رمضان فرصتی برای احیا سنت های کمرنگ شده

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از  پایگاه خبری فاروج،این سنت های زیبا از پیش از آغاز این ماه در بین اقوام مختلف ایرانی انجام می شد.

پیشواز از ماه رمضان

 اگر به شهرستان فاروج چند روز پیش از ماه رمضان سفر کنید شاهد جنب وجوش مردم در حوزه های مختلف هستنید، از نظافت منزل تا خانه تکانی مساجد که با حضور اقشار مختلف صورت می گیرد.

بانوان در این روزها فعالیت بیشتری دارند وبا توجه به شناختشان از اعضای خانواده، اقدام به تهیه اغلام غذایی وخوراکی هایی می کنند که تحمل گرسنگی وتشنگی را برای اعضا خانواده کمتر کند واین اقلام غذایی وخوراکی متناسب با وعده های افطار وسحر تهیه وپیش بینی می شد.

رونق کار چاووش خوانان بویژه در روستاها

در زمان‌های گذشته تشخیص زمان دقیق سحری به دلیل نبود امکانات مشکل بود بنابراین افراد از طریق حرکت ستاره‌ها زمان سحر را تشخیص می‌دادند.

عشایر و کوچ نشینان و چوپان‌ها  چون بیشتر وقت خود را در بیابان سپری می‌کردند از این روش برای تشخیص سحری استفاده می‌کردند و در هنگام سحر نیز افراد خوش الحان با چاوش خوانی مردم منطقه را برای خوردن سحری بیدار می‌کردند.

در طول روز نیز هر کدام از افراد سراغ کار و بار خود می‌رفتند و لحظه‌ای از تلاش برای معاش دست نمی‌کشیدند، کشاورزان خراسان شمالی در مواردی که ماه مبارک رمضان با فصل تابستان قرین می‌شد در هوای بسیار گرم در مزارع خود مشغول دروی محصول بودند و در برابر گرسنگی و تشنگی طاقت فرسا تحمل می‌کردند.

سفره های ساده افطاری ودوهمی های پررنگ

در گذشته های نه چندان دور نوع غذاها در افطار مردم  شهرستان فاروح متناسب با فصل‌های سال تغییر می‌کرد واین تغییر استقامت افراد را بیشتر می کرد.

اگر ماه رمضان در فصل بهار وتابستان بود بیشتر از غذاها وآش های دوغی استفاده می شد واگر در فصل زمستان بود بیشتر از انواع  غذاهایی که قدرت تحمل را در زمستان  وسرما افزایش می داد بهره برده می شد.

در بین خانواده ها نیز رسم بود افرادی که تازه به سن شرعی روزه داری می‌رسیدند در هنگام افطار از سوی بزرگ‌تر خانواده هدیه و چشم روشنی دریافت می‌کردند، افرادی هم که به سن روزه داری نرسیده اما به دلیل علاقه به این فریضه الهی روزه می‌گرفتند نیز از سوی بزرگ‌ترهای فامیل جایزه دریافت می‌کردند.

دادن افطاری توسط بزرگ‌ترهای فامیل و دعوت از کوچک‌ترها از دیگر رسوم رایج در میان مردم این منطقه بود وبیشتر افطاری ها به شکل مهمانی آنهم در کمال سادگی وبی آلایشی برگزار وافراد از حال هم به خوبی مطلع می شدند.

صله رحم ودید وبازدیدهای بعد از افطار

بعد از کی دو ساعت خلوتی کوچه وخیابان ها که پیش از ساعت اذان مغرب  اتفاق می افتاد، با گذشت یکک ساعت از افطار، کوچه وخیابان ها از تردد مردم شلوغ می شد وافراد به دیدار بزرگترها، بیماران فامیل وخویشان می رفتند وگاه این شب چره ها تا سحر هم به طول می انجامید وافراد میهمان سفره ساده سحری فامیل هم می شدند وعبادت هایشان هم گروهی انجام می شد.

 کمک به محرومان و بردن افطاری برای آن‌ها در طول ماه مبارک رمضان و به ویژه در شب‌های احیاء از دیگر آیین‌های مرسوم بین مردم است.

آداب عید فطر

  مردم روز عید فطر، زکات فطریه را قبل از برآمدن خورشید به متولیان تقسیم و توزیع آن و یا به خانواده‌های نیازمند می‌رسانند و هم چنین با شرکت در نماز عید فطر به سبب بهره مندی از نعمت روزه و توفیق در برگزاری مجالس و محافل مذهبی خدا را شکر می‌کنند.در هنگام عید فطر افراد در محیطی باز، هموار و خوش منظر به نام خرمنگاه دور هم جمع شده و پس از جمع آوری فطره نماز عید فطر را به جا می‌آورند.

برگزاری رقابت های کشتی چوخه، حضور در بقاع متبرکه، بازی های بومی ومحلی ، انداختن تاب بر روی درختان وایجاد فضای پر از شور ونشاط برای افراد بویژه کسانی که سال اول روزه داری را تجربه کردند هم مرسوم بوده است.

انتهای پیام/ر