یادداشت؛

نقش دولت یازدهم در سازمان همکاری اقتصادی «اکو»

نقش دولت یازدهم در سازمان همکاری اقتصادی «اکو»
طی مراسمی ریاست دوره‌ای سازمان همکاری اقتصادی اکو به ایران واگذار شده. سازمانی که در رشد و توسعه همکاری کشورهای منطقه تأثیر فراوانی دارد و دولت یازدهم می‌تواند از ظرفیت این سازمان برای حل چالش‌های منطقه‌ای استفاده لازم را ببرد.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از صبح توس، دولت یازدهم با توجه به رویکرد دیپلماسی محور و مواضع سیاسی‌اش می‌تواند در توسعه همکاری‌های منطقه‌ای نقش قابل توجهی ایفا نماید. خصوصاً به لحاظ جایگاه استراتژیک ایران در حل مشکلات سیاسی و بحران‌های منطقه و حضور مقتدرانه در مواجهه با دولت‌های غربی، می‌تواند تأثیرگذار بالایی در راهبری این پیمان منطقه‌ای ایفا نماید.

, شبکه اطلاع رسانی دانا, صبح توس, صبح توس,

 

,

شکل‌گیری سازمان همکاری اقتصادی «اکو»

, شکل‌گیری سازمان همکاری اقتصادی «اکو», شکل‌گیری سازمان همکاری اقتصادی «اکو»,

 

,

پس از جنگ جهانی دوم و قطب بندی جهان به دو بلوک شرق و غرب ، کشورهای تأثیرگذار به لحاظ گرایشات سیاسی و تعلق خاطر، خود را در قالب اتحادیه‌های منطقه‌ای اعم از سیاسی، امنیتی، اقتصادی و سازمانهای منطقه‌ای تعریف نمودند. در حقیقت رقابت بین آمریکا و شوروی در دوران جنگ سرد ضرورت کشورها را در پیوستن به این اتحادیه‌های منطقه‌ای بیشتر می‌‌نمود.

,

 

,

بلوک غرب با طراحی سیاست سدبندی، سازمان پیمان آتلانتیک شمالی(ناتو) را در 1949 تشکیل دادند و بلوک شرق نیز متقابلاً پیمان ورشو را پدید آورد تا به زعم خود به مصاف رقیبان برود. با استناد به این نگرش، سازمانهای منطقه‌ای عمدتاً بر هدف فعال کردن و تحرک بخشیدن به منافع اقتصادی کشورها و ایجاد بسط صلح و ثبات از طریق توسعه و همکاریهای اقتصادی و امنیتی ایجاد شد.

,

 

,

بعد از برگزاری کنفرانس توسعه وتجارت در 3 فروردین سال 1343 در محل سازمان ملل، به دستور شاه مخلوع، کنفرانس وزرای خارجه سه کشور ایران، پاکستان و ترکیه در 27 تیرماه 1343جهت تهیه مقدمات یک چنین همکاری‌های منطقه‌ای در آنکارا تشکیل گردید و سه کشور تصمیم گرفتند که دست اتحاد به هم داده تا همکاری‌های منطقه‌ای در حوزه‌های سیاسی، امنیتی و اقتصادی داشته باشند.

,

 

,

از نظر اقتصادی در آن زمان هر سه کشور درصدد اجرای طرح صنعتی کردن کشور خود به شیوه غربی بودند و ذخایر ارزی و تکنولوژی مورد نیاز برای اجرای طرح‌های صنعتی مادر را در اختیار نداشتند و تصورشان این بود با بهم پیوستن تلاش ملی و بهره‌برداری از ائتلاف بین‌الملی و حامیان منطقه‌ای، خواهند توانست در پیشبرد اهداف از پیش تعیین شده توفیق حاصل نمایند. لذا سازمان همکاری منطقه‌ای تحت عنوان «آر.سی.دی» را شکل دادند که همکاری‌ منطقه‌ای آن از سال 1343 تا سال 1357 هجری شمسی یعنی پیروزی انقلاب ادامه یافت.

,

 

,

سازمان اکو بعد از انقلاب اسلامی

, سازمان اکو بعد از انقلاب اسلامی, سازمان اکو بعد از انقلاب اسلامی,

 

,

با آغاز موج انقلاب اسلامی در ایران، فعالیتهای سازمان تحت الشعاع انقلاب قرار گرفته و روند آهسته‌تری به خود گرفت. با توجه به این که دولت جمهوری اسلامی نسبت به عضویت خود در این ائتلاف، اعلام نظر نداشته و حتی در دی‌ماه 1359 با توجه به نگرش سازمانهای بین‌المللی و کوتاهی نهادهای بین‌المللی در برخورد با عراق که شروع کننده جنگ بود؛ سخن از تعلیق عضویت ایران و حتی انحلال آن مطرح شد. هرچند که تحولات بعدی در نظام و عرصه بین‌المللی و منطقه، موجب تغییر دیدگاههای جمهوری اسلامی شده و مقدمات شکل‌گیری سازمان همکاری اقتصادی «اکو» با تغییر نام از درون آر.سی.دی آغاز گردید.

,

 

,

سازمان همکاری اقتصادی اکو از نهم بهمن 1363 مجدداً آغاز به کار کرد و از دلایل مهم بازسازی این همکاری سه جانبه، وقوع جنگ تحمیلی، محاصره اقتصادی و تلاش برای رفع تحریم و تحمیل انزوای سیاسی از سوی کشورهای غربی و منطقه‌ای بر علیه ایران بود.

,

 

,

بعد از پایان جنگ تحمیلی و به دنبال آن فروپاشی بلوک شرق و استقلال جمهوری‌های شوروی زمینه مناسبی برای تغییرات گسترده در ابعاد منطقه‌ای و بین‌المللی و ورود کشورهای جدید و گروه‌بندبهای تازه در این ائتلاف شد. از آن دوران به بعد، برخی از کشورهای آسیای میانه به این سازمان پیوسته و مشارکت فعالی در سازمان دارند.

,

 

,

نقش دولت تدبیر و امید در اکو

, نقش دولت تدبیر و امید در اکو, نقش دولت تدبیر و امید در اکو,

 

,

یکی از محورهای اصلی دولت یازدهم، تلاش در جهت تقویت دیپلماسی فعال با جامعه جهانی بوده است. لذا با مروری به وضعیت منطقه و بحرانهای اقتصادی و اجتماعی که در کشورهای عضو سازمان اکو وجود دارد، ایران می‌تواند به عنوان یک قدرت تأثیرگذار که جایگاه مهمی در معادلات منطقه‌ای دارد، نقش مؤثری را در پوشش خلأهای منطقه‌ای ایفا نماید.

,

 

,

هر چند که در حال حاضر با توجه به بحران سوریه و تداخل برخی از اعضاء پیمان در این کشور و اختلافات سیاسی به وجود آمده می‌تواند به عنوان مانع جدی برای همکاری‌های فی‌مابین باشد. اما در نهایت دولتهای عضو بایستی با توجه به رویکرد قدرتهای غربی و تمایل آنها در جهت حفظ این اختلافات منطقه‌ای و سوءاستفاده از منابع این کشورها، تعارضات منطقه‌ای بین خود را حل نمایند. چرا که نفوذ قدرتها موجب تشدید و تداوم رقابتها و اختلافات می‌شود که این عامل مانع جدی همگرایی و همسویی کشورهای عضو اکو می‌باشد.

,

 

,

هرچند که مشکلاتی چون عدم ثبات سیاسی در برخی از کشورهای منطقه و تعارضات قومی و قبله‌ای و رشد گروههای بنیادگرا و حرکتهای انتحاری می‌تواند بر ساختار و کارکردهای اکو بی‌تأثیر نباشد، اما ظرفیت عظیم ایران، ترکیه و پاکستان و مشارکت سایر اعضاء با جمعیتی نزدیک به 300 میلیون می‌تواند به میزان قابل توجهی به اهداف و سیاستهای دولت کمک نماید. لذا دولت اعتدال با درک شرایط و تدابیر لازمه و استفاده از پتانسیل‌های سازمان همکاری منطقه‌ای «اکو»، می‌تواند کمک شایانی در تحقق بهبود شرایط اقتصادی کشور انجام دهد.

,

 

,

انتهای پیام/

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه