به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا علی کسائیان در گفتگو با مرآت، ترک اعتیاد را یک بحث چند وجهی دانست و گفت: تاریخچه فرد، برخورد خانواده با فرد معتاد و انگیزه و خواست معتاد برای ترک خیلی مهم است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مرآت،,وی با اشاره به اینکه در بحث ترک اعتیاد بهبودی حاصل می شود اما درمان قطعی نداریم ، تصریح کرد: همیشه در مسیر بهبودی لغزش وجود دارد و این نیست که بگوییم وقتی یک معتاد مصرف مواد را کنار گذاشت یعنی همه چیز تمام شده و درمان یافته است.
این روانشناس لغزش در مسیر بهبودی را اجتناب ناپذیر خواند و بیان کرد: ممکن است فرد دچار لغزش شده و دوباره به سمت مصرف مواد برگردد ولی نباید وی را دچار عذاب بکنیم که چرا بعد از ترک دوباره مصرف را شروع کرده است، تنها کاری که می توانیم انجام دهیم این است که دوباره وی را به مسیر بهبودی برگردانیم.
کسائیان اضافه کرد: در اعتیاد صرفا ترک کردن مواد ملاک نیست که فرد مواد را کنار بگذارد و دیگر سراغش نرود بلکه بیشتر هدف ما این است که بتوانیم کیفیت زندگی معتاد را بهبود ببخشیم.
وی با اشاره به اینکه بهبودی، قطع صرف مصرف مواد نیست، گفت: البته افرادی هستند که وقتی مصرف مواد را کنار می گذارند دیگر تا آخر عمرشان سراغ آن نمی روند ولی اینها عده کمی هستند و بیشتر افرادی که مصرف مواد را ترک کرده اند لغزش می کنند و دوباره سراغ مواد می روند.
این روانشناس با مهم دانستن بهبود کیفیت زندگی فرد معتادی که در مسیر بهبودی گام برداشته، افزود: وقتی کیفیت زندگی فرد بهبود یابد رفتارش با اطرافیان بهتر شده و خشم، زمان و پولش را می تواند مدیریت کند ولی ممکن است در مسیر بهبودی اش به مصرف دوباره مواد هم اقدام کند منتها در یک نقطه بالاتری نسبت به قبل از ترک قرار دارد.
کسائیان دلایل زیادی را برای گرایش دوباره به سمت مصرف مواد ذکر کرد و افزود: حمایت خانواده از فرد بهبود یافته خیلی مهم است ولی مهمترین دلیل که فرد را به مصرف دوباره مواد می کشاند وسوسه است که نمی تواند وسوسه خود را کنترل کند یعنی فن فرار از وسوسه را ندارد.
وی آموزش یک سری از مهارت ها را برای فرد بهبود یافته ضروری شمرد و تاکید کرد: بحثی که الآن در دنیا مطرح است بحث پیشگیری از لغزش است که ما با یاد دادن مهارت هایی به فرد بهبود یافته، وی را در مسیر بهبودی نگه داریم تا آن فرد دیگر لغزش نکند.
این روانشناس با بیان اینکه فقط با دارو نمی توان بیمار را به بهبودی رساند بلکه اقدامات روانشناختی هم در کنار آن لازم و ضروری است، گفت: مصرف متادون یک سطح نرمالی را به بیماران می دهد که دردهای ناشی از ترک را نداشته باشند بعلاوه در کنار اینها فعالیت روانشناختی را انجام می دهیم تا کیفیت زندگیشان را بهبود ببخشیم.
کسائیان تصریح کرد: اصول درمان کلی برای همه ترک کنندگان یکسان است اما درمان هر فرد منحصر به خودش است چون ما نمی توانیم درمانی برای همه به کار ببریم بلکه هر فردی با توجه به تاریخچه روانشناختی که داشته و سوابق خانوادگی که دارد با تکیه بر ظرافت های روانشناسی برای بهبود وی اقدام می کنیم.
وی تمایل خود فرد در بهبودی را بسیار مهم دانست و ادامه داد: فردی که عزم و اراده قوی برای ترک کردن داشته باشد حتی بدون حضور در مراکز ترک اعتیاد و اقدامات روانشناختی هم موفق به ترک می شود اما در وی هم لغزش وجود دارد .
این روانشناس، پذیرش بی قید و شرط افراد بهبود یافته را توصیه کرد و گفت: در جامعه ما، مردم چنین افرادی را زود قضاوت می کنند اما آنچه که به حال اینها مفید است و برای کمک به آنها تاثیر می گذارد پذیرش بی قید و شرط آنها در جامعه است.
کسائیان با بیان اینکه فردی که 15 سال مصرف مواد داشته نمی توان انتظار داشت که در طی یک یا دوسال مثل یک فرد معمولی شود افزود: توصیه می کنیم به کسی که مواد مصرف می کند نگاه معتاد نداشته باشیم و وی را بیمار خطاب کنیم.
انتهای پیام/ر
وی با اشاره به اینکه در بحث ترک اعتیاد بهبودی حاصل می شود اما درمان قطعی نداریم ، تصریح کرد: همیشه در مسیر بهبودی لغزش وجود دارد و این نیست که بگوییم وقتی یک معتاد مصرف مواد را کنار گذاشت یعنی همه چیز تمام شده و درمان یافته است.
این روانشناس لغزش در مسیر بهبودی را اجتناب ناپذیر خواند و بیان کرد: ممکن است فرد دچار لغزش شده و دوباره به سمت مصرف مواد برگردد ولی نباید وی را دچار عذاب بکنیم که چرا بعد از ترک دوباره مصرف را شروع کرده است، تنها کاری که می توانیم انجام دهیم این است که دوباره وی را به مسیر بهبودی برگردانیم.
کسائیان اضافه کرد: در اعتیاد صرفا ترک کردن مواد ملاک نیست که فرد مواد را کنار بگذارد و دیگر سراغش نرود بلکه بیشتر هدف ما این است که بتوانیم کیفیت زندگی معتاد را بهبود ببخشیم.
وی با اشاره به اینکه بهبودی، قطع صرف مصرف مواد نیست، گفت: البته افرادی هستند که وقتی مصرف مواد را کنار می گذارند دیگر تا آخر عمرشان سراغ آن نمی روند ولی اینها عده کمی هستند و بیشتر افرادی که مصرف مواد را ترک کرده اند لغزش می کنند و دوباره سراغ مواد می روند.
این روانشناس با مهم دانستن بهبود کیفیت زندگی فرد معتادی که در مسیر بهبودی گام برداشته، افزود: وقتی کیفیت زندگی فرد بهبود یابد رفتارش با اطرافیان بهتر شده و خشم، زمان و پولش را می تواند مدیریت کند ولی ممکن است در مسیر بهبودی اش به مصرف دوباره مواد هم اقدام کند منتها در یک نقطه بالاتری نسبت به قبل از ترک قرار دارد.
کسائیان دلایل زیادی را برای گرایش دوباره به سمت مصرف مواد ذکر کرد و افزود: حمایت خانواده از فرد بهبود یافته خیلی مهم است ولی مهمترین دلیل که فرد را به مصرف دوباره مواد می کشاند وسوسه است که نمی تواند وسوسه خود را کنترل کند یعنی فن فرار از وسوسه را ندارد.
وی آموزش یک سری از مهارت ها را برای فرد بهبود یافته ضروری شمرد و تاکید کرد: بحثی که الآن در دنیا مطرح است بحث پیشگیری از لغزش است که ما با یاد دادن مهارت هایی به فرد بهبود یافته، وی را در مسیر بهبودی نگه داریم تا آن فرد دیگر لغزش نکند.
این روانشناس با بیان اینکه فقط با دارو نمی توان بیمار را به بهبودی رساند بلکه اقدامات روانشناختی هم در کنار آن لازم و ضروری است، گفت: مصرف متادون یک سطح نرمالی را به بیماران می دهد که دردهای ناشی از ترک را نداشته باشند بعلاوه در کنار اینها فعالیت روانشناختی را انجام می دهیم تا کیفیت زندگیشان را بهبود ببخشیم.
کسائیان تصریح کرد: اصول درمان کلی برای همه ترک کنندگان یکسان است اما درمان هر فرد منحصر به خودش است چون ما نمی توانیم درمانی برای همه به کار ببریم بلکه هر فردی با توجه به تاریخچه روانشناختی که داشته و سوابق خانوادگی که دارد با تکیه بر ظرافت های روانشناسی برای بهبود وی اقدام می کنیم.
وی تمایل خود فرد در بهبودی را بسیار مهم دانست و ادامه داد: فردی که عزم و اراده قوی برای ترک کردن داشته باشد حتی بدون حضور در مراکز ترک اعتیاد و اقدامات روانشناختی هم موفق به ترک می شود اما در وی هم لغزش وجود دارد .
این روانشناس، پذیرش بی قید و شرط افراد بهبود یافته را توصیه کرد و گفت: در جامعه ما، مردم چنین افرادی را زود قضاوت می کنند اما آنچه که به حال اینها مفید است و برای کمک به آنها تاثیر می گذارد پذیرش بی قید و شرط آنها در جامعه است.
کسائیان با بیان اینکه فردی که 15 سال مصرف مواد داشته نمی توان انتظار داشت که در طی یک یا دوسال مثل یک فرد معمولی شود افزود: توصیه می کنیم به کسی که مواد مصرف می کند نگاه معتاد نداشته باشیم و وی را بیمار خطاب کنیم.
انتهای پیام/ر
وی با اشاره به اینکه در بحث ترک اعتیاد بهبودی حاصل می شود اما درمان قطعی نداریم ، تصریح کرد: همیشه در مسیر بهبودی لغزش وجود دارد و این نیست که بگوییم وقتی یک معتاد مصرف مواد را کنار گذاشت یعنی همه چیز تمام شده و درمان یافته است.
این روانشناس لغزش در مسیر بهبودی را اجتناب ناپذیر خواند و بیان کرد: ممکن است فرد دچار لغزش شده و دوباره به سمت مصرف مواد برگردد ولی نباید وی را دچار عذاب بکنیم که چرا بعد از ترک دوباره مصرف را شروع کرده است، تنها کاری که می توانیم انجام دهیم این است که دوباره وی را به مسیر بهبودی برگردانیم.
کسائیان اضافه کرد: در اعتیاد صرفا ترک کردن مواد ملاک نیست که فرد مواد را کنار بگذارد و دیگر سراغش نرود بلکه بیشتر هدف ما این است که بتوانیم کیفیت زندگی معتاد را بهبود ببخشیم.
وی با اشاره به اینکه بهبودی، قطع صرف مصرف مواد نیست، گفت: البته افرادی هستند که وقتی مصرف مواد را کنار می گذارند دیگر تا آخر عمرشان سراغ آن نمی روند ولی اینها عده کمی هستند و بیشتر افرادی که مصرف مواد را ترک کرده اند لغزش می کنند و دوباره سراغ مواد می روند.
این روانشناس با مهم دانستن بهبود کیفیت زندگی فرد معتادی که در مسیر بهبودی گام برداشته، افزود: وقتی کیفیت زندگی فرد بهبود یابد رفتارش با اطرافیان بهتر شده و خشم، زمان و پولش را می تواند مدیریت کند ولی ممکن است در مسیر بهبودی اش به مصرف دوباره مواد هم اقدام کند منتها در یک نقطه بالاتری نسبت به قبل از ترک قرار دارد.
کسائیان دلایل زیادی را برای گرایش دوباره به سمت مصرف مواد ذکر کرد و افزود: حمایت خانواده از فرد بهبود یافته خیلی مهم است ولی مهمترین دلیل که فرد را به مصرف دوباره مواد می کشاند وسوسه است که نمی تواند وسوسه خود را کنترل کند یعنی فن فرار از وسوسه را ندارد.
وی آموزش یک سری از مهارت ها را برای فرد بهبود یافته ضروری شمرد و تاکید کرد: بحثی که الآن در دنیا مطرح است بحث پیشگیری از لغزش است که ما با یاد دادن مهارت هایی به فرد بهبود یافته، وی را در مسیر بهبودی نگه داریم تا آن فرد دیگر لغزش نکند.
این روانشناس با بیان اینکه فقط با دارو نمی توان بیمار را به بهبودی رساند بلکه اقدامات روانشناختی هم در کنار آن لازم و ضروری است، گفت: مصرف متادون یک سطح نرمالی را به بیماران می دهد که دردهای ناشی از ترک را نداشته باشند بعلاوه در کنار اینها فعالیت روانشناختی را انجام می دهیم تا کیفیت زندگیشان را بهبود ببخشیم.
کسائیان تصریح کرد: اصول درمان کلی برای همه ترک کنندگان یکسان است اما درمان هر فرد منحصر به خودش است چون ما نمی توانیم درمانی برای همه به کار ببریم بلکه هر فردی با توجه به تاریخچه روانشناختی که داشته و سوابق خانوادگی که دارد با تکیه بر ظرافت های روانشناسی برای بهبود وی اقدام می کنیم.
وی تمایل خود فرد در بهبودی را بسیار مهم دانست و ادامه داد: فردی که عزم و اراده قوی برای ترک کردن داشته باشد حتی بدون حضور در مراکز ترک اعتیاد و اقدامات روانشناختی هم موفق به ترک می شود اما در وی هم لغزش وجود دارد .
این روانشناس، پذیرش بی قید و شرط افراد بهبود یافته را توصیه کرد و گفت: در جامعه ما، مردم چنین افرادی را زود قضاوت می کنند اما آنچه که به حال اینها مفید است و برای کمک به آنها تاثیر می گذارد پذیرش بی قید و شرط آنها در جامعه است.
کسائیان با بیان اینکه فردی که 15 سال مصرف مواد داشته نمی توان انتظار داشت که در طی یک یا دوسال مثل یک فرد معمولی شود افزود: توصیه می کنیم به کسی که مواد مصرف می کند نگاه معتاد نداشته باشیم و وی را بیمار خطاب کنیم.
انتهای پیام/ر
وی با اشاره به اینکه در بحث ترک اعتیاد بهبودی حاصل می شود اما درمان قطعی نداریم ، تصریح کرد: همیشه در مسیر بهبودی لغزش وجود دارد و این نیست که بگوییم وقتی یک معتاد مصرف مواد را کنار گذاشت یعنی همه چیز تمام شده و درمان یافته است.
این روانشناس لغزش در مسیر بهبودی را اجتناب ناپذیر خواند و بیان کرد: ممکن است فرد دچار لغزش شده و دوباره به سمت مصرف مواد برگردد ولی نباید وی را دچار عذاب بکنیم که چرا بعد از ترک دوباره مصرف را شروع کرده است، تنها کاری که می توانیم انجام دهیم این است که دوباره وی را به مسیر بهبودی برگردانیم.
کسائیان اضافه کرد: در اعتیاد صرفا ترک کردن مواد ملاک نیست که فرد مواد را کنار بگذارد و دیگر سراغش نرود بلکه بیشتر هدف ما این است که بتوانیم کیفیت زندگی معتاد را بهبود ببخشیم.
وی با اشاره به اینکه بهبودی، قطع صرف مصرف مواد نیست، گفت: البته افرادی هستند که وقتی مصرف مواد را کنار می گذارند دیگر تا آخر عمرشان سراغ آن نمی روند ولی اینها عده کمی هستند و بیشتر افرادی که مصرف مواد را ترک کرده اند لغزش می کنند و دوباره سراغ مواد می روند.
این روانشناس با مهم دانستن بهبود کیفیت زندگی فرد معتادی که در مسیر بهبودی گام برداشته، افزود: وقتی کیفیت زندگی فرد بهبود یابد رفتارش با اطرافیان بهتر شده و خشم، زمان و پولش را می تواند مدیریت کند ولی ممکن است در مسیر بهبودی اش به مصرف دوباره مواد هم اقدام کند منتها در یک نقطه بالاتری نسبت به قبل از ترک قرار دارد.
کسائیان دلایل زیادی را برای گرایش دوباره به سمت مصرف مواد ذکر کرد و افزود: حمایت خانواده از فرد بهبود یافته خیلی مهم است ولی مهمترین دلیل که فرد را به مصرف دوباره مواد می کشاند وسوسه است که نمی تواند وسوسه خود را کنترل کند یعنی فن فرار از وسوسه را ندارد.
وی آموزش یک سری از مهارت ها را برای فرد بهبود یافته ضروری شمرد و تاکید کرد: بحثی که الآن در دنیا مطرح است بحث پیشگیری از لغزش است که ما با یاد دادن مهارت هایی به فرد بهبود یافته، وی را در مسیر بهبودی نگه داریم تا آن فرد دیگر لغزش نکند.
این روانشناس با بیان اینکه فقط با دارو نمی توان بیمار را به بهبودی رساند بلکه اقدامات روانشناختی هم در کنار آن لازم و ضروری است، گفت: مصرف متادون یک سطح نرمالی را به بیماران می دهد که دردهای ناشی از ترک را نداشته باشند بعلاوه در کنار اینها فعالیت روانشناختی را انجام می دهیم تا کیفیت زندگیشان را بهبود ببخشیم.
کسائیان تصریح کرد: اصول درمان کلی برای همه ترک کنندگان یکسان است اما درمان هر فرد منحصر به خودش است چون ما نمی توانیم درمانی برای همه به کار ببریم بلکه هر فردی با توجه به تاریخچه روانشناختی که داشته و سوابق خانوادگی که دارد با تکیه بر ظرافت های روانشناسی برای بهبود وی اقدام می کنیم.
وی تمایل خود فرد در بهبودی را بسیار مهم دانست و ادامه داد: فردی که عزم و اراده قوی برای ترک کردن داشته باشد حتی بدون حضور در مراکز ترک اعتیاد و اقدامات روانشناختی هم موفق به ترک می شود اما در وی هم لغزش وجود دارد .
این روانشناس، پذیرش بی قید و شرط افراد بهبود یافته را توصیه کرد و گفت: در جامعه ما، مردم چنین افرادی را زود قضاوت می کنند اما آنچه که به حال اینها مفید است و برای کمک به آنها تاثیر می گذارد پذیرش بی قید و شرط آنها در جامعه است.
کسائیان با بیان اینکه فردی که 15 سال مصرف مواد داشته نمی توان انتظار داشت که در طی یک یا دوسال مثل یک فرد معمولی شود افزود: توصیه می کنیم به کسی که مواد مصرف می کند نگاه معتاد نداشته باشیم و وی را بیمار خطاب کنیم.
انتهای پیام/ر
وی با اشاره به اینکه در بحث ترک اعتیاد بهبودی حاصل می شود اما درمان قطعی نداریم ، تصریح کرد: همیشه در مسیر بهبودی لغزش وجود دارد و این نیست که بگوییم وقتی یک معتاد مصرف مواد را کنار گذاشت یعنی همه چیز تمام شده و درمان یافته است.
این روانشناس لغزش در مسیر بهبودی را اجتناب ناپذیر خواند و بیان کرد: ممکن است فرد دچار لغزش شده و دوباره به سمت مصرف مواد برگردد ولی نباید وی را دچار عذاب بکنیم که چرا بعد از ترک دوباره مصرف را شروع کرده است، تنها کاری که می توانیم انجام دهیم این است که دوباره وی را به مسیر بهبودی برگردانیم.
کسائیان اضافه کرد: در اعتیاد صرفا ترک کردن مواد ملاک نیست که فرد مواد را کنار بگذارد و دیگر سراغش نرود بلکه بیشتر هدف ما این است که بتوانیم کیفیت زندگی معتاد را بهبود ببخشیم.
وی با اشاره به اینکه بهبودی، قطع صرف مصرف مواد نیست، گفت: البته افرادی هستند که وقتی مصرف مواد را کنار می گذارند دیگر تا آخر عمرشان سراغ آن نمی روند ولی اینها عده کمی هستند و بیشتر افرادی که مصرف مواد را ترک کرده اند لغزش می کنند و دوباره سراغ مواد می روند.
این روانشناس با مهم دانستن بهبود کیفیت زندگی فرد معتادی که در مسیر بهبودی گام برداشته، افزود: وقتی کیفیت زندگی فرد بهبود یابد رفتارش با اطرافیان بهتر شده و خشم، زمان و پولش را می تواند مدیریت کند ولی ممکن است در مسیر بهبودی اش به مصرف دوباره مواد هم اقدام کند منتها در یک نقطه بالاتری نسبت به قبل از ترک قرار دارد.
کسائیان دلایل زیادی را برای گرایش دوباره به سمت مصرف مواد ذکر کرد و افزود: حمایت خانواده از فرد بهبود یافته خیلی مهم است ولی مهمترین دلیل که فرد را به مصرف دوباره مواد می کشاند وسوسه است که نمی تواند وسوسه خود را کنترل کند یعنی فن فرار از وسوسه را ندارد.
وی آموزش یک سری از مهارت ها را برای فرد بهبود یافته ضروری شمرد و تاکید کرد: بحثی که الآن در دنیا مطرح است بحث پیشگیری از لغزش است که ما با یاد دادن مهارت هایی به فرد بهبود یافته، وی را در مسیر بهبودی نگه داریم تا آن فرد دیگر لغزش نکند.
این روانشناس با بیان اینکه فقط با دارو نمی توان بیمار را به بهبودی رساند بلکه اقدامات روانشناختی هم در کنار آن لازم و ضروری است، گفت: مصرف متادون یک سطح نرمالی را به بیماران می دهد که دردهای ناشی از ترک را نداشته باشند بعلاوه در کنار اینها فعالیت روانشناختی را انجام می دهیم تا کیفیت زندگیشان را بهبود ببخشیم.
کسائیان تصریح کرد: اصول درمان کلی برای همه ترک کنندگان یکسان است اما درمان هر فرد منحصر به خودش است چون ما نمی توانیم درمانی برای همه به کار ببریم بلکه هر فردی با توجه به تاریخچه روانشناختی که داشته و سوابق خانوادگی که دارد با تکیه بر ظرافت های روانشناسی برای بهبود وی اقدام می کنیم.
وی تمایل خود فرد در بهبودی را بسیار مهم دانست و ادامه داد: فردی که عزم و اراده قوی برای ترک کردن داشته باشد حتی بدون حضور در مراکز ترک اعتیاد و اقدامات روانشناختی هم موفق به ترک می شود اما در وی هم لغزش وجود دارد .
این روانشناس، پذیرش بی قید و شرط افراد بهبود یافته را توصیه کرد و گفت: در جامعه ما، مردم چنین افرادی را زود قضاوت می کنند اما آنچه که به حال اینها مفید است و برای کمک به آنها تاثیر می گذارد پذیرش بی قید و شرط آنها در جامعه است.
کسائیان با بیان اینکه فردی که 15 سال مصرف مواد داشته نمی توان انتظار داشت که در طی یک یا دوسال مثل یک فرد معمولی شود افزود: توصیه می کنیم به کسی که مواد مصرف می کند نگاه معتاد نداشته باشیم و وی را بیمار خطاب کنیم.
انتهای پیام/ر
وی با اشاره به اینکه در بحث ترک اعتیاد بهبودی حاصل می شود اما درمان قطعی نداریم ، تصریح کرد: همیشه در مسیر بهبودی لغزش وجود دارد و این نیست که بگوییم وقتی یک معتاد مصرف مواد را کنار گذاشت یعنی همه چیز تمام شده و درمان یافته است.
,این روانشناس لغزش در مسیر بهبودی را اجتناب ناپذیر خواند و بیان کرد: ممکن است فرد دچار لغزش شده و دوباره به سمت مصرف مواد برگردد ولی نباید وی را دچار عذاب بکنیم که چرا بعد از ترک دوباره مصرف را شروع کرده است، تنها کاری که می توانیم انجام دهیم این است که دوباره وی را به مسیر بهبودی برگردانیم.
,کسائیان اضافه کرد: در اعتیاد صرفا ترک کردن مواد ملاک نیست که فرد مواد را کنار بگذارد و دیگر سراغش نرود بلکه بیشتر هدف ما این است که بتوانیم کیفیت زندگی معتاد را بهبود ببخشیم.
,وی با اشاره به اینکه بهبودی، قطع صرف مصرف مواد نیست، گفت: البته افرادی هستند که وقتی مصرف مواد را کنار می گذارند دیگر تا آخر عمرشان سراغ آن نمی روند ولی اینها عده کمی هستند و بیشتر افرادی که مصرف مواد را ترک کرده اند لغزش می کنند و دوباره سراغ مواد می روند.
,این روانشناس با مهم دانستن بهبود کیفیت زندگی فرد معتادی که در مسیر بهبودی گام برداشته، افزود: وقتی کیفیت زندگی فرد بهبود یابد رفتارش با اطرافیان بهتر شده و خشم، زمان و پولش را می تواند مدیریت کند ولی ممکن است در مسیر بهبودی اش به مصرف دوباره مواد هم اقدام کند منتها در یک نقطه بالاتری نسبت به قبل از ترک قرار دارد.
,کسائیان دلایل زیادی را برای گرایش دوباره به سمت مصرف مواد ذکر کرد و افزود: حمایت خانواده از فرد بهبود یافته خیلی مهم است ولی مهمترین دلیل که فرد را به مصرف دوباره مواد می کشاند وسوسه است که نمی تواند وسوسه خود را کنترل کند یعنی فن فرار از وسوسه را ندارد.
,وی آموزش یک سری از مهارت ها را برای فرد بهبود یافته ضروری شمرد و تاکید کرد: بحثی که الآن در دنیا مطرح است بحث پیشگیری از لغزش است که ما با یاد دادن مهارت هایی به فرد بهبود یافته، وی را در مسیر بهبودی نگه داریم تا آن فرد دیگر لغزش نکند.
,این روانشناس با بیان اینکه فقط با دارو نمی توان بیمار را به بهبودی رساند بلکه اقدامات روانشناختی هم در کنار آن لازم و ضروری است، گفت: مصرف متادون یک سطح نرمالی را به بیماران می دهد که دردهای ناشی از ترک را نداشته باشند بعلاوه در کنار اینها فعالیت روانشناختی را انجام می دهیم تا کیفیت زندگیشان را بهبود ببخشیم.
,کسائیان تصریح کرد: اصول درمان کلی برای همه ترک کنندگان یکسان است اما درمان هر فرد منحصر به خودش است چون ما نمی توانیم درمانی برای همه به کار ببریم بلکه هر فردی با توجه به تاریخچه روانشناختی که داشته و سوابق خانوادگی که دارد با تکیه بر ظرافت های روانشناسی برای بهبود وی اقدام می کنیم.
,وی تمایل خود فرد در بهبودی را بسیار مهم دانست و ادامه داد: فردی که عزم و اراده قوی برای ترک کردن داشته باشد حتی بدون حضور در مراکز ترک اعتیاد و اقدامات روانشناختی هم موفق به ترک می شود اما در وی هم لغزش وجود دارد .
,این روانشناس، پذیرش بی قید و شرط افراد بهبود یافته را توصیه کرد و گفت: در جامعه ما، مردم چنین افرادی را زود قضاوت می کنند اما آنچه که به حال اینها مفید است و برای کمک به آنها تاثیر می گذارد پذیرش بی قید و شرط آنها در جامعه است.
,کسائیان با بیان اینکه فردی که 15 سال مصرف مواد داشته نمی توان انتظار داشت که در طی یک یا دوسال مثل یک فرد معمولی شود افزود: توصیه می کنیم به کسی که مواد مصرف می کند نگاه معتاد نداشته باشیم و وی را بیمار خطاب کنیم.
,انتهای پیام/ر
,]
ارسال دیدگاه