حجت الاسلام حسن درخشان:
دوران طلایی شیعه در عصر امام صادق(ع)
عصر امام صادق علیه السلام را می توان به جرات دوران طلایی شیعه نامید، به این جهت که امام از دوران گذار یعنی انتقال رژیم از بنی امیه به بنی العباس به نحو مطلوبی استفاده کرد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از مطاف ، عصر امام صادق علیه السلام را می توان به جرات دوران طلایی شیعه نامید به این جهت که امام از دوران گذار یعنی انتقال رژیم از بنی امیه به بنی العباس به نحو مطلوبی استفاده کرد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, عصر امام صادق علیه السلام را می توان به جرات دوران طلایی شیعه نامید به این جهت که امام از دوران گذار یعنی انتقال رژیم از بنی امیه به بنی العباس به نحو مطلوبی استفاده کرد.,
بعد از امامت چهارساله امام علی علیه السلام فرصتی برای بازیابی تفکرات شیعی دست تداد و خفقان اموی این ظرفیت را سلب کرده بود اما از آنجایی که حکومت اموی ها در حال فرو پاشی و عباسی ها در حال شکل گرفتن بودند فشارهای سیاسی بر امام کمتر حس می شد و امام صادق علیه السلام از این ظرفیت به وجود آمده به نحو احسن برای ترویج مذهب حقه شیعه استفاده کردند.
یکی از روشهایی که امام برای احیای مذهب امامیه از فرصت بوجود امده استفاده کردند تخصصی کردن حوزه های علمی و تشکیلاتی کردن برنامه ها بود. یقینا کار فرهنگی به شکل کادر سازی و تشکیلاتی میتواند موثر باشد که در غیر این صورت تحلیل قوا و ازبین رفتن پتانسیل انسانی خواهد بود.
امام در مرحله نخست شروع به تربیت شاگردانی از قبیل زراره بن اعین و ابان بن تغلب و مفضل بن عمر کرد که فقط ابان بن تغلب سی هزار حدیث از امام صادق از حفظ داشت.
,
,
شاگردانی چون ابن ابی یفور که می گفت اگر امام صادق به من بگوید نصف این سیب خوردنش حلال و نصف دیگر حرام است از او نخواهم پرسید چرا.
در باب تربیت شاگرد منقول است امام چهار هزار شاگردی تربیت کرد که هرکدام در دنیای اسلام برای خود عظمتی داشتند.
نکته بعد درباره کار تشکیلاتی امام این بود که حضرت استعداد یابی می کرد و بنا به استعداد افراد و علائق آنها در همان رشته شاگردانش را تربیت می کرد.
نکته دیگر در این حوزه اینکه حضرت برای اثبات حقانیت شیعه و مناظره با گروه های انحرافی که در آن عصر بر اثر فتوحات به سمت مدینه آمده بودند،کرسی های آزاد اندیشی را نهادینه کرد به قسمی که ساعتها و بعضا چند روز برای اثبات یک موضوع بحث به مناظره گذاشته می شد.
یکی از عوامل موفقیت حضرت در این دوره طلایی شیعه روش برخورد امام با دگر اندیشان بود.صبرو متانت و اخلاق و حوصله و ادب امام در بیان مباحث فکری و کلامی باعث گرایش گروه های انحرافی به مکتب امامیه می شد که نمونه آن گرایش سید حمیری به امام صادق بود.
بنا بر این رعایت آداب و اخلاق مناظره و مستدل بودن به استدلالات قوی از طرف امام و شاگردانش و فشار کمتر دستگاه عباسی به امام باعث شکوفایی این دوره از امامت شیعه گردید.
درپایان به یکی از مشکلات پیش و روی امام نیز باید اشاره کرد وآن کثرت گروه های انحرافی و قیام های متعددی بود که از گوشه و کنار به بهانه های مختلف سرباز میکرد که واکنش امام نسبت به این قیامها بنا به مصالحی معمولا بی طرفی بود چرا که نگاه امام یک سیاست فرهنگی بود و از نظر امام تعرض نظامی علیه حاکمیت بدون فراهم آوردن مقدمات لازم که مهمترینش کار فرهنگی بود،جز نابودی ثمری نداشت./انتهای پیام
,
,
,
,
,
,
.....................
,حسن درخشان
]
ارسال دیدگاه