یادداشت/
آیا توافق نامه از خطوط قرمز عبور خواهد کرد؟
زمزمههایی در مورد توافق نهایی شنیده میشود که برنامه مشترک بین ایران و طرفین پرونده، فراتر از خط قرمزها گام برداشته اند. بر اساس آنچه که به عنوان متن غیر رسمی منتشر شده است، ورود مستقیم به امنیت ملی ایران در توافق ذکر شده است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از صبح توس، پرونده مذاکران هسته ای بین ایران و ۱+۵ پس از یک دهه منجر به توافقی برای برنامه اقدام مشترک شده است. این پیشرفت پرونده و کسب عزت ایران در نظام بین الملل، مرهون هدایتهای مستمر رهبر عالیقدر انقلاب است؛ که پیوسته مذاکرات هستهای را زیر نظر داشتند و با تذکرات و هشدارهای خود مسیر صحیح را به تیم مذاکرهکننده ارائه میفرمودند. امری که منجر به توافق نسبی شده تا شورای امنیت سازمان ملل، آژانس بین المللی انرژی اتمی در جهت محدود سازی قابلیت هسته ای ایران و بر طرف سازی تحریم ها گامهای مؤثری را بردارند.
در چنین فرایندی کشورهای غربی و ایران رویکردهای متفاوتی داشتند. هدف ایران معطوف به اقتدار و حفظ دستاوردهای هسته ای بود. در این نگرش ایران باید قابلیت هسته ای خود را در نطنز، فردو و رآکتور سنگین اراک حفظ نماید. در مقابل کشورهای غربی درصدد برآمدند تا اقتدار و قابلیتهای راهبردی ایران را کاهش دهند. تلاش ایران و کشورهای ۱+۵ در دیپلماسی هسته ای برای دستیابی به نقطه تعادلی در مذاکرات بود. روندی که پس از ژنو، لوزان و وین به عنوان “متن جمع بندی برنامه اقدام مشترک” تنظیم شد. بر اساس گزارش های سازمان انرژی اتمی ایران، پیشرفت هستهای کشور، نتیجه حدود ۲۰ سال فعّالیت دانشمندان ایرانی است و مذاکرهکنندگان ما نیز با دست پر و از موضع قدرت توانستند به مذاکره با ۶ قدرت جهانی بپردازند. چرا که موفقیتهای دانشمندان هستهای ما در غنیسازی ۲۰ درصد و افزایش تعداد سانتریفیوژها به ۱۹ هزار، پشتوانه محکمی برای تیم مذاکرهکننده هستهای بود تا بتوانند با دست پر وارد مذاکرات شوند.
پس از مذاکره و توافق، رهبر انقلاب در پاسخ دکتر روحانی فرمودند: «به سرانجام رسیدن این مذاکرات، گام مهمی است، با این حال لازم است متنی که فراهم آمده با دقت ملاحظه و در مسیر قانونی پیشبینی شده قرار گیرد و آنگاه در صورت تصویب، مراقبت از نقض عهدهای محتمل طرف مقابل صورت گرفته و راه آن بسته شود. به خوبی میدانید که برخی از شش دولت طرف مقابل به هیچ رو قابل اعتماد نیستند».
لذا باید وحدت را حفظ کنیم و با متانت و تدبیر به جمع بندی مذاکرات وین رسیدگی کنیم. واقعیت این است که در جمع بندی مذاکرات وین و همچنین پیشنویس قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل آمده است یک مسئله بسیار جدی برای امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران و سرنوشت انقلاب اسلامی است. لذا به هیچ وجه نمی توان آن را سر سری گرفت.
وظایف نهادهای نظارتی در قبال توافق
نمایندگان ملت باید همه مصالح امنیت ملی را به دقت در نظر داشته باشند. هر موضع گیری ولو کوچک در این شرایط سرنوشت ساز و حساس کنونی می تواند آثار بسیار بزرگی در سرنوشت انقلاب اسلامی داشته باشد. چرا که اگر نمایندگان مجلس شورای اسلامی بدون مطالعه دقیق متن ۱۵۹ صفحه ای و ضمائم برجام و متن پیش نویس قطعنامه سازمان ملل در مورد این مسئله حساس اظهار نظر کنند، چه مثبت و چه منفی، آنها نیز به موکلان خود جفا کرده اند.
در واقع مردم مردم به توافقی رضایت میدهند که مشتمل بر رعایت منافع ملی و اولویتهای جامعه باشد. لذا باید در توافق نهایی حقوق حقه مردم ایران تأمین شود و تمام خطوط قرمز مدنظر رهبر انقلاب مراعات شود. هر گونه آرمانهای انقلاب بهویژه استکبارستیزی کنار زده و به فراموشی سپرده نشود، تحریمهای ظالمانه همگی یکجا برداشته شوند، ثروت ملی بلوکه شده ایران در خارج از کشور به طور کامل به کشور بازگردد و آخرین نکته اینکه به عزت اسلامی و غرور ملی ایرانی کوچکترین آسیبی وارد نشود.
توقع مردم این است که این توافق باید مسیر قانونی خود را در داخل کشور طی کند و بر اساس اصول ۷۷ و ۱۲۵ قانون اساسی، به تأیید مجلس شورای اسلامی برسد تا وجه ی قانونی پیدا کند و سپس باید شورای عالی امنیت ملی آن را بررسی کند. لذا نمایندگان ملت با متانت و حوصله، همه موارد را جزء به جزء بررسی نمایند و اگر خدای نکرده جایی امنیت ملی ما به خطر افتاده است به همان اندازه مسئولین خانه ملت، وظیفه قانونی خود را انجام دهند. همچنین نمایندگان مجلس باید به این نکته دقت و توجه کامل داشته باشند که این خطوط قرمز ترسیم شده توسط رهبری، خواسته شخص رهبر نیست بلکه برای رعایت مصالح کشور است. چرا که بررسی توافق نامه، خطوط قرمزی است که مقام معظم رهبری مشخص کرده اند و این یک آزمون و آزمایش مهم برای مجلس نهم خواهد بود.
آیا خطوط قرمز رعایت شده است؟
زمزمههایی در مورد توافق نهایی شنیده میشود که برنامه مشترک بین ایران و طرفین پرونده، فراتر از خط قرمزها گام برداشته اند. بر اساس آنچه که به عنوان متن غیر رسمی منتشر شده است، ورود مستقیم به امنیت ملی ایران در توافق ذکر شده است. حتی گفته می شود که در این توافق دستورات مقام معظم رهبری مراعات نشده است.
در حوزه خرید محصولات دفاعی و پیشرفت در عرصه دفاعی محدودیتهایی را برای ایران متصور شده اند. تا جایی که به اعتقاد برخی از کارشناسان سیاسی، توافق نامه جدید از ژنو و لوزان بدتر است. البته باید نتیجه توافق در مجلس مورد رسیدگی قرار گیرد تا خطوط قرمز و چارچوبهای تعیین شده در متن نهایی منظور شود. شایان ذکر است چنانچه همه این اشکالات و خطوط قرمز در متن نهایی حفظ شود؛ باید نتایج مذاکرات بعد از تأیید نهایی، به ملت شریف ایران برسد و این توافق نامه، دستاورد یک جناح و یا گروه سیاسی خاصی نمی باشد.
به هر شکل رژیم صهیونیستی و حامیان منطقه ای بهویژه عربستان سعودی به شدت از این توافق ناراحتند و هرچند هنوز سرنوشت نهایی بیانیه و توافق وین مشخص نشده و باید راهی شورای امنیت سازمان ملل و کنگره آمریکا و مجلس شورای اسلامی و شورای عالی امنیت ملی شود. به هر شکل از تیم مذاکره کننده انتظار است تا در راستای حقوق مسلم مردم و عدم عبور از خطوط قرمز نظام اهتمام جدی ورزند تا هر گونه شائبه و حاشیه را از این توافق دور نماید.
انتهای پیام/
,
,
,
, وظایف نهادهای نظارتی در قبال توافق, وظایف نهادهای نظارتی در قبال توافق,
,
,
,
, آیا خطوط قرمز رعایت شده است؟, آیا خطوط قرمز رعایت شده است؟,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه