شوراهای شهر و ضرورت تشکیل شورایاریها یا مدیریت محلات
شورای اسلامی شهر مجلسی محلی در سطح شهر هاست، که نمایندگان آن توسط مردم همان شهر انتخاب میشوند. وظیفه اصلی این مجلس انتخاب شهردار، تصویب بودجه و نظارت بر عملکرد شهرداریها میباشد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه خبری تحلیلی تارود، محمد مشهدی آقایی در مطلبی در هفته نامه رهآورد ۵۴۸ نوشت:
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پایگاه خبری تحلیلی تارود,
اصل ششم قانون اساسی یکی از ارکان اداره امور کشور در کنار انتخاب رئیس جمهور و نمایندگان مجلس را انتخاب اعضاء شوراها می داند و در اصل هفتم به صراحت از تشکیل شورای محل یا شورایاری نام می برد:«طبق دستور قرآن کریم و امرهم شوری بینهم و شاور هم فی الامر؛ شوراها، مجلس شورای اسلامی، شورای استان، شهرستان، شهر، محل، بخش، روستا و نظایر اینها از ارکان تصمیم گیری و اداره امور کشورند.»
در این اصل قانون اساسی جایگاه شوراها و شورایاری ها مستحکم و قوی است و قانون گذار شوراها را به طور کل در جایگاه نهادی می گذارد که در کنار قوای سه گانه نقش مستقلی دارد و به اجرای وظایف خود می پردازد.
در اصل صد قانون اساسی وظایف شوراهای اسلامی و شورایاری ها را اینطور بیان می کنند:« پیشبرد سریع برنامه های اجتماعی، اقتصادی، عمرانی، بهداشتی، فرهنگی، آموزشی و سایر امور رفاهی از طریق همکاری مردم با توجه به مقتضیات محلی». یعنی شوراها و شورایاری ها در امور هر محله، روستا، بخش، شهر، شهرستان یا استان باید بر همه امور اجتماعی، اقتصادی، عمرانی، بهداشتی، فرهنگی، آموزشی و … نظارت و برنامه ریزی داشته باشند متاسفانه در تصویب قانون شوراها، صرفاً شوراها را محدود به امور شهرداری ها کردند و از جایگاه رفیع آن که در اصل ۱۰۰ قانون اساسی آمده است، تنزل داده اند. و این امر باعث شده است اعضاء شوراهای شهرها در مناطق کوچکتر به منظور همراهی با مردم یا آینده نگری برای رای آوری در دوره های بعد، منزلت خود را از همین جایگاه اشرتف داشتن بر امور، نظارت عالیه، تصویب برنامه ها و … نیز تنزل داده و در کنار شهرداران منصوب خود در کارهای ریز و درشت اجرایی شهرها دخالت می کنند. براین اساس است که کارشناسان شایسته می دانند دفاتر شوراهای شهرها در بیرون از شهرداری باشد تا شهرداران به امور شهری بپردازند و شوراها به نظارت و برنامه ریزی.
شوراها باید با نظارت و اعمال قوانین شهرداران را هدایت کنند نه خودشان در کارهای اجرایی دخالت کنند.
نمونه بارز آن نقش شوراها در کلان شهرهاست که شهرداران مطابق برنامه ارائه شده و مصوب در شورا به اجرا می پردازند و شوراها نظارت می کنند. شوراها شایسته است با مردم تماس داشته باشند و نظارت، پیشنهادات، ابتکارات و انتقادات آنان را جمع آوری کرده و در قالب طرح ها و لوایح شهرداران را موظف به اجرا نمایند.
قانون گذار این کمک و همکاری مردم با اعضاء شوراها را در قالب طرح «شورایاری ها» نامگذاری کرده است که نمایندگان شورایاری ها بازوی اطلاعاتی و … شوراها قرار گیرند و مشکلات خرد و کلان و نظرات مردم را به شوراها منتقل نمایند.
دو سال از چهارمین دوره شوراهای شهر گذشته است ولی اعضاء محترم شوراها از این نیروی پشتیبان خود بهره برداری نمی کنند و این نقیصه ای است که شوراهای کنونی دارند و شایسته است هرچه سریعتر به اجرای طرح «شورایاری ها» بپردازند که هم ضرورت اجرای قانون است و هم وظیفه ذاتی آنان. تجربه شهرهای بزرگ نشان داده است شورایاری ها به مثابه شوراهای کوچک محلی، به خوبی توانسته اند جا پای خود را در سطح محلات باز کنند و مورد استقبال مردم و مدیریت شهری قرار گیرند. اگرچه ممکن است نقد و انتقادهایی هم به آن وارد باشد.
امیدواریم در دو سال باقی مانده سنگ بنای این امر مهم گذاشته شود و با کسب تجریبات و رفع نواقص بازوی کمکی و همکاری زیبنده شوراها امیدواریم مردم نیز به این خواسته واقعی و محلی خود اهمیت داده و به عنوان مطالبه از شوراهای شهر خواستار باشند و اعضاء محترم شوراها نیز همت گمارده و مقدمات آن را فراهم آورند.
ره آورد به ضرورت و در ازای استقبال مردم و اعضاء شوراهای شهرها در شماره های بعد به اهداف و شرح وظایف و ارائه تجربیات هرهای بزرگ در این زمینه خواهد پرداخت.
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/ر
]
ارسال دیدگاه