آیا در نا امیدی بسی امید است؟
فریاد آب در قیرآب
زیستن با داشتن یک ساعت آب در روز که آن هم هر لحظه قطع و وصل می گردد در روستایی که دمای هوایش به مرزهای 40 و تابستان از 50 درجه بیش تر می شود. کار آسانی نیست.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از نسیم دهلران; وقتی صحبت از روستا می شود، معصومیت و زلالی اهالی آن به ذهن ها خطور می کند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نسیم دهلران;,
اما جای بسی دریغ است که این آیینه های مهربانی و جاریان زلال تر از آب، آب نداشته باشند.
,
روستای قیرآب دارای 10 خانوار در بخش مرکزی دهلران است که در 10 کیلومتری این شهر ستان قرار دارد.
,
این روستا چند ماهی است با جیره بندی آب، دست و پنجه نرم می کنند.
,
زیستن با داشتن یک ساعت آب در روز که آن هم هر لحظه قطع و وصل می گردد در روستایی که دمای هوایش به مرزهای 40 و تابستان از 50 درجه بیش تر می شود. کار آسانی نیست.
,
یکی از اهالی این روستا می گوید مشکل خویش ا به گوش مسوولین شهر رسانده ایم که یا بی توجهی کرده اند و یا گفته اند از روستا مهاجرت کنید.
,
آیا این جواب مسوولین تدبیر و امید است؟
,
بی آبی زندگی را تلخ می کند اما عدم توجه مسوولین به دغدغه ای به این بزرگی تلخ تر است.
,
خبرنگار ما در خصوص این مطلب برای اینکه یکطرفه به قاضی نرود در نظر دارد جهت شنیدن توضیحات مسوولین به سراغ آن ها برود.
,
تو در کنار فراتی ندانی این معنی به راه بادیه دانند قدر آب زلال
,
انتهای پیام/ر
]
ارسال دیدگاه