مهارت های فرزند پروری که والدین باید بدانند
بدانید کودک،کودک است ونوجوان،نوجوان و یادگیری یعنی دیدن هرآنچه را که بچه ها می بینند و یاد می گیرند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانابه نقل از سایت زنان استان کهگیلویه و بویراحمد(ایل بانو) زن ومرد دوضلع یک زاویه هستند اما اگر ضلع سوم یعنی فرزند به آنان اضافه شود تشکل یک مثلث خواهند داد چیزی شبیه به یک تصویر که شمای کلی ان در زیر آمده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, سایت زنان استان کهگیلویه و بویراحمد(ایل بانو), .,اگرمشکلات عدیده ای از خانواده را به تصویر بکشیم خواهیم دید که عمدتاً زن و مرد یعنی زاویه شکل ضلع سوم را متهم می کنند.
موقعی که بحث مهارتهای فرزند پروری به میان می آید هر دو ضلع با هم به تعارض ادامه می دهند و مشکل با همچنان به گردن ضلع سوم می اندازند غافل از ان که مولوی فرمود.(زاغ اگر زشتی خود بشناختی /همچوبرف از درد و غم بگداختی)
البته بسته به انکه فرزند شما نفر اول است یا دوم یا تک فرزند یا اخرین فرزند نسخه ای که می پیچیم متفاوت خواهد بود.
در قسمت اول این موضوع سه راهکار اساسی ارائه شده است در این مجال راهکارهای بعدی به تفسیر ارائه خواهد شد،باشد که بزرگان خورده نگیرند و ارشادات لازم را ارائه کنند.
از کلی گویی بپرهیزید و دستورات کلی را به فعل رفتاری تبدیل کنید.
بهتر است به جای نصیحت از پیشنهاد استفاده کنید.
اوقاتی را به شادی و تفریح با فرزندان تان اختصاص دهید،و خوب به حرف های انان گوش دهید
هرگز در مقابل فرزندان، مخالفتی در مورد نحوه ی تربیت آنان با یکدیگر نشان ندهید.
اگر توانایی و قدرت لازم در قبولاندن و یا وارد کردن فرزندان تان به انجام کاری را ندارید،پس بهتر است آن تقاضا یا دستور را مطرح نسازید.
ثبات رأی داشته باشید؛بدین معنی که سعی کنید همیشه پاداش یا تنبیه یکسانی برای یک رفتار خاص در نظر بگیرید. سریع همان پاداش یا تنبیه ارائه گردد تا فرد متنبه شود .
با فرزندان تان در مورد این که چه رفتارهایی مطلوب و چه رفتارهایی نامطلوب هستند،به توافق برسید.
خیلی واضح و شفاف مشخص کنید که در صورت انجام رفتاری نامطلوب، انتظار چه عواقبی را باید داشته باشند.
در مورد رفتار نامطلوب شان،توضیح کاملی بدهید.برای نمونه این که« اتاقت به هم ریخته است»کافی نیست،بلکه این به هم ریختگی را باید در قالب جملاتی بگویید که دقیقاً منظور شما را مشخص کند؛مانند «لباس هایت کف اتاق است»،« بشقاب کثیفت، روی میز است» و یا«رختخوابت را مرتب نکرده ای».
وقتی نظرتان را به او می گویید و او با شما مخالفت می کند،سعی نکنید از خود دفاع کنید،بلکه یک بار دیگر نظر خود را بگویید و پس از آن،پاسخی به مخالفت ها و اعتراضات او ندهید.
تغییرات هرچند اندک در رفتارشان را پیدا کنید و انتظار بیش از حد از آنان نداشته باشید.رفتارهایی که به هدف مطلوب، نزدیک هستند را مورد تشویق قرار دهید.
به یاد داشته باشید که رفتار شما،الگو و مدلی برای رفتار آنان است.
در حین تأدیب فرزند توسط یکی از والدین،والد دیگر نباید دخالتی کند.
در صورت امکان،با سخنان تحسین آمیز یا با دادن هدیه ای ملموس مانند اسباب بازی،پول و یا خوراکی، به رفتارهای مطلوب آنان پاداش دهید.البته کوپن و ژتون در جهت تغییر رفتار فقط برای سنین پایین تقویت کننده قوی محسوب می شوند.
در صورت امکان،هریک از والدین باید سهم یکسانی در منضبط کردن فرزندان داشته باشند.
هیچ گاه از تشویق های بی رویه و بی مورد استفاده نکنید.
بدانید کودک،کودک است ونوجوان،نوجوان و یادگیری یعنی دیدن هرآنچه را که بچه ها می بینند یاد و می گیرند.
انتهای پیام/
اگرمشکلات عدیده ای از خانواده را به تصویر بکشیم خواهیم دید که عمدتاً زن و مرد یعنی زاویه شکل ضلع سوم را متهم می کنند.
موقعی که بحث مهارتهای فرزند پروری به میان می آید هر دو ضلع با هم به تعارض ادامه می دهند و مشکل با همچنان به گردن ضلع سوم می اندازند غافل از ان که مولوی فرمود.(زاغ اگر زشتی خود بشناختی /همچوبرف از درد و غم بگداختی)
البته بسته به انکه فرزند شما نفر اول است یا دوم یا تک فرزند یا اخرین فرزند نسخه ای که می پیچیم متفاوت خواهد بود.
در قسمت اول این موضوع سه راهکار اساسی ارائه شده است در این مجال راهکارهای بعدی به تفسیر ارائه خواهد شد،باشد که بزرگان خورده نگیرند و ارشادات لازم را ارائه کنند.
از کلی گویی بپرهیزید و دستورات کلی را به فعل رفتاری تبدیل کنید.
بهتر است به جای نصیحت از پیشنهاد استفاده کنید.
اوقاتی را به شادی و تفریح با فرزندان تان اختصاص دهید،و خوب به حرف های انان گوش دهید
هرگز در مقابل فرزندان، مخالفتی در مورد نحوه ی تربیت آنان با یکدیگر نشان ندهید.
اگر توانایی و قدرت لازم در قبولاندن و یا وارد کردن فرزندان تان به انجام کاری را ندارید،پس بهتر است آن تقاضا یا دستور را مطرح نسازید.
ثبات رأی داشته باشید؛بدین معنی که سعی کنید همیشه پاداش یا تنبیه یکسانی برای یک رفتار خاص در نظر بگیرید. سریع همان پاداش یا تنبیه ارائه گردد تا فرد متنبه شود .
با فرزندان تان در مورد این که چه رفتارهایی مطلوب و چه رفتارهایی نامطلوب هستند،به توافق برسید.
خیلی واضح و شفاف مشخص کنید که در صورت انجام رفتاری نامطلوب، انتظار چه عواقبی را باید داشته باشند.
در مورد رفتار نامطلوب شان،توضیح کاملی بدهید.برای نمونه این که« اتاقت به هم ریخته است»کافی نیست،بلکه این به هم ریختگی را باید در قالب جملاتی بگویید که دقیقاً منظور شما را مشخص کند؛مانند «لباس هایت کف اتاق است»،« بشقاب کثیفت، روی میز است» و یا«رختخوابت را مرتب نکرده ای».
وقتی نظرتان را به او می گویید و او با شما مخالفت می کند،سعی نکنید از خود دفاع کنید،بلکه یک بار دیگر نظر خود را بگویید و پس از آن،پاسخی به مخالفت ها و اعتراضات او ندهید.
تغییرات هرچند اندک در رفتارشان را پیدا کنید و انتظار بیش از حد از آنان نداشته باشید.رفتارهایی که به هدف مطلوب، نزدیک هستند را مورد تشویق قرار دهید.
به یاد داشته باشید که رفتار شما،الگو و مدلی برای رفتار آنان است.
در حین تأدیب فرزند توسط یکی از والدین،والد دیگر نباید دخالتی کند.
در صورت امکان،با سخنان تحسین آمیز یا با دادن هدیه ای ملموس مانند اسباب بازی،پول و یا خوراکی، به رفتارهای مطلوب آنان پاداش دهید.البته کوپن و ژتون در جهت تغییر رفتار فقط برای سنین پایین تقویت کننده قوی محسوب می شوند.
در صورت امکان،هریک از والدین باید سهم یکسانی در منضبط کردن فرزندان داشته باشند.
هیچ گاه از تشویق های بی رویه و بی مورد استفاده نکنید.
بدانید کودک،کودک است ونوجوان،نوجوان و یادگیری یعنی دیدن هرآنچه را که بچه ها می بینند یاد و می گیرند.
انتهای پیام/
اگرمشکلات عدیده ای از خانواده را به تصویر بکشیم خواهیم دید که عمدتاً زن و مرد یعنی زاویه شکل ضلع سوم را متهم می کنند.
موقعی که بحث مهارتهای فرزند پروری به میان می آید هر دو ضلع با هم به تعارض ادامه می دهند و مشکل با همچنان به گردن ضلع سوم می اندازند غافل از ان که مولوی فرمود.(زاغ اگر زشتی خود بشناختی /همچوبرف از درد و غم بگداختی)
البته بسته به انکه فرزند شما نفر اول است یا دوم یا تک فرزند یا اخرین فرزند نسخه ای که می پیچیم متفاوت خواهد بود.
در قسمت اول این موضوع سه راهکار اساسی ارائه شده است در این مجال راهکارهای بعدی به تفسیر ارائه خواهد شد،باشد که بزرگان خورده نگیرند و ارشادات لازم را ارائه کنند.
از کلی گویی بپرهیزید و دستورات کلی را به فعل رفتاری تبدیل کنید.
بهتر است به جای نصیحت از پیشنهاد استفاده کنید.
اوقاتی را به شادی و تفریح با فرزندان تان اختصاص دهید،و خوب به حرف های انان گوش دهید
هرگز در مقابل فرزندان، مخالفتی در مورد نحوه ی تربیت آنان با یکدیگر نشان ندهید.
اگر توانایی و قدرت لازم در قبولاندن و یا وارد کردن فرزندان تان به انجام کاری را ندارید،پس بهتر است آن تقاضا یا دستور را مطرح نسازید.
ثبات رأی داشته باشید؛بدین معنی که سعی کنید همیشه پاداش یا تنبیه یکسانی برای یک رفتار خاص در نظر بگیرید. سریع همان پاداش یا تنبیه ارائه گردد تا فرد متنبه شود .
با فرزندان تان در مورد این که چه رفتارهایی مطلوب و چه رفتارهایی نامطلوب هستند،به توافق برسید.
خیلی واضح و شفاف مشخص کنید که در صورت انجام رفتاری نامطلوب، انتظار چه عواقبی را باید داشته باشند.
در مورد رفتار نامطلوب شان،توضیح کاملی بدهید.برای نمونه این که« اتاقت به هم ریخته است»کافی نیست،بلکه این به هم ریختگی را باید در قالب جملاتی بگویید که دقیقاً منظور شما را مشخص کند؛مانند «لباس هایت کف اتاق است»،« بشقاب کثیفت، روی میز است» و یا«رختخوابت را مرتب نکرده ای».
وقتی نظرتان را به او می گویید و او با شما مخالفت می کند،سعی نکنید از خود دفاع کنید،بلکه یک بار دیگر نظر خود را بگویید و پس از آن،پاسخی به مخالفت ها و اعتراضات او ندهید.
تغییرات هرچند اندک در رفتارشان را پیدا کنید و انتظار بیش از حد از آنان نداشته باشید.رفتارهایی که به هدف مطلوب، نزدیک هستند را مورد تشویق قرار دهید.
به یاد داشته باشید که رفتار شما،الگو و مدلی برای رفتار آنان است.
در حین تأدیب فرزند توسط یکی از والدین،والد دیگر نباید دخالتی کند.
در صورت امکان،با سخنان تحسین آمیز یا با دادن هدیه ای ملموس مانند اسباب بازی،پول و یا خوراکی، به رفتارهای مطلوب آنان پاداش دهید.البته کوپن و ژتون در جهت تغییر رفتار فقط برای سنین پایین تقویت کننده قوی محسوب می شوند.
در صورت امکان،هریک از والدین باید سهم یکسانی در منضبط کردن فرزندان داشته باشند.
هیچ گاه از تشویق های بی رویه و بی مورد استفاده نکنید.
بدانید کودک،کودک است ونوجوان،نوجوان و یادگیری یعنی دیدن هرآنچه را که بچه ها می بینند یاد و می گیرند.
انتهای پیام/
اگرمشکلات عدیده ای از خانواده را به تصویر بکشیم خواهیم دید که عمدتاً زن و مرد یعنی زاویه شکل ضلع سوم را متهم می کنند.
موقعی که بحث مهارتهای فرزند پروری به میان می آید هر دو ضلع با هم به تعارض ادامه می دهند و مشکل با همچنان به گردن ضلع سوم می اندازند غافل از ان که مولوی فرمود.(زاغ اگر زشتی خود بشناختی /همچوبرف از درد و غم بگداختی)
البته بسته به انکه فرزند شما نفر اول است یا دوم یا تک فرزند یا اخرین فرزند نسخه ای که می پیچیم متفاوت خواهد بود.
در قسمت اول این موضوع سه راهکار اساسی ارائه شده است در این مجال راهکارهای بعدی به تفسیر ارائه خواهد شد،باشد که بزرگان خورده نگیرند و ارشادات لازم را ارائه کنند.
از کلی گویی بپرهیزید و دستورات کلی را به فعل رفتاری تبدیل کنید.
بهتر است به جای نصیحت از پیشنهاد استفاده کنید.
اوقاتی را به شادی و تفریح با فرزندان تان اختصاص دهید،و خوب به حرف های انان گوش دهید
هرگز در مقابل فرزندان، مخالفتی در مورد نحوه ی تربیت آنان با یکدیگر نشان ندهید.
اگر توانایی و قدرت لازم در قبولاندن و یا وارد کردن فرزندان تان به انجام کاری را ندارید،پس بهتر است آن تقاضا یا دستور را مطرح نسازید.
ثبات رأی داشته باشید؛بدین معنی که سعی کنید همیشه پاداش یا تنبیه یکسانی برای یک رفتار خاص در نظر بگیرید. سریع همان پاداش یا تنبیه ارائه گردد تا فرد متنبه شود .
با فرزندان تان در مورد این که چه رفتارهایی مطلوب و چه رفتارهایی نامطلوب هستند،به توافق برسید.
خیلی واضح و شفاف مشخص کنید که در صورت انجام رفتاری نامطلوب، انتظار چه عواقبی را باید داشته باشند.
در مورد رفتار نامطلوب شان،توضیح کاملی بدهید.برای نمونه این که« اتاقت به هم ریخته است»کافی نیست،بلکه این به هم ریختگی را باید در قالب جملاتی بگویید که دقیقاً منظور شما را مشخص کند؛مانند «لباس هایت کف اتاق است»،« بشقاب کثیفت، روی میز است» و یا«رختخوابت را مرتب نکرده ای».
وقتی نظرتان را به او می گویید و او با شما مخالفت می کند،سعی نکنید از خود دفاع کنید،بلکه یک بار دیگر نظر خود را بگویید و پس از آن،پاسخی به مخالفت ها و اعتراضات او ندهید.
تغییرات هرچند اندک در رفتارشان را پیدا کنید و انتظار بیش از حد از آنان نداشته باشید.رفتارهایی که به هدف مطلوب، نزدیک هستند را مورد تشویق قرار دهید.
به یاد داشته باشید که رفتار شما،الگو و مدلی برای رفتار آنان است.
در حین تأدیب فرزند توسط یکی از والدین،والد دیگر نباید دخالتی کند.
در صورت امکان،با سخنان تحسین آمیز یا با دادن هدیه ای ملموس مانند اسباب بازی،پول و یا خوراکی، به رفتارهای مطلوب آنان پاداش دهید.البته کوپن و ژتون در جهت تغییر رفتار فقط برای سنین پایین تقویت کننده قوی محسوب می شوند.
در صورت امکان،هریک از والدین باید سهم یکسانی در منضبط کردن فرزندان داشته باشند.
هیچ گاه از تشویق های بی رویه و بی مورد استفاده نکنید.
بدانید کودک،کودک است ونوجوان،نوجوان و یادگیری یعنی دیدن هرآنچه را که بچه ها می بینند یاد و می گیرند.
انتهای پیام/
اگرمشکلات عدیده ای از خانواده را به تصویر بکشیم خواهیم دید که عمدتاً زن و مرد یعنی زاویه شکل ضلع سوم را متهم می کنند.
, .,موقعی که بحث مهارتهای فرزند پروری به میان می آید هر دو ضلع با هم به تعارض ادامه می دهند و مشکل با همچنان به گردن ضلع سوم می اندازند غافل از ان که مولوی فرمود.(زاغ اگر زشتی خود بشناختی /همچوبرف از درد و غم بگداختی)
,البته بسته به انکه فرزند شما نفر اول است یا دوم یا تک فرزند یا اخرین فرزند نسخه ای که می پیچیم متفاوت خواهد بود.
,در قسمت اول این موضوع سه راهکار اساسی ارائه شده است در این مجال راهکارهای بعدی به تفسیر ارائه خواهد شد،باشد که بزرگان خورده نگیرند و ارشادات لازم را ارائه کنند.
,از کلی گویی بپرهیزید و دستورات کلی را به فعل رفتاری تبدیل کنید.
,بهتر است به جای نصیحت از پیشنهاد استفاده کنید.
, .,
اوقاتی را به شادی و تفریح با فرزندان تان اختصاص دهید،و خوب به حرف های انان گوش دهید
هرگز در مقابل فرزندان، مخالفتی در مورد نحوه ی تربیت آنان با یکدیگر نشان ندهید.
اگر توانایی و قدرت لازم در قبولاندن و یا وارد کردن فرزندان تان به انجام کاری را ندارید،پس بهتر است آن تقاضا یا دستور را مطرح نسازید.
ثبات رأی داشته باشید؛بدین معنی که سعی کنید همیشه پاداش یا تنبیه یکسانی برای یک رفتار خاص در نظر بگیرید. سریع همان پاداش یا تنبیه ارائه گردد تا فرد متنبه شود .
با فرزندان تان در مورد این که چه رفتارهایی مطلوب و چه رفتارهایی نامطلوب هستند،به توافق برسید.
خیلی واضح و شفاف مشخص کنید که در صورت انجام رفتاری نامطلوب، انتظار چه عواقبی را باید داشته باشند.
در مورد رفتار نامطلوب شان،توضیح کاملی بدهید.برای نمونه این که« اتاقت به هم ریخته است»کافی نیست،بلکه این به هم ریختگی را باید در قالب جملاتی بگویید که دقیقاً منظور شما را مشخص کند؛مانند «لباس هایت کف اتاق است»،« بشقاب کثیفت، روی میز است» و یا«رختخوابت را مرتب نکرده ای».
وقتی نظرتان را به او می گویید و او با شما مخالفت می کند،سعی نکنید از خود دفاع کنید،بلکه یک بار دیگر نظر خود را بگویید و پس از آن،پاسخی به مخالفت ها و اعتراضات او ندهید.
تغییرات هرچند اندک در رفتارشان را پیدا کنید و انتظار بیش از حد از آنان نداشته باشید.رفتارهایی که به هدف مطلوب، نزدیک هستند را مورد تشویق قرار دهید.
به یاد داشته باشید که رفتار شما،الگو و مدلی برای رفتار آنان است.
در حین تأدیب فرزند توسط یکی از والدین،والد دیگر نباید دخالتی کند.
در صورت امکان،با سخنان تحسین آمیز یا با دادن هدیه ای ملموس مانند اسباب بازی،پول و یا خوراکی، به رفتارهای مطلوب آنان پاداش دهید.البته کوپن و ژتون در جهت تغییر رفتار فقط برای سنین پایین تقویت کننده قوی محسوب می شوند.
در صورت امکان،هریک از والدین باید سهم یکسانی در منضبط کردن فرزندان داشته باشند.
,
,
,
, .,
,
, .,
,
,
,
,
,
, .,
هیچ گاه از تشویق های بی رویه و بی مورد استفاده نکنید.
, .,بدانید کودک،کودک است ونوجوان،نوجوان و یادگیری یعنی دیدن هرآنچه را که بچه ها می بینند یاد و می گیرند.
, .,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه