سرگردانی غنی سازی اوقات فراغت در بین نهادهای مختلف/ کیفیت نامطلوب کلاسهای تابستانی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پیک هشترود، مهدی اسمعیل نژاد: هر ساله در فصل تابستان و با شروع تعطیلات دانش آموزان دغدغه والدین غنی سازی این اوقات است. والدین با توجه به شناختی که از فرزند خود دارند و علاقه مندی خود دانش آموزدر کلاس های اوقات فراغت که از سوی نهادهای مختلف برگزار می شود شرکت می کنند.

طرح های غنی سازی اوقات فراغت تابستانی دانش آموزان طیف وسیعی از برنامه های آموزشی، ورزشی، مذهبی، فرهنگی و … را شامل می شود که تقریبا همه این موارد در برنامه تمامی دستگاه هایی که به این زمینه ورود می کنند؛ با اندکی تغییر در کمیت و کیفیت یافت می شود، موضوعی که برآیند آن موازی کاری در اجرای برنامه های اوقات فراغت، افت کیفیت برنامه ها، کاهش شرکت کنندگان، هدررفت اعتبارات این بخش و در نهایت عدم کارایی مناسبت طرح های غنی سازی اوقات فراغت است.

در شهرستان هشترود با حدود ۸ هزار دانش آموز، تقریبا یک دوجین دستگاه و نهاد فرهنگی و غیرفرهنگی طرح های غنی سازی اوقات فراغت تابستانی را برگزار می کنند، برای نمونه همین تابستان جاری آموزش و پرورش هشترود در ۱۲ پایگاه، اداره کل تبلیغات اسلامی در ۱۲ پایگاه، کانون های فرهنگی هنری مساجد در ۴۲ پایگاه و نهادهای دیگری چون ورزش و جوانان، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان،کمیته امداد، هلال احمر و … نیز هر کدام در چند پایگاه اقدام به برگزاری دوره های غنی سازی اوقات فراغت تابستانی کرده اند.

حال سوال این است که چه تعداد از این پایگاه ها به صورت واقعی و با ظرفیت مناسب اقدام به برگزاری این کلاس ها می کنند؟ نتیجه نهایی برگزاری این دوره ها چیست؟ آیا پس از پایان کلاس ها، دانش آموزان مهارت مورد نظر را می آموزند یا تنها مدرکی کاغذی به آنها اعطا می شود که در ورای آن قابلیت عملی خاصی نیز وجود ندارد؟.

برنامه های غنی سازی اوقات فراغت تابستانی باید به گونه ای باشد که فرد شرکت کننده در آن پس از یک دوره معین، مهارت مورد علاقه خود را فرا گیرد و یا بتواند از عهده کاری که برای آن آموزش دیده برآید، در حالی که مجموعه عملکرد دستگاه های فرهنگی و دولتی در این زمینه چندان مثبت نیست.

عملکرد جزیره ای آفت غنی سازی اوقات جوانان

نداشتن متولی مشخص برای غنی سازی اوقات فراغت و جزیره ای عمل کردن در این زمینه، یکی دیگر از آسیب های بزرگ موجود در این بخش است. به عنوان نمونه اگر نگاهی به لیست کلاس های اوقات فراغت تابستانی دستگاه های مختلف در هشترود بیاندازیم می بینیم که تقریبا همه آنها کلاس های مذهبی، ورزشی، فرهنگی و آموزشی یکسانی را برگزار می کنند و موازی کاری عجیبی در این بخش دیده می شود.

در حالت خوشبینانه اگر هر کدام از این کلاس ها با حضور چند ده دانش آموز برگزار شود و بازدهی آن هم مناسب باشد؛ این موازی کاری ها چندان مضر نیست اما متأسفانه باید بپذیریم که بسیاری از این کلاس ها تنها بر روی کاغذ تشکیل شده و گریزگاهی برای فاکتورسازی اعتبارات فرهنگی به شمار می روند.

همچنین در این راستا باید دستگاه های مختلف هر کدام به صورت تخصصی وارد این عرصه شده و برای پر کردن اوقات فراغت تابستانی دانش آموزان برنامه ریزی کنند تا نتیجه پایانی مطلوب باشد.

در نتیجه اگر برای غنی سازی اوقات فراغت نوجوانان و جوانان برنامه ریزی های هدفمند و واقعی نداشته و نتیجه گرا نباشیم؛ این راه اشتباه همچنان ادامه خواهد داشت و هر تابستان چندین دستگاه مختلف اقدام به برگزاری کلاس های اوقات فراغتی می کنند که در عمل نیز نتیجه چندان ملموسی به جز هدررفت وقت و اعتبارات ندارد.

مهدی اسمعیل نژاد

پایان پیام/پ