قدرت و اقتدار تصویرسازی کمتر از قدرت نظامی نیست/ مقاومت در برابر اشغال نظامی، مقاومت فرهنگی را شکل می دهد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانابه نقل از "سپاس"، جنگ قدرت نرم”  - بمنظور اقناع مخاطبین خود بویژه شهروندان آمریکا با رویکرد به فن آوری رسانه ای درجهت تامین نتایج خود بصورت تخصصی مباحث انتقادی را مطرح می کند که “ ناتان گاردلز” ناقد فنی معروف و “مایک مدیوُی” چهره باتجربه ی صنعت سینما آمریکا  بشمار می روند.

بخش اول ،نویسندگان  این دو نویسنده علت نوشتن این کتاب  اینگونه می نویسند:

" این کتاب در مورد درک قدرت بوجود آمده از تصویرسازی، و نقش آن در رشد قدرت نوشته شده است، آشکار است تسلط  بر فرهنگ جهانی  با سرگرمی آمریکا ئی و نوع واکنش به آنها بدست آمده است و این حرکت درحال رشد و نفوذ آن به دلیل پروسه "جهانی شدن" است که تصویرسازی را به عنوان یک ابزار دیپلماسی فرهنگی برای آمریکا بدست آوردن مجدد درخشش  گذشته خود بشمار می رود".
 

در واقع جنگ نرم  برای تسلط  همه جانبه بر جهان  است که محتوای رسانه ها و فیلم ها ی آمریکایی محرک آن هستند و در این سبک فرهنگی آمریکا هیچ رقابتی برنمی تابد.

تاثیرگذاری تصویر

 نمی توانید میزان تاثیر گذاری تصویر و حجم سیطره آن را بر اذهان عمومی درک کرد و  برای نمونه اگر جزو کسانی بوده اید که براین کره خاکی در 9 آوریل 2003 تصاویر لحظه سقوط رژیم و صحنه مشهور سقوط مجسمه ی “صدام”در میدان فردوس را دیده اید  پس از اینکه هزاران عراقی پیرامون آن مجسمه جمع شده و با کفش و دمپائی  آن را هدف قرار می دادند یا صحنه های فروریختن دیوار  برلین تحت ضربات مردم  را مشاهده کرده اید قطعا این فیلم ها ساخت کامل "چهارگوشی" از  صنعت فیلم سازی هالیوود بوده اند که هیچ ارتباطی با واقعیت نداشته اند.

درمورد عراق  باید گفت شهروندان  آین کشور حضوری جهت پائین کشیدن مجسمه ی  دیکتاتور عراق نداشته اند و این تلاش آمریکا بود که با ارائه تصاویر مصنوعی ساخته شده موفق شد تا مورد دلخواه را به اذهان قالب کند، و درواقع این تجمع در میدان فردوس بغداد ایجاد کند و با هواپیمای آمریکائی از ناصریه ( ورودیها ئی از کویت) با فریب های سینمائی به آن حجم نمایش دهد و تانک های آمریکائی میدان را در محاصره قرار دادند و از انها حفاظت می کرند. 

  با این اوصاف هیج  شخص عراقی عادی قادر به عبور از حلقه ی محاصره و حضور در بین تجمع کنندگان نبود و در مجموع زوایای دوربین ها طوری تنظیم شده بود که  جمعیتی انبوه  بچشم مخاطبین و بینندگان جلوه دهد.

اهمیت قدرت و اقتدار تصویرسازی کمتر از قدرت نظامی نیست که در این بخش زره پوش ها ی سنگین و جنگده ها  و تجهیزات نظامی با توان بازدارندگی در سرزمین ها به ساماندهی جهان می پردازند و در مقابل تصویر سازی به سازماندهی اذهان وخلق  ذهنیت جدید مشغول است.

دیدگاه جدیدی را از جهان در ذهن می سازند و پرورش می دهد که در آن تصویر دلخواه  از پازل “ انتقال دهنده  و فاعل از واقع” انعکاسی صورت گیرد  که  فرد به مقلد تصویر بدل و منعکس کننده آن  شود.

 قدرت تصویر در این نهفته است  که بیشتر مردم درک حقیقت عاطفی واحساساتی عمل می کنند نه عقلانی؛ بر همین اساس تصویر سازی می تواند کرامت ارزش و جایگاه را در درون فرهنگشان با ایده مورد نظر مان معرفی کند و به آنها نشان دهدکه به همین دلیل یک مرد میانسال به خرید یک پورشه علاقمند می شود و یا یک نوجوان  تمایل زیادی به داشتن یک کفش" پوما " و "مد" با رسانه ی ما  علاقه به تبلیغ پیدا می کند و این کار هر طوری باشد جذاب جلوه داده می شود و واضح تر اینکه همین روش آن چیزی است  که “صدام  ” را  وادار می کرد تا ترانه ی  “راه من- My way” را درجشن های  سالروز تولدش پخش کند.

ضعف "مشت نرم افزاری" ما .. . در رویاروئی جدید

پس از پایان جنگ جهانی دوم، و پیروزی اُردوگاه آمریکا شاهد ظهور یک عامل جدید در قدرت آمریکا بودیم  که این عامل هیمنه و تسلط  اقتصادی و نظامی به نام رسانه ما را همراهی کرد که "مشت نرم"در صلابت از مشت نظامی گری کمتر نیست و ستاره "هالیوود"، به عنوان رهبر  قدرت نرم آمریکا آغاز به درخشیدن کرد.

در سراسر جهان رویای آمریکایی بودن که برای تبدیل شدن به الگوی ایده آل زندگی را بطوری ترویج کرد که هر انسانی بدون در نظر گرفتن دین و تابعیت خود به آمریکا ناخودآگاه وابسته می شد و  پوشیدن شلوار جین آبی و گوش دادن به "راک اند رول" در حالی که  دست در دست دوست دختر خود دارد در یک مهمانی پر سر و صدا به همراه صرف همبرگر داغ در ذهن آنان کاشتیم .

ولی اکنون  این مسیر هموار نیست و پس از به پایان رسیدن دوره دوم “ پسر جورج بوش”، این تصویر سازی با موانعی روبرو شد  و مشت نرم  آمریکا  همانند گذشته  بویژه بعد از رسوائی زندان ابوغریب و اشغال پیشگیرانه عراق رویکرد پرجاذبه ای ندارد  و آمریکا  دوباره بر تسلط همه جانبه دلها  و اذهان عمومی نیاز به تصویر سازی جدیدی دارد.

 انتخاب  “باراک اوباما” بعنوان رئیس سیاهپوست برای  بسیاری  که به دمکراسی  آمریکا شک داشتند مفید بود و ایمان ازدسته رفته را باز می گرداند که این رهگذر آمریکا می تواند  بار دیگر به قدرت تاثیر گذار بر دلها و اذهان عمومی  بویژه بسیاری از کشور های جهان دست یابد و  با  صحبت هایش  آنها را قانع کند.

 درگیری های آینده به دلیل فراوانی جریان  سیاسی، فرهنگی ، آگاهیهای اقتصاد جهانی و کمبود منابع شدت خواهد گرفت که زمینه آن در ارزش های رقابتی  با شلوغی مفصل عمومی مشترک حاصل از " نظم جهانی"  طراحی شده است.

چگونگی  بازگرداندن سلطه آمریکا

دوطرح اصلی:

اگر  مقاومتی در برابراشغال نظامی صورت بگیرد  همان جا نیز مقاومت مشابهی برای رویاروئی با اشغال فرهنگی شکل خواهد گرفت، با توجه به اینکه با یک فضای بومی مسیر فرهنگی را تغیر می دهند باید به میزانی که برای فیلم "تایتانیک" مخاطب جهانی داریم و یا جایی که بیشترین مصرف کنندگان جدیدترین محصولات مایکروسافت از اینترنت در سراسر جهان استفاده می کنند نفوذ داشته باشیم.

به دلیل اینکه در نظر آنان ایالات متحده  قدرت استکباری است و هیچ مرزی را برسمیت نمی شناسد باید آمریکا  وقتی  جهان را در سلطه خود خواهد گرفت از تعریف اطلاعات و آیکون ایده ها و سرگرمی آفرینی با در اختیار داشتن بهترین دانشگاه ها و تکنیک ها در جهان بتواند این مرزها را بشکند و در میان کشورهای دنیا مقام  برتر قدرت نظامی جهان را برای خود حفظ کند.
 

ونتیجه گیری نویسندگان :

"هالیوود"  علاوه برسرگرمی باید توانائی آموزش و فرهنگ سازی داشته باشد تا بتواند بر دلها و اذهان تاثیرگذار باشد و تواضع  فرهنگی لیبرال آمریکائی را به خانه شیشه ای جهان بشکل جامع و پرمشتری انعکاس دهد و دراین مسیر  “هالیوود" بامشارکت در "ائتلاف عمیق”  خواسته شده در سیاست خارجی با “قدرت هوشمند”در ایجاد زیر ساخت فرهنگی جهان ” بازیگر اصلی “خو اهدبود و تضمین  کننده برتر  در جنگ نرم  دائر وفعلی میان قدرتهای درگیر در دنیا باقی می ماند./ انتهای پیام

برگرفته از کتاب رسانه های آمریکا پس از جنگ عراق

ترجمه: عبدالمجید اورا