یادداشت/
نرمش قهرمانانه، تدبیر حکیمانه
ما مخالف با حرکتهاى صحیح و منطقى دیپلماسى نیستیم.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از موج رسا، "ما مخالف با حرکتهاى صحیح و منطقى دیپلماسى هم نیستیم؛چه در عالم دیپلماسى ،چه در عالم سیاستهاى داخلى. بنده معتقد به همان چیزى هستم که سالها پیش اسمگذارى شد «نرمش قهرمانانه»؛ نرمش در یک جاهایى بسیار لازم است، بسیار خوب است؛ عیبى ندارد، اما این کشتىگیرى که دارد با حریف خودش کشتى میگیرد و یک جاهایى به دلیل فنّى نرمشى نشان میدهد، فراموش نکند که طرفش کیست؛ فراموش نکند که مشغول چه کارى است؛ این شرط اصلى است؛ بفهمند که دارند چهکار میکنند، بدانند که با چه کسى مواجهند، با چه کسى طرفند، آماج حملهى طرف آنها کجاى مسئله است؛ این را توجّه داشته باشند"
این جملات حکیمانه مقام معظم رهبری بود که دوستان و دشمنان نظام هر یک به نوعی از آن برداشتهای مثبت ومنفی کردند.خیلی از رسانه های خارجی بویژه رسانه های غرب نظام را متهم به کوتاه آمدن از اصول و آرمانها متهم کردند و حتی برخی پا را فراتر گذاشتند و در کمال بی ادبی از تأکید رهبرمعظمانقلاب بر «نرمش قهرمانانه» با عنوان، مقدمهای برای نوشیدن جام زهر یاد کردند و برخی نیز آن را با صلح امام حسن(ع) مقایسه کردند.
اما آیا به راستی میتوان این فرمایش حکیمانه حضرت آقا را در این راستا تعبیر کرد که نظام می خواهد از اصول و ارزشهای خود کوتاه بیاید و در مقابل زورگویی های غرب سر خم کند ؟
اگر چنین است باید روی این مطالب حضرت آقا دقت کرد که فرمودند: "اهداف راهبردی و قواره کلی سیاست خارجی امروز ما با ساعت اول انقلاب هیچ تفاوتی نکرده این ، آن نکته اساسی و اصلی است که در ذهن همه کارگزاران سیاست خارجی ما بایستی وجود داشته باشد"
به راستی کدام انسان عاقل می تواند بپذیرد که ملتی که 34 سال تمام در مقابل زورگوترین دولتها و رژیمهای غاصب ایستادگی کرده است بخواهد در مقابل یاوه گویی های برخی کشورهای به ظاهر مدعی دموکراسی و حقوق بشر، پس از این همه موفقیت کرنش کند؟
آیا میتوان زمان قبول قطع نامه را که حضرت امام از آن به خوردن جام زهر تعبیر فرمودند با وضعیت کنونی کشور مقایسه کرد؟ هر چند که حضرت امام (ره) آن موقع،اگر از خوردن جام زهر صحبتی کردند وضعیت در حالت ضعف نبود و قطع نامه را بنا به مصالحی که به نفع نظام و اسلام بود پذیرفتند و بنا به دلایل خاص که در این یادداشت نمی گنجد نرمش حضرت واقعا قهرمانانه بود که باعث سربلندی اسلام و ایران عزیز و موجب صدور اسلام و حرکت انقلاب به اقصی نقاط دنیا گردید.
آیا به راستی می توان باور کرد که ایران بعد از 34 سال که هم اکنون دارای پیشرفته ترین تجهیزات نظامی برای دفاع از کیان نظام جمهوری اسلامی است و سخت ترین شرایط و پر پیچ و خم ترین راهها را به برکت تدبیر حکیمانه رهبری و استقامت مردم طی کرده ، هم اکنون بخواهد در مقابل دشمنانی که روز به روز ضعیف می شوند و آبروی سیاسی آنها در کل جهان به ضعف گراییده ، بخواهد ضعف نشان بدهد؟
آیا به راستی صلح امام حسن (ع) به دلیل ضعف امام(ع) بود یا تدبیر ایشان، که اکنون برخی فرمایشات رهبری عزیز را همانند صلح امام حسن (ع) میدانند. هر چند که حرکت حکیمانه امام حسن (ع) باعث شد تا اسلام برای همیشه بماند و قدرتمند شود؟
آیا دشمنان خارجی نظام و حتی برخی دشمنان داخل هنوز نفهمیدند که نظام قدرتمندانه در مقابل زور گویان و مستکبرین می ایستد و ذره ای از اهداف و آرمانهای خود کوتاه نمی آید ؟ و پیام امام (ره) را هیچ گاه فراموش نکردند که فرمودند:"مملکت اسلامی عار است که دستش را دراز کند به طرف آمریکا"
مگر آن پیر سفر کرده بارها و بارها کشورهای مستکبر بویژه آمریکا را طرد نکردند و از آمریکا با عنوان شیطان بزرگ یاد نکردند؟ آیا این کوته فکری نیست که عده ای فکر میکنند سیاستهای آمریکا تغییر پیدا کرده است؟ هر چند که نظام منکر مذاکره نیست اما شروطی دارد که آن هم مذاکره عادلانه و در موضع برابر. همانطور که امام(ره) نیز فرمودند: "با آمریکا روابط نخواهیم کرد ، مگر اینکه آدم بشود و از ظلم کردن دست بردارد"
مگر ممکن است نظام از اهداف خود دست بردارد؟ آن هم بعد از تحمل سختترین شرایط؟ جالب اینجاست که حتی دشمنان نظام هم به این نتیجه رسیده اند که برای پیشبرد اهدافشان در منطقه نیاز مند ایران هستند . چگونه است که برخی فکر می کنند که نظام جمهوری اسلامی ایران در وضعیت انفعالی قرار گرفته است و نیازمند آمریکا؟
چرا برخی استنباط درستی از فرمایشات حضرت آقا ندارند که بارها و بارها مواضع خودشان را در قبال کشورهای سلطه گر بیان فرمودند و اگر الان نیز همانند چندین سال قبل ، بحث نرمش قهرمانانه را مطرح فرمودند به دلیل تدبیر بلند ایشان است و ایشان تاکیدشان بر این است که هر چند برخی نرمشهایی نشان می دهند اما باید بدانند که این نرمش را در مقابل چه کسانی نشان می دهند ، شناخت حریف ، شناخت دشمن مهمترین مولفه های برداشت از بیانات رهبری عزیز است.
نکته جالب این است که مقام معظم رهبری این کلمه را سالها قبل نیز مطرح فرموده بودند برای نمونه در مرداد ماه سال 75 فرمودند که: "نمایندگان سیاسی ج.ا.ایران در جهان باید تیزتر از شمشیر ، نرم تر از حریر و سخت تر از سنگ و پولاد باشند. عرصه سیاست خارجی میدان نرمش های قهرمانانه است، اما نرمشی که در برابر دشمن تیز باشد.بنابراین دیپلماتهای ما باید در مواضع اصولی خود مستحکم بایستند و استقامت و پایمردی حضرت امام (ره) را الگوی خود قرار دهند"
و یا در دیدارشان با اعضای مجلس خبرگان در تاریخ 14/6/92 فرمودند: "نرمش و انعطاف و مانور هنرمندانه و قهرمانانه در همه عرصه های سیاسی ، یک کار مطلوب و مورد قبولی است ، لکن این مانور هنرمندانه نبایستی به معنایی عبور از خطوط قرمز، یا برگشتن از راهبردهای اساسی ، یا عدم توجه به آرمانها باشد، اینها باید رعایت شود"
و در جای دیگر می فرمایند که: " نمی گوییم از اینها (دشمنان) استفاده نکنید ، اما می گوییم اطمینان نکنید، اعتماد نکنید، چشم به آنها ندوزید، چشم به داخل بدوزید".
پس چگونه است که رسانه های خارجی و غربی و برخی رسانه های داخلی در مورد فرمایش اخیر رهبری اینهمه سوء برداشتها کردند. آیا این بخاطر این نیست که دشمنان می پندارند با تغییر مدیریت اجرایی کشور و سفر ریاست محترم جمهوری روزنه ای را باز کنند تا ایران را وادار به امتیاز دهی در مقابل غرب قرار دهند و مسئولین را در حالت انفعالی قرار دهند؟
همه دولتمردان باید بدانند که دیدگاه امام (ره) و مقام معظم رهبری بر اساس مبانی اسلام و قرآن است و نباید با خوش بینی خودشان از واقع بینی دور شوند ، فرمایش مقام معظم رهبری(مدظله العالی) نشان دادن روش کار است برای همه مسئولین و دست اندکاران که حواسشان را در این خصوص جمع کنند و در دام دشمن نیفتند. و اگر برخی جاها هم نیاز به نرمش شد باید در جهت رشد و پیشرفت ایران و اسلام و احقاق حقه مردم ایران باشد نه در موضع ضعف...
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه