و آنوقت ممکن است مانند جعفر باباخانی، دونده دیروز مترجم امروز، گلهمند بشوی.
از او میپرسم:«با ناملایمات انتشار کتاب مانند روی خوش نشان ندادان ناشران، هزینه بالای چاپ کتاب و مانند اینها چه میکنید؟» این مترجم جوان و البته با تجربه ژاسخ میدهد:«من از فعالان ورزش کشور به ویژه وزارت ورزش، کمیته ملی المپیک، فدارسیون دو و میدانی گله دارم که چرا از اهل قلم حمایت نمیکنند. توجه و حمایت آنها باعث رونق علمی ورزش کشور و کمبود جبران منابع تربیت بدنی میشود و تشویقی برای قهرمانانی خواهد بود که با نظرات و دیدگاههای مختلقی که مطرح کنند، باعث تربیت و پرورش نیروهای متخصص تربیت بدنی خواهند شد. اتفاقا ما اکنون کمبود چنین نیروهایی را بیش از پیش حس میکنیم. متاسفانه تاکنون هیچ نوع کمک یا حمایتی از من صورت نگرفته است. درباره ناشران خصوصی باید بگویم که آنها هم با مشکلات متعددی روبهرویند و میتوان گفت که دستشان بسته است. با این همه شاهدیم که اکثر کتابهای ورزشی توسط ناشران خصوصی و خارج از چارچوب دولتی به چاب میرسند که این موضوع جای امیدواری دارد.»
,
,
از دوندگان آفریقایی نترسیم، فقط تمرین کنیم!
, از دوندگان آفریقایی نترسیم، فقط تمرین کنیم!,حالا که فرصت گفتوگوی صمیمانه با یک دونده و مترجم پیش آمده، بد نیست که قدری موضوع را در حوزه دو و میدانی تخصصیتر کنیم. بنابراین، از او میپرسم:« به نظر شما، چهکار باید بکنیم که بار دیگر بتوانیم جایگاه خودمان را در عرصه دوهای استقامت و نیمهاستقامت به دست بیاوریم؟»
,,
باباخانی سعی می کند به شسکلی ریشهای به این سوال ژاسخ دهد. بنابراین میگوید:«مسائل و عوامل مختلفی در راستای توسعه و تربیت دوندگان استقامت وجود دارد؛ از مدیریت فدارسیون بگیرید تا پیدا کردن فردی مستعد برای دوی استقامت. زمانی که من ورزش قهرمانی را کنار گذاشتم، هیچگونه پشتوانهسازی برای زمان بعد از امثال من صورت نگرفته بود. افرادی هم که در فدراسیون کار میکردند،با عنوانهایی نظیر مدیر تیمهای ملی، مربی یا سرمربی، دیگر آن کارایی و معلومات لازم و بهروز را نداشتند، ولی جالب اینکه بازهم از این افراد استفاده میشد! پروژههایی هم که برای بهبود و کیفیت نیروهای انسانی اجرا شدند، با شکست مواجه شده، و مجریانشان نتوانستند به هداف خودشان برسند.شاید برنامه درستی نداشتند و شاید هم توانایی اجرای یک برنامه صحیح را نداشتند. به نظر من، یکی از عوامل اصلی و اثرگذار ژیشرفت، داشتن نیروی مستعد است و البته راهکارهایی هم برای استعدادیابی در این رشته ورزشی وجود داردند که از جمله آنها می توان به عملکرد هیاتهای استانی و توانایی و مهارت مربیان آنها اشاره کرد. می توان گفت تا موقعی که ساختار هیاتها به شکلی هدفمند اصلاح نشود و مربیان سراسر کشور در چارچوبی برنامهریزیشده و یک استراتژی موثر فعالیت نکنند، هیچ ژیشرفتی حاصل نخواهد شد.
,,
یکی از معضلاتی که طی سالهای اخیر گریبانگیر دو و میدانی ما در عرصه رقابتهای آسیایی شده است، استفاده برخی کشورها از دوندگان آفریقاییالاصل است که فقط گذرنامه کشورهای عربی را دارند و اجازه چهرهشدن را به دوندگان ما نمی دهند. باباخانی در ژاسخ به این سوال که «چه راهکاری برای مقابله با این گونه ورزشکاران ژیشنهاد می کنید؟» می گوید:«خیلی کوتاه و مختصر باید بگویم تمرین و بازهم تمرین! باید برنامهریزی داشته باشیم مگر من در مسابقات با همین دوندگان آفریقاییتبار از کشورهای قطر، عربستان و بحرین رقابت نمیکردم؟! مدال هم میآوردم. من قبول ندارم که ما از پس آنها برنمیآییم. اتفاقا حضور این ورزشکاران را باید به فال نیک گرفت چون برای ارتقای رکودهای دوهای سنگین وجود این دوندگان خالی از لطف نیست! در اینجا مسالهای که وجود دارد و آن هم انی که ما برای توجیه کمکاری و تربیت و پرورش ندادن دونده، از کاه؛ کوه میسازیم. من تجربه تمرین و مسابقه با دوندگان آفریقایی را دارم، دوندگانی که لباس کشورهای حاشیه خلیج فارس را می پوشند. آنها را از کشورهای سومالی، کنیا و اتیوپی از سنین نوجوانی و جوانی شناسی و استعدیابی میکنند و بعد آنها را به تبعیت کشور خودشان درمیآورند. حتی مربیان حرفه ای را استخدام میکنند و با سرمایهگذاری روی آنها، این دوندگان را به قهرمانان فعلی که در میادین میبینیم، تبدیل می کنند. پس نتیجه این که نابرده رنج گج میسر نمیشود و مشکل در یقین نداشتن به چنین روالی منطقی است!»
,,
انتهای پیام/خ
]
ارسال دیدگاه