تک فرزندی، خوب یا بد؟
تک فرزندی واقعیتی که خودش را تحمیل کرده است
شکی نیست تک فرزندی از پدیدهای رایج عصر حاضر است . و آن را باید به مثابه تغییری عمده در نگرش افراد به زندگی در جامعه ی امروزی یا به تعبیری تغییر در سبک زندگی انسان ها پذیرفت .[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از تبریزبیدار، فرزند آوری در سراسر تاریخ از کارکردهای مهم خانواده بوده است. در قرآن کریم هم تکثیر نسل به عنوان یکی از مهم ترین اهداف ازدواج معرفی شده است. اما تحولات صورت گرفته در عرصه های فرهنگی و اقتصادی دولت های حاضر باعث ایجاد نوعی سبک زندگی گردیده است که تک فرزندی از مهم ترین پیامدهای این نوع سبک زندگی است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ , تبریزبیدار,
گرچه تک فرزندی پدیده ی جدیدی نیست، اما در جامعه ی ما در هیچ زمانی به اندازه ی الان فراگیر نبوده و شکی نیست تک فرزندی از پدیدهای رایج عصر حاضر است. و آن را باید به مثابه تغییری عمده در نگرش افراد به زندگی در جامعه ی امروزی یا به تعبیری تغییر در سبک زندگی انسان ها پذیرفت. زندگی ماشینی در عصر حاضر تمایل زوج های جوان را به داشتن یک فرزند بیشتر کرده است.
به نظر می رسد منشا های تک فرزندی را در این عوامل باید جستجو کرد .
خانواده ها، تک فرزندی را به لحاظ اقتصادی مقرون به صرفه می دانند. مشکلات اقتصادی و فشار های مالی خانواده ها را برآن می دارد تا با آوردن یک فرزند تمام خواسته های او را بر آورده کنند .
به لحاظ تربیتی نیز امکان آن را دارند که همه ی وقت خود را صرف تربیت و نظارت بر کودکشان بکنند وبدین ترتیب برای فرزندشان فرصت تربیتی مناسبی خواهند داشت اما نکته ی اصلی د ر بحث تک فرزندی تبلیغات صورت گرفته است که خانواده ها را تحت تاثیر خود قرار داده است.
با این حال باید در نظر داشت از آنجا که والدینی که تنها یک فرزند دارند تمام توجه خود را صرف تک فرزند خود می کنند بنابراین وابستگی شدیدی بین آن ها ایجاد می شود که در صورت فقدان آن ها کودک دچار خلا عاطفی می گردد. از سوی دیگر نبود کودکی با اختلاف سنی کم در خانواده ها سبب گردیده که تک فرزندها دوران کودکی چندان طولانی نداشته باشند و به سرعت وارد دنیای بزرگسالی بشوند با مسولیت های فراوان. در خانواده های تک فرزند، شبکه ی خانواده به شدت محدود است و فرصت ارتباط اجتماعی در رفت و آمدهای خانوادگی کم میباشد و رسانه ها با همه ی اثرات خود جایگزین این ارتباطات می شود. جای خالی کودکی دیگر در خانواده سبب می شود که تنها کودک خانواده نتواند درک درستی از سهیم شدن و مشارکت اجتماعی داشته باشد.
بحث بعدی در حوزه تک فرزندی آنجاست که وقتی خانواده ها همه ی امکانات خود را به یک فرزند اختصاص می دهند بنابر این سطح انتظارات والدین از او بیشتر می شود و آن ها دوست دارند تنها فرزندشان در همه ی رقابت ها بهترین باشد این انتظارات فرزند را مضطرب و هراسان می کند و در صورت شکست دچار سر خوردگی می شود.
اما نگارنده در این نوشتار سعی دارد فارغ از نگاه مثبت یا منفی به بحث تک فرزندی نکاتی را در بحث مدیریت تک فرزندی اشاره کند.
به طور غیر مستقیم به فرزندتان در دوست یابی کمک کنید و پیوند او با دوستان شایسته اش را تقویت نمایید. به خود بقبولانید که قرار نیست او در همه چیز فوق العاده و بی نظیر باشد . این باور را که پدر ومادر ایده ال کسی هست که به همه ی خواسته های فرزند خود بدون سنجش ان ها پاسخ بدهد را دور بریزید سطح وابستگی خودتان را به او کاهش دهید واو را با اعتماد به نفس بار بیاورید.
اما با همه ی این ها بهتر نیست فرزندانمان را از داشتن هم بازی هایی از جنس خود محروم نکنیم .به آنها این امکان را بدهیم از نعمت داشتن خواهر وبرادر برخوردار باشند تا د ردنیا ی ماشینی امروز کسی باشد که پای حرف هایشان بنشیند وسنگ صبورشان باشد؟
گرچه تک فرزندی پدیده ی جدیدی نیست، اما در جامعه ی ما در هیچ زمانی به اندازه ی الان فراگیر نبوده و شکی نیست تک فرزندی از پدیدهای رایج عصر حاضر است. و آن را باید به مثابه تغییری عمده در نگرش افراد به زندگی در جامعه ی امروزی یا به تعبیری تغییر در سبک زندگی انسان ها پذیرفت. زندگی ماشینی در عصر حاضر تمایل زوج های جوان را به داشتن یک فرزند بیشتر کرده است.
به نظر می رسد منشا های تک فرزندی را در این عوامل باید جستجو کرد .
خانواده ها، تک فرزندی را به لحاظ اقتصادی مقرون به صرفه می دانند. مشکلات اقتصادی و فشار های مالی خانواده ها را برآن می دارد تا با آوردن یک فرزند تمام خواسته های او را بر آورده کنند .
به لحاظ تربیتی نیز امکان آن را دارند که همه ی وقت خود را صرف تربیت و نظارت بر کودکشان بکنند وبدین ترتیب برای فرزندشان فرصت تربیتی مناسبی خواهند داشت اما نکته ی اصلی د ر بحث تک فرزندی تبلیغات صورت گرفته است که خانواده ها را تحت تاثیر خود قرار داده است.
با این حال باید در نظر داشت از آنجا که والدینی که تنها یک فرزند دارند تمام توجه خود را صرف تک فرزند خود می کنند بنابراین وابستگی شدیدی بین آن ها ایجاد می شود که در صورت فقدان آن ها کودک دچار خلا عاطفی می گردد. از سوی دیگر نبود کودکی با اختلاف سنی کم در خانواده ها سبب گردیده که تک فرزندها دوران کودکی چندان طولانی نداشته باشند و به سرعت وارد دنیای بزرگسالی بشوند با مسولیت های فراوان. در خانواده های تک فرزند، شبکه ی خانواده به شدت محدود است و فرصت ارتباط اجتماعی در رفت و آمدهای خانوادگی کم میباشد و رسانه ها با همه ی اثرات خود جایگزین این ارتباطات می شود. جای خالی کودکی دیگر در خانواده سبب می شود که تنها کودک خانواده نتواند درک درستی از سهیم شدن و مشارکت اجتماعی داشته باشد.
بحث بعدی در حوزه تک فرزندی آنجاست که وقتی خانواده ها همه ی امکانات خود را به یک فرزند اختصاص می دهند بنابر این سطح انتظارات والدین از او بیشتر می شود و آن ها دوست دارند تنها فرزندشان در همه ی رقابت ها بهترین باشد این انتظارات فرزند را مضطرب و هراسان می کند و در صورت شکست دچار سر خوردگی می شود.
اما نگارنده در این نوشتار سعی دارد فارغ از نگاه مثبت یا منفی به بحث تک فرزندی نکاتی را در بحث مدیریت تک فرزندی اشاره کند.
به طور غیر مستقیم به فرزندتان در دوست یابی کمک کنید و پیوند او با دوستان شایسته اش را تقویت نمایید. به خود بقبولانید که قرار نیست او در همه چیز فوق العاده و بی نظیر باشد . این باور را که پدر ومادر ایده ال کسی هست که به همه ی خواسته های فرزند خود بدون سنجش ان ها پاسخ بدهد را دور بریزید سطح وابستگی خودتان را به او کاهش دهید واو را با اعتماد به نفس بار بیاورید.
اما با همه ی این ها بهتر نیست فرزندانمان را از داشتن هم بازی هایی از جنس خود محروم نکنیم .به آنها این امکان را بدهیم از نعمت داشتن خواهر وبرادر برخوردار باشند تا د ردنیا ی ماشینی امروز کسی باشد که پای حرف هایشان بنشیند وسنگ صبورشان باشد؟
گرچه تک فرزندی پدیده ی جدیدی نیست، اما در جامعه ی ما در هیچ زمانی به اندازه ی الان فراگیر نبوده و شکی نیست تک فرزندی از پدیدهای رایج عصر حاضر است. و آن را باید به مثابه تغییری عمده در نگرش افراد به زندگی در جامعه ی امروزی یا به تعبیری تغییر در سبک زندگی انسان ها پذیرفت. زندگی ماشینی در عصر حاضر تمایل زوج های جوان را به داشتن یک فرزند بیشتر کرده است.
به نظر می رسد منشا های تک فرزندی را در این عوامل باید جستجو کرد .
خانواده ها، تک فرزندی را به لحاظ اقتصادی مقرون به صرفه می دانند. مشکلات اقتصادی و فشار های مالی خانواده ها را برآن می دارد تا با آوردن یک فرزند تمام خواسته های او را بر آورده کنند .
به لحاظ تربیتی نیز امکان آن را دارند که همه ی وقت خود را صرف تربیت و نظارت بر کودکشان بکنند وبدین ترتیب برای فرزندشان فرصت تربیتی مناسبی خواهند داشت اما نکته ی اصلی د ر بحث تک فرزندی تبلیغات صورت گرفته است که خانواده ها را تحت تاثیر خود قرار داده است.
با این حال باید در نظر داشت از آنجا که والدینی که تنها یک فرزند دارند تمام توجه خود را صرف تک فرزند خود می کنند بنابراین وابستگی شدیدی بین آن ها ایجاد می شود که در صورت فقدان آن ها کودک دچار خلا عاطفی می گردد. از سوی دیگر نبود کودکی با اختلاف سنی کم در خانواده ها سبب گردیده که تک فرزندها دوران کودکی چندان طولانی نداشته باشند و به سرعت وارد دنیای بزرگسالی بشوند با مسولیت های فراوان. در خانواده های تک فرزند، شبکه ی خانواده به شدت محدود است و فرصت ارتباط اجتماعی در رفت و آمدهای خانوادگی کم میباشد و رسانه ها با همه ی اثرات خود جایگزین این ارتباطات می شود. جای خالی کودکی دیگر در خانواده سبب می شود که تنها کودک خانواده نتواند درک درستی از سهیم شدن و مشارکت اجتماعی داشته باشد.
بحث بعدی در حوزه تک فرزندی آنجاست که وقتی خانواده ها همه ی امکانات خود را به یک فرزند اختصاص می دهند بنابر این سطح انتظارات والدین از او بیشتر می شود و آن ها دوست دارند تنها فرزندشان در همه ی رقابت ها بهترین باشد این انتظارات فرزند را مضطرب و هراسان می کند و در صورت شکست دچار سر خوردگی می شود.
اما نگارنده در این نوشتار سعی دارد فارغ از نگاه مثبت یا منفی به بحث تک فرزندی نکاتی را در بحث مدیریت تک فرزندی اشاره کند.
به طور غیر مستقیم به فرزندتان در دوست یابی کمک کنید و پیوند او با دوستان شایسته اش را تقویت نمایید. به خود بقبولانید که قرار نیست او در همه چیز فوق العاده و بی نظیر باشد . این باور را که پدر ومادر ایده ال کسی هست که به همه ی خواسته های فرزند خود بدون سنجش ان ها پاسخ بدهد را دور بریزید سطح وابستگی خودتان را به او کاهش دهید واو را با اعتماد به نفس بار بیاورید.
اما با همه ی این ها بهتر نیست فرزندانمان را از داشتن هم بازی هایی از جنس خود محروم نکنیم .به آنها این امکان را بدهیم از نعمت داشتن خواهر وبرادر برخوردار باشند تا د ردنیا ی ماشینی امروز کسی باشد که پای حرف هایشان بنشیند وسنگ صبورشان باشد؟
گرچه تک فرزندی پدیده ی جدیدی نیست، اما در جامعه ی ما در هیچ زمانی به اندازه ی الان فراگیر نبوده و شکی نیست تک فرزندی از پدیدهای رایج عصر حاضر است. و آن را باید به مثابه تغییری عمده در نگرش افراد به زندگی در جامعه ی امروزی یا به تعبیری تغییر در سبک زندگی انسان ها پذیرفت. زندگی ماشینی در عصر حاضر تمایل زوج های جوان را به داشتن یک فرزند بیشتر کرده است.
به نظر می رسد منشا های تک فرزندی را در این عوامل باید جستجو کرد .
خانواده ها، تک فرزندی را به لحاظ اقتصادی مقرون به صرفه می دانند. مشکلات اقتصادی و فشار های مالی خانواده ها را برآن می دارد تا با آوردن یک فرزند تمام خواسته های او را بر آورده کنند .
به لحاظ تربیتی نیز امکان آن را دارند که همه ی وقت خود را صرف تربیت و نظارت بر کودکشان بکنند وبدین ترتیب برای فرزندشان فرصت تربیتی مناسبی خواهند داشت اما نکته ی اصلی د ر بحث تک فرزندی تبلیغات صورت گرفته است که خانواده ها را تحت تاثیر خود قرار داده است.
با این حال باید در نظر داشت از آنجا که والدینی که تنها یک فرزند دارند تمام توجه خود را صرف تک فرزند خود می کنند بنابراین وابستگی شدیدی بین آن ها ایجاد می شود که در صورت فقدان آن ها کودک دچار خلا عاطفی می گردد. از سوی دیگر نبود کودکی با اختلاف سنی کم در خانواده ها سبب گردیده که تک فرزندها دوران کودکی چندان طولانی نداشته باشند و به سرعت وارد دنیای بزرگسالی بشوند با مسولیت های فراوان. در خانواده های تک فرزند، شبکه ی خانواده به شدت محدود است و فرصت ارتباط اجتماعی در رفت و آمدهای خانوادگی کم میباشد و رسانه ها با همه ی اثرات خود جایگزین این ارتباطات می شود. جای خالی کودکی دیگر در خانواده سبب می شود که تنها کودک خانواده نتواند درک درستی از سهیم شدن و مشارکت اجتماعی داشته باشد.
بحث بعدی در حوزه تک فرزندی آنجاست که وقتی خانواده ها همه ی امکانات خود را به یک فرزند اختصاص می دهند بنابر این سطح انتظارات والدین از او بیشتر می شود و آن ها دوست دارند تنها فرزندشان در همه ی رقابت ها بهترین باشد این انتظارات فرزند را مضطرب و هراسان می کند و در صورت شکست دچار سر خوردگی می شود.
اما نگارنده در این نوشتار سعی دارد فارغ از نگاه مثبت یا منفی به بحث تک فرزندی نکاتی را در بحث مدیریت تک فرزندی اشاره کند.
به طور غیر مستقیم به فرزندتان در دوست یابی کمک کنید و پیوند او با دوستان شایسته اش را تقویت نمایید. به خود بقبولانید که قرار نیست او در همه چیز فوق العاده و بی نظیر باشد . این باور را که پدر ومادر ایده ال کسی هست که به همه ی خواسته های فرزند خود بدون سنجش ان ها پاسخ بدهد را دور بریزید سطح وابستگی خودتان را به او کاهش دهید واو را با اعتماد به نفس بار بیاورید.
اما با همه ی این ها بهتر نیست فرزندانمان را از داشتن هم بازی هایی از جنس خود محروم نکنیم .به آنها این امکان را بدهیم از نعمت داشتن خواهر وبرادر برخوردار باشند تا د ردنیا ی ماشینی امروز کسی باشد که پای حرف هایشان بنشیند وسنگ صبورشان باشد؟
,
گرچه تک فرزندی پدیده ی جدیدی نیست، اما در جامعه ی ما در هیچ زمانی به اندازه ی الان فراگیر نبوده و شکی نیست تک فرزندی از پدیدهای رایج عصر حاضر است. و آن را باید به مثابه تغییری عمده در نگرش افراد به زندگی در جامعه ی امروزی یا به تعبیری تغییر در سبک زندگی انسان ها پذیرفت. زندگی ماشینی در عصر حاضر تمایل زوج های جوان را به داشتن یک فرزند بیشتر کرده است.
,,
به نظر می رسد منشا های تک فرزندی را در این عوامل باید جستجو کرد .
,خانواده ها، تک فرزندی را به لحاظ اقتصادی مقرون به صرفه می دانند. مشکلات اقتصادی و فشار های مالی خانواده ها را برآن می دارد تا با آوردن یک فرزند تمام خواسته های او را بر آورده کنند .
,,
,
به لحاظ تربیتی نیز امکان آن را دارند که همه ی وقت خود را صرف تربیت و نظارت بر کودکشان بکنند وبدین ترتیب برای فرزندشان فرصت تربیتی مناسبی خواهند داشت اما نکته ی اصلی د ر بحث تک فرزندی تبلیغات صورت گرفته است که خانواده ها را تحت تاثیر خود قرار داده است.
,,
با این حال باید در نظر داشت از آنجا که والدینی که تنها یک فرزند دارند تمام توجه خود را صرف تک فرزند خود می کنند بنابراین وابستگی شدیدی بین آن ها ایجاد می شود که در صورت فقدان آن ها کودک دچار خلا عاطفی می گردد. از سوی دیگر نبود کودکی با اختلاف سنی کم در خانواده ها سبب گردیده که تک فرزندها دوران کودکی چندان طولانی نداشته باشند و به سرعت وارد دنیای بزرگسالی بشوند با مسولیت های فراوان. در خانواده های تک فرزند، شبکه ی خانواده به شدت محدود است و فرصت ارتباط اجتماعی در رفت و آمدهای خانوادگی کم میباشد و رسانه ها با همه ی اثرات خود جایگزین این ارتباطات می شود. جای خالی کودکی دیگر در خانواده سبب می شود که تنها کودک خانواده نتواند درک درستی از سهیم شدن و مشارکت اجتماعی داشته باشد.
,,
بحث بعدی در حوزه تک فرزندی آنجاست که وقتی خانواده ها همه ی امکانات خود را به یک فرزند اختصاص می دهند بنابر این سطح انتظارات والدین از او بیشتر می شود و آن ها دوست دارند تنها فرزندشان در همه ی رقابت ها بهترین باشد این انتظارات فرزند را مضطرب و هراسان می کند و در صورت شکست دچار سر خوردگی می شود.
,,
اما نگارنده در این نوشتار سعی دارد فارغ از نگاه مثبت یا منفی به بحث تک فرزندی نکاتی را در بحث مدیریت تک فرزندی اشاره کند.
,به طور غیر مستقیم به فرزندتان در دوست یابی کمک کنید و پیوند او با دوستان شایسته اش را تقویت نمایید. به خود بقبولانید که قرار نیست او در همه چیز فوق العاده و بی نظیر باشد . این باور را که پدر ومادر ایده ال کسی هست که به همه ی خواسته های فرزند خود بدون سنجش ان ها پاسخ بدهد را دور بریزید سطح وابستگی خودتان را به او کاهش دهید واو را با اعتماد به نفس بار بیاورید.
,اما با همه ی این ها بهتر نیست فرزندانمان را از داشتن هم بازی هایی از جنس خود محروم نکنیم .به آنها این امکان را بدهیم از نعمت داشتن خواهر وبرادر برخوردار باشند تا د ردنیا ی ماشینی امروز کسی باشد که پای حرف هایشان بنشیند وسنگ صبورشان باشد؟
,,
نویسنده :حیدری
,انتهای پیام/گ
]
ارسال دیدگاه