قلعه تاریخی گوشک(آل بویه)در حال ناپدید شدن است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانابه نقل از ”اقطاع“، قلعه گوشک در ضلع جنوب شرقی روستای گوشک و در فاصله ۷۰ کیلو متری جنوب بافت واقع شده است. قلعه فوق دارای کاربردی نظامی بوده و از حصار تعداد ۱۲ برج بر روی تپه ای با شیب ملایم تشکیل می شود.

عمده مصالح به کار رفته در ساخت این بنا سنگ و ملات ساروج می باشد که در عصر حکومت آل بویه ساخته شده است. این قلعه که از قلعه های مشهور آن زمان بوده ، توسط علی مرادخان گوشکی در زمان ناصرالدین شاه قاجار بنا شده است .(۱)

اما اکنون به دلیل عدم حفاظت این اثر تاریخی و ملی به چراگاه دامها تبدیل شده و کم کم در حال ناپدید شدن است.

اسماعیل امیری، عضو شورای روستای گوشک در گفتگو با خبرنگار ما اظهار داشت: این قلعه تاریخی جز آثار ملی به ثبت رسیده، اما مـتاسفانه به دلیل عدم توجه و حفاظت به چراگاه دامها تبدیل شده است

امیری افزود: تاکنون اقدامی برای حفاظت یا بازسازی این مکان انجام نگرفته است.در صورتی که این منطقه به علت طبیعت زیبا، آب و هوای خوب و همچنین جنگلهای انبوه بادام کوهی(الوک) و بنه(پسته وحشی) و همچنین وجود این قلعه در ایام عید گردشگران زیادی را جذب می کند و اگر توجه بیشتر شود در این زمینه جذب بیشتری خواهد داشت.

وی بیان داشت: بخشی از این روستا به علت دار بودن گیاهان دارویی مستعد درآمدزایی است، اما به دلیل زیاده روی عشایر در خطر نابودی قرار گرفته است. و هر زمان از طریق منابع طبیعی پیگیری می کنیم، متاسفانه منابع طبیعی از عشایر حمایت می کند

لازم به ذکر است آثار و ابنیه به جا مانده از گذشتگان حاصل تجربیات پیشینیان بوده و مسیر حرکت آنا را نشان می دهد و علاوه بر این هویت و فرهنگ گذشتگان در بطن  و خشت خشت این مکانها ظهور و بروز دارد و از جهتی دیگر سابقه هنر و فرهنگ و به طور کلی تمدن گذشتگان برای خیلیها جالب است و از این نگاه می تواند گردشگران زیادی را به خود جذب کند.

در بسیاری از کشورهای دنیا با اهمیت و توجه دادن به این گونه مکانها سالانه با جذب گردشگرانی از سراسر دنیا سرمایه کلانی را به کشور خود جذب می کنند همان چیزی که امروز به عنوان صنعت گردشگری از آن یاد می شود و برخی رشته های دانشگاهی به صورت تخصصی به آن می پردازند.

با این اوصاف بی توجهی و رها کردن اینگونه آثار به حال خود به گونه ای که به چراگاه گوسفندان تبدیل شوند، بی انصافی است.

می طلبد که میراث فرهنگی بیش از این، این مکانها را رصد کند و نسبت به حفاظت و کاربردی کردن این آثار در بخش گردشگری برنامه ای داشته باشد چرا که اگر همین مکان در کشور دیگری بود به عنوان یک سرمایه ملی اینگونه مورد بی مهری قرار نمی گرفت .

پی نوشت:
۱- سایت بافت شهر من

انتهای پیام/