فرش قرمز دولت جلوی پای موسیو لوران/ خوش رقصی فابیوس برای اسرائیل از یاد مردم ایران نمی رود
ذوق زدگان سفر فابیوس به ایران در حالی از حضور وی در پوست خود نمی گنجند که جفای این اروپایی مدعی حقوق بشر در ماجرای خون های آلوده خاطر هر ایرانی را آزار می دهد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از عصر هامون صبح دیروز لوران فابیوس وزیر امور خارجه فرانسه که بارها و بارها چوب لای چرخ توافق هسته ای ایران گذاشت لبخند زنان وارد فرودگاه مهرآباد شد، این سفر از همان ابتدا با حاشیه های فراوانی همراه بود، همین حاشیه ها کافی بود تا این سفر تحت الشعاع قرار بگیرد این سفر وی از هم ابتدا با مخالفت هایی همراه شده که در پی آن جمعی از دانشجویان با حضور در پاویون فرودگاه مهراباد تهران با در دست گرفتن پلاکارد، اعتراض خود را اعلام داشتند.
رفتار وزیر امور خارجه فرانسه در جریان مذاکرات هسته ای به این راحتی ها از ذهن ایرانی ها پاک نمی شود، جایی که او در نقش پلیس بد بارها مذاکرات را تا مرز شکست پیش برد، اما از اینها که بگذریم فابیوس چندان مورد اعتماد ایرانیان نیست، قضیه هم مربوط می شود به چندین سال پیش که یک شرکت فرانسوی خون های آلوده را وارد ایران کرد و و افراد بیگناهی زیادی را به ویروس اچ.آی.وی مبتلا کرد.
اما از جفای فرانسوی ها سالهاست می گذرد و ملت ایران در این سالها منتظر جواب مقامات کاخ الیزه و برخی مسئولین که امروز آنچنان ذوق زده شده اند که این جنایت دولت فرانسه از خاطرشان رفته هستند.
از تحلیل های رسانه ای که بگذریم یک سئوال ذهن ها را قلقلک می دهد، اینکه کشوری که خود را مهد حقوق بشر می داند، چگونه توانست جان میلیون ها انسان را به بازی بگیرد؟
حال عده ای خوشبین که تعامل با غرب از نان شب برایشان واجب تر شده است، در بوق کرنا کرده اند که برخی به اصطلاح دلواپس چشم دیدن یک مقام بلند پایه خارجی را ندارند و می خواهند در میزبانی پر زرق و برق سازش کاران خللی وارد شود و به تریج و قبای جناب مسیو بر بخورد، البته غرب پرستان تورهایشان را از همکنون پهن کرده اند تا صیدی دندان گیر داشته باشند.
آنهایی که دم از استخوان های خرد شده مردم بر اثر تحریم می زنید، و وضعیت آب، خشکسالی، محیط زیست و حتی ازدواج جوانان را به تحریم گره می زنند! چرا نگران هزاران بیمار هموفیلی که همین لوران فابیوس با ورود خون های آلوده روز هایشان را مانند شب تیره کرد نیستید، به قول دوستان بازاری «بالاغیرتاً» برای چند دقیقه هم شده از مردم دم نزنید.
روی صحبت مان با کسانی است که در نیروگاه های هسته ای را تخته کردند، تحصن به راه انداختند و بی واسطه و با واسطه دست خود را به سوی غرب دراز کردند همان هایی که روزگاری از دیوار سفارت آمریکا بالا رفتند و حالا مسیر ورود غربی ها به ایران را ریل گذاری می کنند.
قدیمی ترها عجب خوب می گفتند که ماه پشت ابر نمی ماند، راست هم می گفتند سفر لوران فابیوس دست خیلی ها را که دم از مردم می زدند را رو کرد و دم خروسشان عجیب بیرون زد، همان هایی که چشم خود را به روی خباثت های این چشم آبی ها بستند و سنگ اندازی ها کوچک و بزرگ این پادوی اسرائیل در جریان مذاکرات هسته ای را دیدند و کک شان هم نگزید همان سیاسیون به اصطلاح معتدلی که با وجود انتشار کاریکاتور موهن نشریه فکاهی شارلی فرانسه نه تنها سکوت کردند بلکه علی رقم مخالفت های داخلی سفر خود به این کشور را هم انجام دادند.
البته اینها خود را به فراموشی زده اند، مگر می شود حمایت تمام قد فرانسه از عراق در جریان جنگ 8 ساله را فراموش کرد، شاعری چه خوب می گفت نیست شوقی که زبان باز کنم، از چه بخوانم؟
اصلا شما مختارید، فرش قرمز و پذیرای اعیانی از لوران فابیوس هم نوش جان این سیاست مدار کهنه کار، ولی برای یک لحظه هم شده کلاهتان را قاضی کنید، می توانید چهره هزاران بیمار هموفیلی که خون های آلوده فرانسه ایذر را به آنها هدیه داد را فراموش کنید؟ حمایت از صدام و سنگ اندازی ها مذاکرات را چطور؟ کاش بشود.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/پ
]
ارسال دیدگاه