به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانابه نقل از (یزدهنر) روز نخست جشنواره ملی فیلم کوتاه رضوی یزد در حالی از عصر دیروز آغاز شد که توسط احمد معین قفقازی هنرمند توانمند استان مورد نقد و بررسی قرار گرفت.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, یزدهنر,اگر سینمای تجربی ایران این است و اگر قرار است آثار حاضر در این جشنواره را بنوعی عصاره سینمای مستند و تجربی بدانیم، بیایید برای این سینما و اینگونه آثار تاسف بخوریم.
,شب اول گذشت ولی هنوز در باور ما نمی گنجد که این تمامی سینمای تجربی ما باشد، گرچه هنوز تمامی آثار راه یافته و منتخب، اکران نشده است و ظاهرا زود است که به داوری بنشینیم.
,اما با این پیش در آمد و بهار بی شکوفه، حیف است که اینهمه تلاش و زحمات گروه اجرایی و زحمت های شبانه روزی آن ها این طور بی مقدار گردد، تا جایی که نکند این باور به وجود آید که بعد از آن قدم های خوب و استوار، قدم آخر، ضعیف ترین قدوم باشد!
,جای تعجب اینجاست که عمده این آثار به مدد کارگردانیِ هنرمندانِ مطرح و صاحب نام به جشنواره راه پیدا کرده و نام هایی مانند هاشم پور و شیخ الاسلامی و چند نفر دیگر در تیتراژ هر فیلمی، مخاطب را به دیدن آن اثر ترغیب می کنند.
,ولی جالب این جاست که ضعف های ساختاری موجود در این آثار از دیگر فیلم ها یی که پدید آورندگان آن ها تجربه کمتری دارند بیشتر و قابل توجه تر است بطوری که مثلا اگر نیمی از صحنه های فیلم «آکوج»و چند اثر مستند دیگر را آن هم از هر کجای فیلم را که تمایل داشته باشی، بخواهی حذف کنی نه تنها هیچ لطمه ای به فیلم نمی خورد بلکه کار بهتر هم می شود انتخاب زوایای پایین در اکثر قریب به اتفاق پلان ها در «آکوج» نیز جای تامل دارد.
,پلان های طولانی و خسته کننده در بیشتر فیلم های مستند و عدم توالی تصویری و عدم منطق حاکم بر روال تداومی فیلم و تصاویر بدون کنترل، هدایت کارگردان و چیدمان های دستوری تا جایی که فقط حیوانات هستند که بازیهایی طبیعی ارائه می دهند، از نکات قابل نقد و بررسی در آثار مستند می باشد، غیر قابل باور بودن بیشتر قصه ها چه در فیلم های داستانی و چه مستند نیز از نکات بارز در اکثر آثار بود.
,عدم آگاهی و توانمندی در انتخاب بازیگر، که اکثر بازیگران توانایی ارائه بازی در حد انتظار را نداشتند تا جایی که بازیگران زن بیشتر دارای چهره ای زیبا بودند تا بازی های زیبا، و البته بودند فیلم های خوبی مانند سکوت، «سه سال و سه ماه و دو روز»، «آن روزها» و یکی دو تای دیگر که قابل تقدیر بوده و جای امیدواری داشت.
,از نکات حائز اهمیت، تصاویر عمدتا زیبا و دارای نورپردازی های قابل اعتنا در اکثر آثار و روش های فیلمبرداری روی دست (که بعد از مهمانی مامان که توسط مهرجویی وارد سینمای ایران شد) و حالا تقریبا در تمام فیلم ها به چشم می خورد، گر چه جای تحلیل و نقد بیشتری دارد که، نکند کم کم دارد به آفتی برای فیلم های به ویژه کوتاه، بدل می شود ولی فعلا از نکات مثبت به حساب می آید.
,خلاصه اینکه شب اول جشنواره نتوانست ذایقه تماشاگران خود را که برای دیدن آثاری متفاوت (بنا بر اظهارات دست اندر کاران آن) به سالن آمده بودنند را، راضی کند!!
,ولی امید که در شب های پیش رو این انتظار برآورده گردد.
,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه