نقش مسئولان کشور در مقوله مهم حجاب و عفاف؛

چرا هیچ کاندیدایی وعده های فرهنگی نمی دهد؟

چرا هیچ کاندیدایی وعده های فرهنگی نمی دهد؟
در زمان انتخابات اگر به سخنان کاندیدا های مجلس و ریاست جمهوری توجه کنید همه از طرح های چند ماهه و یا چند ساله برای حل مشکلات اقتصادی و یا سیاسی کشور سخن می گویند و وعده حل آن ها را می دهند اما متاسفانه در قبال مسائل فرهنگی مثل حجاب هیچ طرح و یا قولی نمی دهند.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از نسل فردا ، توجه به وعده ها و سخنرانی های انتخاباتی کاندیداها ما را متوجه بی توجهی به مسائل فرهنگی از سوی افرادی که قرار است مسئولیتی داشته باشند را می کند.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا , نسل فردا, نسل فردا, نسل فردا,

این افراد حتی بعد از انتخاب شدن و مواجهه با مسائل فرهنگی نیز موضع گیری و تصمیم گیری لازم را ندارند.

,

«اینها ربطی به دولت ندارد و دولت واقعا در این مسائل دخالتی ندارد؛ ما اینها را توهین می دانیم که زن و مردی در خیابان راه بروند و کسی بیاید بگوید نسبت شما چیست. هیچ کس حق ندارد در این مورد سوال کند، این به معنای آن نیست که ما نابسامانی های اجتماعی را نمی بینیم و یا نباید اصلاح کنیم بلکه می گویم این روش، روش درستی نیست... اما اینکه برای مسائل اجتماعی ماموری خودش تشخیص دهد و خودش مجازات کند صحیح نیست و امیدواریم نیاز به تذکر جدی من نداشته باشد .» (صحبت های احمدی نژاد در سال ۸۹)

,

 

,

«آیا راه ایجاد عفاف ون است؟ خود بانوان که از فرهیختگان جامعه هستند راه استقرار عفاف و حجاب را بلد نیستند؟ اینها روش و تحقیق می‌خواهد…عده‌ای می‌گویند باید دختر و پسر را جدا کنیم. در اول انقلاب فردی می‌گفت که باید برای این‌که زن و مرد در کنار هم در پیاده‌رو راه نروند در آنجا دیوار بکشیم. پس ما گفتیم که این دیوار کوتاه باشد تا بتوانیم افراد را پیدا کنیم....یا فکر می کنیم جامعه با ون و مینی بوس و پلیس و سرباز تعالی می یابد؟ فرهنگ با این کارها ساخته نمی شود.»(صحبت های روحانی در میان نخبگان مشهد سال ۹۳)

,

 

,

این ها بخشی از صحبت های رئیس جمهور گذشته و حال جمهوری اسلامی درباره حجاب و عفاف است. متاسفانه نکته ای که در این جا به چشم می خورد رویکرد تبلیغاتی این سخنان برای جذب به اصطلاح مخالفان و روشنفکران است. در حقیقت یکی از بزرگترین مشکلات گذشته و حال ما در حوزه فرهنگ و به خصوص عفاف و حجاب بحث استفاده تبلیغاتی و ابزاری از این مسائل است.

,

 

,

شما در هنگام انتخابات اگر به سخنان کاندیدا ها توجه کنید و یا به سخنان رئیس جمهور های منتخب انتخابات توجه کنید همه از طرح های چند ماهه و یا چند ساله برای حل مشکلات اقتصادی و یا سیاسی کشور سخن می گویند و وعده حل آن ها را می دهند.

,

 

,

چنانچه به عنوان مثال آقای روحانی بعد از نزدیک به دو سال می گوید که به وعده خود در باره مساله هسته ای و تحریم ها عمل کرد.(البته به زعم خود) اما متاسفانه در قبال مسائل فرهنگی مثل حجاب هیچ طرح و یا قولی نمی دهند. بلکه به جای این کار از این مسائل بهره برداری سیاسی می کنند تا زعم خود با این حرف های جوان پسند مخالفین را جذب کنند.

,

 

,

فرض کنیم که اصلاٌ گشت ارشادی نداریم و خیال آقایان راحت باشد حال آیا می توان این سوال را از آنان کرد که شما چه کاری می خواهید برای حل مشکل بد حجابی انجام دهید؟ آیا طرحی دارید؟ آیا حرکت خاصی را کلید زدید؟

,

 

,

پاسخ روشن است، هیچ . چرا ؟ چون هر دولتی که انتخاب شده است اولویت های اصلی اش سیاسی و اقتصادی بوده است و در این مباحث چیزی که نصیب ما شده است فقط حاشیه هایی بوده که توسط روسای جمهور و یا وزیران ارشاد در حوزه فرهنگ ایجاد شده است. که یکی از آخرین این حاشیه ها دادن مجوز برای خوانندگی زنان بود.

,

 

,

نکته آخراینکه برای اصلاح این امر دولت ها باید سه کار عمده در این زمینه انجام بدهند.

,

 

,

۱- دراولویت قرار گرفتن مساله حجاب و عفاف و به طور کلی مباحث فرهنگی (نه اینکه همه توجه دولت به سمت مسائل هسته ای ورفع تحریم ها که ظاهرا کلید حل همه مشکلات عنوان شده باشد)

,

 

,

۲- پرهیز از قرارگرفتن در حاشیه ها و اقدامات و سخنان نابجا و بعضاً تبلیغاتی به خصوص درعرصه حجاب و زنان

,

 

,

۳- داشتن طرح های کوتاه مدت و بلند مدتی که در طی یک یا چند دولت انجام شود.

,

 

,

یادداشتی از محمد سنجانی

,

 

,

انتهای پیام/ر

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه