به مناسبت شهادت حضرت علی(ع)

حضرت علی(ع) مظهر عدالت و شجاعت

حضرت علی(ع) مظهر عدالت و شجاعت
بیست و یکم رمضان مصادف با شهادت امیرالمومنین حضرت علی(ع) است، امامی که مظهر عدالت، شجاعت و جوانمردی است.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا و به نقل از  بازتاب بروجرد حضرت علی(ع) نخستین فردی بودند که به اسلام ایمان آوردند و پیامبر اکرم(ص) را در انجام این رسالت بزرگ همواره یاری می کردند و در این راه با شجاعت هر چه تمام توطئه های دشمنان را خنثی می کرد و آنان را در جهت پیشبرد اهدافشان ناامید می ساخت.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, بازتاب بروجرد, بازتاب بروجرد,

 رسول اکرم(ص) در راه بازگشت از حجه الوداع در غدیرخم  همه افراد را جمع نمود و در همان محل اعلام داشت که بعد از من علی (ع)مولای شما می باشد. 

,

حضرت علی(ع) در دوران زندگی پر تلاطم همواره به شهادت می اندیشید و آنچه از آن نیرو می گرفت و جانش را سیراب می ساخت، امید به شهادت در راه خدا بود.

,

 امام علی(ع) زاهدی پارسا بود که درعین بیزاری از دنیا، به عنوان مقدمه آخرت و وسیله ی رسیدن به مقصود، کارهای دنیا را سامان می بخشید و به خانواده و اجتماع رسیدگی می کرد. 

,

امیرالمؤمنین (ع) نمونه عالی انسان کامل است که در آن سه ویژگی تقوی ، علم و جهاد سرامد روزگار بود، و در طول عمر پربرکت خود به ویژه دوران زمامداری آن را به اوج خود رساند.

,

 آفتاب مهر علی (ع)، از ورای قرون و پرده های زمان، بر جهان می تابد وقرن هاست که غزل سرایان ، سخنوران و  اهل دل همه از او می گویند و  او را سرمشق رادمردی و فتوت می دانند و نام او را زینت هر کتاب و دفتر قرار می دهند. 

,

حضرت علی(ع) از غصه بی پناهان آرام نبود و ایشان شبانه و مخفیانه به محرومان و یتیمان کمک می کرد  تا با فقر زدایی عدالت را در حکومت خویش اجرایی کند.

,

 دشمنان و بدخواهان حضرت علی(ع) عدالت گستری ایشان را توان پذیرش و دیدن نداشتند و به دنبال ضربه زدن به ایشان بودند .  حضرت علی(ع) برای اجرای قوانین دین و برپایی عدالت سر از پا نمی شناخت و حکومت کوتاه ایشان بهترین نمونه عدالت ورزی در طول تاریخ است.

,

 در شب شهادت حضرت علی (ع) ، مسجد کوفه شب نظاره گر آخرین مناجات و نماز مولای پارسایان بود، وقتی حضرت علی (ع) برای برگزاری نماز به مسجد رفت، گویی این نماز حال و هوای دیگری دارد.

,

 ابن ملجم مرادی در شب نوزدهم رمضان شمشیر زهرآلود خود را بر فرق مبارک آن امام فرود می آورد و همین که ضربه آن دشمن بر فرق او فرود آمد ، حضرت علی(ع) سر برداشت و در حالی که چشم به آسمان دوخته بود فریاد کرد: بِسْمِ اللّهِ وَبِاْاللّهِ وَ عَلَی مِلَّةِ رَسُولِ اللّهِ فُزتُ و رَبِّ الْکَعْبَة؛ به پروردگار کعبه سوگند که رستگار شدم.

,

 بدین ترتیب حضرت‌ على‌ (ع‌) در 21 ماه‌ رمضان‌ به‌ شهادت‌ رسید و در نجف‌ اشرف‌ به‌ خاک‌ سپرده‌شد ، و مزارش‌ میعادگاه‌ عاشقان‌ حق‌ و حقیقت‌ شد.

,

 انتهای پیام/ر

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه