بنای حقوق بشر آمریکایی بر روی یک هزار قربانی سلاح های شیمیایی سیستان و بلوچستان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از عصر هامون، امروز یادآور روزی است که حقوق بشر آمریکایی سرفه های مکرر را میهمان ناخوانده 48 هزار و 420 تن ایرانی کرد.
اولین گزارش استفاده از سلاح شیمیایی در جنگ تحمیلی به تاریخ 23 دیماه 1359 در منطقه هلاله و نی خزر (حوالی میمک) مربوط می شود که در جریان این حمله رژیم عراق از گاز تهوع آور استفاده کرد.

ارتش عراق در چهارمین ماه از تجاوز به خاک ایران در مقطعی که بعدها به تهاجم و اشغال نامگذاری شد با هدف درهم شکستن مقاومت‎های پراکنده مردمی به طور نامنظم از گازهای شیمیایی استفاده کرد.

نظامیان عراقی از ضعف آفند و پدافندی نیروهای ایرانی در زمینه جنگ افزارهای شیمیایی و از طرف دیگر از تاکتیک‎های نظامی ایران که بر نیروهای پیاده متکی بود اطلاع داشتند.

آنان برای اولین بار با هدف آزمایش و سنجش تأثیر این بمب ‏ها بر رزمندگان اسلام در محورهای هلاله و نی خزر مبادرت ورزیدند.

در جریان این حمله ناجوانمردانه که در واقع آغاز جنگ شیمیایی عراق علیه رزمندگان ایران بود در 10 نفر از رزمندگان به شهادت رسیدند و بیش از 50 نفر به شدت مصدوم شدند.

بر اساس آمارهای غیررسمی حزب بعث عراق به همکاری همدستان غربی اش نه یک بار بلکه ده ها بار حمله شیمیایی علیه ایران انجام داد که نتیجه آن بیش از هزاران جانباز شیمیایی و هزاران مصدوم ناشی از این اقدام ددمنشانه است که سهم سیستان و بلوچستان در این بین 553 جانباز شیمیایی است.

سلاح های حقوق بشر آمریکایی باعث انواع آسیب‌های شدید جسمانی از قبیل التهاب حاد ریوی، اغما، ورم ملتحمه در چشم، تهوع، ایست تنفسی، نابینایی، تاول و جراحات شدید پوستی، تشنج و مرگ بر روی بیش از 48 هزار تن ایرانی شد.

سازمان ملل تماشاچی بمباران شیمیایی علیه مردم ایران

در اعتراض به بمباران شیمیایی عراق در 16 مهرماه در سومار، وزیرخارجه وقت ایران در نامه‌ای به دبیرکل سازمان ملل متحد "خاویر پرز دکویار" رسماً اعتراض خود را اعلام کرده و ضمن اعتراض درخواست کرد که گروهی از کارشناسان سلاح شیمیایی سازمان ملل جهت مشاهده آثار جنایت به منطقه اعزام شوند و عراق را محکوم کند. ولایتی خواستار تنبیه عراق  و همچنین جلوگیری از تکرار چنین اقداماتی در آینده و جلوگیری از ارسال مواد اولیه و تجهیزات از کشورهای دیگر به عراق شد.
استفاده از سلاح‌های شیمیایی موضوع بحث بسیاری از محافل دیپلماتیک و بین المللی نیز بود. در مارس سال 1986 دبیر کل وقت سازمان ملل، خاویر پرز دکوئیار به طور رسمی عراق را متهم به استفاده از سلاح های شیمیایی علیه ایران کرد.
با این وجود رژیم عراق این موضوع را انکار می کرد و متاسفانه سیاستگذاران غربی ترجیح می دادند در این باره سکوت کنند. ولی وقتی که بدن مصدوم و تاول زده رزمندگان ایرانی از کنار کرخه و شلمچه برای درمان به کشورهای اروپایی اعزام شدند، دایره شواهد و مدارک دال بر استفاده غیرانسانی رژیم عراق از مواد شیمیایی که توسط شرکت های غربی در اختیار آن قرار داده شده بود، تکمیل‌تر و باعث شد که اعتراضات محدودی در خصوص این فاجعه شکل گیرد.

سردشت اولین شهرجهان که مورد بمباران شیمیایی قرار گرفت

بعد از ظهر روز هفتم تیر ماه سال 1366 در حالی که جنگ ایران و عراق در اوج خود بود، سردشت توسط حزب بعث عراق، بمباران شیمیایی شد و بلافاصله 109 نفر از مردم این شهر جان باخته و هزاران نفر مصدوم شدند.

 هر چند این جنایت جنگی و فاجعه انسانی به عنوان لکه ننگی بر پیشانی استکبار جهانی به سرکردگی آمریکا نزدیک سه دهه است خودنمایی می کند اما مجامع بین المللی در برابر آن سکوت معنی داری پیشه کرده سکوتی که اجازه داده امروز ایران به نقض حقوق بشر متهم کنند.

اما با وجود تلاش های غرب برای پنهان کردمن چهره پلید خود تحت عنوان داعیه دار آزادی و حقوق بشر امروز دامنه آتش فتنه ای که سردمداران نظام استکباری به قصد سرنگونی جمهوری اسلامی ایران در منطقه برافرختند، به طور فزاینده ای منافع نامشروع و امنیت پوشالی آنها و همپیمانان خائن شان را در اقصی نقاط جهان به خطر انداخته است.

بیش از 500جانباز شیمیایی سهم سیستان و بلوچستان از حقوق بشر آمریکایی

عباس پالاش مدیر کل بنیاد شهید سیستان و بلوچستان آمار جانبازان شیمیایی تحت پوشش بنیاد شهید استان را 553 تن خواند و گفت: این جانبازان در مناطق عملیاتی اروند رود، فاو، خرمشهر، شلمچه، سردشت، مهران ، بانه و مریوان مورد حمله شیمیایی قرار گرفتند.

این گزارش نشان می دهد که دولتمردان آمریکا تنها شعار حقوق بشر سر می دهند در حالی که بسیاری از مردم بی گناه را قربانی اهداف کثیف و جناریتکارانه خود می کنند و جالب است که برخی جریان های سیاسی بدون توجه به این سابقه تاریک و مخوف آمریکا برای سلطه بر کشورهای جهان و کشتار مردم بی دفاع، همچنان سنگ اعتماد به آمریکا را به سینه می زنند؛ نگاهی به جنایات های اینچنینی آمریکا در کنار هزاران جنایت علیه ملت ایران اثبات می کند که چرا مردم آمریکا همواره خود نیز نسبت به آمریکا بی اعتماد هستند.

 انتهای پیام/گ