در حاشیه‌ی برگزاری همایش جمعیت، فرصت‌ها و چالش‌ها

تقصیرکار بچه‌های ارزشی هستند!

تقصیرکار بچه‌های ارزشی هستند!
همایشی که نتیجه‌ی آن این بشود که باید موانع ازدواج جوانان برداشته شود یا اینکه قاچاق کالا چیز بدی است یا یک سری جملاتی که همه‌ی ایران این جملات را می‌دانند به غیر از رد شدن یک رزومه‌ی کاری برای برگزار کنندگان آن و هدر دادن بودجه‌ی‌ مملکت چه نتیجه‌ای دارد؟
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا، متأسفانه دردی به صورت مزمن و سرطانی در کشور ما وجود دارد که به نظر یکی از مهم‌ترین عللی است که باعث شده تا اکثر حرف‌های خوب و مهم مملکتی در مقام حرف باقی بماند و هر

, شبکه اطلاع رسانی دانا,

چقدر هم که بزرگان بگویند و دل بسوزانند بازهم مسأله به صورت سطحی بررسی بشود و کسی به این حرف‌های زیبا عمل نکند.

,

اما مشکل چیست؟ اصل مشکل به نظر این است که مدیران میانی که رابط بین مدیران عالی نظام و مدیران پایینی (صف) نظام هستند دغدغه‌های مدیران عالی را نمی‌فهمند و یا منافعشان برایشان مهم‌تر از این دغدغه‌هاست که

,

باعث می‌شود حلقه‌ی اصلی رابط در این بین گم شود و بنابراین دغدغه‌هایی که بنا بود توسط این مدیران به برنامه تبدیل شود، تبدیل می‌شود به یک سری برنامه‌های سطحی و ساده مانند همایش‌هایی که به بهانه‌های سبک

, سبک ,

زندگی و رشد جمعیت و …

, زندگی , رشد جمعیت,

همایشی که نتیجه‌ی آن این بشود که باید موانع ازدواج جوانان برداشته شود یا این که ما باید در مقابل غرب مقاومت داشته باشیم یا اینکه قاچاق کالا چیز بدی است یا یک سری جملاتی که همه‌ی ایران این جملات را می‌دانند به

,

غیر از رد شدن یک رزومه‌ی کاری برای برگزار کنندگان آن جلسه و هدر دادن بودجه‌ی‌ مملکت چه نتیجه‌ای دارد؟

,

بودجه‌ای که می‌توانستند برای بر طرف شدن مشکل ازدواج جوانان مصرف کنند، بودجه‌ای که می‌توانست برای جلوگیری از ورود کالای قاچاق مورد استفاده باشد، مصرف شد تا ما این جملات قصاری که هزار بار شنیده‌ایم را تکرار

,

کنیم و تأکید کنیم بر اینکه باید یک کار عملیاتی برای این موضوعات تعریف شود.

,

از کجا می‌گویم که این همایش‌ها نتیجه‌ی خاصی ندارد؟ از اینجا که اگر این همایش‌ها واقعا نتیجه می‌داد دشمنانی که از ما هوشیارترند از برگزاری این همایش‌ها می‌ترسیدند و یا احساس خطر می‌کردند و لا اقل در رسانه‌های

,

زردشان آن‌ها را مسخره می‌کردند ولی می‌بینیم که حتی از برگزاری این همایش‌ها استقبال هم می‌کنند چونکه باعث اتلاف بودجه و وقت است…!

,

درد دل ما این است که مدیران بزرگوار دغدغه‌یشان شده‌است اسم و ارائه‌ی رزومه و مقام آوردن در همایش‌های کشوری که متأسفانه بر اساس همین رزومه‌ها و کارنامه‌های صوری صورت می‌گیرد. البته ناگفته نماند که نا انصافی

,

است اگر بگوییم همه‌ی مدیران اینگونه‌اند اما این طور که ما فهمیده‌ایم تعداد قابل اعتنایی از این مدیران این‌گونه‌اند. باز هم تأکید می‌کنیم که دیده‌ایم مدیرانی را که واقعا به نیت قربت کار می‌کنند اما اگر در جمهوری اسلامی حتی

,

یک مدیر فرصت طلب هم باشد زیاد است.

,

از مدیران بگذریم و فرافکنی هم نکنیم، برادران و خواهران می‌دانید مشکل اساسی دیگر چیست؟

,

مشکلی که حتی از مشکل مدیران هم بدتر است و به نظر بنده همان خاریست که در گلوی اولیاءالله بوده است.

,

مشکل این‌جاست که بچه‌های به نظر ارزشی و متعهدی که دوستان ما هستند (و در ظاهر آنقدر خوبند که بنده‌ هم آرزو می‌کنم که جزو این دوستان باشم) نوعا گوش به حرف مقتدایشان نمی‌دهند و مانند بنده اهل کوفه شده‌اند و

,

علی را تنها گذاشته‌اند.

,

همه‌ی این دوستان اهل کتاب و اهل موعظه و اهل حدیث هستند اما در عمل می‌بینیم که مقتدا می‌گوید تحدید نسل خطرناک است و باید جلوی آن گرفته شود، مقتدا می‌گوید باید بنشینید و بر روی سبک زندگی و سوال‌های مهم

,

تفکر و تحقیق کنند،‌ ولی از دغدغه‌های فرهنگی می‌گوید و دوستان به خاطر این که منافعشان یا خوابشان یا کمتر از آن، بازیشان، عقب و جلو نشود حاضر به کار نمی‌شوند و پشتی نرم زیر سر می‌گذارند.

,

اینکه خودم را در این دوستان نگنجاندم و نگفتم “ما” برای این بود که خودم را در حد این دوستان هم نمی‌دانم اما رفقا تا وقتی که ما عوض نشویم، تا وقتی که نماز خواندن ما درست نشود کسی را نخواهیم توانست نماز خوان

,

بکنیم که فرمودند ” کونوا دعاه الناس بغیر السنتکم”

,

ما این روایت را گذاشته‌ایم کنار دیوار و شده‌ایم مصداق آیه‌ی “الذین ضل سعیهم فی الحیاه الدنیا و هم یحسبون انهم یحسنون صنعا”

,

دوستان تا وقتی که ما درست نشویم و سبک زندگیمان اسلامی نشود توقع داشتن از مدیران که میز نشینی هم به دهانشان مزه کرده است توقع بیجایی است.

,

رفقا بیایید در کنار نقد همایش‌های مال هدر ده، خودمان را هم در بوته‌ی نقد بگذاریم و ببینیم خودمان چقدر در مسیری هستیم که شعارش را می‌دهیم و اسمش را حمل می‌کنیم.

,

از بنده‌ی دانشجو که هنوز کرسی آزاد اندیشی را عملی نکرده‌ام تا شمای طلبه و مدیر و کارگر و… که توصیه‌های مهم را عملی نکرده‌اید باید یک تجدید نظری بکنیم و دست به کار شویم.

,

البته این نکته را هم باید مد نظر داشته باشید که نباید کار ناگهانی و هیجانی کرد.

,

منبع: صاحب نیوز

,

انتهای پیام/ص

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه