پدیده ای به نام «شایعه پراکنی شبکه ای» / مسموم کردن اذهان عمومی با نشر اخبار کذب در فضای مجازی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از کُردتودی، دشمنان و استکبار جهانی هنگامی که دست به شایعه پراکنی می کنند بعضی از رسانه های ناآگاه داخلی نیز با آنها همسو شده و سعی در دامن زدن به انتشار اخبار کذب می کنند.

شایعه پراکنی در فضای خبری در ابتدا به اعتبار خبری ضربه می زند به همین دلیل روزنامه ها و خبرگزاری ها سعی می کنند کمتر در دام شایعه پراکنی ها و انتشار اخبار کذب بیفتند چون در مدت کوتاهی اعتبار خبری خود را از دست می دهند.

بنابراین اگر همین حس و نگرش در موسسات خبری دیگر ایجاد و تقویت شود که با انتشار اخبار کذب و دامن زدن به آن اعتبار و مخاطبان خود را از دست خواهند داد و دیگر یارای رقابت با همکاران خود در عرصه خبری را نخواهند داشت، مطمئنا آنان را از این عمل بازداشته و سعی خواهند کرد در نشر اخبار حساسیت بیشتری از خود نشان دهند.

مسئله دیگر ارتقای سواد رسانه ای مخاطبان است بطوریکه افراد هر خبری را بخصوص اخبار عجیب و در عین حال حساس که منابع معتبر خبری آن را تایید نکرده اند نپذیرند و حتما با مراجعه به منابع اصلی و موثق از درجه اعتبار آن آگاهی یابند.

یکی از ویژگی های شایعات خبری، روشن نبودن منبع آنها می باشد، اخباری که دارای حساسیت زیادی می باشند به تناسب باید دارای منبع و سندیت موثقی نیز باشند.

اما متاسفانه امروزه با نرم افزارهایی همچون واتس آپ و وایبر که بر روی گوشی های همراه نصب می شود اخبار را در شبکه های اجتماعی فقط با یک کلیک منتشر می کنند و آنقدر سرعت بالاست که این اخبار به سرعت در بین افراد جامعه منتشر شده، بطوریکه تشخیص صحت و سقم خبر را مشکل می سازند.

در شایعه پراکنی شبکه ای، سرعت انتشار اخبار بر اعتبار و منبع خبر پیشی گرفته، بطوریکه مردم چشم بسته اخبار را فقط با توجه به سرعت انتشار و سطح پراکندگی و گستره بدون توجه به منبع آن می پذیرند.

یکی از اهداف این ابزارهای آمریکایی، شایعه پراکنی و مسموم کردن اذهان مردم با اخبار و وقایع کذب است بطوریکه شایعه پراکنی شبکه ای به عنوان یک سلاح در دست آشوبگران و تروریست ها تبدیل شده است برای مثال گروه تروریستی داعش به منظور نشر و تبلیغات برای عقاید پوچ خود، از همین شبکه های اجتماعی صهیونیستی استفاده می کند.

نشر اخبار کذب در این شبکه ها فقط به اخبار سیاسی محدود نشده بلکه طیف وسیعی از اخبار علمی، محیط زیست، پزشکی و ... را در بر می گیرد و با تناقضی که در این اخبار وجود دارد مخاطبین خود را سردرگم و مضطرب می کنند بطوریکه بعد از مدتی افراد در تشخیص مطالب درست و نادرست مشکل جدی پیدا می کنند.

نکته حائز اهمیت این است که این شبکه های اجتماعی که اکثرا در خارج از کشور کنترل و هدایت می شوند نباید به عنوان خبرگزاری در نظر گرفته شوند و اخباری که بر روی آنها منتشر می شوند از منابع موثقی برخوردار نیستند.

لزوم آگاه سازی مردم در زمینه شایعه پراکنی شبکه ای و بالا بردن سواد رسانه ای عموم مردم می تواند کمک شایانی در جلوگیری از نشر اخبار کذب در جامعه بنماید.

برخورد نظام قضایی کشور با افرادی که در نشر اکاذیب نقش دارند گامی موثر در مقابله با این جرم محسوب شده، بطوریکه با استناد به ماده ۶۹۸ قانون مجازات اسلامی و ماده ۱۸ قانون جرایم رایانه ای مصوب سال ۱۳۸۸ که مقرر داشته « هر کس به قصد اضرار به غیر یا تشویش اذهان عمومی یا مقامات رسمی به وسیله سامانه رایانه ای یا مخابراتی اکاذیبی را منتشر نماید یا در دسترس دیگران قرار دهد یا با همان مقاصد اعمالی را بر خلاف حقیقت، رأسا یا به عنوان نقل قول، به شخص حقیقی یا حقوقی به طور صریح یا تلویحی نسبت دهد، اعم از اینکه از طریق یادشده به نحوی از انحاء ضرر مادی یا معنوی به دیگری وارد شود یا نشود، افزون بر اعاده حیثیت (در صورت امکان)، به حبس از نود و یک روز تا دو سال یا جزای نقدی از پنج میلیون ریال تا چهل میلیون ریال هر دو مجازات محکوم خواهدشد» قابل تعقیب کیفری هستند.

انتهای پیام/پ